Cesarzowa Sisi

Elżbieta Bawarska zwana Sisi, była piękną kobietą, wyprzedzającą swoje czasy, inspirującą dla wielu artystów. Żaden inny członek rodziny Habsburgów nie cieszył się tak dużą popularnością, a fascynacja jej życiem trwa do dziś.

Nie oglądałam serialu Netflix, na podstawie którego powstała książka Gigi Griffis, więc nie miałam pojęcia czego się spodziewać. Po lekturze książki "Sisi z Tyrolu" Jeannine Meighörner, która nie specjalnie przypadła mi do gustu, szukałam książki, która w ciekawy i odrzucający mity sposób odda jej fenomen. Opisze jej życie od urodzenia do tragicznej śmierci, ukaże osobę prywatną, w końcu kobietę dojrzałą z jej zaletami, wadami i przeżytymi tragediami, wyjaśni co takiego sprawiło, iż stała się postacią popkulturową. Niestety i tym razem otrzymałam coś innego, lecz zdecydowanie ciekawiej napisanego od wspomnianego wyżej tytułu.

"Cesarzowa Sisi" przedstawia uwspółcześnione spojrzenie autorki na postać legendarnej kobiety na przestrzeni tylko jednego roku z jej życia. Czasu, w którym Sisi, jako frywolna nastolatka, nieprzygotowana do roli cesarzowej, ponieważ do tej była szykowana jej starsza siostra Helena - zwana pieszczotliwie Nene - poznaje Franciszka i staje z nim na ślubnym kobiercu. Choć początkowo miałam wrażenie, jakbym czytała opis scen z serialu "Sisi" z Dominique Davenport, lekko czytało mi się kolejne strony, na kartach których poznajemy powszechnie znane fakty. Tym samym znający historię związaną z Habsburgami nie znajdą tutaj nic nowego, ani odkrywczego. Właściwie autorka stworzyła romans historyczny, w którym głównym wątkiem jest czas oczekiwania na małżeństwo Elżbiety z cesarzem Franciszkiem Józefem oraz tęsknota za urażoną odrzuceniem Nene, przy okazji pobieżnie przybliżający dzieciństwo cesarzowej, jej stosunki z rodziną i dworem, buntowniczego ducha, trochę historii austriackiego cesarstwa oraz niepokoje społeczne, które miały miejsce w tamtym czasie, bez epatowania detalami. To lekka, niewymagająca lektura, której daleko zarówno do biografii, jak i powieści historycznej. Mam wrażenie, iż Griffis chciała jedynie odświeżyć pamięć o istnieniu mitycznej postaci Elżbiety Bawarskiej młodemu pokoleniu. Wpisując się w nurt literatury feministycznej pokazać, że już w tamtych czasach istniały kobiety, które nie dawały się wcisnąć w ciasne ramy. Podążały za marzeniami, buntowały się wychodzeniu za mąż bez miłości i oczekiwaniom, oburzało je zaglądanie pod spódnicę przez mężczyzn i księży, borykały się z podobnymi do współczesnych problemami progu dorosłości. W prawdziwym życiu, nawet życie seksualne cesarskiej pary wyglądało zupełnie inaczej niż zostało to przedstawione przez Griffis. Nie było tak romantyczne, namiętne i bajkowe, choć faktycznie Franciszek zakochał się w niej od pierwszego wejrzenia. Ona natomiast twierdziła: "Oczywiście, że go kocham, jak mogłabym go nie kochać? Gdybyż tylko nie był cesarzem!".

Czytając krytyczne recenzje serialu, mam poczucie, iż książka miała być jego uzupełnieniem, nadać mu głębi i uczuciowości, ale to ocenię dopiero, kiedy go obejrzę.

Historyczny życiorys cesarzowej Sisi jest tak fascynujący, że pewnie już niejeden raz spotkaliście się z fabularną próbą jego odtworzenia. Księżniczki Disneya umarłyby z zazdrości po zobaczeniu jej wszystkich sukien, klejnotów, ba! złotej oszklonej karocy, w której jechała do ślubu. Gigi Griffis zwraca nam uwagę na fakt, że w momencie zamążpójścia Sisi była przecież nastolatką i to nie do końca cichą i pokorną.

Cesarzowi Franciszkowi pisana była starsza siostra, Helena, ale nieoczekiwanie zmienił zdanie i ostatecznie to Elżbieta stanęła przed ołtarzem. Na takim gruncie można stworzyć wielką romantyczną opowieść i taką też snuje autorka tej książki. Na główny plan wysuwa się pierwsza miłość dwojga młodych ludzi, którzy muszą walczyć z przeciwnościami losu, by ze sobą być. Bohaterowie przytłoczeni są obowiązkami, do których nie dojrzeli, dworską etykietą, której nie rozumieją oraz własnymi koszmarami zakorzenionymi w przeszłości.

Szkoda, że więcej czasu nie poświęcono na ukazanie domu rodzinnego Sisi. Z tego co pamiętam, z historycznych źródeł, panowały w nim dużo luźniejsze zwyczaje, dlatego przeprowadzka do pałacu i przestrzeganie tysiąca nowych zakazów, było dla Elżbiety szokiem. W powieści ciężar niedopasowania spadł przede wszystkim na jej niepokorny charakter. Przez to, w moich oczach, księżniczka wypadła trochę jak współczesna dziewczyna wrzucona do XIX-wiecznej rzeczywistości. Z drugiej strony, może to i dobrze, bo młodym czytelniczkom łatwiej będzie się z nią utożsamić.

"Cesarzowa Sisi" Gigi Griffis jest powieścią pisaną z myślą o nastoletnich czytelniczkach. Znajdą tutaj silne romantyczne emocje, dworskie intrygi, przystojnego księcia (czy raczej cesarza) jak z bajki z mrocznym sekretem oraz jego niegrzecznego brata. Takim odbiorcom to polecam, a sama czekam z cichą nadzieją na kontynuację, tylko ta już pewnie z bajką będzie miała niewiele wspólnego.

Ta książka pozwoliła mi przerwać mój trwający zastój czytelniczy ze względu na studia. Historia Cesarzowej jest mi znana, a nawet miałam okazję być w Muzeum Sissi w Wiedniu swego czasu. Książka napisana w bardzo przyjemnym stylu, co zdecydowanie na plus. Lubię kiedy rozdziały są krótsze tak jak w tym przypadku bardzo mi się ten zabiegł podobał. Sama Elżbieta Bawarska została barwnie opisana jak i inni mniej lub bardziej ważni bohaterowie. Jest to bardzo lekka i wyciszająca powieść. Być może bardziej skupia się na lżejszych tematach i nie ma za dużo historycznych nowinek i tak moim zdaniem można sporo wynieść z tej jakże ciekawej lektury. Zdecydowanie polecam tym, którzy poszukają czegoś lekkiego i przy okazji z dobrym humorem.

Kto kryje się za namalowanymi portretami w ciężkich złotych ramach? Prawdziwy człowiek czy jedynie wyobrażenie o nim? A może twórcza wizja artysty, nie mająca nic wspólnego z rzeczywistością lub po prostu obraz namalowany zgodnie z oczekiwaniami, lecz daleki od prawdy? Kim byli ci, o których poznajemy na lekcjach historii i jakich biografie czytamy bądź oglądamy?

Bunt ma swoją cenę, ale Elżbieta zdaje się nią nie przejmować, najbliżsi widzą w niej czarna owcę, a ona po prostu próbuje być wolną. Bycie księżniczką zobowiązuje do życia zgodnego z konwenansami, one wymagają podporządkowania się, zapomnienia o marzeniach, zwłaszcza tych o prawdziwej miłości. Dlaczego ma stać się kimś obcym dla siebie samej? Cesarz Franciszek Józef żyje zgodnie z zasadami, nie zbacza z wyznaczonej ścieżki, nie dla niego jakiekolwiek szaleństwa i pozwolenie sobie na chwilę zapomnienia. Tych dwoje różni się od siebie jak dzień od nocy, tylko jedno drugie składa się na całość. Skutków ich spotkania w ogóle miało nie być, każde miało odegrać swoją rolę, on pierwszoplanową, ona trzecioplanową, nie powinna zostać zauważona. Jednak dostrzeżono ją, taką jaką jest, barwną, wyróżniającą się i przede wszystkim autentyczną. Czy marzenia mogą się spełniać? Co z obowiązkami i nadziejami innych? Zauroczenia czy … miłość?

Cesarzowa Sisi, księżniczka bawarska Elżbieta Wittelsbach, kobieta, córka, żona, matka, przyjaciółka. Piękność, która zasłynęła jako doskonały jeździec, podróżniczka, buntowniczka, władczyni. Wydaje się do tej pory, że żyła na własnych zasadach i nie naginała się do jakichkolwiek zasad jeśli tego nie chciała. Taka być może była, ale jakie ścieżki doprowadziły ją do tej drogi? Kim była Elżbieta? Gigi Griffis pokazuje w swojej książce młodziutką dziewczynę, jaka zdaje się doskonale wiedzieć czego pragnie i na jakie kompromisy nigdy nie zgodzi się. Jednak nie ukrywane są cienie już widoczne, a z upływem lat będą coraz mocniej zauważalne. Autorka w sfabularyzowanej formie przedstawia moment kiedy wszystko zmienia się i wydaje się, że na wyciągnięcie ręki jest bajkowe, szczęśliwe, zakończenie. Tylko, tę historię tworzą ludzie z krwi i kości, rzeczywiste osoby, chociaż dla większości są równie odlegli jak bohaterowie baśni. Wielka miłość, dwoje zakochanych i … oczekiwania otoczenia oraz te własne. Bolesne zderzenie ideałów i wyobrażeń z realnym światem. „Cesarzowa Sisi” odsłania jeszcze raz kulisy, jakie już wiele razy uchylano, lecz tym razem są one pokazane z kilku stron, również tych jakie uchodzą za mnie interesujące, a są tak naprawdę nierozerwalnie związane z pierwszoplanowymi postaciami. Początek, krętej drogi, pełnej pułapek, zastawianych przez, którzy powinni być wsparciem, do tego przełomowe momenty dziejowe oraz ona – pragnąca żyć na własnych zasadach i jeszcze nie zdająca sobie sprawy z wysokości ceny, jaką przyjdzie jej zapłacić już za moment …

Ciekawa książka, gdyż łączy w sobie cechy książki historycznej i romansu. Wiele wydarzeń historycznych zostało zręcznie wplecionych w fabułę, co zdecydowanie pozycjonuje książkę wyżej w moich oczach. Sam wątek romantyczny też jest ciekawy, chociaż moja historyczna dusza raczej zwraca uwagę na całą otoczkę samego romansu. Życie ówczesnych wyższych sfer jest przedstawione w mojej opinii bardzo obrazowo, co pozwala na dość dobre wczucie się w klimat, który tworzy opowieść. Generalnie polecam miłośnikom historii, ale i amantom romansów.

Książka Gigi Griffi nie jest typową książką historyczną w stylu biografii- to raczej sfabularyzowana powieść z nutą romansu i politycznych rozgrywek, dotycząca losów Elżbiety Bawarskiej i mężczyzny, w którym się zakochała- Franciszka. To historia miłosna, która zaczyna się dosyć niefortunnie- Franciszek ma poślubić pierwotnie siostrę Sisi, a małżeństwo ma być czysto polityczne, para nawet się nie zna. Finalnie Franciszek i Sisi zaczynają coś do siebie czuć...

Ta książka opowiada ich historię i to, jak wyglądało ich pierwsze spotkanie i późniejsze małżeństwo, obserwowane przez cały cesarski dwór. Mnie chyba najbardziej przeraził brak prywatności, który był szczególnie boleśnie zauważalny w sytuacjach intymnej bliskości pary. Spłodzenie potomka miało przecież służyć umocnieniu władzy, a nie ich własnemu szczęściu. Cała ich historia miłosna wydawała mi się bardzo piękna i pełna walki o to, aby mimo przeciwności losu i momentami odmiennych punktów widzenia i charakterów, pozostać razem.

Młoda Sisi była kobietą upartą, inteligentną i dążącą do wyznaczonych przez siebie celów. Nie mieszała się jednak raczej do polityki, pozostawiając swojemu mężowi- Franciszkowi tę kwestię. Ich małżeństwo uważano jako jedno z tych, które nie miały być tylko polityczną kartą przetargową, ponoć wzięli ślub z miłości. W "Cesarzowej Sisi" mamy szansę zobaczyć, jak z dużą dozą prawdopodobieństwa wyglądało ich małżeństwo i co łączyło, a co dzieliło ich jako ludzi.

Autorka pokazuje w tej książce życie Sisi i Franciszka z zupełnie innej- bardzo prywatnej strony. To opowieść o życiu na austriackim dworze i o podejmowaniu decyzji, które później mogą wpłynąć na być albo nie być danego kraju. Rola władcy, którą musiał pełnić Franciszek była nie tylko wielkim błogosławieństwem, ale przede wszystkim dużą odpowiedzialnością. Podobnie, jak rola Elżbiety, która musiała urodzić dziedzica, który miał objąć po nim tron.

O Elżbiecie Bawarskiej, czyli Sisi dużo się słyszy. O skandalu, który wywołał jej ślub z cesarzem Franciszkiem wiedziałam już wcześniej. Jednak ta książka, mimo że wątki romantyczne odgrywają w niej sporą rolę, nie jest tylko o tym. Mamy w niej ukazaną całą historyczną perspektywę polityczną, informacje o trwających wojnach i decyzjach, które miały służyć poprawie ekonomicznej sytuacji w kraju. Ja dowiedziałam się na przykład, że Franciszek bardzo wcześnie planował rozbudowę kolei w kraju, jednak wojna w Europie pokrzyżowała jego plany.

Młoda księżniczka bawarska- Elżbieta przybywa na dwór cesarza Austrii wraz z rodzicami i siostrą w celach matrymonialnych. Helena- wspomniana siostra ma poślubić cesarza. Jednak sprawy szybko się komplikują, kiedy okazuje się, że cesarz bardziej, niż Heleną jest zainteresowany Sisi. To ciekawa historia, pełna zwrotów akcji, pisana przez życie. Do tego mamy w niej poruszoną też kwestię austriackiej polityki zagranicznej i tego, do jakich przemian społecznych i ekonomicznych chciał doprowadzić cesarz Franciszek.

Małżeństwo na cesarskim dworze rzadko było emocjonalnie szczere, zazwyczaj oznaczało jedynie konieczną transakcję, wymuszoną brutalnie przez wyrobioną latami etykietę. Można wręcz rzec, że stanowiło czystą formalność, często ograbioną z magii prawdziwej miłości – ta ujawniała się bowiem tylko tam, gdzie odważnie potrafiła o siebie zawalczyć. I właśnie tak głębokie uczucie przeszyło jedną z najbardziej popularnych par: niepokorną Sisi oraz nadzwyczaj troskliwego cesarza Franciszka.

Cesarzowa Sisi to historia jawnie inspirowana oryginalnym serialem Netflixa – wyraźnie nastawiona na sferę uczuciową, momentami zaskakująco intymna, wizualnie niezwykle zmysłowa, bezsprzecznie też mocno przekonująca. Gigi Griffis przedstawia bohaterkę w bardzo młodym wieku, zaledwie kilkunastoletnią, żarliwie wspierającą starszą siostrę w przygotowaniach do wymarzonych zaręczyn z cesarzem Austrii. Jeszcze nieświadomą, że to ona rozkocha w sobie młodego mężczyznę. Autorka przedstawia Sisi od jej najbardziej osobistej strony – czytelnik z przyjemnością odkrywa jej niesamowitą osobowość, dostrzega nie tylko wysoką wrażliwość na bezmiar poezji oraz empatyczny stosunek do ukochanych zwierząt, ale też piękno wyjątkowej siostrzanej więzi. Widzi w niej także kobietę nader zadziorną, nierzadko zaskoczoną własną bezpośredniością, niewątpliwie waleczną, żywiołową i niezłomną. Franciszek zdaje się być równie uczuciowy i szlachetny, z pewnością chce podążać za głosem własnego serca. To właśnie entuzjastyczny dźwięk odurzenia wyzwala w nim stanowczość i odwagę w walce o własne marzenia.

Miłość pojawia się tu szybko, w odczuciu samych bohaterów zupełnie niespodziewanie – zauważalnie otula ich ekspresyjną siłą własnej autentyczności, uruchamia też nieujawniane dotychczas bodźce. Każe niejako wyrwać się zasadom etykiety i hardo udowodnić słuszność własnej zuchwałości. I pozwala namiętnie odpowiadać na potrzeby bliskości. Ten tytuł to także odzwierciedlenie dziewiętnastowiecznego życia dworskiego, pełnego spisków i niepokojących intryg, momentami wręcz szyderczego. I mocno uzależnionego od toczących się nieprzerwanie zdarzeń politycznych – zarysowanych esencjonalnie i ciekawie, bez zbędnych dłużyzn. Autorka obszernie odnosi się natomiast do postawy rodzicielek głównych kreacji, prezentując zaciekły wizerunek matki Franciszka – kobiety silnej, zdecydowanej, dostrzegalnie surowej, równomiernie obrazując osobliwy charakter matki Sisi, otwarcie faworyzującej starszą córkę.

Piękna, uczuciowa, absolutnie zniewalająca! Gigi Griffis eterycznie portretuje to, co w uczuciach zdaje się być najważniejsze – niezmienną wrażliwość ludzkiej intymności. Cesarzowa Sisi to historia miłości jednej z najbardziej znanych par historycznych – fabularnie inspirowana serialem o tej samej nazwie, odczuwalnie nastawiona na namiętność i śmiałą chęć realizacji własnych marzeń. Opowieść zaskakująco uniwersalna w przekazie emocjonalnym, jednocześnie utrwalająca niezłomność kobiecego charakteru w obliczu walki o swoje. Książka plastycznie obrazująca brutalność dworskiej etykiety, przesiąknięta nie tylko intrygą i tajemnicami, ale też nieprzewidywalnością działań politycznych. Książka urzekająca w każdym calu.

"Cesarzowa Sisi" to pierwsza książka Gigi Griffis, z która się zetknęłam. Jednak zdecydowałam się zaryzykować i muszę przyznać, że ta konkretna książka autorki jest ciekawie napisana. Bardzo skupia się ona na uczuciach i przemyśleniach młodej Sisi, co bardzo mnie cieszy. Dzięki temu można łatwiej wyobrazić sobie to, co mogła czuć młoda cesarzowa, "wrzucona" do obcego, pałacowego środowiska.