Bożonarodzeniowa księga szczęścia

Co dla Was jest tradycją? Dla Tomka, Rafała, Asi, Leny i Marii, czyli bohaterów książki to coroczne pisanie do siebie listów bożonarodzeniowych. Rok w rok wyczekują na koperty, których zawartość chociaż odrobinę przybliży im ostatnie miesiące z życia przyjaciół. Dlatego właśnie, gdy list od Leny nie przychodzi, a każda próba kontaktu z nią jest nieudana, Rafał targany złym przeczuciem wyrusza w drogę do Chorwacji by sprawdzić co się dzieje z jego przyjaciółką. Droga ta ma jeszcze jeden cel. Mężczyzna chciałby odbudować dawną relację, która łączyła go niegdyś z Leną. Minęło jednak sporo czasu i nie wiadomo, czy ich uczucia są wystarczające by budzić nadzieję na coś więcej.

"Bożonarodzeniowa księga szczęścia" to moje drugie spotkanie z piórem autorki. Oczywiście było bardzo udane! Historia stworzona przez Panią Jolantę jest bardzo poruszająca, nie byłam więc w stanie powstrzymać łez które same cisnęły mi się do oczu. Radość, smutek, współczucie... Te emocje towarzyszyły mi przez całą książkę.

Fabuła nie skupia się jedynie na teraźniejszości. Tak naprawdę przez większość książki towarzyszymy Rafałowi w jego wspomnieniach, które dotyczą początku kariery zawodowej, szczęśliwym związku z Leną, aż w końcu z konsekwencjami jakie musiał ponieść w związku ze swoimi wyborami. Pokazują one również to jak delikatna, czuła i wrażliwa na piękno jest Lena.

Pomimo, że tradycja pisania listów dotyczy pięciorga przyjaciół, skupiamy się tu głównie na wspomnianej wyżej dwójce. Ich historia może zostać odczytana również jako nauczka i przestroga na przyszłość. Uświadamia nam co jest w życiu najważniejsze, pokazuje jak ważne jest zrozumienie czym tak naprawdę są priorytety, jak wielka strata może dotknąć każdego człowieka. Życie jest krótkie i nie ważne jak bardzo będziesz bogaty, jaką pracę wykonujesz. Nic z tego nie będzie miało znaczenia jeśli obok Ciebie nie będzie tej jedynej osoby, na którą możesz liczyć, z którą będziesz w stanie dzielić wszystkie smutki i troski.

Podsumowując, Pani Jolanta stworzyła książkę o życiu, która niesamowicie poruszyła moje serce i na długo zostanie ona w moim sercu. Serdecznie polecam.

"Bożonarodzeniowa księga szczęścia" to opowieść o wielkiej przyjaźni, o przyjaźni takiej że aż trudno w to uwierzyć. Przyjaźni która wiele wybacza,wiele znosi i wiele daje. Pięcioro przyjaciół z czasów liceum, Rafał, Tomek, Lena, Aśka i Maria. Po skończeniu liceum życie pokierowało ich w różne strony świata lecz wciąż ich przyjaźń trwa a spotkania są zawsze wielkim wydarzeniem i ogromną przyjemnością dla wszystkich. Dodatkowym elementem łączącym tych ludzi jest tradycja którą sami wymyślili a mianowicie każdego roku każdy wysyła do pozostałych list bożonarodzeniowy. W wigilię zatem jazdy z nich może przeczytać cztery listy z których dowiaduje się co w minionym roku wydarzyło się u znajomych . Pewnego razu jednak nikt nie dostał listu od Leny która na stałe mieszka w Chorwacji. Wszyscy bardzo się niepokoją a Rafał postanawia wyruszyć do Chorwacji by dowiedzieć się dlaczego Lena zrezygnowała z corocznego rytuału. Mężczyznę gna tam również serce które wciąż bije szybciej na myśli o Lence z którą niegdyś łączyło go wielkie uczucie, które to ON przekreślił swym postępowaniem. Rafał chce zatem przede wszystkim przekonać się, że Lence nic nie jest a podświadomie liczy na to, że uda mu się naprawić błędy młodości. Książka "Bożonarodzeniowa księga szczęścia" to opowieść która wiele uczy. Czasem bowiem w pogoni za nieuchwytnym zapominamy i ty co naprawdę mamy i co dla nas najlepsze. Fajna ta książka. Warto po nią sięgnąć.

Za każdym razem gdy sięgam po nową powieść Jolanty Kosowskiej, czuję olbrzymią ekscytację, bo wiem, że czeka na mnie kolejna wspaniała i porywająca przygoda.

"Bożonarodzeniowa księga szczęścia" to przepiękna opowieść o prawdziwej i szczerej przyjaźni, która pokona wszystkie próby, na które została wystawiona. Historia opowiada o piątce przyjaciół, którzy mimo upływu lat wciąż "trzymają się razem" i tej wyjątkowej relacji nie zepsuł nawet niezbyt szczęśliwy związek Rafała i Leny, jednak spoiwem całości są listy, które przyjaciele wysyłają do siebie co roku, tuż przed Bożym Narodzeniem.

Nie myślcie jednak, że "Bożonarodzeniowa księga szczęścia" to słodki romans, w którym wszystko biegnie z góry ustalonym torem, a wszyscy żyją długo i szczęśliwie. Ta książka to emocjonalna huśtawka, której nie da się zatrzymać, huśta nami w górę i w dół, przyprawiając o zawrót głowy.

Zawarte w niej emocje, doprowadzają do wszystkich możliwych reakcji, od śmiechu, poprzez złość i irytację, aż po płacz.

Wielokrotnie już powtarzałam, że Jolanta Kosowska jest mistrzynią w tym co robi a jej pióro, które dosłownie "maluje" słowami przepiękne obrazy, przenosi czytelnika w najpiękniejsze zakątki świata.

W najnowszej powieści trafiamy do pięknej i klimatycznej Chorwacji.

Przepiękne i barwne opisy wpływają na wyobraźnię, łatwo jest się odnaleźć w sytuacji tuż obok bohaterów, odnosi się wrażenie, że jest się częścią powieści i jest to niezwykle magiczne uczucie. Oczami wyobraźni widziałam te magiczne zachody słońca, białe skały i szafirowo-zielone morze. Wraz z bohaterami pływałam po kolorowych rafach i słuchałam muzyki w przyulicznych restauracjach.

Autorka cudownie buduje klimat tajemniczości, rozbudza pragnienia i emocje. Doskonale steruje uczuciami czytelnika i nie pozwala nawet na odrobinę zniecierpliwienia czy znużenia przedstawianą historią. Nie pozwoliła mi wyrwać się ze stworzonego przez siebie świata do ostatniej strony.

Bohaterowie są tak skonstruowani, że odnosi się wrażenie, że są "prawdziwi" i zna się ich w rzeczywistości. Łatwo się z nimi utożsamić i postawić się w ich sytuacji. Pozwala to na zrozumienie ich emocji, rozterek i trosk. Współczułam i płakałam razem z nimi ze szczęścia, ale i z bólu i rozczarowania...

Tak ta powieść wciąga całą sobą i nie pozwala od siebie odejść do samego końca.

Czy polecam?

Polecam Wam tę książkę z całego serca. Obiecuję Wam, że się nie zawiedziecie i będziecie zauroczeni tak, jak ja. Obraz stworzony przez Jolantę Kosowską sprawia, że chce się złapać plecak i wyruszyć w podróż.

POLECAM...

Z twórczością Jolanty Kosowskiej miałam już przyjemność podczas czytania książki „Pocztówki z Portugalii” (recenzje możecie znaleźć również na moim profilu). Bardzo polubiłam styl autorki, który jest barwny i melodyjny niczym powiewające włosy na wietrze.

Rafał, Maria, Tomek, Lenka i Aśka to grupa przyjaciół utworzona jeszcze za czasów szkolnych. Dorosłe życie niestety nadały każdemu zupełnie inny bieg, dlatego każde wylądowało w zupełnie innym zakątku świata.

Ich coroczną tradycją jest pisanie lisów bożonarodzeniowych do każdego z przyjaciół o tym, co się u niego wydarzyło przez cały rok. Tym razem list od Lenki, samotnej matki mieszkającej z córką w Chorwacji, nie dociera do przyjaciół co bardzo martwi wszystkich. W szczególności najbardziej przeraził się Rafał, którego kiedyś łączyły bliskie relacje z dziewczyną.

Chłopak postanawia wziąć swoje życie we własne ręce zarówno zawodowe jak i życiowe.

Czy uda mu się naprawić błędy młodości ? Czy jego czas przeminął, a krzywdy wyrządzone przed lat nie uda się zaszyć?

Co się wydarzy, kiedy dwa samotne serca spotkają się po raz pierwszy od dawna.

Historia przepiękna. Pełna barwnych opisów, które nie nudzą, a wręcz przeciwnie, pobudzają naszą wyobraźnię. Można przenieść się po raz kolejny do przepięknej Chorwacij, tym razem w zimowej aurze. Książka opowiadająca o tym, że nie zawsze praca i wspinanie się po szczeblach kariery jest najważniejsze. Czasami warto przystanąć i zastanowić się, jakie priorytety mamy w naszym życiu.

Piękna historia o przyjaźni, miłości i stracie. Często musiałam odkładać książkę, ponieważ niektóre opisy były przepełnione ogromem emocji, w które najzwyczajniej w świecie się wczuwała, a łzy płynęły po policzkach niczym groch.

Szczerze polecam.

Na te książkę trafiłem przypadkiem, nie znając kompletnie autorki. Przeczytałem z tyłu książki opis i postanowiłem zaryzykować i kupić. A że kocham książki w klimacie świątecznym, to też ta wydawała się być idealną propozycją. I trafiłem w dziesiątkę. Wzruszyłem się na niej kilka razy. Historia nie jest banalna i oczywista, bo opowiada o przyjaźni, a nie tylko o miłości. Oczywiście "Bożonarodzeniowa księga szczęścia" jest książką o miłości, ale nie tylko i to jej największa zaleta. Jest w niej pokazana pewna, fajna tradycja, którą świetnie byłoby przełożyć można na swoje życie i relacje z przyjaciółmi. Zdecydowanie polecam te pozycje.

Czy wierzycie w przyjaźń na całe życie? ⭐

Lena, Maria, Joanna, Rafał i Tomek to zgrana paczka kumpli, którzy od czasów licealnych wzajemnie o siebie dbają i pamiętają. Momentami można by pokusić się o stwierdzenie, że wytworzyła się między nimi więź niemalże telepatyczna. Mają również swój coroczny zwyczaj. Kiedy zbliża się Boże Narodzenie wysyłają do pozostałych list opisujący wydarzenia z całego roku. Niestety nie mogą często się spotykać. Życie rozwiało ich po świecie i każdy ma teraz swoje sprawy, ale mimo wszystko tę tradycję starają się pielęgnować. Tym razem przed świętami nie dociera do nich list od Leny… Czy coś się stało? Przecież to list od niej zawsze przychodził jako pierwszy...

To piękna i wzruszająca historia o sile przyjaźni i miłości. O tym, że nie zawsze życiu wszystko idzie zgodnie z planem, że każdy z nas może popełnić ogromny błąd, który zaważy na całym życiu, ale warto walczyć i nie można się poddać.

Biorąc do ręki tę książkę miałam nadzieję, że natrafię na świat skąpany w śniegu, pełen świątecznego klimatu i wybrzmiewających kolęd. Tego jest tutaj ledwie garstka. ale finalnie to właśnie święta Bożego Narodzenia i kryjąca się w nich magia sprawiają, że bohaterowie odnajdują w sobie nadzieję i szczęście.

W zasadzie cała opowieść koncentruje się na listach Leny z wcześniejszych lat. To właśnie dzięki nim możemy dowiedzieć się jak wyglądało jej życie i z czym się zmagała, a nie miała lekko...

Niewątpliwie pojawiający się tutaj wątek muzyczny i to rozbudowany spowodował, że ta historia stała się mi jeszcze bliższa.

Skoro idą święta to życzę sobie i moim najbliższym znajomkom, aby nasza przyjaźń również przetrwała wszelkie zawirowania. (póki co jesteśmy na dobrej drodze 😉)

Niektóre przyjaźnie na całe życie potrafią przetrwa różne zawirowania. Rozwody, śluby, rozstania, rodzenie dzieci, zmiana pracy, przeprowadzka. Paczka przyjaciół od czasów studiów trzymała się jednak zawsze razem. Co roku spędzali wakacje u kogoś innego i mieli też inny bardzo ładny zwyczaj - co roku wysyłali do siebie świąteczne kartki w których opisywali co się u nich wydarzyło przez minionych 365 dni. W tym roku jednak zdarzył się wyjątek i list od jednej przyjaciółki nie dotarł. Co było tego przyczyną?

Często sięgam po literaturę obyczajową, więc nie sposób mnie raczej czymkolwiek zaskoczyć. Podoba mi się przesłanie tej książki i jej zakończenie, by być przy bliskich osobach w bliskich chwilach, dawać innym drugą szansę, nawet wtedy, jeśli bardzo nas zawiodą. Ciekawy jest także powrót do przeszłości bohaterów, który wyjaśnia napięte stosunki między jedną parą, w związku której zadziało się wiele złego. Najważniejsze jest jednak nie otrzymanie listu od jednej z przyjaciółek i cała otoczka z tym związana.

,,Bożonarodzeniowa księga szczęścia" Jolanty Kosowskiej to pozycja dobra, którą czyta się sprawnie, przekazuje ważne wartości. Pokazuje, że czasami należy dopomóc losowi, by dał nam drugą szansę, tylko czy wchodzenie dwa razy do tej samej rzeki okaże się dla bohaterów pozytywne? Tego być może dowiemy się z tej książki, jednak historia i całe zakończenie są bardzo otwarte. Czytelnik sam może dopowiedzieć sobie dalszy ciąg tej fabuły.

Rafał, Tomek, Lena, Aśka i Maria to piątka dorosłych ludzi, którzy mimo odległości i dość rzadkich spotkań, przyjaźnią się od lat. Każdy z nich poszedł swoją drogą, mieszkają w różnych częściach Polski, a nawet świata, jednak każdego roku, tuż przed świętami Bożego Narodzenia wysyłają do siebie list. Opisują w nim, to co się stało w danym roku, dzielą się radościami i smutkami. Pewnego roku nikt nie dostaje listu od Leny, co ogromnie martwi najpierw Marię, a później innych przyjaciół. Brak listu, a także kontaktu telefonicznego z kobietą sprawia, że Rafał postanawia jechać i sprawdzić co się stało. Przed podróżą czyta listy i wraca we wspomnieniach do czasu, kiedy nie byli tylko przyjaciółmi. Co stało się z Leną? Czy Rafał ją odnajdzie?

Historia ze świętami w tle, dość ciekawa i wciągająca. Poznajemy piątkę przyjaciół, jednak jest to głównie historia Rafała i Leny, która mnie się spodobała. To historia o błędach młodości, miłości, która nie była na tyle silna, aby przetrwać przeciwności, zatraceniu się w pracy i karierze, nowym początku. Czytało się ją dość szybko.

Bohaterowie dość ciekawi, mający wady i zalety. Tak naprawdę dość dobrze poznajemy głównie Rafała (to ON czyta listy od Leny, w których poznajemy jej historię). Jest mężczyzną, który nad miłość postawił karierę, czego zaczyna żałować. To bohater, który nie jest idealny, jednak to sprawia, że jest realistyczny. Osobiście go polubiłam (takiego jak był po latach nie tego z lat młodości).

„Bożonarodzeniowa księga szczęścia” to dość ciekawa pozycja na leniwe popołudnie. Polecam.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

rzykładem powieści, która przedstawia treści, z którymi prawie w stu procentach się zgadzam, a nie są one w literaturze zbyt często poruszane. Ujmę to w jednym zdaniu: najważniejsze są priorytety. Brzmi co najmniej sztywno i protekcjonalnie. Jednak ujmuje fakt, że w życiu jest wiele ważnych relacji, spraw i marzeń, z których musimy zrezygnować. Na rzecz czego? Na rzecz tych najważniejszych. Zawsze wydawało mi się okrutną prawdą, że czasami trzeba poświęcić sprawy niezwykle ważne, by móc utrzymać te najważniejsze. I tutaj te sprawy, które określam jako najważniejsze, są dla każdego człowieka indywidualne. Dla jednych jest to miłość i bliscy, dla niektórych kariera, dla innych spełnianie pasji. To kwestia subiektywnego wyboru, do czego każdy ma prawo i jeśli dobrze zdecyduje, na tyle, na ile pozwoli życie, powinien być szczęśliwy. Warto też przy tym pamiętać, że jeśli obiecamy komuś opiekować się nim, to powinniśmy dotrzymać tej obietnicy.

"Bożonarodzeniowa Księga Szczęścia" ma wiele wad pod względem warsztatu literackiego, niemniej w mojej opinii niesie wiele wartościowych treści i pozwala na dogłębną refleksję. Tyle wystarczy, by ostatecznie przymknąć oko na mankamenty i skupić się na najważniejszym. Jeżeli odnajdujecie się w tego typu literaturze, powieść powinna Wam się spodobać.

Już niedługo święta, a u mnie pasja pozycji tematycznych nadal trwa i dzisiaj opowiem Wam o kolejnej. A wy jak czytacie, a może dopiero je zaczniecie? A może nie lubicie powieści świątecznych? Jest u was śnieg? U mnie niestety już się roztopił! A teraz do rzeczy!

„Bożonarodzeniowa księga szczęścia” jest powieścią, do której zachęciła mnie @ladymargotpl

Podczas lektury bawiłam się cudownie, ciepło tej pozycji bije do czytelnika od, każdej strony. Historia sama w sobie jest niepowtarzalna i urocza, naprawdę nigdy nie czytałam takiej historii!

Na takie książki jak „Bożonarodzeniowa księga szczęścia” nie trafia się często. To jedna z tych powieści, która urzekła mnie od pierwszych stron. Ostatecznie po zakończeniu historii, kilka rzeczy bym w niej zmieniła, ale nadal to było coś cudownego!

Książka opowiada o czwórce przyjaciół, których relacje utrzymuje się od liceum. Każdy z nich mieszka w innym zakątku świata przez co ich kontakt osłabł, ale co roku na Boże Narodzenie wysyłają sobie listy, w których opowiadają co się u nich działo przez cały rok! Pewnego grudnia do niego nie przychodzi list od Leny, która od lat mieszka w Chorwacji. Wszyscy zaczynaja się martwić, a szczególnie Rafał, który kiedyś był kimś więcej niż przyjacielem.

Płakałam, śmiałam się, odczuwałam tyle różnych emocji, co rzadko mi się zdarza podczas lektury. Od razu polubiłam Joannę i Lenę, a później nawet Rafała. Przepiękna opowieść o przyjaźni, ogromnej sile miłości, rodzicielstwie i tęsknocie.

Pierwszy raz miałam okazje przeczytać książkę tej autorki i naprawdę zacznę sięgać po jej książki w ciemno! Ogromnie Wam polecam i dodatkowo książka idealnie nada się na świąteczny prezent!

Spodziewałam się słodkiego romansu, a dostałam o wiele więcej. Ta pozycja łamie wszystkie stereotypy o książkach zimowo-świątecznych. Właściwie sama nie wiem, do jakiej ją zaliczyć!

8⭐

Współpraca z @wydawnictwo_zaczytani

Rafał, Tomek, Lenka, Aśka i Maria przyjaźnią się ze sobą od czasów liceum. Teraz mieszkają w różnych zakątkach świata, ale wciąż utrzymują kontakt. Co roku piszą do siebie listy na Boże Narodzenie, w których opowiadają o minionych miesiącach. W te święta zabrakło listu od Lenki…

To moje pierwsze spotkanie z autorką. Zupełnie nie wiedziałam czego się oczekiwać, ale przyznam, że nie spodziewałam się tak dobrej powieści. Zupełnie nie wiem dlaczego.

To jest książka o miłości. I jeśli komukolwiek teraz przyszła do głowy myśl „o, kolejny zimowy romans”, to może ją od razu pogonić. To jest zupełnie coś innego. Owszem jest miłość między kobietą a meżczyzną, ale to dużo więcej niż powieść jak miliony innych w grupie świątecznych pozycji.

Fabuła snuje się wręcz poetycko, jest naszpikowana emocjami, uczuciami. A to wszystko jest takie nienachalne, takie inne, a zarazem prawdziwe. Historia pięciorga przyjaciół to powieść z przesłaniem, taka do której będziemy wracać myślami jeszcze nie raz po przeczytaniu ostatniej strony.

Przeczytajcie. Naprawdę warto.

Książka, która swoją okładką i tytułem, aż krzyczy, że będzie świątecznie. A jak w praktyce było? 

Historia przyjaciół położona w różnych etapach ich życia i bardziej to wakacyjna historia niż świąteczna. Choć wszystko rozchodzi się, o listy bożonarodzeniowe. Ta historia pełna jest pięknych opisów Chorwackiego Zadaru i nie tylko. Piękne miejsca, mili ludzie, wspaniała moc przyjaźni. Podnosząca na duchu. Wszystko w przyjaźni jest piękne do czasu aż nie wkrada się do miłość. W tej opowieści to coś kończy i coś zaczyna. Rafał zmienia swoje życie, Lena wyjeżdża do Chorwacji, tam poznaje swoją miłość życiową. Przyjaźń wraca na dobre tory. Co roku przychodzą listy, tradycja zostaje zachowana. I właśnie tego jednego roku coś się zmienia. Rafał za wszelką cenę chce się dowiedzieć, co się stało u Leny. 

Piękna i pełna nadziei opowieść idealnie wpisuje się w mroczne zimowe wieczory. Klimaty, choć cieplejsze to najważniejszy cud staje się w Boże Narodzenie. A Tytuł odnajduje swoje wytłumaczenie. 

Piękna, momentami wzruszająca. Pokazująca, że czasem musimy w życiu coś stracić, abyśmy później mogli docenić. Pięknie mieć w życiu takich przyjaciół oddanych, którzy, choć już mają własne życie to o sobie pamiętają

 Pomagają sobie, jak mogą i jak umieją. Każdy z bohaterów pokazany jest z innej strony, każdy inny. I choć historia w większej części tyczy się Rafała i Leny, to bez reszty osób ta historia nie byłaby tak wspaniała. 

Serdecznie wam polecam "Bożonarodzeniowa księga szczęścia" zapewniam, że rozgrzeje wasze zmysły i serca. 

Wśród dziesiątek propozycji świątecznych można się pogubić i ostatecznie nie znaleźć takiej opowieści, na którą aktualnie ma się ochotę. Dziś przybywam z pomocą i przedstawiam powieść mądrą, z pewnym morałem, acz nienachalną i niebanalną.

Bożonarodzeniowa księga życzeń to opowieść o grupie przyjaciół, których drogi rozeszły się po studiach, ale zawsze, rok w rok, tuż przed świętami, przysyłają do siebie listy z informacjami, co wydarzyło się w czasie mijającego roku. Dzięki temu ich więź trwa i w każdej chwili mogą na siebie liczyć.

To była bardzo ładna i mądra powieść, która wskazuje jednoznacznie na to, co jest najważniejsze. Autorka pięknie wytłumaczyła tu, jak ważna w życiu jest przyjaźń, miłość i wzajemne zrozumienie. Co robić, kiedy szczęście sypie się krok po kroku i że czasem tylko potężny wstrząs jest w stanie zwrócić naszą uwagę na drugiego człowieka i jego problemy.

W tej książce znalazło się miejsce na retrospekcje, które ilustrowały opowieść, ale i na przemyślenia, koncentrujące się na wymiarze duchowym, a także na poezję podszytą muzycznym wydźwiękiem.

Dużo tu też mowy o Bogu. I choć autorka wskazuje jednoznacznie, że chodzi tutaj o Boga chrześcijańskiego, to tak naprawdę, powieść jest na tyle uniwersalna, że każdy odnajdzie tu coś dla siebie, bez względu na to czy wierzy, czy też nie.

Jeśli macie ochotę na powieść nieoczywistą, ale z mądrym przekazem, to polecam Wam tę historię. Nie zawiedziecie się!

Muszę od tego zacząć, bo inaczej się nie da. Uwielbiam sposób w jaki Pani Jolanta maluje w wyobraźni czytelnika krajobrazy... Dzięki niej ponownie zostawiłam serce we Włoszech, zwiedziłam Portugalię a teraz wśród zimowej aury odkryłam uroki Chorwacji. 🤩 Podróż bez ruszania się z fotela... Coś pięknego.

Anioł stróż w postaci przyjaciela. Tak podsumowałabym książkę. Piękna historia o sile przyjaźni, upadkach i zgodzie, stracie i szczęściu. Bo szczęściu czasem trzeba właśnie pomóc i dać kolejną szansę.

To, co również zachwyciło mnie w książce to jej epistolarna postać. Historie z życia Rafała przeplatane są listami od Lenki. Nadaje to świetny rytm książce, przez co nie nudzi się a ciekawi z każdą stroną.

Książka idealna nie tylko na czas świąt. Zawarte w niej przesłanie jest ponadczasowe, piękne w każdej oprawie.

Czasem, aby dwie ścieżki znów się zeszły potrzeba czasu, małej pomocy i zimnego prysznica.

Czytajcie, bo warto.

Pierwszy raz miałam okazję poznać twórczość autorki czytając "Pocztówki z Portugalii". Byłam zachwycona stylem, w jaki autorka poprowadziła fabułę a także przepięknym językiem. Tym razem nie jest inaczej. Autorka poraz kolejny czaruje zabierając nas do przepięknej Chorwacji..

Rafał, Tomek, Lena, Aśka i Maria są przyjaciółmi od czasów liceum. Choć ich drogi się rozeszły, rozjechali się po różnych zakątkach świata, to jednak nadal utrzymują ze sobą kontakt. Pomaga im w tym rytuał, którzy sami sobie stworzyli. Co roku przed Bożym Narodzeniem piszą do siebie listy, w których opisują to, co wydarzyło się u nich przez cały rok.

W tym roku w ich skrzynkach brakuje jednego listu, listu od Leny. Zaniepokojeni przyjaciele próbują się z nią skontaktować, lecz bez skutku. Rafał, kryty był młodzieńczą miłością Leny, postanawia wyruszyć do Chorwacji by dowiedzieć się, co jest powodem tego, że Lena nie wysłała listu do żadnego z przyjaciół.

"Bożonarodzeniowa księga szczęścia" to przyjemna, pełna ciepła powieść o przyjaźni i miłości, która mimo wielu przeciwności losu potrafi przezwyciężyć wszystko. Jolanta Kosowska przepięknie przedstawiła nam całą gamę emocji, począwszy od smutku, przez niepokój, złość, aż do radości, szczęścia, miłości. To, jak autorka operuje i czaruje słowem jest tak piękne, że czytelnik ma ochotę choć na chwilę znaleźć się wśród bohaterów. Poraz kolejny zostałam oczarowana sposobem, w jaki Pani Jolanta opisuje cudowną Chorwację i jej urokliwe miejsca. W jednej chwili zapragnęłam tam być.

"Bożonarodzeniowa księga szczęścia" to powieść o bezgranicznej sile przyjaźni i miłości, historia która ukazuje nam jaką wartość ma rodzina i przyjaciele. Historia przyjaźni tych pięciorga bohaterów to idealna lektura na wieczór w oczekiwaniu na ten wyjątkowy dzień w roku. Po lekturze tej książki z pewnością nie jeden czytelnik zastanowi się choćby przez moment, co takiego jest dla niego ważne w życiu.

Niedawno skończyłam czytać najnowszą powieść Jolanty Kosowskiej. "Bożonarodzeniowa księga szczęścia" to pięknie wymyślona i opisana historia skomplikowanego uczucia między Rafałem i Leną. Oboje znają się od lat i przyjaźnią od czasów liceum. Do ich paczki należą też Tomek, Aśka i Maria. Piątkę przyjaciół dzielą tysiące kilometrów, ale wszyscy starają się utrzymywać ze sobą kontakt. Co roku, w okolicach Bożego Narodzenia przesyłają sobie listy, w których opisują najważniejsze chwile ich życia. Tego roku brakuje listu od Leny. Przyjaciele martwią się o kobietę, a Rafał postanawia pojechać do niej i sprawdzić co się stało. Kiedyś łączyło ich gorące uczucie.

Czy w ich sercach nadal tli się miłość? Jak wiele można sobie wybaczyć?

Przeczytajcie i przekonajcie się.

"Bożonarodzeniowa księga szczęścia" to historia o pierwszej miłości, która czasem zostaje w sercu na zawsze. Dla Rafała okazała się jedyna, niepowtarzalna, najważniejsza. Mężczyzna nie potrafi zapomnieć o tym uczuciu i Lenie - kobiecie swojego życia.

To bardzo mądra i życiowa opowieść, o dokonywaniu trudnych wyborów i priorytetach. Rafałowi wydaje się, że może pogodzić pracę i uczucia. Nie zauważa, że krzywdzi swoją ukochaną. Zatraca się w pracy. Gdy traci miłość, długo nie może się z tym pogodzić.

Historia miłosna Leny i Rafała jest tu na pierwszym planie. Pozostali przyjaciele występują w rolach pobocznych. Wspierają i są blisko.

Akcja powieści rozgrywa się [Adres usunięty]. w Chorwacji. Autorka pięknie opisała ten kraj, zabytki, cuda natury, uroki przyrody. Jej opisy są barwne, plastyczne i działają na wyobraźnię.

To nastrojowa powieść pełna uczuć. Przyjaźń, miłość, strata bliskiej osoby, to wszystko może spotkać każdego z nas. Czytając "Bożonarodzeniową księgę szczęścia" przeniosłam się do pięknej Chorwacji. Spędziłam czas z ciekawymi bohaterami i wzruszyłam się, gdy poznałam jej zakończenie.

Czy w pogoni za sukcesem zastanawiamy się co tak naprawdę jest dla nas najważniejsze? Co będzie kiedy już spełnieni zawodowo nie będziemy mieli komu się tym pochwalić, zabraknie obok nas bliskiej osoby, która przytuli i wesprze dobrym słowem lub najzwyczajniej z nami pomilczy?

Dokładnie tego doświadczył Rafał. Wraz z Tomkiem, Leną, Aśką i Marią od lat tworzą zgraną paczkę przyjaciół. Mimo dorosłego życia i dzielących ich kilometrów nadal utrzymują ze sobą kontakt. Jednak to do Lenki jest mu najbliżej. Przed laty zbliżyli się do siebie dużo bardziej. Połączyła ich miłość, niestety nadmiar obowiązków zaślepił Rafała i zaburzył mu priorytety. Ich związek rozpadł się w bardzo przykrych okolicznościach. Kiedy przyjaciele nie otrzymują świątecznych listów od Leny, Rafał budzi się i postanawia działać.

Z tegorocznych pozycji zimowo-świątecznych, które do tej pory przeczytałam ta jest dla mnie najmniej świąteczna. Motyw świąt jest tylko wtrąceniem. Nie uznaję tego jednak jako minus. W zamian otrzymałam bardzo ciekawą emocjonalną opowieść. Dzięki bogatym opisom zawartym między innymi w listach od Lenki mogłam również odbyć letnią podróż po terytorium Chorwacji. W związku z tym historia stała się dużo bardziej uniwersalna i według mnie można ją czytać o każdej porze roku. Musicie się nastawić, że fabuła jest prowadzona dość spokojnie. Szybka akcja ustąpiła miejsca opisom i przemyśleniom.

Autorka również pięknie ukazała jak wartościowe mogą być zwykłe listy. Mimo dzielącej odległości potrafią w prosty sposób skracać dystans. Można dzięki nim przekazać informacje, ale także uczucia. Są również przepiękną pamiątką na lata.

Jeśli ktoś lubi takie stonowane, osnute osobistymi przeżyciami powieści to jak najbardziej polecam.

Stara miłość nie rdzewieje ♥️ wiem coś na ten temat 😊

Asia, Marysia, Lena, Tomek i Rafał to paczka przyjaciół od szkoły średniej. Wiele razem przeżyli, zawsze mogli na siebie liczyć, wspierali się gdy los rzucał im kłody pod nogi. Spotykali się w miarę możliwości, utrzymywali ze sobą kontakt, pielęgnowali zwyczaj pisania do siebie listów bożonarodzeniowych, w których opisywali jak minął im rok. Któregoś roku nie przychodzą listy od Leny. Lena nie odpowiada na telefony, przyjaciele się niepokoją, szczególnie Rafał, którego z Leną kiedyś łączyło coś więcej. Tylko ON nie ma zobowiązań, więc nie zważając na warunki pogodowe jedzie do Leny, do Chorwacji. Co tam zastanie? Czy miłość z młodości może wrócić? rozkwitnąć?

Książka pełna emocji i wzruszeń, prowokująca do przemyśleń. Pełna też nadziei i ciepła. O przyjaźni, miłości, szczęściu, i o tym, że na miłość nigdy nie jest za późno.

Polecam na zimowy wieczór. Inne książki tej autorki także.

A w tle przepiękna Chorwacja 😊

Czy da się uciec przed miłością?

Czy warto wejść dwa razy do tej samej rzeki?

Czy pierwsza miłość naprawdę nigdy nie rdzewieje?

Związek Rafała i Leny rozpadł się wiele lat temu. Oboje byli młodzi i wchodzili w dorosłe życie. Rafał pragnął być lekarzem i kiedy mógł spełnić swoje marzenie, poświęcał mu każdą wolną chwilę, zaniedbując przy tym Lenę.

Kobieta wiedziała, że życie u boku Rafała, będzie trudne, dlatego postanowiła się wycofać, obiecując, że zerwanie nie wpłynie na ich przyjaźń, która trwa od czasów liceum. I tak wraz z pozostałą trójką przyjaciół - Marią, Aśką i Tomkiem, utrzymują kontakt do dziś.

Chociaż cała piątka, mieszka w odległych od siebie zakątkach świata, to co roku piszą do siebie listy, które otwierają w wigilijny wieczór. Informują w nich o tym, co wydarzyło się u nich w ciągu minionego roku. Niestety okazuje się, że w tym roku w skrzynkach pocztowych każdego z przyjaciół brakuje listu od Leny. Przerażony Rafał, postanawia wyjechać do Chorwacji, by dowiedzieć się, co stało się z jego dawną ukochaną.

Czy uda mu się odnaleźć Lenę i naprawić błędy przeszłości?

A może los ma wobec nich inne plany?

"Bożonarodzeniowa Księga szczęścia" to ciepła historia, w której nie zabraknie jednak łez wzruszenia, ale też nadziei na lepsze jutro.

Autorka ukazała piękno przyjaźni. Przyjaźni silnej, trwałej, wiecznej, dla której kilometry nie mają znaczenia.

Historia piątki przyjaciół jest napisana pięknym językiem, który sprawia, że nie można oderwać się od lektury.

Serdecznie polecam!

Przyznaję, że poprzez lekturę „Bożonarodzeniowej księgi szczęścia” po raz pierwszy zetknęłam się z twórczością Jolanty Kosowskiej.

I owszem – urzekła mnie.

Jak wielka wrażliwość musi cechować człowieka, który z takim zrozumieniem, empatią podchodzi do swoich bohaterów, do drugiego człowieka w ogóle. Byłam urzeczona i wzruszona płynąc przez historię tej pięknej, choć bardzo trudnej miłości, miłości dojrzałej, niemającej nic wspólnego z nastoletnimi porywami serca. Miłości wyważonej, zbudowanej na przyjaźni, wsparciu. Miłości odczekanej.

Jednak nie tylko ogrom emocji, jakim przepełniona jest ta książka, skradł moje serce.

Zachwyciłam się stylem, w jakim prowadzona jest historia, pięknem języka, którym posługuje się autorka. Lektura tej powieści była niezwykłym doświadczeniem, unikalnym. I choć w jakiejś części jest to powieść epistolarna, za którą nie przepadam, tutaj listy pisane przez główną bohaterkę do przyjaciół, stały się nieodłącznym elementem całej historii i nie wyobrażam sobie, by czytelnik poznał Lenę w inny sposób, niż właśnie za pośrednictwem listów przez nią pisanych.

Piękno w czystej postaci.

Z całego serca polecam tę niezwykłą pozycję, szczególnie w nadchodzącym, grudniowo-świątecznym okresie.

Pomimo małych potknięć, gorąco polecam! Mnie bardzo zaskoczyła!

Mam słabość do świątecznych książek. Wystarczy jeden rzut oka na okładkę ze śniegiem i już jestem kupiona. Nie mogłam więc przejść obojętnie obok książki Jolanty Kosowskiej, która w dodatku kusiła bardzo intrygującym opisem fabuły.

Jeśli wydaje się wam, że znacie to nazwisko - podążacie w słusznym kierunku. Autorka napisała już kilka ciekawych książek, więc rozwinęła swój warsztat literacki i wie jak ugryźć temat, by zaciekawić czytelnika. Osobiście nie czytałam wszystkich wydanych jej książek, ale dużą ich część i muszę przyznać, że "Bożonarodzeniowa księga szczęścia" spodobała mi się najbardziej.

Piątka przyjaciół z czasów licealnych - Rafał, Tomek, Lena, Aśka i Maria to bohaterowie, którzy mocno zapadają w pamięć. Dziś są już dorosłymi ludźmi i mieszkają w odległych miejscach a jednak wciąż pozostają w stałym kontakcie i zacieśniają więzy przyjaźni. Stworzyli swoją prywatną, cudowną i piekielnie emocjonalną tradycję pisania listów, które trafiają do nich raz w roku, na Boże Narodzenie, zdradzając co działo się do tej pory w ich życiu. Łzy wzruszenia pojawiają się podczas lektury, pojawia się również na twarzy szczery uśmiech, ponieważ historia tych przyjaciół jest taka ciepła, serdeczna i szczera, że nie sposób nie przeżywać tego wszystkiego na własnej skórze.

Pewnego roku nie dociera jeden list. Lena samotnie wychowująca córkę Chorwacji nie daje znaku życia. Czy coś się stało? A może postanowiła jako jedyna zerwać z tradycją? Rafał, niegdyś zakochany w dziewczynie po uszy nie myśląc długo udaje się w podróż, by odkryć prawdę. I tu pięknie nakreślać się obraz miłości oraz przyjaźni, która z niczym się nie liczy. Autorka pod przykrywką świątecznej historii stworzyła bogatą w przeróżne emocje opowieść, która trafia prosto do serca czytelnika, ponieważ jest szczera i w pełni wiarygodna. Polubiłam ogromnie wszystkich bohaterów i czas spędzony w ich towarzystwie uważam za najlepszą inwestycję.

Subtelna, choć wprowadzająca pewne napięcie lektura pielęgnuje wiele ponadczasowy wartości. Przypomina o wymierającej a jakże pięknej sztuce pisania listów, udowadnia, że wielka przyjaźń jest w stanie pokonać barierę przestrzeni i otula niczym ciepły koc emocjami jakich zupełnie się nie spodziewałam. "Bożonarodzeniowa księga szczęścia" to lektura idealna na grudniową porę, ponieważ otwiera serce i pozwala zajrzeć w głąb siebie a w dodatku idealnie nastraja klimatem mimo ciepłej wizyty w Chorwacji.

Często wracam wspomnieniami do przeszłości. Do czasów szkoły i studiów. Grupy znajomych, którzy towarzyszyli mi na tamtym etapie mojego życia. Lata jednak zrobiły swoje i z ówczesnych przyjaźni niewiele zostało. Każdy poszedł swoją drogą, zajął się pracą, domem, rodziną, pozostawiając szkolny etap jedynie w pamięci. A szkoda. Czasem mi żal, że tak to się wszystko potoczyło, że nie udało się podtrzymać niektórych relacji…

„Bożonarodzeniowa księga szczęścia” wywołała we mnie tę tęsknotę. Za przyjaźnią z dawnych lat, która była dla mnie kiedyś opoką. Którą mimowolnie zostawiłam za sobą... Zupełnie inaczej niż bohaterowie jej powieści, którzy wciąż podtrzymują kontakt, pisząc do siebie bożonarodzeniowe listy. I choć ich relacja wielokrotnie w przeszłości była wystawiana na próbę, przetrwała, a co więcej – wzmocniła swoje fundamenty, dając im wciąż oparcie w trudnych momentach. Autorka w nowej powieści kreśli niezwykłą historię o grupie ludzi, których los połączył w młodości. Którzy byli ze sobą tak mocno związani, że niemal instynktownie wyczuwali kłopoty, jakie pojawiały się na horyzoncie u któregoś z nich. Stworzyli grupę wsparcia na każdym etapie życia, pokazując tym samym, że upływ lat i codzienność z dala od siebie, nie musi oznaczać końca przyjaźni.

To, co szczególnie mnie zachwyciło w książce Jolanty Kosowskiej to… Chorwacja. Sposób, w jaki autorka ją pokazała, sprawił, że zapragnęłam zobaczyć całe jej piękno na własne oczy. Opisy krajobrazu, a także miłość do kraju, jaką emanowali mieszkający tam ludzie, spowodowały, że poczułam więź z tym miejscem, choć tak naprawdę nigdy tam nie byłam. I choć w „Bożonarodzeniowej księdze szczęścia” nie brak letniego akcentu, to jednak akcja skupia się wokół świąt, a przede wszystkim listów pisanych przez przyjaciół. Przyczynkiem do wspomnień i ognikiem zapalnym tej historii był brak jednego z nich. Listu, który stał się początkiem czegoś wyjątkowego, zagubionego lata temu z powodu niewłaściwych priorytetów i błędów młodości. Czy raz wyrządzoną krzywdę można wybaczyć? Czy można zacząć kolejny raz, mimo bagażu trudnych doświadczeń i smutnych wspomnień? Tego dowiecie się sięgając po "Bożonarodzeniową księgę życzeń".

Podsumowując:

Moje pierwsze spotkanie z twórczością Jolanty Kosowskiej stanowczo mogę uznać za udane. Lektura jej książki dostarczyła mi wielu emocji, ale także sprawiła, że poczułam świąteczną magię. To powieść o sile przyjaźni, a także miłości, która zupełnie nieoczekiwanie może przetrwać życiowe zawieruchy i wciąż trwać, ukryta gdzieś na dnie serca. Wszystko po to, aby w odpowiednim momencie znów wyjść na światło dzienne. To także opowieść o najbliższych, którzy często lepiej wiedzą, czego nam potrzeba. Czasem to oni muszą pomóc losowi, abyśmy otworzyli oczy na to, co mamy na wyciągnięcie ręki i znów uwierzyli, że raz utracone szczęście, można odzyskać. Polecam!

Pisanie listów, tych tradycyjnych, papierowych wymaga zaangażowania, podobnie jak pielęgnowanie przyjaźni i miłości, tym samym dajemy odbiorcy odczuć, że jest dla nas ważny. Pomyślcie o tym przed świętami.

„Bożonarodzeniowa księga szczęścia” Jolanty Kosowskiej to ubrana w okołoświąteczną atmosferę opowieść o przyjaźni, która przetrwała studia, miłosne zawirowania i meandry dorosłego życia. W tym okresie każde z pięciorga przyjaciół wysyła do pozostałych list, by podzielić się radościami i smutkami minionego roku. W świąteczny klimat wkrada się niepokój, gdy list od mieszkającej w Chorwacji Leny nie przychodzi i nie ma z nią kontaktu.

Rafał, którego z Leną łączyła kiedyś miłość i wspólne życiowe plany, decyduje się do niej pojechać. Nie może jednak otrząsnąć się z poczucia, że coś się stało, że nie będzie miał szansy naprawić tego, co przed wielu laty zniszczył.

Dręczą go koszmary, które przywołują wspomnienia początków ich znajomości, momentu gdy przyjaźń przerodziła się w prawdziwą miłość i czasu, gdy zapomniał co w życiu najważniejsze. Zanim oprzytomniał okazało się, że na ratowanie związku i nawet przeprosiny jest już za późno. Czy będzie miał szansę jeszcze raz spojrzeć w oczy ukochanej kobiecie?

Autorka do pięknej, wypełnionej emocjami opowieści, która jest podróżą zarówno w przeszłość jak i do urokliwej Chorwacji, dodaje pierwiastek niepokoju, który towarzyszy czytelnikowi do samego końca. Klimatyczne opisy, czy bolesne wspomnienia podane kwiecistym, wręcz poetyckim językiem, nie przysłaniają jednak przekazu, który wyziera z kart powieści. By nie dać się zwieść w życiu fałszywym priorytetom, patrzeć szerzej, poza czubek własnego nosa i pamiętać, że nic nie jest dane na zawsze.

Kolejne cudowne spotkanie z twórczością autorki. Zachęcam Was gorąco do jej poznania.

Zieleń oczu, odurzający zapach ciała, wewnętrzny blask opromieniający otoczenie. Czy to wyczuwalne ciepło kobiecego ciała, czy tylko złudzenie? Uczucia bywają porażające jak burza na plaży. Nie wiadomo, czy zaryzykować i całym sobą zaakceptować potężne doznania… Czy warto uciec przed przeznaczeniem, czy lepiej schronić się pod parasolem egoizmu… Asekuranctwo ma wiele imion: rodząca się kariera, pracoholizm, brak zrozumienia… Laptop – „ten trzeci” w łóżku. Milczenie… Jak nawiązać zerwaną nić porozumienia?

„Muszę cię rozumieć. Muszę rozumieć rzeczy, które dla ciebie są ważne.”

A przecież nie można tego ustalić, milcząc. W związku Rafała i Leny zabrakło czasu na kluczową rozmowę. Na monolog zawsze przyjdzie czas. Póki jest na to czas, trzeba określić życiowe plany.

„Oprzytomniej! Pomyśl o priorytetach, bo zniszczysz wszystko i nikt nie zdoła ci pomóc.”

Mila potrafiła opowiedzieć o szczęściu rodzinnego domu bez krzyków i pretensji. Stworzyła swój rewelacyjny wizerunek i nawet nie pomyślała o życiowym scenariuszu. Śpiewała o tym, co dla niej było bardzo ważne.

„Nie krzycz do mnie!

Twego krzyku nie rozumiem,

Wrzasku boi się moje serce.

Mów do mnie szeptem o miłości,

Mów do mnie tylko szeptem.”

Pani Jolanta Kosowska, prawdopodobnie niczym jej bohaterka Lena, pozwoliła mi poczuć i zrozumieć nastrój swojej powieści. „Stałam się kolekcjonerką magicznych miejsc i niezapomnianych chwil” „Bożonarodzeniowa Księga szczęścia” to historia kilkorga przyjaciół, którzy znaleźli swoje indywidualne miejsca do życia. Wytrwalsi niż nie jedno, małżeństwo, wciąż potrzebowali wzajemnego kontaktu. Gotowi byli przejechać pół Europy, by poznać faceta, który uparcie wierzył w wyspy szczęśliwe i spotkanie po drugiej stronie tęczy.

Rewelacyjna powieść Pani Kosowskiej jest dotkliwie szczera. Rodzinę świadomie zdradzamy z zaborczą pracą zawodową lub pasjami. Prawda jest taka, że wiele osób mogłoby w tej historii podstawić swoje imiona zamiast Leny, Rafała, Moniki itd. Niecodzienne i piękne są w tej książce podróże, pierścionek ze szmaragdem i muzyka. Przeczytana przeze mnie świetna powieść często skłania do przemyśleń. „Bożonarodzeniowa Księga szczęścia” przyda się każdemu i za ten dar dziękuję bardzo Autorce.

Poznajemy pięcioro przyjaciół. Rafał, Tomek, Lena, Aśka i Maria znają się od liceum. Pomimo tego, że mieszkają w różnych zakątkach świata wciąż utrzymują ze sobą kontakt.

Mają coroczny rytuał. Raz w roku wysyłają sobie listy bożonarodzeniowe, w których opowiadają sobie nawzajem o tym, co przez rok czasu wydarzyło się w ich życiu. Czytanie tych listów stało się dla nich wigilijną tradycją.

Któregoś roku okazuje się, że nie znajdują w skrzynkach listu od Leny, samotnej matki, która mieszka z córką w Chorwacji.

Przyjaciele postanawiają sprawdzić, co stało się. W podróż wybiera się Rafał, którego kiedyś łączyło coś więcej z Leną. Postanawia odszukać dawną ukochaną i naprawić błędy młodości.

Czy nie jest już na to za późno i czy Rafałowi uda się odzyskać ukochaną?

Autorka ma niesamowitą zdolność tworzenia pięknych historii o miłości, które wzruszają i zmuszają do refleksji nad życiem.

Po przeczytaniu tej powieści spojrzycie inaczej na swoje życie i zastanowicie się, co w życiu jest najważniejsze.

Czeka Was cudowna i wzruszająca przygoda z paczką przyjaciół. Ta historia opowiada o pięknej przyjaźni, miłości oraz o życiu i konsekwencjach podjętych decyzji.

Autorka do samego końca trzyma w napięciu, bo trzeba długo czekać, aby dowiedzieć się, czy Lena i Rafał będą razem.

Autorka nie dość, że pisze pięknie o miłości i przyjaźni to także cudownie opowiada o Chorwacji. Do tego stopnia, że czytelnik ma ochotę na podróż do tego kraju.

Po takie wartościowe książki warto sięgnąć.

Przeczytajcie koniecznie. Niedługo święta może i Wy naprawicie relacje z bliskimi. Takie historie dają nadzieję nie tylko na ten wyjątkowy świąteczny czas.

Jestem zachwycona tą powieścią.

Na długo pozostanie w mojej pamięci.

Książka ma tak śliczną okładkę, że nie mogę przestać jej podziwiać.

Polecam gorąco!

Życie jest kwestią wyboru. Czas pędzi i niestety nie da się mieć wszystkiego, dlatego tak bardzo ważne jest, abyśmy zastanowili się, co jest dla nas istotne. Jakie są nasze priorytety. Oczywiście dla każdego z nas odpowiedź na to pytanie będzie inna i uwarunkowana tym, w jakim momencie życia się obecnie znajdujemy. Nie wolno nam jednak zapomnieć, że to jak je sobie ułożymy, jest ciągiem przyczynowo skutkowym, składającym się z podejmowanych przez nas decyzji. Wszystko, na co się zdecydujemy, ma swoje konsekwencje nie tylko w danym momencie, ale najczęściej także w przyszłości. Taką mądrość życiową nabieramy jednak zazwyczaj, dopiero kiedy los mocno nas doświadczy i niestety często już po szkodzie, kiedy jest za późno, by coś zmienić i naprawić. Kiedy jesteśmy młodzi, żyjemy w przeświadczeniu, że wszystko, co mamy, jest nam dane na zawsze i możemy traktować nasze życie wybiórczo, skupiając się tylko na tym, co w danej chwili wydaje nam się najistotniejsze, bo inne kwestie przecież mogą poczekać. Nic bardziej mylnego, ale ta gorzka prawda dociera do nas dopiero wówczas, kiedy namacalnie odczujemy, że straciliśmy coś bezpowrotnie. Pewnego dnia budzimy się i zdajemy sobie sprawę, że choć mogliśmy mieć tak wiele, z własnej winy przegraliśmy swoje życie i mało tego, rykoszetem oberwał ktoś, kto był, a może nadal jest nam bliski. Nie chcę abyście ani Wy, ani ja odbierali tak trudną i bolesną lekcję z autopsji, dlatego dziś przychodzę do Was z recenzją książki Pani Jolanty Kosowskiej „Bożonarodzeniowa księga szczęścia”, która mocno w to wierzę, skłoni Was do przemyśleń na temat całokształtu Waszego życia i zbudowania go według właściwej hierarchii wartości.

Bohaterami powieści są Rafał, Tomek, Lena, Aśka i Maria. Piąta przyjaciół z czasów liceum. Teraz kiedy my czytelnicy towarzyszymy im podczas lektury książki, są to już dorośli ludzie, których koleje losów rozrzuciły po różnych częściach świata. Mimo że, od czasów szkolnych tak wiele w życiu każdego z nich się zmieniło, a życie nie szczędziło trudnych przeżyć, ich przyjaźń pozostaje jedyną niezmienną wartością. Co prawda dzieląca ich odległość i zwykła codzienność nie pozwalają już na tak częste i intensywne utrzymywanie kontaktów, ale i na to znaleźli piękny sposób, który ku mojemu wielkiemu smutkowi, w dobie internetu i komunikatorów społecznościowych odszedł w zapomnienie. Mianowicie każdego roku przed świętami Bożego Narodzenia każde z nich pisze do pozostałych list, w którym opisuje wszystko to, co wydarzyło się w jego życiu przez te kilkanaście miesięcy, a czym chciałby się z przyjaciółmi podzielić. Dzięki temu czytając je w Wigilię, mogą czuć się bliżej siebie. Tym razem dzieje się podobnie. Wkrótce nadejdą kolejne święta, więc tradycyjnie docierają listy. Wszystko byłoby jak zawsze, gdyby nie niepokojący przyjaciół fakt brakującego listu od Leny. To właśnie ona zawsze była tą, która wysyłała listy jako pierwsza, a w tym roku cisza. Obawy całej czwórki przybierają na sile, kiedy okazuje się, że wszelkie próby skontaktowania się z kobietą nie przynoszą rezultatów. Strach najmocniej chwyta w swoje macki Rafała, gdyż dla niego Lenka nigdy nie była i nie będzie tylko przyjaciółką. Tak niewiele brakowało, aby była jego żoną, ale ON koncertowo spieprzył wszystko. Dużo czasu potrzebował na to, aby zrozumieć, jak strasznym był dupkiem. Za dużo. Bez wahania wyrusza w podróż do Chorwacji, aby odszukać Lenkę i spróbować odzyskać utraconą szansę na prawdziwą miłość i szczęście. Tylko, czy jest to, jeszcze możliwe? Przecież oboje są już zupełnie innymi ludźmi i musicie wiedzieć, że Lena naprawdę dużo przeszła przez ostatnie lata. Teraz ma tylko córkę, która jest jej jedynym szczęściem. O tym jednak musicie przekonać się sami.

Nie bez powodu piszę, że musicie sięgnąć po tę książkę. Na jej kartach poznajemy bowiem poruszającą i mądrą historię, która poprzez swoją autentyczność odnosi się do każdego z nas. W dzisiejszych czasach, kiedy jesteśmy tak mocno nastawieni na robienie kariery, wspinanie się po jej szczeblach zatracamy siebie w pogoni za zdobyciem kolejnego dyplomu, wyróżnienia, czy kilku słów uznania od przełożonego. Tymczasem pozostajemy ślepi i głusi na to, co powinno być dla nas wartością nadrzędną. Rodzina, miłość, związek. A co najbardziej uderzające z czasem okazuje się, że marzenia o prestiżu, karierze i pozycji zawodowej wcale nie były nasze. Staliśmy się narzędziem do spełnienia pragnień innych osób, podczas gdy te prawdziwe nasze skrywane głęboko w sercu rozpadły się, jak domek z kart.

Bardzo dotkliwie słuszności tej bolesnej prawdy doświadczyli właśnie Rafał i Lena. Ich miłość była piękna. Chcieli być razem na zawsze, ale okazało się to trudniejsze, niż myśleli, kiedy w sferę pragnień serca wkroczyło prawdziwe życie. Kiedy trzeba było wykazać się odpowiedzialnością, oddaniem, wsparciem. Poznając historię tej dwójki, widzimy, że trzeba było naprawdę niewiele, aby wszystko mogło być dziś inaczej. Zabrakło rozmowy i uwagi skierowanej na potrzeby drugiej osoby. Rafał ewidentnie się pogubił, a kiedy zrozumiał, że niczym są wszelkie osiągnięcia w porównaniu z czasem spędzonym z bliską naszemu sercu osobą, przeżywanymi z nią emocjami, przeżyciami, które bywają niepowtarzalne, dla tej miłości było już za późno. Przeczytaj „Bożonarodzeniową księgę szczęścia” i ucz się na jego błędach, abyś niczego w życiu nie musiał/a żałować.

Pani Jolanta Kosowska oddała w nasze ręce, książkę o ludziach takich, jak my. Nikt z nas nie jest idealny. Wszyscy popełniamy błędy. W momencie narodzin każdy z nas otrzymuje swoją księgę z białymi stronami i tylko od nas zależy, jak je zapiszemy. Nawet jeśli nie zawsze możemy powiedzieć, że to, co się na nich do tej pory znajduje, można nazwać księgą szczęścia, to dopóki żyjemy, mamy szansę pozostałe w niej białe kartki wypełnić pięknymi chwilami. Sprawdźcie koniecznie, czy w życiu Leny i Rafała los chce jeszcze coś naprawić.

Całym sercem polecam Wam spędzić niezapomniane chwile z tą książką. W fotelu z kubkiem gorącej herbaty otuleni kocykiem pozwólcie, aby klimat tej powieści otoczył Was swoim ciepłem. Macie moje słowo, że książka wciągnie Was od pierwszej chwili i zapomnicie o wszystkim, co dzieje się wokół. Mocno zaangażowani we wszystko, co przeczytacie, niepostrzeżenie dotrzecie do ostatniej strony, żałując, że to już koniec. Autorka zapewniła nam całą gamę emocji. Doświadczamy bowiem godnej podziwu przyjaźni, pięknej miłości, ale także bólu, poczucia straty, cierpienia, a nawet złości, ale nie bądźcie zbyt surowi. Jak mówi sam Rafał, kochankiem okazał się kiepskim, ale przyjacielem jest całkiem dobrym.

I wiecie co, książkę przeczytałam już kilka dni temu, ale nie mogłam od razu Wam o niej opowiedzieć. Bieg myśli i natężenie emocji po skończonej lekturze było tak silne, że potrzebowałam chwili, żeby wszystko przemyśleć. Odnieść jej treść na płaszczyznę własnego życia i już na spokojnie podzielić się z Wami swoimi odczuciami. Dla mnie taka reakcja czytelnika na książkę jest idealnym dowodem na to, że warto ją przeczytać, a dla Was? Mam nadzieję, że się skusicie. Premierę książki świętować będziemy już 10.11.2021.

Historia Rafała i Leny osnuta jest wokół przeszłości. Autorka przybliża nam jak wyglądała znajomość i związek tej pary zanim wszystko się skończyło. Prowadzi nas przez uczucia i emocje, jakie do siebie żywili. Nie brak tu wydarzeń dramatycznych, smutnych, odbierających nadzieję na coś, co możnaby jeszcze spróbować naprawić. Ale z drugiej strony, po latach, gdzieś jednak zaczyna tlić się to światełko nadziei. Czy zatem dla Rafała i Leny jest jeszcze szansa na to, by mogli być razem? Tego nie zdradzę.

Jolanta Kosowska uświadamia, jak w pogoni za sukcesem zawodowym, łatwo można stracić z oczu to, co dla nas jest najważniejsze, najcenniejsze, swoje marzenia, ideały, przyjaźń. Czasu cofnąć się nie da, a z konsekwencjami raz podjętych decyzji trudno żyć. Życie bowiem wymusza na nas byśmy dokonywali wyborów, ustalali hierarchię priorytetów. Frustracja, rozczarowanie, gorycz, a nawet tragedia - trzeba się liczyć, że przyjdzie nam się z tym zmierzyć, jeśli popełnimy błąd. 

Autorka pięknie przedstawiła przyjaźń w różnych konfiguracjach - zarówno tę między kobietami, mężczyznami, jak i tę damsko-męską. Z kolei motyw przewodni, jakim są listy, jeszcze bardziej cementuje i pielęgnuje to uczucie. W dzisiejszych zinformatyzowamych czasach w moim odczuciu to wspaniała sprawa. Pamiętacie kiedy ostatnio napisaliście lub otrzymaliście list? To jest tak rzadkie, iż myślę, że warto by było do tego wrócić. Jednak co papier to papier, a nie sucha mailowa czy messengerowa itp. wiadomość. 

Autorka doskonale zbudowała atmosferę niepokoju i napięcie. W zasadzie do samego finału nie wiemy co się wydarzyło u Leny, że nie napisała listu do przyjaciół. A intryga pewnej bohaterki... no czegoś takiego to się nie spodziewałam. Bardzo fajnie to wyszło. Oby w prawdziwym życiu było więcej takich osób i takich pomysłów.

"Bożonarodzeniowa księga szczęścia" to pełna emocji powieść, która zmusza do refleksji, pokazuje czym jest prawdziwa przyjaźń, daje motywację do przewartościowania naszego życia. Udowadnia, że milczenie czasem znaczy więcej, niż najlepiej dobrane słowa miłości. A Chorwacja, jaką odmalowała pani Jola... aż chciałoby się tam wybrać. Polecam gorąco!