Cień Judasza

Cena prawdy

Brzózkowo, lipiec 2005

Dwie osiemnastolatki, Aneta i Klaudia, kuzynki bawią się na wiejskim festynie. Beztroska zabawa, alkohol, narkotyki, taniec, niewinny flirt, letnia noc. Co może pójść nie tak?

A jednak. Następnego dnia okazuje się, że do domu wróciła tylko Klaudia. Aneta zniknęła, zaczynają się poszukiwania dziewczyny. Po kilku dniach zostaje odnaleziona, w lesie przez grzybiarzy, martwa. Jak zginęła, czy był to nieszczęśliwy wypadek, czy zabójstwo? Kto stoi za śmiercią Anety? Śledztwo nie przynosi odpowiedzi. A we wsi wrze, ludzie snują rozwiązania zagadki śmierci dziewczyny.

Brzózkowo, 2015

Od tragicznych wydarzeń minęło 10 lat. Klaudia wraca do rodzinnej wsi, by uporządkować dom po matce, która niedawno zmarła. Wraz z powrotem do Brzózkowa odżywają wspomnienia. Ale nie tylko one, odżywają też złe spojrzenia i niechęć sąsiadów. Klaudia początkowo przytłoczona duszną atmosferą panującą we wsi postanawia szybko pozamykać sprawy związane z domem i wyjechać. Lecz sprawa sprzed lat nie pozwala o sobie zapomnieć. Na każdym kroku Klaudia natyka się na coś co o niej przypomina. Decyduje więc rozwiązać zagadkę śmierci kuzynki, pragnie poznać prawdę, nawet najgorszą. Ale jaką cenę przyjdzie jej zapłacić za poznanie prawdy?

"Cień judasza" to debiut literacki pani Ani. I jak na pierwszą powieść jest to bardzo udany kryminał. Choć mam parę uwag. Ale nie wpływają one jakoś drastycznie na ogólny odbiór książki. Na plus zasługuje na pewno ciekawa zagadka zbrodni sprzed lat, miałam kilka pomysłów jakie może być rozwiązanie, a autorka poprowadziła je ostatecznie tak, że zaskoczyła mnie całkowicie, nie spodziewałam się, że tak się to rozwiąże ! Zakończenie jest mroczne, brutalne i szokujące. Szkoda tylko, że samo zakończenie rozgrywa się na kilku ostatnich stronach, jak dla mnie za szybko i czułam lekki niedosyt. Wiem, że zamysłem autorki było budowanie napięcia przez całą powieść, ale przyznam Wam, że w pewnym momencie zaczęłam się nudzić trochę podczas lektury, niby pojawiały się małe zwroty akcji co jakiś czas, ale szybko przygasały. Dopiero ostatnie kilkadziesiąt stron przyniosło upragnione emocje i akcję ! Ale zakończenie zbyt szybkie trochę ten efekt zepsuło. Trzeba jednak wziąć pod uwagę, że to debiut. Dlatego nie zamierzam surowo oceniać tej książki. Bo mimo wszystko bawiłam się całkiem dobrze czytając "Cień judasza", a jestem przekonana, że każda kolejna powieść pani Ani będzie jeszcze lepsza !

Uwielbiam kryminały, lubię czytać debiuty i cieszę się, że mamy tak zdolnych ludzi w kraju. Jeśli macie podobne odczucia co ja w sprawie debiutów i kryminałów to sięgajcie po "Cień judasza" i odkrywajcie mroczne tajemnice pewnej wsi. :)

Za egzemplarz do recenzji dziękuję wydawnictwu Zysk i S-ka.

Klaudia po śmierci matki wraca w rodzinne strony, by uporządkować rzeczy i sprzedać dom. Traumatyczne wspomnienia wracają do niej ze zdwojoną siłą. Dziesięć lat wcześniej została zamordowana jej kuzynka, a sprawcy nie odnaleziono. Jako że policja nie zrobiła nic w tej sprawie, bohaterka bierze sprawy w swoje ręce i próbuje odkryć, kto przyczynił się do śmierci Anety. Jako mordercę wytypowano ojca Klaudii, który powiesił się niedługo po śmierci dziewczyny, dlatego mieszkańcy wioski nie patrzą na nią przychylnie, chcą, by wyjechała i nigdy więcej nie wracała. Komuś zależy na tym szczególnie.

Wow, ta książka zdecydowanie ma swój klimat i choć od początku domyślałam się, kto jest czarnym charakterem w całej tej układance, to autorce i tak udało się mnie zaskoczyć. Będąc świeżo po skończonej lekturze, nadal nie mogę otrząsnąć się z emocji. Uwielbiam kiedy książki wzbudzają we mnie silne uczucia. Gęsta atmosfera, którą można „ciąć nożem”, wywołuje ciarki na moich plecach: mała, zapyziała wioska, w której każdy każdego zna, dom, a w nim samotna kobieta, która przeżywa katusze, gdyż ktoś koniecznie chce ją nastraszyć oraz cała masa tajemnic. Pytanie tylko, czy bohaterce uda się odnaleźć prawdę, czy ucieknie od osądzającego wzroku niegdyś znajomych ludzi?

Klaudia wywołuje we mnie mieszane emocje. Bywa naiwna, za dużo pije, zbyt łatwo ufa ludziom oraz wyciąga pochopne wnioski. Jednocześnie wzbudza we mnie współczucie. Straciła pracę, a jej stanowisko objęła jej fałszywa przyjaciółka, która odbiła jej faceta, trauma z powodu śmierci kuzynki ciągnie się za nią przez te wszystkie lata, tak samo jak samobójstwo ojca, w którego niewinność bezgranicznie wierzy. Jakby tego wszystkiego było mało, musi uporać się nie tylko ze śmiercią matki, ale również z ludźmi, którzy tak łatwo wydają na kimś wyrok. Dużym atutem jest to, że historię poznajemy na dwóch płaszczyznach. Wracamy do przeszłości oraz toczymy śledztwo wraz z Klaudią w czasie obecnym.

„Cień Judasza”, to dobrze skonstruowana historia, w której dużo się dzieje, lecz poszczególne karty odsłaniane są powoli. Autorka wodzi czytelnika za nos, sprawiając, że może ON zboczyć z obranej ścieżki dedukcji i gdy myśli, że już wszystko wie, okazuje się, iż wszystko wygląda zupełnie inaczej, niż zakładał. Jestem w szoku, że jest to debiut Anny Kusiak, gdyż pisze ona, jak zawodowiec, znający „branżę” od podszewki.

Jeśli lubicie thrillery z nutą psychologii, to jestem pewna, że ta pozycja spełni Wasze oczekiwania. Gwarantuję Wam, że gdy przeczytacie pierwszy rozdział, będziecie chcieli więcej. Sama nie wiem kiedy pochłonęłam tę książkę. Robiłam sobie przerwę jedynie na sen oraz obowiązki. Polecam!

Lubię podrzucać Wam recenzje przedpremierowe, bo wiem jak to może wpłynąć na decyzję o tym, czy daną książkę zamówicie, czy jednak zmienicie zdanie. W każdej staram się znaleźć zalety, ale także wady no i przede wszystkim wskazać coś, co mi może się niekoniecznie podobać, ale innym czytelnikom już tak. W końcu możemy mieć skrajnie różne gusta, prawda?

I tak oto dziś mam dla Was przygotowane kilka słów o "Cieniu Judasza" Anny Kusiak, która premierę będzie miała szesnastego marca, czyli równiutko za tydzień.

Zacznijmy, jak zwykle, od tego, co to za książka, o czym jest i z jakim gatunkiem można by ją położyć na półce. Nie mam tu na myśli, węży, kotów, czy chomików, choć pewnie niektóre by nie pogardziły możliwością pogryzienia kawałka dobrej powieści!

Akcja toczy się w dwóch różnych momentach czasowych, określanych już w opisie książki jako "Kiedyś" i "Teraz". To kiedyś działo się dziesięć lat wcześniej niż. Nie wiem jak Wy, ale ja uwielbiam takie zabiegi, bo ma się większą perspektywę i można poznać lepiej zarówno bohaterów, ich pobudki, ale często również wypełnić dziury, które specjalnie zostawia autor. Te dziesięć lat temu wydarzyła się tragedia. Tutaj już zaznaczę, że to typowy początek kryminału. Dwie kuzynki świetnie się bawiły na festynie, ale niestety do domu wróciła tylko jedna z nich. Ciało drugiej zostało znalezione kilka dni później i w zasadzie nie wiadomo co się stało. Dlaczego? A no, śledztwo było prowadzone tak, że nic z niego nie wyniknęło. Tymczasem druga z dziewczyn żyje poza miejscowością rodzinną i właśnie po tym długim czasie wraca do niej, ponieważ zmarła jej matka i czuje się w obowiązku uporządkować pewne sprawy. Tak, również chce się dowiedzieć co stało się z jej kuzynką lata temu. A cała miejscowość nie jest jej przychylna i dziewczyna to widzi, a raczej czuje wypalające w skórze okropne, wrogie spojrzenia. Czy uda jej się dojść do prawdy? Jak bolesne mogą być fakty? Musicie sprawdzić sami!

Przede wszystkim spodobała mi się główna bohaterka. To nie takie naiwne dziewczę, które nagle sobie przypomniało, że może by się zainteresować śmiercią kuzynki i dojść prawdy, aby zaspokoić własne sumienie. Jest bardzo inteligentna, wytrwała i nie przejmuje się każdym złym słowem innego człowieka, ale brnie do przodu. Bardzo ją polubiłam i myślę, że wielu czytelników poczuje do niej sympatię i z zapartym tchem będzie śledzić jej poczynania. A to już, według mnie, ogromny plus dla powieści.

Atmosfera w tej książce jest typowa dla thrillerów. Choć powiedziałabym, że to thriller kryminalny, to jednak ta nutka niepokoju, którą zaszczepiła we mnie autorka spowodowała, że ciężko było się zorientować kiedy łapie mnie za nos i wodzi w innym kierunku.Dzięki temu fabuła jest jeszcze ciekawsza, bo ciężko się domyślić co może się wydarzyć na kolejnej stronie.

Czy wspomniałam już, że "Cień Judasza"to debiut? Tak, tak. Powieść jest naprawdę dobra, a właśnie to dopiero początek przygody pisarskiej Anny Kusiak. Myślę, że może to być kolejne nazwisko na polskim rynku wydawniczym, którego będziemy szukać na półkach z kryminałami w księgarniach.

Muszę przyznać, że to jedna z ciekawszych książek, po jakie w tym roku sięgnęłam, a powiem nieskromnie, że mam ostatnio dobrą passę, na szczęście. Jednak ta chwyciła mnie za gardło i nie pozwoliła się odłożyć do ostatniej strony, a trzymała od... dosłownie od pierwszych zdań. Bo są takie książki, które się czyta jednym tchem, nie trzeba wtedy nawet herbaty, herbatników, ani koca. Ot, po prostu jest się te kilka godzin na głodzie czytelniczym i najpierw to ten trzeba zaspokoić.

Polecam, polecam i jeszcze raz polecam! Zwłaszcza, że to polska autorka, czytajmy ich książek jak najwięcej!

A Wydawnictwu Zysk i S-ka bardzo dziękuję za egzemplarz i możliwość przeczytania i podzielenia się wrażeniami jeszcze przed premierą.

Często sięgasz po debiuty?

Ja przyznaję, że lubię i daję szansę debiutom. W końcu nie poznamy nowych autorów jeśli nie sięgniemy po ich dzieła...

W ostatnim czasie przeczytałam debiutancką powieść kryminalną autorstwa @annakusiak_autorka pt. "Cień Judasza" , której premiera już 16.03.2021.

Jedno co powiedzieć mogę, to się nie zastanawiaj tylko kupuj tę książkę, bo naprawdę warto. Jest to jeden z tych debiutów, o których powinno być głośno.

Pomysł na fabułę bardzo dobry. Ciekawie rozpisana akcja, która sprawiała, że z wielkim zaciekawieniem czytałam kolejne strony książki. Mamy tu podział na przeszłość, gdzie poznajemy całą sytuację, ktora wtedy miała miejsce. Drugą część stanowi opisana teraźniejszość i aktualne losy bohaterów. Przeszłość od teraźniejszości dzieli 10 lat.

Niesamowicie wkręciłam się w tę historię. Nic nie jest oczywiste, choć takie może się wydawać. Myślałam, że znam rozwiązanie zagadek, lecz autorka tak mnie zaskoczyła, iż po przeczytaniu ostatniego zdania nie wiedziałam co myśleć.

Był to bardzo dobry kryminał, który warto przeczytać. Czytało się szybko i z ogromnym zainteresowaniem. Bohaterowie byli idealnie wykreowani i przedstawieni. Każdy był wyjątkowy i żaden, co się rzadko zdarza, nie przeszkadzał, ani mnie nie irytował.

A zakończenie jak już wspomniałam wspaniale rozpisane i zaskakujące.