Bratnie dusze. Strażnicy. Tom 2

Dziś przyszedł czas, bym napisała kilka słów o drugim tomie „Strażników”. I powiem Wam jedno — jeśli pierwszy tom był historią o pasji, górach i miłości rodzącej się mimo rozsądku, tak „Bratnie dusze” są jeszcze bardziej emocjonalne, intensywne i rozdzierające serce czytelnika na miliony kawałków. .

To historia o uczuciu, które pojawia się w najmniej odpowiednim momencie i wobec najmniej odpowiedniej osoby. O relacji, której nie powinno być, a mimo to trudno jej nie kibicować. Helena Leblanc po raz kolejny pokazuje, że potrafi pisać o emocjach w sposób niezwykle naturalny i prawdziwy — bez przesady, ale tak, że wszystko czuje się pod skórą - razem z bohaterami.

Didier i Helena od pierwszej rozmowy nawiązują wyjątkową więź. To nie jest relacja oparta wyłącznie na namiętności, ale przede wszystkim na porozumieniu dusz, wzajemnym zrozumieniu i magnetyzmie, od którego nie da się uciec. Ich dialogi są pełne napięcia, emocji i niedopowiedzeń, a każde spotkanie zostawia po sobie coś więcej - do czego ciągle wracają, ale i odkrywają coś nowego.

Uwielbiam pióro Heleny, ponieważ ona nigdy nie tworzy prostych historii i ta opowieść jest tego kolejnym dowodem. Tutaj nic nie jest czarno-białe. Pojawiają się trudne pytania o lojalność, zdradę, moralność i o to, czy serce zawsze da się uciszyć rozsądkiem. Dzięki temu ta historia momentami wręcz boli, ale właśnie dlatego tak mocno angażuje emocjonalnie i wżera się w duszę.

W tej części również nie zabrakło klimatu gór, pracy strażników i niebezpieczeństwa, które stale unosi się nad bohaterami. Jednak tym razem największą burzą okazują się emocje, z którymi Helena musi sobie poradzić. I nie tylko ona.

Ten tom jest bardziej refleksyjny i jeszcze mocniej oparty na emocjach niż część pierwsza. Historia o miłości, która nie miała prawa się wydarzyć, a się zdarzyła. I zdecydowanie jedna z tych książek, które zostają w głowie jeszcze długo po zakończeniu ostatniego rozdziału. Bardzo, ale to bardzo liczę na wydanie kolejnych tomów⛰️📖❤️

Cytaty:

„Czy nawet dla największej miłości, takiej, która nie zdarzyła się wcześniej i nigdy więcej się nie powtórzy, warto poświęcić WSZYSTKO?”

„Na­dal od czasu do czasu spo­ty­kam się z Di­die­rem, cią­gle zbyt rzad­ko, a może cią­gle za czę­sto, ale można po­wie­dzieć, że cy­klicz­nie... Nie umiem się od niego uwol­nić. My­śli o nim wra­cają do mnie jak bu­me­rang, cza­sem po pro­stu czuję, że mu­szę go zo­ba­czyć i już.”

Drugi tom z serii Strażnicy jest kontynuacją historii, która swoje miejsce ma w okolicach góry Mont Blanc. W tej części mamy zdecydowanie mniej cudownych opisów szczytów górskich, ale za to otrzymujemy więcej akcji i ekscytujących wrażeń.

Główna bohaterka jest nareszcie szczęśliwa przenosząc się do Francji. Ma wspaniałego męża, który ją rozpieszcza oraz spełnia się w pracy jako strażniczka. Jak to bywa w tym zawodzie, Helena trafia na bandę przemytników. Ich dowódca wywiera na niej piorunujące wrażenie i zdecydowanie jakaś niewidzialna siła ciągnie ją do niego. Kobieta staje przed wielkim dylematem. Z jednej strony kocha męża i nie chce go skrzywdzić, a z drugiej fascynuje ją Didier, który wywołuje w niej ogromną falę pożądania.

Co zrobi strażniczka? Czy będzie lojalna względem Martina? Czy oprze się magnetyzmowi przemytnika? Jak zakończy się ta pogmatwana historia?

Jak można było się spodziewać autorka stworzyła ciekawe dzieło, gdzie fabuła wciąga i miejscami totalnie zaskakuje. Z niedowierzaniem obserwowałam poczynania Heleny i przecierałam ze zdumienia oczy. Jaką trzeba być osobą, by dopuścić się takich czynów? Ja na pewno nie postąpiłabym tak jak ona i potępiam ją. Wcześniej utożsamiałam się z nią i jej kibicowałam. Niestety tutaj straciła ona w moich oczach i już do finalnych kart patrzyłam na nią nieprzychylnie.

Treść intryguje, ale akcja nieco zwalnia, jednak nie przeszkadza to w szybkim czytaniu. Na pewno jest to zasługa lekkiego stylu autorki i plastycznego pióra. Świetnie wykreowani bohaterowie są ogromną zaletą tej pozycji, zwłaszcza postać Didiera.

Książka zdecydowanie przeznaczona jest dla dorosłych odbiorców, gdyż treść zawiera kilka ognistych, mega pikantnych scen, które mocno podgrzewają atmosferę. Dużym plusem było pokazanie, iż mimo wielkiej miłości i udanego pożycia małżeńskiego, życie może się bardzo skomplikować. Dzięki temu powieść nabrała realnego charakteru i udowadnia, że los jest nieprzewidywalny, a szczęśliwe chwile poprzeplatane są bólem i niepewnością o dalsze jutro.

Niestety przez Helenę mam do tej lektury nieco mieszane uczucia i tej postaci już nie polubię. Jednak pani Helena nie zakończyła wszystkich wątków, przez co moją głowę rozsadza milion pytań i domysłów. Mam nadzieję, że zlituje się nade mną i napisze kontynuację tej historii.

Jeśli nie jesteście zbyt wrażliwi i nie ruszają was zdrady małżeńskie to ta lektura jest dla was. Zmiany w życiu są nieraz konieczne, lecz nie wszystkie wychodzą nam na dobre. Sięgnijcie po obie części jeśli jeszcze nie czytaliście pierwszego tomu i sami wyróbcie sobie zdanie na temat dylogii. Chętnie poznam wasze zdanie.

Helena Leblanc musiała podjąć decyzję, która podzieliła ją wewnętrznie. Z jednej strony stoi kochający mąż, a z drugiej namiętny kochanek.

Choć małżeństwo przebiega wzorcowo, to jej myśli wciąż oscylują wokół tajemniczego mężczyzny.

Co zrobi, kiedy nadejdzie czas na poważne zmiany?

Którego z mężczyzn wybierze?

🤎🤎🤎🤎🖤🖤🖤🤎🤎🤎🤎

W tym tomie znacznie mniej będzie scen z górami. Tym razem autorka dopuścić do głosu przemyślenia, które okażą się skrajnie różnić od siebie.

Będziemy towarzyszyć książkowej Helenie w nowej codzienności, w której nie zawsze będzie potrafiła się odnaleźć.

Ta część zwolni fabularnie, choć nie zabraknie w niej zwrotów akcji. Sama główna bohaterka wciąż pozostanie nie do końca pewna tego, czego tak naprawdę pragnie, podejmując nie zawsze rozsądne decyzje. Ale nie nam je oceniać.

Drzemie w niej siła, która pozwala jej na realizację najskrytszych marzeń i pragnień. Ale czy ta siła nie okaże się być złudną nadzieją na lepsze jutro?

Bardzo zaskoczyła mnie postać Martina. Nie tylko Helena się zmienia, on także. Jednak czy na lepsze?

I tu po raz kolejny powstrzymam się od oceniania. Psychologicznie w łatwy sposób byłabym w stanie wyjaśnić jego zachowanie, tłumacząc je przeczuciem.

Autorka ponownie zostawia otwarte drzwi, aby móc oddać w nasze ręce kolejna część "Strażników". W tym tomie otworzyła kilka wątków, których zakończenia jestem bardzo ciekawa.

Z pewnością jest to lektura, która znacznie odbiega od pozostałych książek wydawnictwa, jakie miałam przyjemność czytac. Jest przesycona namiętnością i scenami, które wywołują rumience na twarzy ☺️ Ale i pokazuje życie nie tylko w cukierkowej scenerii.

Jestem ciekawa tego, jak zakończą się losy naszych bohaterów.

Dziękuję wydawnictwu luckywydawnictwo za egzemplarz recenzenck🤎

Książka "Strażnicy. Bratnie dusze" to mój patronat medialny, za co ogromnie dziękuję @wydawnictwolucky i Helenie. Powieść ta jest drugim tomem cyklu #strażnicy i zarazem kontynuacją "Strażnicy. Z miłości do Mont Blanc", książki należy czytać w odpowiedniej kolejności, aby wszystko dobrze zrozumieć. Całe szczęście, że oba tomy przygód Heleny, zostały wydane w ten sam dzień, bo nie wyobrażam sobie wyczekiwania na jej dalsze perypetie. Ta powieść również ma niezwykle piękną i klimatyczną okładkę, od której nie sposób oderwać oczu! Stylistyka i język jakim posługuje się autorka jest bardzo lekki, prosty i przyjemny, co sprawia, że książkę czyta się naprawdę szybko i z dużym zainteresowaniem. Ja pochłonęłam ją w jeden wieczór i nie mogłam się oderwać od dalszych losów głównej bohaterki.Fabuła książki została w bardzo ciekawy sposób nakreślona i równie dobrze poprowadzona, a bohaterowie wykrewani w bardzo autentyczny sposób, to postaci z którymi z powodzeniem moglibyśmy się utożsamić w wielu kwestiach, podzielając podobne troski i dylematy, bądź spotkać w rzeczywistości. Poraz kolejny historia została przedstawiona z perspektywy głównej bohaterki, co pozwoliło mi jeszcze lepiej ją poznać, dowiedzieć się co czuje, myśli, a tym samym mogłam lepiej zrozumieć jej postępowanie oraz decyzję, chociaż muszę przyznać, że nie ze wszystkim się tutaj zgadzałam i nie wszystko potrafiłam zaakceptować. Myślę, że jej postawa może wywołać w Czytelniku całą paletę skrajnych emocji, ja tak miałam i chłonęłam całą sobą wszystkie emocje towarzyszące zarówno jej, jak i pozostałym bohaterom. Lubię kiedy postaci prezentowane w książkach są nieoczywiste, intrygujące i nie wiadomo czego można się po nich spodziewać - taka właśnie jest Helena. Poraz kolejny całkowicie zawładnęły moją wyobraźnią cudowne widoki i fragmenty poświęcone pracy strażnika górskiego. Naprawdę miło spędziłam czas z tą książkę, a w zasadzie z całą serią i chętnie sięgnę w przyszłości po kolejne powieści autorki! Polecam! Moja ocena 9/10.

Czym jest szczęście? Sumą codziennych radości? Spokojem i pewnością, że otrzymujemy to czego pragniemy? Przyjemnie spędzonego czasu z kimś kogo kochamy i kto odwzajemnia to uczucie? Zawodowym sukcesem? Każdy ma inną odpowiedź, czasem podobną, ale definicja szczęścia bywa tak różna jak i ludzie, bywa, że składa się na nią wypadkowa marzeń cudzych i własnych oraz zadowolenia z tego, co się ma i ekscytacją wyrwanych, zakazanych, chwil.

W krótkim czasie Helena zdobyła to, o czym inni marzą przez lata. Nic nie przyszło ot tak sobie, za każdym jej sukcesem stoi niełatwa decyzja. Jednak w końcu może cieszyć się miłością męża, przyjaźnią i pracą. Zdawałoby się, iż to naprawdę wiele i nie warto tego wszystkiego stawiać pod znakiem zapytania dla czegoś niepewnego, ulotnego. Małżeństwo z Martinem przynosi zadowolenie i spełnia oczekiwania, nawet więcej, lecz czy to już byłoby na tyle na co stać ich? Didier jest przeciwieństwem męża, wyzwaniem i zakazanym owocem, kimś od kogo powinna trzymać się z daleka, ale jak to zrobić jeśli wciąż ma go przed oczami? Czy warto dla niego zaryzykować to, co zdobyła i skrzywdzić kogoś, kogo kocha? Nie tak dawno wybrała ścieżkę, dającą jej to, czego pragnęła, ale właśnie pojawił się ktoś, kto stawia pod znakiem zapytania dotychczasowe wybory. Jak dalej żyć gdy wie się ile ominie ją? Miłość bywa bardzo skomplikowana i niejedno ma imię, Helena przekonuje się o tym i ma świadomość jak dużo ryzykuje. Kogo wybierze i czy w ogóle będzie w stanie to zrobić?

Udane życie rodzinne, nowy etap w karierze zawodowej, zadowolenie z tu i teraz, oddany mąż. Wystarczająco by być szczęśliwym czy czegoś brakuje w tej układance by tak się czuć? Niewielka rysa? A może głębokie pęknięcie? Jak potoczyły się dalsze losy bohaterów, którzy właśnie poukładali swoje życie? Czy aby na pewno? Helena Leblanc rozwija „żyli długo i szczęśliwie” chciałoby się rzec w francuskim stylu i to w kierunku niespodziewanym oraz z nieprzewidywalnymi wydarzeniami po drodze. Już początek zapowiada, że ta historia potoczy się tak, iż niejednokrotnie czytelnicy zostaną zaskoczeni, gdyż postacie nie tylko staję przed kolejnymi trudnymi i całkiem nowymi wyzwaniami, ale również wybierają nieszablonowe drogi. „Strażnicy. Bratnie dusze” jest opowieścią o ludziach, jakim wielu mogłoby pozazdrościć. Ustabilizowana egzystencja, zadowolenie z dnia codziennego oraz swojej drugiej połówki, czego chcieć więcej? No właśnie, wydaje się, że wszystko jest w najlepszym porządku, ale jak zawsze diabeł tkwi w szczegółach, a ten w tym konkretnym przypadku jest kimś, kto przyciąga uwagę, wprowadza więcej niż nutę fascynacji, nie da się nie zauważyć takiej osoby. Chwila szaleństwa, moment zapomnienia czy coś o wiele bardziej głębszego i poważniejszego? Pisarka odpowiada na te pytania kolejnymi zwrotami akcji, jakie podważają wszystko to, co zdaje się nam być naturalną koleją rzeczy. W „Strażnikach. Bratnich duszach” zostały poruszane bardzo osobiste sprawy, w jakich tak naprawdę podjęcie odpowiedniej decyzji jest niezwykle trudne albo wprost niewykonalne. Do głosu dochodzą emocje, pozostające z sobą w konflikcie, oraz wybór pomiędzy sobą, a bliskimi.