Burn the Hell. Runda trzecia

Relacja Victorii i Nathaniela po dużym upadku w końcu wraca na dobre tory. Towarzyszą temu krzyki, wyładowania emocji, nieporozumienia ale w końcu są tylko dorosłymi dziećmi, którzy muszą radzić sobie sami. W rundzie trzeciej, znacznie bardziej pokazuje się ich toksyczność i brak umiejętności rozmowy i stawianie kogoś wyżej niż siebie.

Do "Burn the hell" mam ogromny sentyment, jeżeli chodzi o całą trylogię.

Jest w niej najwięcej emocji, poznajemy bohaterów z zupełnie innej strony a ogromnym plusem, jest brak zbędnych opisów jakie pojawiały się w poprzednich rundach. Uważam, że @[Adres usunięty] wykonało genialną robotę. Książka na platformie wattpad była już sama w sobie cudowna a to jak dopieściło ją wydawnictwo jest na pewno na duży plus.

Nie jest to książka dla każdego, więc zanim zdecydujesz się ją przeczytać, pamiętaj o swoim zdrowiu psychicznym. Ja osobiście mogę każdemu z czystym serduchem polecić całą trylogię.

Wiem, że mnie nie kochał. Że byłam tylko narzędziem w jego rękach. Ale gdyby stanął teraz obok mnie i powiedział, że mam spalić to miejsce razem z wami wszystkimi, bez zastanowienia wyciągnęłabym zapalniczkę.

Końcówka roku to czas kiedy, chęć skończenia zaczętych spraw staje się silniejsza niż wcześniej, a zbliżający się nowy rok motywuje nas tym jeszcze bardziej. Dlatego mając też na uwadzę dość pracowitą pierwszą połowę nowego roku, za cel na jego koniec wzięłam sobie przeczytanie całej trylogii Hell, dając sobie tym samym możliwość na zanurzenie się w literackim świecie bezopamiętania.

Pierwszym co rzuca się w oczy już po paru stronach, jest dużo większa dynamika wydarzeń w porównaniu do wcześniejszych tomów, gdy to akcja zarówno była powolniejsza jak i nie działo się aż tak dużo. W tym przypadku jesteśmy zasypywani z każdej strony czymś nowym. I o ile na początku wywołało tu we mnie wiele obaw, gdyż jestem typ typem dziwnego czytelnika, który nie lubi gdy jest za nudno, ale nie przepada, gdy dzieje się też za dużo i ciężko nadążyć nad fabułą, tak tutaj nie stanowiło to dla mnie czegoś negatywnego, a wręcz stało się pozytywnym aspektem książki.

Pierwsze dwie rundy mimo tego, że wzbudziły we mnie pozytywne odczucia, nie zostały przeze mnie uplasowane zarówno jako dobre jak i średnie, określenie, że po prostu były w moim odczuciu jest jak najbardziej trafne, tym bardziej nie spodziewałam się, że kolejna część zmusi mnie do pewnego rodzaju wewnętrznej walki ze sobą, by otwarcie przyznać, że coraz bardziej przepadam w historii.

Całość recenzji [Adres usunięty]

Runda 3 jest napewno o wiele lepsza od poprzednich, dzieje sie w koncu wiecej, jest ciekawiej

Dostałam te książki w prezencie , 3 rundy , czytając opis i nie znając autorki podeszłam do tego z rezerwą myśląc,że pewnie mi się nie spodoba . Zaczęłam czytać i przepadłam . Mam 31 lat a dzięki tej książce znow zapragnęłam mieć 17 ! Przy tej książce się wzruszalam i śmiałam w głos , wszystkie przeczytałam jedna po drugiej nie mogąc się oderwać , a 4 runda już zamiowna . Polecam

Cześć! 🔥

“Burn the Hell” Runda Trzecia, to coś na co ja czekałam od samego początku gdy tylko dowiedzieliśmy się, że trylogia “Hell” zostanie wydana. Mam ogromny sentyment do tej części i tego co dzieje się w niej. Nie mogłam się doczekać, tego jak autorka w nowy sposób przedstawi nam uczucia i emocje bohaterów na tym etapie ich znajomości.

Wydawać by się mogło, że drogi Victorii i Nathaniela rozeszły się na dobre. Chłopak zaakceptował jej ultimatum. Przez pięć miesięcy ta dwójka nie miała ze sobą żadnego kontaktu. Jednak przychodzi ten dzień, w którym ich spojrzenia ponownie krzyżują się w tym samym momencie. Mówi się, że nie wchodzi się dwa razy do tej samej rzeki. Jednak Victoria i Shey ponownie rozpalą zakazany płomień.

UWIELBIAM TAKIE HISTORIE! Tym razem dostajemy całkiem inną fabułę. To nie jest już “Start a Fire”, które obrazuje toksyczną relację dwójki młodych osób. “Burn the Hell” pokazuje prawdę, która kryła się za pojawieniem się Nathaniela w życiu Victorii. Wszystkie maski opadają na ziemię i poznajemy prawdziwe twarze bohaterów. Doczekaliśmy się tego sytuacji gdzie ta dwójka otwiera się na siebie. Pokazuje najmroczniejsze demony jakie drzemią w ich sercach. Oczywiście, nie obejdzie się bez dramaturgii, sprzeczek czy kłótni. To nadal jest ta sama Victoria, i ten sam Nate. Jednak po przejściach jakie spotkały ich we wcześniejszych miesiącach oboje na swój sposób dorośli. Gdzieś tam w głębi siebie wiedzą, że są dla siebie ważni, nadal jednak nie potrafią tego przyznać przed odbiciami w lustrze. A co dopiero gdyby mieli wyznać to sobie nawzajem.

Przechodząc już do stricte opinii dotyczącej twórczości autorki, to tak jak mogłam przyznać, że przy SAF-ie, można było odczuć przytłoczenie ze strony opisów, tak tutaj podczas czytania BTH jest zupełnie inaczej. Opisy nie wadzą, a w zasadzie są tłem dla całej historii. Jeśli o mnie chodzi to tym, razem nie skupiam na nich uwagi, historia pomiędzy V&N była tak wciągająca, że nie przeszkadzało mi to, że tu i ówdzie mogło być czegoś za dużo.

W moim odczuciu, ta historia w BTH jest o wiele ciekawsza. Dużo się dzieje, i tym razem przeważają te pozytywne momenty. Dostajemy grupkę znajomych, którzy fajnie spędzają ze sobą czas. Jest wiele śmiechu i zabawnych momentów. Tak jak wspomniałam wcześniej, dla mnie w tej części ta toksyczność związku Victorii i Nate gdzieś się rozmywa. Zamiast tego widzę dwójkę skrzywdzonych dzieciaków, którzy nie potrafią poradzić się z uczuciem, które się w nich rodzi. I ja kupuję tą historię. Podoba mi się to, co tym razem zafundowała nam autorka. Nawet gdybym chciała nie mam się do czego przyczepić. Po raz kolejny dostaliśmy fajnie wykreowane postacie ( i nie mówię tutaj tylko o głównych bohaterach, ale również o całej paczce ich znajomych), po raz kolejny dostaliśmy nutkę wspomnieć i trudnej przeszłości, po raz kolejny mamy nutkę dramaturgii i obraz dwójki ludzi, która stara się dotrzeć.

I tak śmiało mogę powiedzieć, że czytanie tej historii to była czysta przyjemność. Podobało mi się to co czytałam i dobrze bawiłam się podczas lektury. Jeśli gdzieś tam zatrzymaliście się podczas czytania wcześniejszych rund, to gwarantuję wam, że warto dokończyć i sięgnąć po rundę trzecią, bo to totalny majstersztyk uczuć i emocji. Wiele się dzieje w środku i myślę, że będziecie tak jak ja pozytywnie zaskoczeni.

Czas na podsumowanie całej serii od pani Katarzyny. Istna petarda. Tylko pamiętajcie o tym, aby zacząć czytanie od pierwszego tomu, aby zrozumieć motywy, które kierują główną bohaterką. Autorka tak doskonale opisała wszystko, że tak naprawdę każda czytelniczka może wczuć się w rolę Victorii. Pewnie fragmenty są tak mocno realistyczne. To, co mi się podoba to fakt, że książka napisana jest lekkim językiem, dzięki czemu całość czyta się bardzo przyjemnie. Jestem pewna tego, że cała trylogia na pewno Wam się spodoba.

Autorkę tych książek znam od bardzo dawna. Czekałam na trzecią rundę i nie zawiodłam się. Poprzedni części bardzo mi się podobały, więc nie sposób było nie sięgnąć również po trzecią część. Nie rozczarowała mnie, a nawet podobała mi się najbardziej ze wszystkich pozostałych. Mam wrażenie, że tutaj wszystko zostało dopieszczone. Począwszy od okładki, która bardzo mi się podoba, po historie, opisy bohaterów. Warto kupić od razu wszystkie trzy i przeczytać jedna po drugiej. Na pewno potrzeba kilka dłuższych wieczorów, ale warto.

Szukałam czegoś lekkiego, niewymagającego i znalazłam. "Burn the Hell" okazało się w moim przypadku strzałem w dziesiątkę. Dlaczego? Bo zależało mi na książce wciągającej, którą będę w stanie przeczytać szybko. Dużo się tu dzieje, nie ma zbędnych przestojów i dłużyzn fabularnych, a przy tym nie cierpi na tym szczególnie sama fabuła. To chyba moja ulubiona część z całej trylogii. Książka idealna na wolny wieczór czy dłuższą podróż pociągiem. Uważajcie jednak, bo potrafi strasznie uzależnić! Chcę ciąg dalszy :)