Bubka

🐍🍗 Bubka autorstwa Julii M. Maj to powieść, która zaskakuje już od pierwszych stron swoją szczerością i bezkompromisowym spojrzeniem na codzienność osoby wykluczonej. Julia M. Maj kreuje historię daleką od idealizowania rzeczywistości, skupiając się na bohaterce, która nie wpisuje się w żadne schematy. Bubka nie jest typową postacią literacką, a jej życie nie przypomina inspirującej historii sukcesu od samego początku. Wręcz przeciwnie, to opowieść o stagnacji, samotności i trudach zwykłego dnia.

🐍🍗 Główna bohaterka to dziewczyna naznaczona przez kompleksy i poczucie niedopasowania. Julia M. Maj nie unika trudnych tematów, pokazując Bubkę jako osobę zmagającą się z własnym ciałem, ograniczeniami i niską samooceną. Jej świat jest zamknięty, przewidywalny i pozbawiony większych ambicji. Praca w budce z jedzeniem, relacja z ojcem czy życie w podupadłym miejscu tworzą obraz codzienności, która dla wielu czytelników może okazać się zaskakująco bliska i poruszająca.

🐍🍗 Punktem zwrotnym okazuje się seria wydarzeń, które burzą dotychczasowy porządek. W życiu Bubki pojawia się między innymi internetowy coach, którego metody wydają się jednocześnie absurdalne i intrygujące. Julia M. Maj z dużą dozą ironii przedstawia świat motywacyjnych kursów i obietnic szybkiej przemiany. To ciekawy kontrast wobec rzeczywistej drogi bohaterki, która okazuje się znacznie bardziej skomplikowana i wymagająca niż jakiekolwiek gotowe recepty.

🐍🍗 Największą siłą tej książki jest przemiana Bubki. Nie jest ona nagła ani spektakularna, lecz stopniowa i bardzo wiarygodna. Julia M. Maj pokazuje, że zmiana nie przychodzi z zewnątrz, lecz rodzi się wewnątrz człowieka. Bohaterka zaczyna dostrzegać swoją wartość, uczy się stawiać granice i podejmować decyzje. To proces pełen potknięć, ale właśnie dlatego tak satysfakcjonujący i prawdziwy.

ㅤ

🐍🍗 Styl Julii M. Maj zasługuje na szczególną uwagę. Autorka posługuje się językiem pełnym ironii, sarkazmu i czarnego humoru, co nadaje powieści charakterystyczny klimat. Dzięki temu nawet trudne i bolesne momenty nie przytłaczają, lecz zostają złagodzone specyficznym poczuciem humoru. Konstrukcja książki sprawia, że początkowo spokojna narracja stopniowo przyspiesza, prowadząc do bardziej dynamicznej i emocjonującej drugiej części.

ㅤ

🐍🍗 Bubka to książka, która zostaje z czytelnikiem na dłużej. Julia M. Maj udowadnia, że nawet najbardziej niepozorna historia może nieść ze sobą ważne przesłanie. To opowieść o wychodzeniu ze swojej strefy komfortu, o mierzeniu się z własnymi ograniczeniami i o odnajdywaniu siły tam, gdzie wcześniej widziało się tylko słabość. Nie jest to łatwa ani lekka lektura, ale zdecydowanie warta uwagi i refleksji.

Świetna książka! Jeśli chcesz przeczytać coś nietypowego, „Bubka” autorstwa Julii M. Maj będzie doskonałym wyborem. To historia nietuzinkowa, pełna czarnego humoru i osobliwych zrządzeń losu. Opowiada o wychodzeniu z cienia, żegnaniu się z kompleksami i uczeniu się odwagi.

Napisana plastycznym, sugestywnym językiem opowieść, którą pochłania się w jeden wieczór. Bohaterką książki jest Bubka, dziewczyna, która „ma wiele rzeczy z kategorii przez nikogo niechcianych: skarłowaciałą rączkę, zeza i nadwagę. Ma też pracę w budce z kurczakami, ojca, pokoik w zapuszczonym pałacyku i węża”*. Jej życie zmienia się, kiedy poznaje coacha Doriana — mężczyznę prowadzącego kurs Kręgu Pięciu Zwierzęcych Przemian, w którym Bubka bierze udział.

To powieść łącząca sarkazm i satyrę z codziennością, w której często nieakceptowana odmienność staje się źródłem siły. Jestem zachwycona warstwą literacką, lekkością narracji, wyrazistym językiem i dynamiką opowieści. „Bubka” to książka, z której można wyciągnąć wiele refleksji dotyczących samotności, relacji rodzinnych czy nawet istoty samorozwoju.

Moje serce bezapelacyjnie skradł wąż Borys, którego perspektywę również poznajemy. To zresztą powieść pełna charakterystycznych, momentami przerysowanych postaci, które mimo to pozostają autentyczne. Jestem pewna, że każdy z nas spotkał kiedyś kogoś, kogo mógłby do nich porównać.

Czasami absurdalna, czasami poruszająca, a czasami sarkastyczna książka, od której trudno się oderwać, bo ma w sobie coś na wzór przytulności i takiego ciepłego dobra.

Polecam bardzo!

*cytat pochodzi z opisu od wydawcy

Brzydka, mało zdolna, z przykurczoną rączką - Bubka to chodzące nieszczęście. Niechciana, niekochana, niedoceniana. Taką bohaterkę, którą nikt by się nie zainteresował, gdyby nie ta książka, wykreowała Julia M. Maj @julia_m_maj w powieści pt. „Bubka”, z oferty Wydawnictwa Relacja.

Ów odważny krok autorki się opłacił, bo od losów Bubki oderwać się nie można. Tyle nieszczęścia i zaledwie jedna młoda dziewczyna, sprzedawczyni kurczaków z rożna w niewielkiej budce przy jeziorze. To ona mierzy się ze stratą bliskich, po której próbuje posklejać swoje życie z kawałków nie jednej, ale różnych układanek.

I choć brzmi to jak zapowiedź historii ciężkiej, przytłaczającej i bez cienia nadziei, „Bubka” zaskakuje czymś zupełnie innym. Ta opowieść cicho i konsekwentnie prowadzi czytelnika przez codzienność dziewczyny, dla której każdy dzień jest małą walką. O godność, o zauważenie, o choćby odrobinę ciepła.

Bubka nie jest bohaterką „do lubienia”. Bywa irytująca, momentami trudna w odbiorze. Ale właśnie to sprawia, że wydaje się prawdziwa. Nie ma w niej sztuczności ani literackiego wygładzenia. Jest za to surowość, która boli, ale jednocześnie przyciąga.

Autorka świetnie radzi sobie z budowaniem atmosfery. Małe - dosłownie i w przenośni - miasteczko, jezioro, budka z kurczakami – tworzą tło, które z jednej strony jest zwyczajne, a z drugiej staje się niemal klaustrofobiczne. To przestrzeń, z której trudno uciec, tak samo jak trudno Bubce uciec od samej siebie. Jest jeszcze wąż Borys 🐍, który co prawda nie ucieka, ale zostaje porwany, a przy tym mówi o sobie do czytelnika - i to rzeczy ważne!

„Bubka” to książka o samotności wśród ludzi, ale też o cichym pragnieniu bycia dostrzeżonym. O tym, że nawet najbardziej „niewidzialni” mają w sobie barwne (w tym przypadku różowe) historie warte opowiedzenia. A czasem wystarczy odrobina uwagi, by czyjeś życie potoczyło się inaczej.

Z oceną tej książki mam nie lada kłopot, z jednej strony uwielbiam styl w jakim pisze autorka, z czarnym humorem i dużą dawką sarkazmu. Z drugiej strony zabrakło mi tu takiej refleksyjnej nuty charakteryzującej literaturę piękną.

Mamy tu Bubkę, która ma skarłowaciałą rączkę, lekkiego zeza i jest odrobinę przy kości, nauczyła się ona w życiu, że najlepiej nie rzucać się w oczy, wtedy nikt się z ciebie nie śmieje a przy okazji nikt nic od ciebie nie chce.

Bubka w życiu raczej nie dokonywała wyborów i przyjmowała wszystko takim jakie przyszło, nie wysilała się i nie wychylała. Po śmierci ojca musi jednak zadecydować co robić dalej, wykupuje więc kurs przemiany i nawet wykonuje zadanie pierwszego tygodnia. Jakie jest jej zdziwienie kiedy twórca kursu staje na jej progu.

Mam poczucie, że bubka jednak tak naprawdę choć ogarnęła kilka najważniejszych tematów to jednak się nie zmieniła. Brak tu jakiegoś rozwoju, raczej znów branie życia takim jakim jest. Co prawda na koniec widzimy, że bohaterka potrafi wykrzesać z siebie trochę złości, a nawet znaleźć przyjaciela. Brak tu jednak pewnej refleksyjnej nuty.

6/10 gwiazdek