Brutalne intencje. Brutal Hearts. Tom 1

Książka "Brutalne intencje" to pierwszy tom serii "Brutal Hearts" i moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki. Jak już wiecie bardzo lubię poznawać nowych pisarzy, dlatego też nie mogłam przejść obojętnie obok tego tytułu. W książce znajdziemy motyw zakazanego uczucia, różnicy wieku oraz hate - love. Klasyfikowana jest jako dark romans i z pewnością przeznaczona jest dla pełnoletnich Czytelników. Stylistyka i język jakim posługuje się autorka jest bardzo lekki, prosty i przyjemny w odbiorze co sprawia, że książkę czyta się w ekspresowym tempie. Mi zapoznanie się z losami bohaterów zajęło jedno popołudnie. Fabuła została w ciekawy, ale również moralnie wątpliwy sposób nakreślona i dobrze poprowadzona. Akcja powieści jest dość dynamiczna, co sprawia, że nie ma tutaj nawet chwili na nudę. Bohaterowie zarówno pierwszo jak i drugoplanowi zostali w barwny i intrygujący sposób wykreowani. To postaci, które mają swoje tajemnice, a także wady i zalety, borykają się z różnymi problemami, zdarza się im popełniać błędy czy też postępować pod wpływem chwili. Na kartach powieści mogłam lepiej poznać oboje bohaterów. Ich myśli, odczucia, mogłam dowiedzieć się z czym się zmagają każdego dnia, jakie wydarzenia z przeszłości wpłynęły na ich obecne życie, a tym samym mogłam lepiej zrozumieć ich postępowanie oraz decyzję. Istotną rolę w tej historii odgrywają postaci drugoplanowe, które wprowadzają sporo zamieszania do życia Mii i Lazzaro. Jeśli chodzi główne postaci, to nie ukrywam, że wywoływali oni we mnie wiele mieszanych odczuć, nie zgadzałam się ze wszystkimi ich decyzjami i postępowaniem, jednak zagłębiając się bardziej w ich losy finalnie polubiłam oboje i nawet zaczęłam im kibicować. Relacja bohaterów została w intrygujący sposób poprowadzona. Początkowo jest dość skomplikowana i trudna, co sprawiało, że trudno było przewidzieć co wydarzy się na kolejnych czytanych stronach oraz jak zachowają się bohaterowie, ale podobało mi się to. Czytając "Brutalne intencje" dało się wyczuć targające Mią oraz Lazzarem emocje, wątpliwości, jednak górę na wszystkim brała trochę chęć utarcia nosa temu drugiemu, a także namiętność i pożądanie, które stopniowo zaczęły przeradzać się w coś zdecydowanie głębszego, co nawet trudno jednoznacznie określić. W książce nie brakuje także intryg, tajemnic, niebezpiecznych momentów i zwrotów akcji, które z pewnością nadają dramatyzmu całej historii. Miło spędziłam czas z tą książką i czekam już na kolejny tom. Polecam!

Współpraca reklamowa

Zanim sięgnęłam po tę książkę natknęłam się na kilka jej recenzji, które bywały różne. Ta książka należy do tych, które albo się kocha, albo nienawidzi, a ja zdecydowanie ją kocham.

Ta książka to jedna wielka kontrowersja co dla maniaczek takich jak ja będzie najlepszym smaczkiem.

To była tak dobra historia, że nie potrafię teraz zebrać myśli i napisać składnej recenzji.

Mia Bianchi jest po prostu zaskakująca. Jej postać jest świetna mimo przykrości jakie ją spotykają. A Lazarro jest wręcz boski. Uwielbiam jego bezczelność i niepohamowane myśli.

Miłość tej dwójki jest niespodziewana i nieodpowiednia biorąc pod uwagę fakt, że Lazarro jest ojczymem naszej Mii 🤭

Ta książka jest prawdziwym deserem dla dark romansiar. Mamy tu wszystko co takie osoby uwielbiają. Na przemiennie śmiałam się do tej książki, byłam rozczulona, smutna z powodu przykrości jakie spotykały głównych bohaterów i zaskoczona tym co się tam dzieje.

Za to kocham mocne romanse. Nic nie wywołuje emocji tak jak one.

Pamiętajcie jednak, że to tylko fikcja. Historia stworzona z wyobraźni autorki i jeśli lubicie taką tematykę to podejdźcie do tego z dystansem, a jeśli nie lubicie nie zabierajcie się za nią wcale. Książka jest na prawdę mocna i trzeba się zastanowić nad sięgnięciem po nią. Ja uwielbiam szarych moralnie bohaterów bo bawię się z nimi świetnie i rozumiem, że to tylko fikcja.

A jeśli wy szukacie mocnych wrażeń, to śmiało wejdźcie do świata Mii i Laza. Gwarantują przejażdżkę po wyżynach emocji, a gdy ich kolejka ruszy, już się nie zatrzyma.

Polecam wszystkim fanom takich książek! A sama czekam na kolejny tom.

Ogromnie dziękuję wydawnictwu za zaufanie oraz szansę zrecenzowania tego cudeńka. Będę niecierpliwie wypatrywać kolejnego tomu. „Brutalne intencje” brutalnie wszczepiły mi się w głowę i za nic nie chcą wyjść. Gwarantuje, że wam również nie będą chciały wyjść z głowy. Czytajcie koniecznie!

🖤🖤🖤

Recenzja książki „ Brutalne intencje” Lilith Vincent

| Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Papierowe Serca |

Krewni Lazzaro Rosettiego stwierdzili, że pora ukrócić wybryki, których się dopuszcza. Zmuszają go do ślubu z Giulią Bianchi w celu połączenia rodów i sprowadzenia na świat potomka. Jeśli Lazzaro chce otrzymać spadek po ojcu, musi pokazać, że jest tego wart.

Niestety podczas wypowiadania przysięgi przed ołtarzem, groźne oczy Laza nie spoczywają na przyszłej żonie… ale na jej nastoletniej córce. W swojej pasierbicy, dziesięć lat młodszej Mii, mężczyzna widzi świeżą zdobycz.

Czy miałam duże oczekiwania co do tej książki ? Tak .

Czy zostały spełnione ? Nie wiem.

Książka ma potencjał , czyta się ją dość szybko , agę gap zawarty w książce jest mocno odczuwalny, sytuacje pomiędzy bohaterami są naprawdę HOT może nawet aż za bardzo. Akcja książki według mnie dzieje się trochę za szybko w połowie książki zdążyłam się pogubić , ale.. koniec książki wynagradza cały panujący chaos.

"Brutalne intencje" to książka, która mocno mnie zainteresowała po zapowiedzi. Mogę śmiało powiedzieć, że wręcz wyczekiwałam premiery! Miałam dostać: zakazany związek (pasierbica i ojczym), age gap, spicy sceny, problemy rodzinne, mrocznego i niebezpiecznego bohatera. Cóż otrzymałam coś zupełnie innego. Coś, co mnie zawiodło i rozczarowało. Ale zacznijmy od początku.

Lazzaro Rosettiego pochodzi z bogatej i wpływowej rodziny. Aby jednak otrzymać swoją część majątku musi spełnić warunki, jakie stawia przed nim brat. Musi się ożenić i spłodzić dziedzica. Małżeństwo oczywiście jest raczej formą biznesową. I tak Lazzaro żeni się z przymusu, ale tak naprawdę pragnie swojej… pasierbicy. Jego zainteresowanie młodą Mią jest na początku dość „niewinne”. Opiera się raczej na gnębieniu jej. Jednak z czasem dochodzi między Lazzarem a Mią do zbliżeń, które zaczynają mącić w głownie nie tylko młodej dziewczynie, ale również i mężczyźnie. Oboje czują się jak czarne owce swoich rodzin. Pomijani i niedocenieni. Złość na bliskich zbliża ich do siebie a zakazana relacja, która ich łączy tylko napędza wzajemną fascynację. Granica między nienawiścią a miłością jest bardzo cienka. Oboje nie zdają sobie sprawy, jak szybko ją przekroczą i co się stanie, kiedy ich romans wyjdzie na jaw.

Cóż to była za niesmaczna i irytująca książka. Dawno nie zawiodłam się tak bardzo! Wszystko tutaj się posypało. Lazzaro to najbardziej irytujący, niedojrzały, zacofany emocjonalnie i narcystyczny chłopiec, (bo mężczyzną trudno go nazwać). Mia to dziewczyna z rozdwojoną jaźnią. Raz cicha i nieświadoma swojego ciała a raz (dosłownie) napalona striptizerka! Fabuła odklejona i niedorzeczna. Dawno nie czytałam tak złej książki. Ta historia miała ogromny potencjał, który już na starcie był zmarnowany. Relacja Lazzaro i Mii była chora na każdy możliwy sposób! UWAGA SPOILER! Ten człowiek jej nie szanował, przekraczał jej granice, gnębił a na koniec wrobił w ciążę i upokorzył przed rodziną. Wisienką na torcie są żenujące sceny erotyczne. Autorka niestety pisze topornie i nieprzemyślanie. Miałam wrażenia jakbym czytała starą „książkę” z Wattpada. Niestety wielkie rozczarowanie. Widziałam już w zapowiedziach drugi tom serii (o innych bohaterach), ale wiem, że nie skuszę się na nią. Pani Lilith Vincent przez dłuższy czas nie zagości w mojej biblioteczce.

W celu połączenia dwóch rodów, Lazzaro jest zmuszony do ślubu ze starszą od siebie Giulią. Jeżeli mężczyzna chce otrzymać spadek po ojcu, musi pokazać, że na niego zasługuje i… spłodzić potomka. Wszystko się układa do momentu, aż poznaje swoją pasierbicę…

Co to była za książka!

Autorka świetnie prowadzi całą akcję. Ciągle się coś dzieje, do tego potyczki słowne głównych bohaterów są genialne. Jedynie do czego mogłabym się przyczepić to do braku emocji, dzieje się sporo, ale ja nie poczułam tego przełomowego momentu, w którym coś między nimi zaczyna się dziać, jakaś iskra.

Owszem, jest to trochę pokręcona historia bo mamy tu do czynienia z relacją ojczym-pasierbica, ale, ale! Wspomnę tylko, że to młody, wysportowany, przystojny ojczym… opisów seksu jest dużo, jeśli ktoś nie lubi erotyków to można rzec, że zbyt dużo- jednakże nie można odbierać za to punktów w ocenie, bo jest oznaczenie na książce „18+” więc trzeba to wziąć pod uwagę.

Było kilka scen przy których wywróciłam kilka razy oczami bo były dla mnie trochę dziecinne, ale przymknęłam oko zważywszy na całokształt.

Końcówka zmroziła mi serce. Strasznie się jej obawiałam, ale finalnie jestem zadowolona.

*To jest moja prywatna opinia. Zachęcam do przeczytania i wyrobienia sobie własnego zdania.