Brzydcy. Tom 1

Podobno pięknym ludziom łatwiej się żyje. No cóż, w świecie stworzonym przez Scotta Westerfelda na pewno - to przyszłość, w której po 16. urodzinach obowiązkowo każdy członek społeczeństwa trafia pod nóż chirurga plastycznego. Kiedy wszyscy są śliczni, czyt. dokładnie tacy sami, nie ma różnic, nie ma kłótni i żyje się szczęśliwie. Piękna to utopia, prawda?

"Brzydcy" zaoferowali mi więcej niż się spodziewałam. Była i przygoda, i trochę zabawy językiem, futurystyczna zagadkowa rzeczywistość... Moim zdaniem to całkiem porządne science fiction dla młodego czytelnika. Cały czas coś się dzieje, książka mnie ani razu nie znudziła, byłam ciekawa, jak dalej potoczą się losy bohaterów. Powieść porusza ważne kwestie samooceny, dopasowania do grupy czy niezależności, ale jednocześnie nie męczy, nie wykłada niczego w sztywny sposób.

Najwięcej czasu spędzimy z Tally, główną bohaterką, która, trzeba przyznać, idealna nie jest. Popełnia błędy, ze wstydu zaczyna się miotać, zamiast wyznać prawdę itp. W moim odczuciu to było bardzo ludzkie zachowanie, odpowiednie do jej wieku. Podobał mi się cały świat przyszłości ukazany w książce, jestem ciekawa, jakie jeszcze wynalazki na nas czekają w kolejnej części.

Polecam "Brzydkich" przede wszystkim nastolatkom, ale też wszystkim ciekawym fantastyki młodzieżowej, a sama zabieram się od razu za następną część.

Od dawna uważam, że jednym z największych problemów świata jest podział ludzi ze względu na wygląd. Oczywiście nie tylko! Przecież najwięcej żarcików można opowiedzieć o rudych, a dlaczego? Przecież marchewkowy kolor włosów i piegi są wspaniałe! Zresztą dopiero od niedawna mówi się głośno, że rozmiar Plus Size ma potencjał, jest piękny i pożądany nie tylko w modelingu, ale i prawdziwym życiu (zresztą sama z takowego jestem). Jednak stygmatyzowanie i stereotypy powtarzane od lat, krzywdzą wiele osób nie tylko młodych, ale również i tych, którzy już zawalczyli o swoje zdrowie.

Tally czeka na swoje szesnaste urodziny, by stać się śliczną. Jej przyjaciółka, Shay, postanawia się sprzeciwić panującemu systemowi i ucieka. Po jej zniknięciu, Tally odkrywa, że cała otoczka „śliczności” to tylko sztucznie stworzony raj. Czy dziewczyna zdradzi przyjaźń czy wybierze próżne piękno? To, jak Autor skonstruował powieść, jest dla mnie mistrzostwem w czystej wersji. Zacznę od tego, że bohaterowie są rewelacyjnie wykreowani. Poznawałam ich, wyrabiałam sobie opinię na ich temat, a następnie, podczas czytania dochodziłam do wniosku, że źle ich oceniałam i zupełnie odkrywałam inne strony ich osobowości. To doskonały trik, który otwiera nam oczy na krzywdę, którą wpaja nam się od najmłodszych lat.

Fabuła jest poprowadzona spójnie, płynnie i wciągająco od pierwszych słów. Nie wiedziałam czego się spodziewać, bo wcześniej nie miałam okazji zapoznać się z twórczością pisarza. I wierzcie lub nie, ale moją największą bolączką jest fakt, że nie sięgnęłam po ten tytuł wcześniej. Powieść kategoryzowana jest jako młodzieżowa, ale wychodzi z tego stereotypu i nawet jeśli opowiada o młodych ludziach, to jednak porusza tak aktualne problemy, tak prawdziwe i dosadne, że aż ma się ochotę krzyczeć. Próżne piękno, wpędzanie w poczucie bycia gorszym, przynależność do społeczności lub też wykluczenie, takie trochę klonowanie – upodabnianie jeden do drugiego – wszyscy gładcy, bez skazy, podobni.

Emocji nie brakuje, tak samo jak i napięcia, ze zdania na zdanie chcemy się dowiedzieć, co się wydarzy, a powieść nie daje się tak łatwo odłożyć na bok. Gdyby nie praca, pewnie zarywałabym nocki, by tylko dotrzeć ku końcowi, który mocno wyrwał mnie z butów i utwierdził tym, że kolejny tom będzie istną petardą. Nie zależnie od tego co napiszę, ta seria – tak, kolejny tom już prawie za mną – ten tytuł to jeden z najlepszych, jakie do tej pory przyszło mi trzymać w dłoniach.

"Brzydcy" to dystopia młodzieżowa, która ostatnio pozytywnie mnie zaskoczyła! Początkowo koncepcja na tę powieść wydaje się dziwaczna, lecz autor tak zgrabnie przedstawia swoją wizję świata, że czytelnik łatwo się z nią oswaja i nabiera zrozumienia do panujących w nim zasad.

Główna bohaterka to młoda dziewczyna, która jest Brzydka, ale wkrótce ma szansę stać się Śliczną i nie marzy o niczym innym. Żyje w utartych schematach, w których społeczeństwo jest po prostu manipulowane. Jak to w dystopiach często bywa, wkrótce przydarza jej się coś, co zaczyna zmieniać jej poglądy i spojrzenie na otaczający ją świat. Staje się on stopniowo coraz mniej wiarygodny i bezpieczny.

Historia przedstawiona w tej książce okazała się naprawdę wciągająca i jest osadzona w lekkich, młodzieżowych klimatach. Szybko się w nią zaangażowałam i wkręciłam. W fabule występują pewne naiwności czy gorsze momenty, lecz w sumie w literaturze młodzieżowej łatwo o drobne naciągnięcia, więc przymykałam na nie oko, bo prawdę mówiąc nie przeszkadzały mi w czerpaniu frajdy z czytania.

Styl autora sprawiał, że książkę czytało mi się dodatkowo jeszcze szybciej i przyjemniej, więc udało mi się ją przeczytać dużo szybciej niż początkowo się spodziewałam.

Fabuła jest całkiem wciągająca, realia świata intrygujące, styl autora lekki i przyjemny, a dzięki temu wszystkiemu całość bardzo szybko się czyta. Do tego nie brakowało emocji i i ciekawych zwrotów akcji. Na drobne naiwności w historii można dość łatwo przymknąć oko.

Jest jednak jeden element, który średnio mi podszedł - główna bohaterka. Była mi przez większość książki obojętna, bardziej przywiązałam się do postaci drugoplanowych, ich losy bardziej mnie ciekawiły. Tally natomiast wydawała mi się taka trochę nijaka. Momentami odważna i mądra, a czasem głupiutka i zmanipulowana. Nie była irytująca, żebym przez nią denerwowała się przy czytaniu, jednak niestety w żaden nie umiem powiedzieć, że ją polubiłam.

Poza drobnymi niespójnościami w fabule i mało wyrazistą bohaterką to "Brzydkich" czytało mi się naprawdę bardzo dobrze. Fajnie się bawiłam, książka zapewniła mi dużo rozrywki w dystopijnych klimatach, które uwielbiałam jako nastolatka, więc był to dla mnie miły powrót do przeszłości 😁

Książkę mogę śmiało polecić fanom młodzieżówek, a już zwłaszcza młodzieżowych dystopii. Ja z przyjemnością sięgnę po 2 tom, bo historia przedstawiona w tej powieści, jak oparta o pewne schematy, to bardzo mnie wciągnęła i zaangażowała 😍

Uwielbiam dystopie. Odkąd przeczytałam „Igrzyska śmierci” zachłannie pochłaniam każdą książkę z tego gatunku, która ukazuje się na naszym rynku. O „Brzydkich” nie wiedziałam, kiedy zostali wydani po raz pierwszy. Tym bardziej cieszę się, że Wydawnictwo Nowa Baśń postanowiło wznowić tę fenomenalną serię. Bo jest naprawdę dobra, do tego pouczająca i czyta się właściwie sama. Idealnie wpasowuje się w dzisiejsze czasy, kiedy pogoń za nieistniejącym ideałem piękna jest już tak wyraźna. Przez powszechny dostęp do nowych technologii, młodzi oglądają na zdjęciach/filmikach idealnych, pięknych ludzi bez skazy, których życie jest równie idealne i bezproblemowe jak oni sami. Dążenie do tego ideału jest dla wielu młodych ludzi zgubne. Powieść pokazuje, jak niebezpieczne jest dążenie do ideału i na przykładzie systemu panującego w przyszłości, w której żyją bohaterowie, jak kończy się pozwalanie mediom na definiowanie piękna. Bardzo wyraźnie widać tu, do czego zmierza kult piękna i jakie niebezpieczeństwa czyhają na młodych ludzi ślepo podążających za wyznaczonymi kanonami. I co się dzieje, kiedy wszyscy zaczynają przypominać klony. Do tego niewiele myślące klony. Młodzi Brzydcy, od małego urabiani przez system, wyczekują dnia swoich szesnastych urodzin, aby zacząć nowe życie jako Śliczni. Nie jest ważne, jak ktoś wygląda przed operacją, zmieniającą w człowieku dosłownie wszystko. Każdy, kto nie przejdzie operacji jest zaliczany do Brzydkich. Po operacji młodzi stają się doskonalszą wersją siebie. Mają piękną cerę, gładką skórę, długie nogi, wielkie oczy i tak dalej. Nie mówi im się jednak wszystkiego. Nie wiedzą, że operacja poprawia nie tylko ich wygląd zewnętrzny, sprawia również, że zaczynają się inaczej zachowywać. Owszem, są Śliczni i bardzo do siebie podobni, ale są też głupi. Zajmuje ich tylko zabawa i imprezy. Nie potrafią samodzielnie myśleć. W tej pogoni za pięknem, całkowicie zatracają siebie. System dąży do tego, aby ogłupić ludzi i móc nimi dowolnie sterować (co za zaskoczenie, prawda? ;)). Ale czy są dzięki temu szczęśliwsi?

Książka jest dobrze napisana i trzyma w napięciu. Przedstawiony w powieści świat jednocześnie zachwyca i przeraża. Zachwyt bierze się z aktualności poruszanych w niej problemów, szczególnie jeśli weźmie się pod uwagę fakt, że książka została napisana na początku XXI wieku. Przeraża właściwie z tego samego powodu, a dokładniej z powodu kierunku, w jakim zmierza znany nam świat. Akcja powieści jest wyrównana i raczej dynamiczna, dlatego książkę szybko się czyta. Zakończenie zapowiada, że w kolejnej części będzie się działo jeszcze więcej, dlatego nie mogę się doczekać, aż po ową kontynuację sięgnę. Główna bohaterka daje się lubić, chociaż potrafi czasem zirytować swoim zachowaniem. Jednak, i to jej zachowanie jak najbardziej usprawiedliwia, dziewczyna ma dopiero szesnaście lat i zachowuje się zgodnie ze swoim wiekiem. Tally przechodzi przemianę, owszem. Z naiwnego dziewczęcia, ślepo ufającemu naukom, które od zawsze kładł jej do głowy system, staje się świadomą, pewną swoich racji, zdecydowaną młodą kobietą. Plus dla książki jest taki, że ta przemiana nie zachodzi nagle. Owszem, nastolatka dostrzega sygnały, że coś może być nie tak, że mogła całe życie być oszukiwana, jednak nadal wierzy w system i próbuje to sobie jakoś tłumaczyć. Jej sposób myślenia zmienia się stopniowo i poprzedza go wiele godzin rozterek i rozmyślań. Świat przedstawiony w powieści jest nakreślony póki co dość pobieżnie, dlatego liczę, że w kolejnych częściach czytelnik będzie mógł poznać jego funkcjonowanie trochę lepiej.

„Brzydcy” to naprawdę przyzwoite rozpoczęcie cyklu fantasy dla młodych czytelników i wizja przyszłości, niby odległej, a jednak tak bardzo nam bliskiej, bo zmiany, które zachodzą w powieści, dzieją się w realnym świecie na naszych oczach. Myślę, że ze względu na poruszaną tematykę jest to lektura obowiązkowa dla współczesnych nastolatków, którzy być może dzięki niej zastanowią się, czy warto dążyć do ideału piękna, jaki kreują media, czy lepiej pracować nad tym, aby nie zagubić prawdziwego siebie. Szczerze polecam!

Tally oczekuje na swoje szesnaste urodziny by stać się śliczna. W jej mieście jest to wiek kiedy każdy przechodzi niezwykle skomplikowaną operację, która sprawia, że staje się śliczny. Jedyne zajecie ślicznych to zabawa, zabawa i jeszcze raz zabawa. Jednakże niewiele przed urodzinami poznaje Shay, z którą bardzo szybko się zaprzyjaźnia. Shay nie chce przechodzić operacji i woli pozostać brzydką niż poddać się zabiegowi i dołączyć do wiecznej imprezy młodych ślicznych. Decyduje się uciec z miasta i zdradza Tally jak się tam dostać. Niestety nasza bohaterka staje przed trudnym wyborem, albo zdradzi przyjaciółkę albo nigdy nie zostanie śliczną. Jaką Tally podejmie decyzje i co odkryje? Sięgnijcie po powieść i przekonajcie się co czeka na naszą bohaterkę.

Genialna powieść dystopijna, która ukazuje, że wygląd to nie wszystko. Kreacja poszczególnych grup jest według mnie idealnie przestawiona. Mamy ty brzydkich, którzy ciągle chcą wywijać numery, marzą o operacji by dołączyć do ślicznych, zaś ci są pozbawieni obowiązków i mogą bawić się całymi nocami na imprezach. Wyobrażając sobie społeczeństwo po operacji mamy wrażenie jakbyśmy oglądali wystawę lalek, które różnią się niemal tylko kolorem oczu czy włosów. Wygląd jest przedstawiany jako jeden z czynników prowadzący do niesprawiedliwości i stąd też każdy zostaje zamieniony niemal w kopię pozostałych by uniknąć sporów. Przeszłość jest owiana tajemnicą i dodatkowo sprawia, że czytelnik rozmyśla o tym co tak naprawdę sprawiło, że poprzedni świat upadł i pojawiła się era ślicznych.

Poznawanie prawdy wraz z Tally i udział w jej przeprawie w poszukiwaniu miasta, tych którzy uciekli przed operacją, cała jej przygoda jest niezwykle wciągająca i ciekawa. Autor świetnie ukazuje jak bardzo pozorny jest wygląd, a prawda o operacji zaskakująca i niebezpieczna. Jest to jedna z tych książek, które uważam, że każdy powinien przeczytać i zrozumieć, że piękno bywa złudne. Jest to również piękna opowieść o przyjaźni oraz miłości, która wzrusza i sprawia, że łzy pojawią się w oczach.

Polecam Wam tą powieść i już wyczekuję kontynuacji!

Za egzemplarz książki do recenzji w ramach współpracy barterowej dziękuję bardzo wydawnictwu.

Tally z niecierpliwością wyczekuje szesnastych urodzin, by stać się śliczną. Tego dnia każdy przechodzi skomplikowaną operację, która zmienia go z przeciętnego dzieciaka w doskonałego nastolatka, mieszkającego w futurystycznym raju, gdzie głównym zajęciem jest zabawa...

💜💜💜

W święcie radykalnego piękna każdy normalny jest brzydki.

„Brzydcy” autorstwa Scott Westerfeld.

Niesamowicie wciągająca powieść w klimacie dystopijnym.

Autor bardzo dobrze wykreował świat ukazujący prawdę o ludziach i o tym, jak siebie postrzegamy. Dzielimy się na brzydkich i pięknych. Każde odstępstwo od normy traktujemy jako coś niewybaczalnego.

Nasi bohaterowie żyją, właśnie w takim świecie gdzie ten podział między jednostkami jest jeszcze bardziej podkreślony i gdzie wygląda stanowi główny przelicznik ludzkiej wartości.

Charakterystyka postaci okazuje się być na bardzo dobrym poziomie. Zwłaszcza kreacja Tally głównej bohaterki jak i Shay jej nowo poznanej przyjaciółki. Ich postacie zdecydowanie nakręcają większość wątków.

Zupełnie tak jak wyczuwalna między słowami tajemnica kryjąca się za prawdą o tym ślicznym społeczeństwie.

Ten tom to tak naprawdę dopiero początek i przedsmak całej historii, która wierzę, z kolejnymi częściami rozkręci się jeszcze bardziej.

Nie mogę się tego doczekać. Na koniec dodam tylko, że sama książka jest naprawdę pięknie wydana, a to jeszcze bardziej umila, czas czytania .

Gorąco polecam.

„Nie urodziłaś się, oczekując u wszystkich podobnej urody, po prostu zaprogramowano cię, wmówiono, że wszystko inne jest brzydkie.”

Świat, który dzieli się na brzydkich, ślicznych i „wykluczonych”.Tally wyczekuje swoich szesnastych urodzin, by przejść skomplikowaną operację plastyczną i stać się śliczną. Tymczasem, Shay, buntowniczka względem obecnego systemu, już od dawna planuje ucieczkę z Miasta Brzydkich, próbując równocześnie przekonać przyjaciółkę do swoich racji. Prawda dociera do Tally jednak o wiele za późno.

Uważam, że historia „Brzydkich” nigdy nie była tak aktualna, jak w obecnych czasach. Żyjemy w świecie pełnym nienawiści, bodyshamingu, zazdrości i narcyzmu. Książka, która paręnaście lat temu była ostrzeżeniem, teraz stała się rzeczywistością.

Od pierwszych stron mój stosunek do Tally był negatywny. Uważałam ją za dziewczynkę, której serce przepełnione jest próżnością. Nie pomyślałam nawet o tym, jak bardzo źle musi o sobie myśleć. Nie zauważyłam, jak wiele do przekazania miała jej postać. Tally pragnęła akceptacji otoczenia, chciała poczuć się piękna. Od małego wpajano jej, że jej twarz i ciało są okropne, że jedynie operacja plastyczna będzie w stanie uczynić ją kimś więcej niż tylko mała brzydką. Pomyśleć, że teraz, sądzi tak prawie każdy z nas... Idealizowałam natomiast Shay, uważałam ją za mała buntowniczkę, za kogoś, kto potrafi dostrzec wewnętrzne piękno. Bardzo się zawiodłam na jej postaci, jednak cóż, widocznie tak miało być... chociaż nadal nie mogę przeboleć tego, jak zachowała się względem Davida.

Nigdy nie czytałam książki o podobnej tematyce i byłam nawet nieco do niej uprzedzona, ale teraz, kiedy odłożyłam tą pozycję na półkę, nie żałuję godzin, które poświęciłam na przeżywanie historii Tally i jej przyjaciół. Bohaterowie są świetnie wykreowani, każdy z nich jest inny, ma swój odrębny wizerunek- co jest dla mnie ogromnym plusem. Jedyną rzeczą, do której mogłabym się przyczepić to dynamika akcji, która okazała się zbyt chaotyczna, jak dla mnie.

Tak czy siak, „Brzydkich” mogę określić nie tylko jako świetnie napisaną książkę. „Brzydcy” to źródło- wiedzy i pytań. Ta książka udowadnia nam, że możemy być kim zechcemy, tak jak Tally, David, jego rodzice. Mamy wybór. ZAWSZE. Westerfeld za pomocą swojego pióra miał nam do przekazania tylko jedną rzecz: piękno człowieka NIE ZALEŻY od tego, jak wygląda.

Tally wyczekuje swoich 16 urodzin, by stać się śliczną. Tego dnia każdy przechodzi skomplikowaną operację, która zmienia przeciętną osobę w doskonałą. Śliczni żyją w po drugiej stronie rzeki w futurystycznej utopii. Tak przynajmniej myśli Tally. Gdy dziewczyna poznaje Shay, która nie chce poddać się przemianie, jej życie wywraca się do góry nogami.

Uwielbiam książki dystopijne, szczególnie takie, które mają do powiedzenia coś ważnego. „Brzydcy” to opowieść o świecie idealnym zamieszkałym przez doskonałych, pięknych ludzi. Przed 16 urodzinami brzydcy żyją w przekonaniu, że nie są kompletni, że czegoś im brakuje. Dopiero operacja ma zmienić ich w doskonałe jednostki, jednocześnie pozbawiani są tego, co czyni ich wyjątkowymi. Miasto pełne jest ludzi wyglądających pięknie, ale praktycznie tak samo. Pomysł na fabułę jest bardzo oryginalny i ciekawy, wpasował się w moje gusta idealnie.

Tally jest typową nastolatką, której jedynym marzeniem jest znalezienie się po drugiej stronie rzeki będąc śliczną. Dopiero gdy poznaje Shay, zaczyna dostrzegać drugą stronę medalu. Shay jest zupełnym przeciwieństwem Tally, woli zaryzykować ucieczkę niż stać się taka jak wszyscy. Właśnie ta ucieczka jest dla mnie punktem zwrotnym w książce. Dowiadujemy się co stało się ze światem, który znamy teraz oraz jak wyglądają tereny poza miastem. Uwielbiam tego typu wątki i tutaj się nie zawiodłam.

Głównym problem jaki mam z tą książką to język. Momentami jest dość infantylny, a to książka młodzieżowa, nie dziecięca. Irytowało mnie samo słowo „śliczny” i brak jakichkolwiek synonimów. Główna fabuła i problemy tego świata wybrzmiewają o wiele mniej poważnie właśnie przez nadmierne użycie tego słowa. Miałam też wrażenie, że w niektórych momentach pojawiały się dziury logiczne. Tutaj trzeba być gotowym na dość absurdalne wydarzenia, jednak nie przeszkadzało mi to zbytnio, autor miał prawo stworzyć świat na własnych zasadach i tak też zrobił. Liczę jednak na jego mocniejsze rozwinięcie w kolejnych tomach.

Przekaz książki od razu mnie kupił i mimo niedociągnięć w języku bawiłam się naprawdę dobrze. Z niecierpliwością czekam na drugi tom!

Kłamstwa tkały się same, wplatając w swą sieć jak najwięcej nitek prawdy.

Śledząc instagramowe profile pewnych osób, nie raz można nabawić się kompleksów. Piękny wygląd i aparycja to coś czego szukamy u siebie. Powielamy stereotyp piękna. Wykreowanego na potrzeby internetu. Kiedy filtry do zdjęć nie pomagają, zaczynamy szukać inwazyjnych środków tj. Operacje plastyczne. A gdyby tak zostały one wprowadzone jako obowiązkowe?

Książkę podzielę na dwa segmenty.

Fabuła nie jest zaskakująca, a momentami raczej przewidywalna za sprawą głównej bohaterki. Słabo zarysowany jest jej portret psychologiczny, co w takowej książce mogłoby się okazać prawdziwym strzałem w setkę. Moglibyśmy zrozumieć jej sposób działania, a nie tylko pobieżnie, bo tak jest nakazane, ale to ci naprawdę w niej siedzi.

Motyw przewodni książki. Gdybym poleciła tą książkę nastolatkowi, bardziej tej żeńskiej części, może mogłabym tym ukazać im wartość piękna własnego. Nie tego sztucznie wytworzonego, tego naturalnego. Nie ma co szukać ideału w innych, trzeba znaleźć ideał w sobie.

Pióro autorki i styl powieści są bardzo lekkie, dlatego może książka bardziej jest napisana dla młodszej grupy czytelników.

Ja niestety, ale nie jestem w stanie zachwycać się tą powieścią. Momentami czułam się znudzona. Akcja rozgrywa się powoli, bohaterka była osobą denerwująca i mało ludzką. Wszystko jej wychodzi, wszystko jest na jej korzyść. Zbyt mało w niej człowieczeństwa.

Za egzemplarz do recenzji dziękuję wydawnictwu @nowabasn. Natomiast Wam polecam wyrobić własne zdanie.