Co, jeśli…

Książka „Co jeśli…” zaintrygowała mnie nie tylko ciekawą okładką, ale także opisem, po którym nie wiedziałam właściwie, co powinnam myśleć. Był ciekawy, zwłaszcza, że występują w nim alternatywne światy. Zastanawiałam się, czy czasem nie będzie tak, że wyda mi się za bardzo skomplikowana, czy przypadkiem się w tym nie pogubię. Czasami lektura, która w jakiś sposób wydaje się niezbyt skomplikowana okazuje się, że po jej przeczytaniu nie potrafimy zebrać myśli, aby napisać to, co w danym momencie odczuwamy. Do napisania recenzji „Co jeśli…” musiałam podejść nieco później niż skończyłam ją czytać. Chciałam przemyśleć jej sens i jakoś spróbować opisać swoje wrażenia. Co takiego przygotowała dla nas Kate Hope Day?

Akcja książki „Co jeśli…” dzieje się w stanie Oregon w miasteczku Clearing. Zostało ono wzniesione w otoczeniu wulkanu Broken Mountain, który był wygasły. Początkowo wszystko idzie płynnie, jak w każdym mieście, życie płynie spokojnie, jednak wszystko, co dobre potrafi się szybko skończyć. Kilku mieszkańców zaczyna mieć dość niepokojące wizje, których nie potrafią zrozumieć. Widzą w nich samych siebie, jednak nie do końca są tacy sami, zupełnie jakby dostrzegali w nich alternatywne własne osobowości. Czy to może być możliwe? Jak można funkcjonować, kiedy dwa światy się ze sobą zacierają? Kiedy żyje się jednym istnieniem, a widzi się siebie z innym człowiekiem w zupełnie innych warunkach życiowych. Ginny McDonnell jest chirurgiem i mężatką, ma wizje, w których żyje z kimś zupełnie innym. Jej orientacja jest inna, żyje, bowiem w związku ze swoją koleżanką z pracy, natomiast jej mąż widuje dziwnego człowieka, wersję samego siebie, której nie rozumie. Spoglądanie na siebie w taki sposób sprawia, że mona nabawić się paranoi, tylko czy da się zablokować takie wizje? Nie tylko to małżeństwo nawiedzają dziwne wizje, których nie rozumieją. Cass Stuart została matką i stara się pogodzić macierzyństwo z prowadzeniem domu. Nie jest to dla niej łatwe, czuje się samotna i chce podołać nowym wyzwaniom i obowiązkom. Czy jej się to powiedzie? Ilu jeszcze bohaterów zobaczymy? Jakie historie zostaną nam przekazane?

„Co jeśli…” jest powieścią, której akcja zdecydowanie jest bardziej spokojna później się rozkręca. Mogę powiedzieć, że autorka łączyła ze sobą wiele gatunków, co sprawiło, że zarówno mnie, jak i wielu innym znalezienia czegoś w niej dla siebie. Możecie doszukać się tutaj elementy obyczajówki, sience fiction, czy dramatu. Pewnie zastanawiacie się, czy tego nie jest zbyt wiele, w moim odczuciu nie, bo daje to specyficzny klimat. Jest to debiutancka powieść autorki Kate Hope Day, nie mogę powiedzieć, że zdecydowała się zmierzyć z łatwą tematyką. Jest ciekawie, trzeba się skupić przy czytaniu, żeby nie odpłynąć za bardzo w świat, który rozwarstwia się i wręcz mnoży różnymi wersjami poznanych bohaterów. Myślę, że zamiast na akcji, kobieta skupiła się na tym, aby dobrze rozrysować portrety i charaktery swoich bohaterów. Problemy, z którymi borykają się, na co dzień są rzeczywiste, realne, dostrzegalne we współczesnym świecie. „Co jeśli…” jest książką, która znajdzie swoich odbiorców, na początku myślałam, że podczas czytania powieści odrobinę się gubię, ale czytałam nadal i nie żałuję, że dałam szansę autorce, jak i jej książce.

Do debiutów podchodzę z dużą dozą rezerwy, niektóre potrafią zachwycić, inne kończy się z trudem, a jeszcze inne giną z czasem zapomniane w morzu innych przeczytanych książek. Jeżeli jesteście ciekawi jak wypada debiutancka powieść Kate Hope Day ,,Co, jeśli…”, serdecznie zapraszam do lektury recenzji.

Spokój mieszkańców pewnego niewielkiego miasteczka zostaje przerwany przez serię niepokojących wizji. Nikt kto ich doświadczył nie chce się dzielić swoimi doświadczeniami z innymi, obawiając się posądzenia o szaleństwo. Wizje jednak stają się coraz bardziej natarczywe, a nad miastem zdaje się wisieć widmo katastrofy, którego prawie nikt nie jest świadomy.

Jeżeli pragniecie sięgnąć po ,,Co, jeśli…” musicie wiedzieć iż ta książka nie jest ani typową historią o alternatywnych światach (nie mamy tu do czynienia z science fiction), osobiście nie zaliczyłabym też książki do thrillerów, brak tu bowiem trzymającej w napięciu fabuły. Debiutowi Kate Hope Day najbliżej do powieści obyczajowej, w której elementy fantastyczne stanowią motor napędowy całej historii. Obserwujemy tu mieszkańców małego miasteczka, które na pierwszy rzut oka nie wyróżnia się niczym, poza tym iż leży u stóp uśpionego wulkanu. Także sami bohaterowie zdają się być grupą całkowicie zwyczajnych ludzi, ot każdy z nich żyje swoim życiem, w którym od lat nic się nie zmienia. Można by wręcz powiedzieć, ze wszyscy oni zapadli w swego rodzaju marazm, z którego zostają wyrwani za sprawą niepokojących wizji. Owe wizje – przedstawiające ich samych lub bliskie im osoby – stają się katalizatorem do wprowadzenia zmian i podjęcia się działań mających przynieść odpowiedz na pytanie: Co, jeśli… .

Jak już wspomniałam książka nie cechuje się porywającą fabuła – akcja toczy się swoim, trzeba przyznać, dość wolnym tempem i mimo że czytając o losach postaci wciąż mamy do czynienia z wizjami, będącymi ni to przebłyskami z przeszłości czy wręcz przyszłości, lekturze nie towarzyszy nieustanne uczucie napięcia, czy czyhającego za rogiem zagrożenia. A mimo tego trudno odmówić historii oryginalności i osobiście dałam się jej w pewnym momencie wciągnąć, ciekawa jak to się wszystko skończy. Dużym plusem była dla mnie liczba bohaterów i to, że mogliśmy naprawdę dobrze ich poznać. Nie zdarza mi się to często, ale podczas lektury ,,Co, jeśli…” nie raz zmieniałam swoje podejście do bohaterów, niektórych zbyt pochopnie oceniłam, część osób, które początkowo darzyłam niechęcią, z czasem sporo zyskały w moich oczach, a inne, które wydawały się sympatyczne, ostatecznie mocno znielubiłam. Niezależnie jednak od osobistych preferencji co do postaci, muszę przyznać, że autorce udało się powołać do życia całkiem ciekawą gromadkę, z którą po prostu się zżyłam i których losy z przyjemnością obserwowałam do samego końca.

,,Co, jeśli…” to z pewnością tytuł specyficzny i zdecydowanie nie dla każdego. Jednak, mimo swoich wad, ma w sobie coś co sprawia, że po skończonej lekturze zaczynamy się zastanawiać nad własnym życiem i podjętymi wyborami. Jak wyglądałoby moje życie, gdyby były one inne? Trzeba przyznać, że to intrygująca wizja, tak samo jak przedstawione w książce rozważania i losy bohaterów. Dlatego, jeżeli macie kilka wolnych wieczorów, zachęcam byście dali tej książce szansę. Ja nie żałuję.

Recenzja dostępna na stronie Kosz z Książkami.

Powiem szczerze, że gdy na moim czytniku wylądowała powieść Kate Hope Day, nie od razu się za nią zabrałam. Książka ta w efekcie czekała na swój czas dość długo (rzekłabym nawet, że ZA długo), a ja od czasu do czasu sięgałam po nią i podczytywałam po jednym rozdziale. Ostatnio jednak stwierdziłam, że muszę w końcu do niej przysiąść i pozwolić na to, by historia ta mnie wciągnęła bez reszty. Choć początek był niezwykle specyficzny, ja poczułam się zaciekawiona. Czy Co, jeśli… zachwyciło mnie, w przeciwieństwie do innych czytelników? O tym w tej recenzji.

Jedną z dzielnic sennego miasteczka, zamieszkuje kilka rodzin. Ginny zastanawia się nad swoim małżeństwem z Markiem, gdy ON zaczyna snuć prawdziwie katastroficzne wizje. Samara nie może pogodzić się ze śmiercią matki, a na dodatek coraz częściej widuje ją… całkowicie żywą i zdrową. Naukowczyni Cass zostaje w domu sama z córeczką, a w ściany jej spokojnego miejsca zakradają się kolejne wizje i pragnienie powrotu do naukowych badań. Miasteczko - na pozór ciche i spokojne w pewnym momencie stanie się epicentrum poważniejszych wydarzeń. Wizje stają się coraz bardziej rzeczywiste i przerażające, a nikt nie jest przygotowany na to, co ma jeszcze nadejść. Chociaż może jednak?

Pozwólcie, że przeanalizuję tę dziwną powieść w plusach i minusach. Zacznę od dobrych stron tego tytułu. Bohaterowie, którzy zostali postawieni tutaj na mojej czytelniczej drodze, zasługują na uwagę. Są dobrze wykreowani, ciekawie opisani i co więcej - każdy z nich ma swój charakter. Nie zostali stworzeni na podstawie jednego określonego wzoru i za to daję tej książce dużego plusa. Najbardziej polubiłam Cass. Z jakiegoś powodu ta właśnie bohaterka wzbudziła we mnie pozytywne uczucia i trzymałam za nią kciuki do samego końca.

Kolejnym plusem powieści jest styl pisania autorki. Kate Hope Day pisze lekko, choć opisuje dość przerażające sytuacje. Lekkość jej języka przełożyła się bezpośrednio na przyjemność z samego czytania tej książki. Nie mogę zapomnieć też o tym, że lektura Co, jeśli… była dla mnie naprawdę szybka - w końcu książkę tę skończyłam w jeden dzień. Jednakże w tej książce znalazłam jeden, aczkolwiek dość duży minus. Rozumiem więc, dlaczego nie wszystkich ta powieść urzekła.

Akcja tej powieści jest dość dynamiczna, ale pewne zwroty akcji i wizje, jakie opisuje tutaj autorka, wprowadzały ogromny chaos. Już podczas czytania nie wiedziałam do końca, o co tutaj właściwie chodzi i co takiego chce przekazać autorka. Owszem, po czasie przyszło zrozumienie, ale nadal byłam pełna konsternacji i takiego zagubienia. Właśnie to było tym minusem - usilne przeplatanie ze sobą realności oraz rzeczy, które nie były prawdziwe. Momentami było to irytujące, jednak z drugiej strony - niezwykle ciekawe.

Rozumiem, dlaczego niektórzy oceniają tę powieść bardzo nisko. Nie jest to zdecydowanie tytuł, który trafi do wszystkich. Nie powiedziałabym też, że jest to thriller - może bardziej powieść psychologiczna? Klimat, mrok oraz wizja niebezpieczeństwa - nie są to typowo przedstawione wątki, więc od razu ostrzegam, że nie wszystkich ta pozycja zachwyci.

Jeśli natomiast lubicie powieści nieoczywiste, dość zagmatwane, ale jednocześnie zmuszające do zastanowienia się nad czytanym tekstem - myślę, że książka Kate Hope Day przypadnie Wam do gustu.

Zupełnie nie spodziewałam się tego, co w tej książce zastanę. Myślałam, że będzie to typowy, małomiasteczkowy kryminał, ale czy faktycznie to znalazłam w środku?

Faktycznie akcja "Co, jeśli..." rozgrywa się w niewielkiej miejscowości, położonej pod uśpionym wulkanem. Niby nic wielkiego się na początku nie dzieje, ot, powiedziałabym, że niczym w powieści obyczajowej, powoli brniemy do przodu. Z czasem jednak zaczynają dziać się różne dziwne rzeczy i zaczynamy ocierać się o dreszczowiec.

Wyobraźcie sobie, że w miasteczku nagle wszyscy zaczynają popadać w obłęd. Każdy ma jakieś chore wizje. O ile każdy zaczyna zmagać się z jakimiś swoimi traumami, bo jedna bohaterka obawia się o swoje małżeństwo, kolejny mężczyzna ma wizje katastroficzne, a jeszcze inna widzi swoją zmarłą matkę jako żyjącą, to najdziwniejsze jest to, że naukowiec również wpada w to błędne koło. Cass, czyli ta naukowczyni ponownie przeżywa ciążę... a nie jest to najlepszy moment, bo właśnie miała dokonać przełomu i nadać szaleńcze tempo swojej karierze. Czy te dziwne wizje każdego z nich w równoległym czasie spowodują zagładę miasteczka?

Muszę powiedzieć, że jest to tak dziwna, surrealistyczna książka, że aż niesamowicie wciągająca. Uwielbiam takie historie, w które można wpaść całą sobą, zagłębić się w niepokój maleńkiej społeczności i dostrzegać różne tajemnice, szczegóły. Niby wszystko toczy się powolnym tempem, ale jest to najprawdziwszy dreszczowiec, przy którym siedzi się napiętym jak struna oczkując najgorszego możliwego scenariusza.

Myślę, że autorka chciała aby każdy czytelnik odczytał tę fabułę po swojemu i dlatego treść jest tak skonstruowana, że w zasadzie ciężko się połapać w tym, co się właściwie dzieje. Jak dla mnie? Wspaniałe uczucie kiedy próbuję się czegoś domyślić, a nawet dopisać swój własny scenariusz.

Czy taka opowieść może mieć dobre zakończenie? Cóż, nie wiem ;) Musicie sprawdzić sami, jak to wszystko się potoczyło. Kto zwariował, kto nie wytrzymał tych wizji i czy ktoś stwierdził, że trzeba to powstrzymać.

Podsumowując, to nietypowa historia na pograniczu thrillera i sci-fi, ale jest godna uwagi. Myślę, że każdy musi sam spróbować się z nią zmierzyć choć przypuszczam, że wielu będzie się podobała i wielu stwierdzi, że to chłam. To tego typu książka, która będzie miała, według mnie, skrajnie różne opinie. Ale to się jeszcze okaże, a z przyjemnością będę wyczekiwać nowych recenzji i czytać, co tam inni myślą o tak... dziwnej powieści.

Wydawnictwu Zysk i S-ka dziękuję za egzemplarz!