Bojkot

Nieszczęśliwa zakochana Nastka od lat przygląda się jak miłość jej życia prowadza się z innymi. Jakby tego było mało, dziewczyna jej ukochanego Igora – Karina – to również jej przyjaciółka i nic nie wskazuje na to, żeby w tym trójkącie prędko coś miało się zmienić.

Nic jednak nie jest wieczne. Martwa nauczycielka, mroczna tajemnica, oskarżenia o morderstwo i kolejne tragedie wiążą bohaterów pętami mrocznej tajemnicy. Czy gdy prawda wyjdzie na jaw, komukolwiek uda się uniknąć podejrzeń?

Bojkot to książka, która zaskoczyła mnie zachwyciła swoją innością. Jej bohaterów nie da się lubić, a mimo to sama książka zasługuje na najwyższe 10/10. Świat zmanierowanych, wyrachowanych, bogatych dzieciaków, którzy nigdy nie ponoszą konsekwencji swoich czynów to nie jest niedzielna wycieczka do parku rozrywki. Między bananową młodzieżą jest niczym w najmroczniejszych ostępach dżungli, jeśli tylko przestaniesz się pilnować, większy drapieżnik rozszarpie cię na strzępy.

Na docenienie zdecydowanie zasługuje to w jaki sposób autorka przedstawia chorą relacje i red flagi między Anastazją i Igorem, jak sama w posłowiu wspomina miała dość romantyzowania toksycznych zachować w książkach YA i dlatego powstała Ana.

I choć to z jej perspektywy śledzimy akcję książki, jak wspominałam nie da się jej polubić. Egoistyczna, zimna, manipulatorka, której wszystko uchodzi płazem, strona, po stronie widać, jak każdy dobry gest, każde przyjazne słowo zostają oszacowane i przemyślane, a następnie użyte jako narzędzie do osiągnięcia celu. Nastka ma bowiem swój plan, swoją obsesję i nie spocznie, póki nie poustawia sobie ludzi tak, jak jej będzie to odpowiadać.

Ciężko byłoby tu moralizować nad postępowaniem wszystkich po kolei, w tej powieście nie ma niewinnych, którzy po prostu przechodzili i przypadkiem oberwali szambem. Bananowa młodzież, której wolno wszystko korzysta z tego „przywileju” na każdym kroku, rodzina, pedagodzy i przyjaciele, którzy powinni być opoką, nie są ani odrobinę lepsi… to zaskakujące jak fascynująca może być książka pełna czarnych charakterów.

Dla mnie Bojkot Agnieszki Kulbat zasługuje na maksymalną ocenę, jestem wprost zafascynowana tą historią i choć nie darzę sympatią jej bohaterów, nie zamierzam ukrywać, że momentami mi imponowali. To jak Ana zawsze wydawała się przygotowana i gotowa, by „zapewnić sobie dowody” i sposób w jaki podporządkowała sobie grupę świadczy nie tylko o jej wyrachowaniu ale również o niezwykłej inteligencji. Większość książkowych postaci wykłada się właśnie w tym miejscu, za to u Any widać, że autorka poświęciła czas na dokładne zaplanowanie jej osobowości i umiejętności.

I tylko na koniec zostają mi dwa smutne przemyślenia, które nijak nie chcą opuścić mojej głowy. Niby mówi się, że pieniądze w życiu to nie wszystko, prawda jest jednak taka, że kto ma hajs ten ma władzę i w tej powieści dobitnie to widać. Drugie jest wcale nie mniej przykre, otóż nikomu nie można ufać…. Także jakbyście kiedyś planowali zbrodnię idealną, to pamiętajcie nie dzielcie się szczegółami z nikim, nigdy nie wiadomo kto postanowi was wsypać.

Także tak, Bojkot polecam obiema łapkami, nie tylko młodszym czytelnikom, ale w zasadzie wszystkim. Na długie, jesienne wieczory pozycja idealna, przemyśleń sporo a kac książkowy niczym mordercza blondyna, nie odpuszcza!

Za egzemplarz recenzencki dziękuję

Wydawnictwu Mięta

#współpracabarterowa

#współpracarecenzencka

#współpracareklamowa

"UWAGA! Świat w 'Bojkocie' został przedstawiony z perspektywy wątpliwych moralnie bohaterów. W żaden sposób nie należy naśladować, gloryfikować czy usprawiedliwiać ich zachowań, decyzji ani wyborów."

W to mi graj! Taka przestroga zachęciła mnie na maksa! 🔥

Bogate nastolatki, prywatna szkoła, imprezy, alkohol, narkotyki, miłość, a na dokładkę morderstwo. Brzmi znajomo? Bo ja czułam się jakbym czytała 'Elite', ten hiszpański serial z Netflixa 🙈

Główną bohaterką jest Nastka, która jest beznadziejnie zakochana w swoim najlepszym kumplu, a do tego przyjaźni się jeszcze z jego dziewczyną (sick!). Zrobi wszystko by z nim być. Wszystko. Łącznie z zabójstwem? Tego próbujemy się dowiedzieć 🧐

Historia przeplatana jest wydarzeniami, które mają miejsce teraz, z tymi, które wydarzyły się rok temu. Osobiście uwielbiam takie książki🔥 Strony dostarczają nam kolejnych informacji, by czytelnik mógł rozwiazać zagadkę. Do tego toksyczni bohaterowie. Serio, nie są to najmilsi ludzie i w sumie jest to coś nowego. Cała ta książka przesiąknięta jest toksycznością😅

Całkiem dobrze się to czytało. Napisane fajnym językiem, jest morderstwo i w ogóle, ale czegoś mi tutaj zabrakło. Nie jest to jakaś bardzo ambitna lektura. Taka powiedziałabym na szybkie, lekkie czytanie. Jeśli ktoś lubi 'Elite' i taki typ ludzi to myślę, że mu się spodoba.

Czytaliście kiedyś książkę, w której to zły bohater opowiada nam historię ze swojego punktu widzenia?

Nie raz mi się to zdarzyło, raz nawet cała fabuła była tak poprowadzona, że główny bohater do samego końca udawał tego dobrego.

Niejednokrotnie starałam się usprawiedliwiać działania tego “złego”, jednak podczas lektury “Bojkot” Agnieszki Kulbat, nie wiedziałam, co kieruje główną bohaterką. Trochę mi jej działania rozjaśniła karteczka dodana do książki przez wydawnictwo, była tam krótka analiza psychologiczna Nastki, która ukazywała nam osobę narcystyczną, zdolną do wszystkiego manipulantkę. Jakie było podłoże takiego działania Nastki? Do tej pory zastanawiam się, czy jest coś, co mogło ją nakierować na takie działanie, czy była to tylko obsesja, a może jest ona wyrachowaną manipulantką, przed którą nie ma żadnej świętości, która jest w stanie zrobić wszystko, by osiągnąć swój cel. Zawsze staram się doszukiwać dobrych cech w bohaterach, tych “złych” tym bardziej, jednak postać Nastki, jest tak bardzo skomplikowana, że nie potrafiłam się tego “dobra” doszukać. Może wam się uda, dlatego zachęcam was do lektury “Bojkotu”, ta książka zostaje na długo w głowie.

Nastka, a dokładniej Anastazja Branicka, jest zdolną uczennicą najlepszej szkoły w kraju, chodzą do niej osoby, które są dziećmi polityków, najznamienitszych osobistości, lekarzy, prezesów firm, influencerów. Nic jej nie brakuje, nauka przychodzi jej bez problemu, ojciec zapisuje ją na kolejne zajęcia dodatkowe, by móc nazwać ją swoim “skarbem”, którym będzie mógł się chwalić przed znajomymi. Jest jednak jeden problem, Nastka nie jest szczęśliwa. Od dawna jest zakochana w swoim najlepszym przyjacielu Igorze, który spotyka się z kimś innym. Jedna chwila, jedna iskra to wszystko zmienia i Nastka może mieć swojego ukochanego w ramionach, ponieważ okazuje się, że on również ją kocha. Jednak wszystko nie może być takie proste, wiele rzeczy dzieje się w życiu Igora, które nie pozwalają im być razem, nie pozwalają być im szczęśliwie zakochanymi. Do czego posunie się Nastka, by pomścić swojego ukochanego, by być znów w jego ramionach, by Igor był wolny od swoich demonów?

Lubicie książki, po których musicie sobie przemyśleć różne sprawy?

“Bojkot” Agnieszki Kulbat powinien być przeczytany przez każdego rodzica. Cieszę się bardzo, że natrafiłam na ten tytuł, ponieważ otworzył mi nieco oczy i sporo musiałam sobie przemyśleć po niej. Może mnie i moją nastolatkę nie dotyczą takie problemy, jakie zostały poruszone w “Bojkocie”, jednak to, co zostało poruszone w książce, nie jest aż tak wyolbrzymione i boję się, że kiedyś może to spotkać moją córkę, czy syna. To, co przedstawiła autorka, wdaje się z jednej strony nierealne, a z drugiej, dla zwykłego szarego człowieka szkoła dla elit jest czymś nieosiągalnym, więc może tak naprawdę nie mamy pojęcia co się może dziać w takiej szkole, gdzie pieniądze i koneksje rządzą dosłownie wszystkim.

Tak, jest to historia również o pieniądzach, koneksjach, układach, manipulacjach i brudnych zagrywkach, a wszystko przedstawione jest przez młodych ludzi, którzy dopiero wkraczają w dorosłość. Którzy uczyli się wszystkiego, co złe od dorosłych, od swoich rodziców ale również od swoich nauczycieli, którzy jakby nie patrząc, powinni raczej świecić przykładem.

Kolejnym aspektem tej książki, który bardzo mnie poruszył, są skrzywdzone dzieci. To, co zgotowali rodzice bohaterom tej książki, jest przerażające i pokazujące, że pieniądze nie dają pełnego szczęścia. Mogą być też źródłem bólu i cierpienia.

Mamy również pokrótce opisaną sytuację z perspektywy osoby, która nie żyje w luksusie, która jest również skrzywdzona przez rodziców, jak jej przyjaciele. Jednak ta osoba nie posiada takiego majątku, jak jej przyjaciele, nie może się obronić jak oni, więc robi wszystko, co w jej mocy, by móc w końcu zaznać odrobiny spokoju. Autorka przepięknie pokazała nie tylko różnice klasowe ale również ukazała nam kilka prawd, że to pieniądz rządzi światem i to się nie zmieni, jednak mimo tej władzy nie można sobie zapewnić od tak szczęścia czy miłości.

Z całego serca polecam wam “Bojkot” Agnieszki Kulbat. Dziękuję bardzo wydawnictwu Mięta za książkę ramach współpracy barterowej.

Bo czasem jest tak, że zaczynamy komuś współczuć, a potem się okazuje, że to on jest bestią.

Człowiek jest niezwykle skomplikowaną istotą. Wiele emocji i zachowań. „Bojkot” Agnieszki Kulbat pokazuje to, co w nas najgorsze. To opowieść, która się czyta z zainteresowaniem, chce się poznawać kolejne szczegóły, ale zarazem po jej zakończeniu czuje się niesmak do bohaterów.

Egocentryzm, sadyzm, obsesja, brak empatii, podłość to cechy ludzkie, z którymi walczy każdy, kto chce czuć coś więcej niż najprostsze emocje. Czytałam tę książkę szeroko otwierając oczy, zastanawiając się, kto tu jest winien, a kto jest ofiarą. I czy aby na pewno występuje którakolwiek z tych ról. A może są naraz. Okrutnie prawdziwa pokazująca, czym rządzi świat. Myślę, że i nastolatki, i osoby już nie należą do tej grupy wiekowej mogą spokojnie po nią sięgnąć.

"Stara, ja codziennie żyję w Kabulu, tylko "Ka" jest nieme." ~Agnieszka Kulbat, Bojkot

„Bojkot” Agnieszki Kulbat to młodzieżowy thriller, który opowiada o Nastce i Igorze, którzy zostają wplątani w mroczną historię.

Nastka od dawna skrycie podkochuje się w Igorze. Ich przyjaźń trwa od lat, a ona dzieli ją nie tylko z nim, ale i z jego dziewczyną. Pewien incydent sprawia, że zauważa ona na ciele Igora ślady przemocy. W tym czasie nie zdaje sobie sprawy, że za rok zostaną razem oskarżeni o śmierć nauczycielki na szkolnym forum.

Czy oboje są winni jej morderstwa?

Elitarna szkoła, zamożni rodzice oraz bezwzględni nastolatkowie, którzy są przekonani, że mają prawo by postępować według własnego uznania, a w razie kłopotów z pomocą przyjdzie im wpływowa rodzina z wieloma kontaktami.

Autorka nie boi się poruszać trudnych tematów takich jak przemoc, nękanie czy toksyczne relacje, czyniąc z powieść bardziej złożoną niż zwykły thriller YA. To, co go wyróżnia to sposób, w jaki Kulbat przedstawia swoich bohaterów - jako postacie o wątpliwej moralności, które nie szukają sympatii czy zrozumienia, lecz stawiają nas przed wyzwaniem zrozumienia ich motywacji.

Styl pisania Autorki jest bezpośredni i angażujący, a użycie potocznego języka, w tym przekleństw, dodaje autentyczności narracji. Dzięki czemu młodsi czytelnicy mogą łatwiej się odnaleźć w przedstawionym świecie i może on z nimi szczególnie rezonować.

To wszystko tworzy fascynującą narrację, w której złożoność natury ludzkiej oraz tajemnice, ukazują, że granica między winą a niewinnością może być niezwykle cienka.

"Bojkot" to książka, które unika podawania łatwych rozwiązań. Pozostaje w głowie długo po odłożeniu jej na półkę, zmuszając do przemyśleń nad tym, co w życiu jest naprawdę ważne. Jeśli szukacie dobrze napisanego thrillera YA, to koniecznie sięgnijcie po „Bojkot”.

Rekomendowany wiek: 16+

Dziękuję za zaufanie i egzemplarz do recenzji od @wydawnictwo_mieta, a Autorce za świetną lekturę (współpraca reklamowa)🩷.

Jutro możemy być szczęśliwi – powiedział cicho, po czym dodał głośniej: – Jutro będziemy szczęśliwi, Ana. Zobaczysz. Nie potrafię tylko zdefiniować, kiedy dokładnie to będzie jutro”.

To skomplikowane. Ten status, zaczerpnięty z jednego z popularnych serwisów, chyba najlepiej odzwierciedla to, co się dzieje między Anastazją i Igorem, głównymi bohaterami „Bojkotu”. Nastolatkowie, u progu dorosłości, angażują się w wir uczuć tak sprzecznych, że trudno przewidzieć, czy ta historia może mieć dobre zakończenie. Oprócz Any i Igora mamy grono ich szkolnych przyjaciół – Juls, Damiana, Filipa i Karinę, których łączy „Skłodowska” – mocno elitarna szkoła. Oprócz Kariny, wszyscy są „bananowymi dziećmi” – ich rodzice są politykami, lekarzami, prawnikami, ludźmi biznesu a za tym idą potężne pieniądze, które mogą wiele. Bycie dzieckiem takich rodziców oznacza, że też trzeba będzie zostać KIMŚ. I w zasadzie „Bojkot” mógłby być tylko historią o nastolatkach, które mają wszystko, tylko nie rodziców i ich miłość, gdyby nie fakt, że nie żyją dwie nauczycielki ze Skłodowskiej. A odpowiedź na pytanie, co do tego doprowadziło, wiedzie przez wiele miejsc i sekretów, do których nikt nie chce się przyznać.

„Tragedia zawsze była ciekawsza niż radość, a porażka – bardziej sensacyjna niż sukces. To dla świata nic nowego, nie odkryto tego dzisiaj…”.

„Bojkot”, określany jako thriller YA, przeraża tym bardziej, gdy sobie uświadamimy, że bohaterowie są nastolatkami. Perfidia zachowania, wyrachowanie, plan zemsty, przekraczanie granic swoich i cudzych – tylko po to, by osiągnąć swój cel. I to wszystko jest udziałem nie dorosłych a jeszcze nastolatków, którzy wierzą, że mogą wszystko, zwłaszcza w imię miłości, która niebezpiecznie skręca w stronę obsesji. A nieprzewidziane konsekwencje i tak wyprostują ich rodzice i ich zasobne portfele. Chociaż i tak z popełnionymi błędami będą musieli żyć, tak samo jak i z wyrzutami sumienia…

W „Bojkocie” wiele spraw jest zagmatwanych i to nie tylko na linii relacji przyjacielskich, ale na linii nastolatkowie – rodzice. Wydawać by się mogło, że oczywiste uczucia wsparcia, bliskości, codziennych rozmów, dopingowania w realizacji pasji zostały potraktowane jak niechciani goście, przed którymi definitywnie zostały zatrzaśnięte drzwi luksusowych rezydencji. Ale czy to może być usprawiedliwieniem dla czynów ich dzieci? Zło, nieważne czy czynione pośrednio czy bezpośrednio, przestaje mieć dolną granicę wieku…

„Nie wierzę w rozwiązywanie problemów siłą przyjaźni, zauroczenia, miłości, przywiązania czy innego badziewia. Prawdziwe życie tak nie działa”.

Dla niektórych będzie to wada, dla innych – zaleta, ale „Bojkot” ma tylko jedną narratorkę – Anastazję. Dziewczyna maluje, a raczej zakrzywia rzeczywistość do własnych celów. I robi to na tyle perfekcyjnie, że szybko znajduje sojuszników w swoich planach… Brakowało mi trochę, by do głosu doszli inni bohaterowie, chociaż – czy to cokolwiek by zmieniło? Czy w tej całej spirali zaplanowanego „Bojkotu” mieliby szansę wyrazić swoje wątpliwości czy wyrzuty sumienia, o ile je w ogóle mieli…

„Bojkot” był dla mnie ciekawym wyzwaniem czytelniczym, dającym mocno do myślenia. Czy ta historia mogłaby się wydarzać w moich czasach licealnych? Ciężko jest mi to sobie wyobrazić, ale współczesny świat to trochę inna bajka…

„Bojkot”, czyli fascynująca historia pełna niepokoju osadzona we współczesnych realiach.

Prawie rok temu doszło do śmierci jednej z nauczycielek, a całe zdarzenie owiane jest tajemnicą. We wszystko wydaje się być zamieszana paczka przyjaciół. To oczywiste, że niektórzy szukają winnych, ale… czy każdy może być winny?

To jednak nie koniec tragicznych wydarzeń, z jakimi przyjdzie zmierzyć się uczniom liceum Skłodowskiej. Tajemnica goni tajemnicę, a kiedy szkolna psycholog oskarża Anastazję o zabójstwo, atmosfera się zagęszcza. Szczególnie, kiedy jej ciało zostaje znalezione na terenie szkoły. I choć tragiczne wydarzenia wstrząsają życiem młodych ludzi, to w tle wciąż toczą się miłosne rozterki i ich codzienne dramaty.

W tej książce nic nie jest oczywiste. Bohaterowie są wielowymiarowi, a ze względu na ich charakter i aurę bogatych dzieciaków, trudno ich polubić. Jednak to właśnie ich toksyczne relacje i brudne sekrety przyciągają czytelnika. Kłamstwa piętrzą się, a granice moralności zacierają. Jaka jest prawda i czy kiedykolwiek ją poznamy? A co, jeśli jest tylko złudzeniem?

„Bojkot” jest dla mnie połączeniem „Normalnych ludzi” Sally Rooney oraz „A jeśli jesteśmy złoczyńcami” M.L. Rio. I to w świetnym wykonaniu. Styl Autorki jest bardzo przystępny, a tekst wyróżnia się licznymi nawiązaniami do popkultury i niedawnych wydarzeń. Rozdziały są długie, ale logicznie dzielą wydarzenia, które śledzimy, więc praktycznie tego nie odczuwałam. Oczywiście, jak zawsze plus za ostrzeżenia na skrzydełku, które w przypadku tej historii były bardzo potrzebne. Zachęcam, aby sięgnąć po „Bojkot” nawet, jeśli z thrillerami YA niekoniecznie wam po drodze. Nie pożałujecie!

Powiem Wam, że to dosyć pokręcona historia a wszystko, co myślicie podczas czytania wywraca się do góry nogami na samym końcu.

Nastka a właściwie Anastazja jest nieszczęśliwie zakochana w Igorze, który przypadkiem odsłania ciało naznaczone siń*ami.

Obrazek ten nie pasuje do tego, co nastolatka sobie wykreowała w głowie.

Igor przecież jest idealny, nie może mieć takich skaz.

Dziewczyna za wszelką cenę pragnie mu pomóc a wydarzenia sprzed kilkunastu miesięcy kładą się cieniem na to, co się dzieje obecnie.

Prowadzi swoje prywatne śledztwo i zastawia pułapki niczym wytrawny łowca.

Przyznam się, że Nastka moim zdaniem to potwornie zakłamana manipulantka, która czerpie korzyści z krzyw*y innych.

Dla swoich własnych wyobrażeń i pragnień zrobi dosłownie wszystko, nie ucieknie od szanta*u i podstępów.

Jest też osobą rozpieszczoną, która się wywinie z każdej opresji głównie dzięki kontaktom, wpływom i pieniądzom.

Był taki moment, w którym odniosłam wrażenie, że przez chwilę jej zależało naprawdę.

Podjęte zostały trudne tematy, jak prze*oc w rodzinie, apodyktyczna matka, alko*olizm itd.

Trzeba to oddać autorce, że jej pióro jest bardzo dobre, wręcz wspaniale wykreowała bohaterów, którzy są bardzo realistyczni.

To tacy ludzie z krwi i kości, którzy z pewnością żyją obok nas.

Wyrachowani, rozpieszczeni, bogaci i biedni.

Hermetycznie zamknięte społeczności lekarzy etc.

Bardzo dobrze mi się czytało, z wielkim i stałymi zaangażowaniem i zainteresowana byłam także od początku do końca tym, co się właściwie stało i o co chodzi.

Dla ludzi mniej wnikliwych albo tych w szoku, w posłowiu autorka wyjaśnia nam co nieco "co autor miał na myśli" więc taki bonusik dodatkowy.

Nie wiem, czy bym potrafiła skatalogować gatunek ale z pewnością ma coś w sobie z thrillera psychologicznego.

Nie zabrakło trup*w, sensacji i odrobiny love story.

Z całą pewnością mocne 7/10 stanowczo ta książka na każdą z nich zasłużyła i polecam serdecznie.

Współpraca reklamowa z @wydawnictwo_mieta

Hej kochani.

Zapraszam Was dziś do skomplikowanego świata młodzieży. Nastka, Karina i Igor to nastolatkowie, których życie obserwowane z zezwnątrz wydaje się być idealne. Zamożni rodzice, elitarna szkoła, świetlane plany na przyszłość. Uważają, że wszystko im się należy, mogą robić co im się podoba a każdy problem rozwiąże wpływowy rodzic. Ich zepsucie, sposób w jaki traktują słabszych, biedniejszych... Niby mam swiadomość, że takie rzeczy się dzieją a jednak zrobiło to na mnie ogromne wrażenie. Sama jestem mamą zbuntowanej nastolatki i mierzę się z różnymi problemami. Tym bardziej doceniam sposób w jaki autorka wykreowała młodych bohaterów, oddając ich emocje i cały wachlarz zachowań.

Tragiczne wydarzenia, i brudne sekrety skrywane gdzieś głęboko sprawiają, że młodzi ludzie uświadamiają sobie jak wiele jeszcze im brak do etapu dorosłości, która przecież oznacza branie odpowiedzialności za swoje czyny i błędne decyzje.

Podsumowując

"Bojkot" to książka, która otwiera oczy na problemy nastolatków. Gdy im się wydaje, że są już dorośli i przysługują im z tego powodu wszelkie profity, tak naprawdę to dzieci, które w obliczu trudnych doświadczeń stają się bezbronne. Sama jestem mamą szesnastolatki i jestem przeszczęśliwa gdy obserwuję jej przemianę. Z małej dziewczynki w młodą kobietę. Ale obserwuję również jakie to dla niej trudne. My również mamy za sobą bardzo trudne doświadczenia co tylko po raz kolejny potwierdza jak ważne są dla tych dzieciaków nasza uważność, miłość i wsparcie.

Sekrety ma każdy, bez względu na wiek. Niektóre z nich jednak mogą skomplikować życie jak mało co, a już zwłaszcza gdy tyczą się uczuć. Czasem kryje się za nimi dużo więcej niż ktokolwiek przypuszcza, a od tego już krok do czynów, jakich niewielu będzie w stanie zrozumieć!

Życie Nastki, Kariny, Igora i ich przyjaciół dla kogoś z zewnątrz mogłoby wydawać się marzeniem. Łączy ich nie jedynie szkoła, ale to, co chcą osiągnąć w przyszłości, chociaż ich motywy są różne cel mają podobny. Urzeczywistnić swoje marzenia wbrew wszystkiemu i wszystkim. Jak się okazuje wcale nie jest to tak proste jak myśli wielu. W wieku kilkunastu lat muszą podjąć niejedną ważką decyzję, która będzie miała dalekosiężny wpływ, lecz czy są na to gotowi i mogą przewidzieć jakie skutki przyniosą ich czyny? Szkoła gdzie powinni zdobywać wiedzę i rozwijać się okazuje się być miejscem gdzie spotykają się z oskarżeniami i to bardzo poważnymi. Samobójcza śmierć nauczycielki wstrząsa nie tylko uczniowskim środowiskiem, a do tego w centrum zainteresowania oraz co istotniejsze oskarżeń znajdują się Nastka i Igor. Dlaczego właśnie oni? Tych dwoje związanych jest z sobą bardziej niż można by sądzić, ale czy ma to związek z czyjąkolwiek śmiercią? Ile jeszcze niewiadomych kryje się w szkolnych murach i poza nimi?

Młodzi, nie tylko z widokami na przyszłość, ale z gwarancją na sukces. Tacy, jakim niejeden zazdrości, dzięki rodzinom uprzywilejowani. Jednak wciąż daleko im dojrzałości, lecz czy tylko im? Ich świat daleki jest prostych wyborów, a na progu dorosłości mierzą się z rzeczywistością, w której muszą stawić czoła czemuś więcej niż jedynie pierwszym uczuciom i szkolnej presji. Agnieszka Kulbat odsłania przed czytelnikami świat, gdzie czerń i biel tworzy cały wachlarz szarości i pod znakiem zapytania stoi niejedno, czego moglibyśmy być pewni przed lekturą. „Bojkot” wyróżnia się dojrzałym spojrzeniem na młodych zdawałaby się bohaterów, ale kto powiedział, że nie mogą mieć doświadczeń, jakie są udziałem starszych osób? Jeśli spodziewacie się prostego schematu lepiej nastawcie się na historię zupełnie odwrotną, w jakiej nie ma prostego wzoru, na jakim opiera się fabuła. Z pewnością autorka nie stawia na proste rozwiązania co do rozwoju wątków, a co za tym idzie także całości. Tam gdzie można by było być pewnym ścieżki jaką podążą postacie okazuje się, iż nic bardziej mylnego. Pod żadnym pozorem oczywiste kierunki nie wchodzą w grę, natomiast dramaturgia wciąż przybiera na sile aż do prawdziwego Grande finale jaki po mistrzowsku podsumowuje „Bojkot”.

"Bojkot" to prawdziwy manifest autorki przeciwko romantyzowaniu przemocowych relacji w książkach YA. Nie znajdziecie w tej książce schematów, które są Wam znane z historii tego gatunku, które mieliście okazję dotąd przeczytać.

Anastazja to główna bohaterka, której historia przedstawiona w bardzo tajemniczy sposób. Nieszczęśliwie i obsesyjnie zakochana, córka bogatego mężczyzny, wychowywana przez opiekunkę. Poznajemy ją gdy zostaje oskarżona przez swoją pedagog o morderstwo zmarłej rok temu nauczycielki. Od tego momentu dostajemy dwie linie czasowe, które pozwalają nam dokładnie przyjrzeć się wydarzeniom sprzed roku i tym obecnym. Teraźniejszość jest równie istotna, bo tuż po oskarżeniu pedagożka zostaje znaleziona martwa przy Igorze - sympatii Nastki, a tą parę łączy niejedna tajemnica. Poznajemy ich grupkę przyjaciół w tym... dziewczynę Igora. Wszyscy bohaterowie uczęszczają do elitarnego liceum. Każdy może być winny. Czy status i majątek pozwolą sprawcom uniknąć konsekwencji?

To naprawdę świetna młodzieżówka, która wciąga czytelnika w świat intryg, toksycznych nastoletnich relacji i ogromnego bogactwa. Niesamowicie angażująca historia, od której nie da się tak łatwo oderwać. Bawiłam się naprawdę dobrze i z zaciekawieniem śledziłam losy bohaterów. Do samego końca nie wpadłam na pomysł w którą stronę autorka poprowadziła historię.

Każdy jest podejrzany i każdy wydaje się mieć coś na sumieniu, a nikt nie chce zebrać się na szczerość względem swoich przyjaciół. Manipulacje, zdrady, przemoc i agresja dodają niesamowitej atmosfery całej opowieści.

Napisana prostym, młodzieżowym językiem z uwzględnieniem nowinek kulturowych ze świata nastolatków, w celu podkreślenia wieku bohaterów.

Długo zwlekałam z przeczytaniem tej książki i zdecydowanie tego żałuje. Niesamowicie dobra i wartościowa rozrywka, która zostanie ze mną na długo.

Przed przeczytaniem zapoznajcie się z treścią ostrzeżenia na skrzydełkach.

Dziękuję wydawnictwu za umilenie mi wieczoru przy tak dobrej książce, którą dosłownie pochłonęłam. Książka mimo sporej ilości stron posiada duże litery, więc lektura jej jest naprawdę szybka i przyjemna.

„Bojkot” jest historią 6 przyjaciół, chodzących do elitarnego liceum. Dzieci bogatych rodziców. Historię poznajemy z perspektywy Anastazji. Ana jest nieszczęśliwie zakochana w swoim przyjacielu – Igorze, na domiar złego przyjaźni się również z jego dziewczyną. Gdy pewnego dnia odkrywa na plecach chłopaka ślady pobicia, zaczyna swój mały bojkot.

Agnieszka napisała niesamowitą książkę, która mnie porusza i wzbudziła we mnie sprzeciw. Czytając było mi żal tych dzieciaków. Presja, wysokie oczekiwania rodziców, brak wsparcia z ich strony, a przede wszystkim brak miłości. Chociaż mieli wszystko, tak właściwie nie mieli nic.

Dla mnie tę historię powinien przeczytać każdy rodzic i nastolatek. Jest to kompendium wiedzy jak się nie zachowywać i jak nie wychowywać dzieci.

Mam wrażenie, że całej tragedii można było zapobiec, gdyby ta szóstka była wychowywana w domach, gdzie dzieciom poświęcano by uwagę, a nie czas zastępowano pieniędzmi.

Sześcioro dzieciaków, którzy nie mają kręgosłupa moralnego, a ich wszystkie wpadki tuszują swoimi pieniędzmi rodzice. Ja mam wrażenie, że tutaj wszystko było nie tak. Każde zachowanie naszych bohaterów było wypaczone, a ich relacje w większości toksyczne. Tutaj nie ma osób bez winy, a co za tym idzie trudno ich lubić i im kibicować.

Autorka prowadzi dwie linie czasowe, byśmy mogli w napięciu poznawać całą historię Any i Igora, i ofiar, które ze sobą niosła. „Bojkot” jest historią zamkniętą i wszystkie elementy układanki wskakują na swoje miejsce, jednak morał tej historii nie jest zbyt pocieszający.

Nie jest to łatwa książka. Porusza wiele trudnych tematów, w tym prz3moc fizyczną i emocjonalną, nękanie i [Adres usunięty]ójstwo. Nie będzie ona dla każdego, jednak niesamowitym było poznać myśli Any, osoby, co tu dużo mówić złej. Ogromny plus dla autorki również za brak romantyzowania toksycznych relacji.

Wiecie co mnie chyba najbardziej poruszyło i przeraziło. Autorka tutaj stworzyło fikcję literacką, ale takie rzeczy niestety dzieję się również w świecie rzeczywistym.

Nastka uczęszcza do elitarnego liceum, przyjaźni się z innymi dzieciakami z bogatych rodzin. Nastolatka jest zakochana w Igorze, który ma już dziewczynę i jest nią jej koleżanka. Podczas jednej z wspólnych chwil zauważa na plecach chłopaka ślady pobicia, zaraz później ginie jedna z nauczycielek. Rok później zostają oskarżeni o zabójstwo, mimo iż nie widzieli się wcześniej przez rok, a do ich ponownego spotkania dochodzi przy okazji odkrycia śmierci ich oskarżycielki.

Czemu giną nauczycielki? Co przez rok działo się z Igorem, czemu zniknął z życia Nastki i kto go pobił? Czy są oni odpowiedzialni za śmierć nauczycielki?

Życie żadnego z młodych bohaterów książki nie jest łatwe, mamy tu niebotyczne wymagania rodziców, dla których liczy się przede wszystkim status społeczny i finansowy a nie dobro ich dzieci. Trudno więc się dziwić jak bardzo są zagubieni w świecie i że nie szukają pomocy u najbliższych. Pierwszy raz chyba miałam tak, że nie lubiłam bohaterów, jednocześnie uwielbiając historię i nie mogąc siebie niej oderwać. Jednak trochę współczułam Igorowi tego co musiał przechodzić w domu i szkole, a Nastka, no cóż wyraźnie widzimy że nie jest dobrą osobą i tylko ona sama jest dla niej najważniejsza. Pełno tu emocji, zwrotów akcji, sekretów i bólu, czytając odczuwałam ciągłe napięcie. Chodź naprawdę rzadko zdarza mi się zarywać noce dla książek, tym razem nie mogłam się oderwać i zdecydowanie potrzebuje dziś kawy