Wszystko zaczyna się od chęci wystawienia kontrowersyjnej sztuki o św. Janie Pawle II... Co może więc wyniknąć ze współpracy zbuntowanego reżysera teatralnego i skromnej doktorantki? Dlaczego warto słuchać krakowskich duchów unoszących się nad Rynkiem i czy każdy ma prawo do swojej historii, nawet jeśli nie zawsze zgadza się ona z faktami? W którym miejscu kończy się teatr, a zaczyna życie? I co łączy Kalwarię Zebrzydowską z Awinionem?
Sława, pieniądze, kryzys twórczy, lęk przed życiem, szacunek do tradycji, trudne decyzje, których podjęcie nieoczekiwanie przynosi szczęśliwe rozstrzygnięcia. Nowa powieść Piotra Wojciechowskiego, osadzona w realiach przedwojennego i współczesnego Krakowa, to próba uchwycenia tego, jak osoba św. Jana Pawła II zmieniała i nadal zmienia ludzkie życiorysy, charaktery, decyzje...
Dochód ze sprzedaży książki Autor w całości przeznacza na działalność Fundacji ks. Janusza Sto Pasierba, promującej dzieło i twórczość tego wybitnego duszpasterza, uczonego, poety i pedagoga.
W jakim klimacie utrzymana jest książka "Był blisko. Mała powieść z początku XXI wieku"?
Powieść Piotra Wojciechowskiego to refleksyjna literatura piękna, która łączy współczesne realia teatralne z historycznym duchem Krakowa. Autor buduje atmosferę pełną zadumy nad tradycją, konfrontując światopogląd zbuntowanego reżysera z wrażliwością skromnej doktorantki. Fabuła koncentruje się na wewnętrznych przemianach bohaterów i poszukiwaniu prawdy w sztuce oraz życiu codziennym. Jest to lektura wymagająca skupienia, skupiająca się bardziej na warstwie ideowej niż na wartkiej akcji.
Czy ta powieść jest odpowiednia dla osób szukających typowej biografii papieża?
Książka nie stanowi biografii ani dokumentalnego zapisu życia Jana Pawła II, lecz jest dziełem beletrystycznym. Postać papieża pojawia się tutaj jako duchowy punkt odniesienia, który kształtuje decyzje i losy fikcyjnych bohaterów. Czytelnicy oczekujący chronologicznego opisu faktów z życia Karola Wojtyły mogą poczuć niedosyt formą literacką tej publikacji. Utwór skupia się na wpływie nauczania papieskiego na kondycję moralną współczesnego człowieka.
Jaką rolę w fabule odgrywa topografia Krakowa?
Kraków w tej powieści funkcjonuje jako pełnoprawny bohater, łączący czasy przedwojenne z teraźniejszością. Autor szczegółowo opisuje krakowski Rynek oraz miejsca przesiąknięte historią, co pozwala poczuć specyficzny klimat tego miasta. Wątki fabularne splatają się z lokalnymi legendami i krakowskimi duchami, nadając całości wymiar metafizyczny. Znajomość topografii miasta ułatwia wizualizację spotkań reżysera i doktorantki w historycznej scenerii.
Jakie główne dylematy moralne porusza autor w tym utworze?
Głównym motywem książki jest konflikt między artystyczną prowokacją a szacunkiem do tradycji i sacrum. Bohaterowie mierzą się z pytaniami o prawo do interpretacji cudzej historii oraz granice między teatrem a prawdziwym życiem. Powieść analizuje również lęk przed odpowiedzialnością za własne czyny i trudne procesy podejmowania decyzji w obliczu kryzysu twórczego. Rozważania te prowadzą do wniosków o uzdrawiającej mocy szczerego dialogu i pokory.
Czy akcja książki toczy się wyłącznie w czasach współczesnych?
Narracja prowadzona jest dwutorowo, osadzając wydarzenia zarówno w realiach przedwojennego, jak i współczesnego Krakowa. Takie rozwiązanie pozwala na ukazanie ciągłości tradycji oraz zmian zachodzących w mentalności mieszkańców miasta na przestrzeni dekad. Autor płynnie przechodzi między epokami, łącząc losy postaci poprzez wspólne miejsca i uniwersalne wartości. Dzięki temu czytelnik otrzymuje szeroki kontekst historyczny dla współczesnych zmagań bohaterów.
