Butcher & Blackbird (barwione brzegi)

Komedia romantyczna połączona z seryjnymi mordercami? Czy takie coś jest w ogóle możliwe? Widziałam mnóstwo skrajnych opinii na temat tej historii, a że od dawna mam ją na półce sama musiałam się przekonać, do jakiej grupy będę należeć.

Sloane i Rowan. Tkająca Oczy i Rzeźnik z Bostonu. Spotykają się przypadkowo, i od razu postanowili zrobić sobie zawody - raz w roku będą polować na ofiarę, a ten kto się jej pozbędzie będzie lepszy. Warto zaznaczyć, że oboje polowali tylko na innych seryjnych morderców - tych złych.

Będąc szczera muszę przyznać, że opis trochę mnie zmylił, bo myślałam, że w tej książce będą miały miejsce zawody w stylu Igrzysk Śmierci. Ostatecznie były to zawody - tylko między dwójką podobnych sobie ludzi i w nieco innej formie. Nie zniechęciło mnie to jednak do dalszej lektury.

“Butcher & Blackbird” to z pewnością książka inna i co ważne - zawiera w sobie dość nieprzewidywalny plot twist. Sloane to kobieta, która stroni od ludzi i można powiedzieć, że jest dość samotna. Rowan to z kolei typ żartownisia, ale dla ludzi bliskich zrobiłby wszystko. Oboje na swoim celowniku mają ludzi, którzy krzywdzą innych i są po tej dobrej stronie, jakkolwiek by to nie brzmiało.

Czy dobrze się na tej historii bawiłam? Tak. W mojej opinii jest ona powiewem świeżości i czymś, czego jeszcze nie czytałam. Połączenie komedii ze światem morderców w wykonaniu autorki było czymś ciekawym. Jedynym minusem było dla mnie przeciągnięcie akcji w środku, bo wtedy książka mi się nieco dłużyła.

Podsumowując, nie zawiodłam się na tej historii, a wręcz miło się na niej bawiłam. Sloane i Rowan jako bohaterowie mi się podobali, a to jak przez kilka lat ukrywali swoje uczucia było gorzko-słodkie.

Jeśli nie spodziewacie się kryminału, thrillera, czy czegoś w tym rodzaju, a macie chęć na nieco krwawą komedię to ja Wam polecam zapoznanie się z tą książką i wyrobienie o niej własnego zdania.

Mi się podobało i niedługo biorę się za drugi tom.

„Butcher & Blackbird” Brynne Weaver jest jak kieliszek wina wypity w półmroku. Na początku czujesz słodycz, a chwilę później uderza cię cierpka nuta, która zostaje w ustach na długo. To opowieść o mroku, który potrafi śmiać się w twarz, i o śmiechu, który potrafi być groźniejszy niż cisza po zbrodni.

Co roku odbywa się gra. Dwoje ludzi spotyka się, by sprawdzić, kto pierwszy znajdzie i unicestwi potwora w ludzkiej skórze. Brzmi jak materiał na surowy thriller, ale autorka igra z oczekiwaniami. Zamiast dusznego klimatu dostajemy przewrotną, błyskotliwą historię, w której sarkazm staje się ostrzejszy niż nóż, a dialogi pulsują podskórnym napięciem. Tu każde spotkanie przypomina taniec, szybki, niebezpieczny, pełen gestów, które coś obiecują, ale nigdy nie zdradzają wszystkiego.

Autorka maluje kontrastowe sceny. Krew obok śmiechu, groza obok przekomarzania się, flirt unoszący się nad cienką granicą śmiertelnego niebezpieczeństwa. To mieszanka, która nie powinna działać, a jednak wciąga w sposób niemal uzależniający. Bo choć śledzimy polowanie na morderców, prawdziwą osią tej historii jest to, co dzieje się pomiędzy dwojgiem ludzi, którzy przez lata grają w swoją własną, niepisaną grę.

Największą siłą powieści jest sposób, w jaki rozwija się ich więź. Nie ma tu pośpiechu ani tanich skrótów. To powolne zbliżanie się, w którym każde słowo ma znaczenie, a milczenie mówi więcej niż krzyk. Chemia między nimi jest gęsta jak powietrze przed burzą, czujesz ją w każdym rozdziale, w każdym pojedynku na spojrzenia, w każdym niewypowiedzianym „jeszcze”. To „friends to lovers” w najlepszym wydaniu. Nie oparte na banalnym zauroczeniu, lecz na fascynacji, która kiełkuje w najmniej spodziewanym gruncie.

Nie wszystko jest jednak idealne. Wątek samego polowania na morderców bywa potraktowany pobieżnie, czasem wydaje się, że istnieje głównie po to, by zapewnić pretekst do kolejnego spotkania. Jeśli ktoś oczekuje misternie skonstruowanego kryminału, może poczuć niedosyt. Ale jeśli szuka opowieści balansującej na granicy mroku i czułości, zbudowanej na błyskotliwej wymianie zdań i nieoczywistej więzi, trafił idealnie.

„Butcher & Blackbird” to przewrotna historia o tym, że nawet w najbardziej skażonym świecie można znaleźć odrobinę światła. Że dwie czarne dusze mogą rozpoznać w sobie nawzajem to, co jasne, choćby nie chciały się do tego przyznać. To romans spleciony z niebezpieczeństwem, podszyty czarnym humorem, w którym każda scena ma w sobie odrobinę drżenia, czasem ze śmiechu, czasem ze strachu. To nie jest po prostu książka o zabijaniu. To opowieść o tym, że nawet w cieniu można zatańczyć.

Co się stanie, gdy dwóch seryjnych mo*derców zapała do siebie uczuciem?

Ta książka opowiada o parze bohaterów, którzy parają się likwidowaniem największych zwyr*dnialców, jacy chodzą po świecie.

Okraszona jest nie tylko br*talnymi wydarzeniami, obrzydliwymi wręcz dla niektórych ludzi (cóż, ja do niech nie należę) ale także dużą dozą satyry i ciętych ripost oraz odrobiną pikanterii.

Uśmiałam się nie jeden raz przy jej lekturze, bo nasza Tkająca oczy i Rzeźnik z Bostonu mieli specyficzne poczucie humoru, częściowo pokrywające się z moim.

Ciężko mi określić, do jakiego gatunku można by zakwalifikować tę pozycję.

Moim zdaniem łączy ze sobą dark romance, thriller i komedię.

Od początku do końca akcja jest dynamiczna i co ciekawe, nie skupia się tak bardzo na zbliżeniach przez jakieś 2/3 książki, dopiero później pojawiają się te intymne momenty między bohaterami ale też nie są przytłaczające dla fabuły a ją uzupełniają.

Już sam wstęp i trigger warningi od autorki zachęciły mnie do lektury i wywołały uśmiech na twarzy, zachęcając do rozpoczęcia czytania.

Paradoks naszej pary złoczyńców polega na tym, że likwidując seryjnych m. sami nimi się stają - jednak oni pozbawiają życia tylko największe szuje, które krzy*dziły niewinnych, o czym się przekonacie czytając.

Z resztą Sloane i Rowan stali się tym, kim są, nie bez powodu.

Przyznam, że dobrze się bawiłam podczas czytania ale to, kto stanowił problem w restauracji Rowana nie było dla mnie zaskoczeniem, podejrzewałam to od początku pojawienia się tej postaci nie mniej jednak jest jeszcze coś, czym autorka nas zaskakuje.

Tajemnicza postać, która czyha na naszego Rowana i Sloane oraz ich bliskich.

Ciekawa jestem, czyim bratem jest.

Mam swoje podejrzenia, czy słuszne? Okaże się.

Cieszy mnie to, że będzie kolejna część serii.

Z tego co wiem, oparta bardziej na kolejnej parze, czyli starszym bracie Rowana i przyjaciółce Sloane.

Nie mogę się doczekać, wyczuwam jeszcze większą dawkę sarkazmu i tajemnicy.

Jeśli lubicie czarne komedie z dużą dawką śmiechu, nutką pikantnych scen i romansu, z motywem wpływu przeszłości na teraźniejszość to ta książka jest dla Was idealna.

Czy jeśli wam powiem, że pokochałam książkę opowiadającą o seryjnych mordercach znajdujących prawdziwą miłość to będzie to normalne? Bo muszę przyznać, że choć brzmi to lekko niepokojąco, to książka „Butcher & Blackbird” jest absolutnie genialna 🖤🔪

Sloane i Rowan postawiają sobie za cel w życiu oczyścić świat ze wszystkich zwyrodnialców. W tym celu zabijają ich. I choć początkowo się nie znają osobiście, to ich sława w podziemnym świecie mówi sama za siebie. Ona - tkająca oczy i on - rzeźnik z Bostonu. W końcu spotykają się na miejscu zbrodni. I postanawiają rywalizować ze sobą w corocznej rozgrywce polegającej na pozbyciu się konkretnego celu. Co może z tego wyniknąć?

Muszę przyznać, że już od pierwszych stron wiedziałam, że ta książka to będzie coś nowego. Trzeba przyznać, że autorce, że sama fabuła jest niepowtarzalna. Choć to nadal historia o dwójce ludzi szukających miłości i zrozumienia, to opakowana w dość makabryczną scenerię. W końcu główni bohaterowie lubią widok krwi, a swoje miejsca zbrodni zamieniają w sztukę, żeby spełnić swoje mroczne fantazje.

Autorce udało się zachować równowagę. Choć w książce jest mnóstwo scen dość kontrowersyjnych, opisanych dość szczegółowo, które co wrażliwszego czytelnika mogą doprowadzić mdłości, to jest też sporo humoru, sarkazmu i ironii. I to połączenie idealnie sprawdza się przy tej historii.

Nie mogę pominąć warstwy erotycznej. Jest ona dość mocna 🌶️ Dlatego też polecam tę książkę dla czytelników pełnoletnich.

To była niezwykła lektura. Konieczne muszę sięgnąć po kolejną część trylogii od Brynne Weaver.

Co powiecie na [Adres usunięty]ą komedię romantyczną? Dzisiaj skończyłam książkę, która chociaż nie jest fantastyką idealnie wpasowuje się w halloweenowy klimat. Mowa oczywiście o „Butcher and Blackbird” pióra Brynne Weaver, czyli pierwszy tom cyklu „Niszczycielska miłość”.

Współpraca barterowa z @bezwstydna

Gdy dostałam tą książkę do współpracy i przeczytałam ostrzeżenie z pierwszej strony tak się wystraszyłam, że odłożyłam tę historię na tydzień. Jednak w końcu się odważyłam i z sercem w gardle zaczęłam czytać przygody Sloane i Rowana. Wiecie co? Nie było czego się bać.

Oczywiście, że bywa obrzydl1wie i krwawo, ale autorka łagodzi te wszystkie sceny niesamowicie uroczą relacją głównych bohaterów.

W ogóle zupełnie inaczej wyobrażałam sobie seryjnych morderców. Szczególnie Sloane. Nie pomyślałabym, że osoba, która swoje zbr0dnie planuje krok po kroku i nie waha się zadawać ból będzie jednocześnie tak nieśmiała.

Rowan zdobył moje serducho szturmem, u niego wszystko odbywa się z rozmachem, jest wulkanem energii i pomysłów, które powodowały rumieńce na moich policzkach.

„Butcher and Blackbird” mimo całej uroczej otoczki nie będzie dla każdego. Zawiera w sobie wiele scen nieodpowiednich dla osób poniżej 18 roku życia. I nie mówię tutaj tylko o scenach m0rderstw, ale o tych bardziej pikantnych.

Ta historia wymagała ode mnie wyjścia z mojej strefy komfortu, cieszę się, że mogłam ją przeczytać, jednak jedno wiem na pewno. Nigdy nie spojrzę już tak samo na makaron orzo.

❤️‍🔥 RECENZJA ❤️‍🔥

"Nigdy nie ma wystarczającego ryzyka, by mnie przestraszyć. Nigdy nie ma wystarczającej nagrody, by mnie zadowolić."

Współpraca reklamowa z @_bezwstydna

Żyją na świecie potwory, o których nawet nam się nie śniło. Najbardziej mroczne, zwyrodniałe, mordercze, krwawe, niepohamowane bestie, których żądze są poskramianie przez łowców. Oni wiedzą jak i h odnaleźć w przeciwieństwie do stróżów prawa. Do ich grona należą Sloane i Rowan. Choć tak samo kochają brutalność i zapach krwi oraz strachu, nie mordują przypadkowych ofiar. Starannie je dobierają, selekcjonują, oczyszczając z nich świat. Przypadkowe ich poznanie rozpoczyna grę, której zasady sami ustalają. Każdy pojedynek rozgrywa się raz w roku, ale od chwili poznania nie potrafią o sobie zapomnieć. Więź, która ich połączyła jest jedyna, wyjątkowa, obłędna, przesiąknięta brutalnością, namiętnością. Duet Butcher and Blackbird sprawi, że pokochacie mroczne historie.

Jeśli jesteście czytelnikami o słabych nerwach to ta książka zdecydowanie nie jest dla was. Na samym początku książki, jest bardzo fajne i opisowe ostrzeżenie, z którym warto się zapoznać. Playlista zawarta wewnątrz pomaga, zbudować odpowiedni nastrój.

Okładka książki zwiastuje coś naprawdę dobrego i mrocznego, ale wnętrze dopiero uświadamia nam jak wybujałą fantazję posiada autorka. Romans, który rozkwitał powoli między bohaterami. Budująca emocje szalona rozgrywka, która mrozi krew w żyłach. Bohaterowie, którzy na co dzień prowadzą normalne życie, poza godzinami stają się kimś zupełnie innym. Stają się mrocznymi, brutalnymi łowcami, czerpiącymi radość z własnych poczynań. Raduje ich widok krwi, strachu ofiar, świadomości, że kolejna koszmarna mordująca bestia, znika z powierzchni ziemi za ich pośrednictwem. Choć są podobni do swoich ofiar mordując, to oni są czyścicielami, nie zadają bólu niewinnym, nieświadomym celom. W całym szaleństwie i opętaniu, ich przypadkowe poznanie, rozpoczęło coś, czego nie potrafią pohamować. To czym do tej pory się zajmowali, przestaje cieszyć jak dawniej, teraz to miłość dodaje im skrzydeł. Ta książka nie jest zwykłym romansem. To bardzo krwawa historia, związku dwóch łowców, którzy dzięki swojej obecności wzajemnie budzą uśpione żądze namiętności, pragnienia i uszczęśliwiają w zupełnie nowy i nieznany im dotychczas sposób. Idealna na czas nadchodzącego halloween, kiedy to wszystkie koszmarne potwory wychodzą na wolność. Nie spodziewałam się, że spodoba mi się bardzo ta książka, nie tylko wizualnie, bo jej wydanie cieszy oko, a jest ona dopiero zapowiedzią, bo to początek serii. Polecam.

Sądziłam, że w literaturze romantycznej nie spotka mnie już nic zaskakującego a później trafiłam na lekturę Brynne Weaver. Autorka pomysłowo wymyka się schematom i pisze przyjemną opowieść zaskakującą wydźwiękiem.

Brynne Weaver dysponuje dobrym stylem, dlatego jej historię czyta się z rosnącą przyjemnością. Dobrze opisane sceny, lekkość przekazu, umiejętność wyboru potrzebnych detali a także czarny humor, sarkazm i wszechobecna ironia wpływają na naszą wyobraźnię bardziej niż można się spodziewać. To romans inny niż wszystkie. Początkowo myślałam, że będzie dark erotykiem, ale tak naprawdę trudno jednoznacznie ocenić akcję – są sceny tylko dla dorosłych (bardzo pikantne!), ale są także momenty czysto obyczajowe, w których poznajemy prywatne sprawy głównym bohaterów, problemy z jakimi się mierzą a także przeszłość wpływającą na ich aktualne wybory. Połączenie zatem jest wielowymiarowe, ale korzystnie wpływa na fabułę.

Oto przed nami Igrzyska Śmierci w wersji dla dorosłych! Dwójka walecznych seryjnych morderców rozpoczyna wzajemny pościg. Sloane i Rowan niespodziewanie nawiązują wzajemną nic porozumienia, ale plany ich wspólnego szczęścia burzy coroczny turniej wystawiający do walki największych potworów w kraju. Jak ostatecznie potoczą się ich losy? Staną się dla siebie oparciem czy równym sobie przeciwnikiem? I co wydarzy się w ich życiu po drodze?

Lubię nietuzinkowe historie oraz sporą dawkę mocnego humoru, więc mi osobiście książka przypadła do gustu. Sądzę jednak, że nie będzie to lektura dla każdego, bowiem scenę łóżkowe są intensywne a koncentrująca się wokół kiełkującego uczucia fabuła niestety nie ucieka w szczególność walki morderców – a szkoda, ponieważ ogromnie mnie ten wątek ciekawił. Polubiłam natomiast głównych bohaterów i cieszę się, że autorka pokusiła się o dwie przestrzenie narracyjne, ponieważ warto było przyjrzeć się z bliska tym charyzmatycznym sylwetkom. Uważam natomiast, że przesadą były sceny łóżkowe ciągnące się w nieskończoność, ale z drugiej strony autorka zadbała o odpowiednie emocje oraz klimat, więc doskonale mogłam zrozumieć ich wzajemne przyciąganie. Nie zapominajmy, że całą fabułę warto potraktować z przymrużeniem oka i po prostu dobrze się bawić w towarzystwie seryjnych morderców, którzy nie boją się odebrać życie, ale zupełnie nie radzą sobie z własnymi emocjami. Dużo poczucia humoru, wiszącego w powietrzu romantyzmu a także wzajemnych przepychanek i sercowych rozterek zagwarantuje nam kilka godzin przyjemnej przygody.

"Butcher & Blackbird" to lektura, która przede wszystkim ma wpłynąć na naszą wyobraźnię i udaje się jej to wzorowo. Propozycja dla wszystkich romantyczek, rozpalająca zmysły i przywołująca na twarzy szczery uśmiech. Autorka wykazała się pomysłowością i powołała do życia nie tylko barwnych bohaterów, ale i pokusiła się o fabułę inną niż wszystkie. Nie wszystko było idealne, ale plusy przeważyły nad niedociągnięciami, tym samym wszystkim czytelnikom poszukującym emocjonalnych wrażeń - polecam.

#smoczyca_poleca

Współpraca reklamowa z wydawnictwem @czwartastrona

🪓Co powiecie na zabawny romans o seryjnych mordercach, którzy… zabijają innych morderców? Myślicie: to się nie może udać! Nic bardziej mylnego.

„Butcher & Blackbird” to pierwszy tom cyklu Niszczycielska miłość autorstwa @brynne_weaver

Zaczyna się z przytupem. Rowan uwalnia Sloane z klatki, w której spędziła kilka dni z rozkładającym się trupem. Już od pierwszych chwil między tą dwójką czuć chemię, ale nie myślcie, że od razu rzucą się sobie w ramiona. Zwłaszcza, że postanowili ze sobą rywalizować? O co? 🤐

Jak dla mnie to powieść, od której nie można się oderwać, a słowne przekomarzanki między Rzeźnikiem i Blackbird dodają smaczku całej historii. Jest momentalnie brutalnie, momentami 🌶🌶🌶 ! Mimo iż w jednym momencie zdarzyła się spicy scena , która wywołała u mnie krindżerę, to i tak JA TO KUPUJĘ. I polecam 🪓