Biały ptak. Cudowny chłopak

Książkę przeczytałam wraz z moją prawie dziesięcioletnią córką, która świeżo po lekturze "Asiuni" Joanny Papuzińskiej, dopytywała o inne, tego typu pozycje dla dzieci, traktujące o wojnie.

To piękna i wzruszająca opowieść, która już od pierwszych stron niesie ze sobą bardzo ważne przesłanie "O tym jacy jesteśmy nie decydują nasze błędy, tylko to czego się na nich uczymy". To tylko jedno z wielu bardzo mądrych i pouczających zdań.

Choć "Biały ptak" jest opowieścią fikcyjną opartą na wydarzeniach z historii, to niesie ponadczasowy przekaz, o najważniejszych wartościach, o człowieczeństwie w nieludzkich czasach.

Było wiele takich momentów, kiedy czytałam przez łzy, choć próbowałam ze wszystkich sił z nimi walczyć - poległam. Młoda była twardsza.

Babcia Juliena, Sara opowiada chłopcu swoje wojenne przeżycia, gdy z rąk nazistów ratuje ją szkolny kolega. To chłopiec chory na polio, wyśmiewany przez innych, a przez nią niezauważany. Dziewczynka nigdy nie próbowała go bliżej poznać, a wobec okrucieństwa z jakim traktowali go koledzy była bierna, nie robiła niczego by temu zapobiec.

"Zło zniknie tylko wtedy, gdy dobrzy ludzie postanowią położyć mu kres".

To bardzo prawdziwe słowa, odnoszące się często do naszej codzienności, bo kto z nas nie był świadkiem czyjegoś cierpienia i nie zrobił absolutnie nic. Ale jest dla nas nadzieja, możemy w przyszłości postąpić inaczej, bo "Tak naprawdę nieważne, jaka byłaś kiedyś. Ważne, jaka jesteś teraz".

To piękne i estetycznie wydana książka obrazkowa czyli po prostu komiks.

Twarda oprawa, duże czytelne i przejrzyste strony, o wzmocnionej gramaturze, wzbogacone o niezwykłe rysunki. I ten niezwykły zapach... każdy książkoholik, wie co mam na myśli 😉

Ilustrowany „Biały ptak” jest przystępniejszy dla młodszych czytelników, krótkie, ale bardzo wartościowe teksty, pokazujące okrucieństwo wojny, ale nie epatujące przemocą. Ukazujące, że dobro nie zależy od wyznania, koloru skóry czy sprawności, bo je ma się w sobie, że można być bohaterem mimo ułomności. W kraju ogarniętym strachem nie tylko przed żołnierzami SS, ale i przed najbliższym sąsiadem, który może donieść, czy kimś, kto niedawno był przyjacielem, niełatwo znaleźć sprzymierzeńca, tym trudniej, jeżeli jest się Żydem, z góry skazanym na zagładę. A jednak są jednostki, w których niesprawiedliwość wobec drugiego człowieka rodzi bunt, chęć walki ze złem. Tak jest w przypadku Juliana, chłopca-odludka, naznaczonego niepełnosprawnością, obiektu kpin i docinków, a tak naprawdę chłopca o ogromnym harcie ducha, niezwykłej odwadze. Julian na przekór całemu światu przysięga uratować Sarę przed wywózką do Auschwitz.

Pięknie napisana, z dbałością o każde zdanie, pełna metafor, niepozostawiająca niczego przypadkowi. Historia dwójki dzieciaków, które z dnia na dzień muszą dojrzeć, historia dwójki obcych sobie osób, których relacja z dnia na dzień staje się przyjaźnią, a potem głębokim uczuciem. Historia o nadziei w czasie terroru.

Temat wojny, nazistów, Holokaustu jest trudny. Trudny dla dorosłych, a jak przekazać taką wiedzę dzieciom? Przekazać tak, aby adekwatnie do wieku pokazać te tragiczne wydarzenia. Biały Ptak to wyjątkowa opowieść, która oprócz przedstwienia wydarzeń historycznych, ma na celu uczenie empatii, równości i tolerancji. Wyjatkowa jest również dzięki temu, że jest to powieść graficzna. Sama miałam z taką formą styczność pierwszy raz i mogę powiedzieć, że jest to bardzo przystępny i ciekawy sposób na opowiedzenie każdej historii. Jest to książka, która powinna wejść do kanonu lektur. Autorka w prosty sposób, na przykładzie dwójki dzieci, pokazała dramat milonów ludzi. To że akcja toczy się we Francji jest też plusem, bo uważam, że pokazywanie wojny z perspektywy innych narodów jest ważne. Ważne, bo trzeba zaznaczać, że w wojnie nie ma zwycięstw, a tylko niewinne ofiary.

Chyba każdy zna historię 'Cudownego chłopaka'. Jeśli nie książkę to przynajmniej film. Na mnie jedno i drugie zrobiło ogromne wrażenie, więc sięgnięcie po ten tytuł było wyłącznie kwestią czasu. Czy okazał się ON równie dobry, co pierwotna historia?

'Ale pamiętaj, że o tym, jacy jesteśmy, nie decydują nasze błędy tylko to, czego się na nich uczymy.'

Julian jest chłopcem, którego znamy z książki 'Cudowny chłopak'. Tutaj jest jednak przedstawiony w zupełnie inny sposób. Prowadzi rozmowę z babcią, w której dowiaduje się o jej losach podczas wojny. Kobieta jest żydówką, nie trzeba więc nawet zastanawiać się nad tym, jak jej dzieciństwo mogło wyglądać. Z pewnością nie było kolorowe.

Przepięknie wydana i przedstawiona opowieść. Nie miałam pojęcia, że forma komiksu może być tak pięknie przedstawiona. Niejednokrotnie mnie wzruszała, lektura była dla mnie bardzo emocjonalna. Całość dopełniały ilustracje, które w bardzo obrazowy sposób przedstawiały opowiadaną historię.

Nie sięgam po komiksy. Nie wiedziałam jak wiele tracę. Taka forma przekazu zdecydowanie do mnie trafiła. Otrzymałam opowieść piękną na dwa sposoby, formą przedstawienia, ale także samą historią. Każdy powinien ją poznać. Nie tylko tematyka wojny została tutaj poruszona. Morał i końcowe wnioski sprawiły, że każdy czytelnik powinien zastanowić się nad tym, dokąd prowadzi nas aktualny świat i podejmowane przez władze decyzje. Polecam!

'Niektóre rzeczy po prostu wiemy w sercu.'

Bo komiksy to nie tylko superbohaterowie!

Pewnie duża część z Was chociaż słyszało o książce lub filmie „Cudowny chłopak”. Jednak ile z Was wie, że z tego uniwersum powstały też opowiadania? Mało tego – z jednego z tych opowiadań powstał teraz komiks, „Biały ptak”!

Historia w komiksie dzieje się w czasie drugiej wojny światowej. Główna bohaterka, Sara, jest żydówką mieszkającą we okupowanej Francji. Przed wywiezieniem do obozu koncentracyjnego chroni ją niepełnosprawny kolega z klasy, Julien. Chłopiec pomaga jej pomimo tego, że przedtem się z niego wraz z innymi dziećmi naśmiewała. Czy uda się im razem przetrwać?

„Biały ptak” to opowieść, która porusza na wiele sposobów. Wywołuje całą gamę emocji i sprawia, że łzy napływają do oczu. Czuć bezsilność, złość, smutek, ale i nadzieję. Płomyk nadziei, że nawet najgorszych czasach, czasach wojny, było miejsce na dobro. I właśnie o tym jest ten komiks – o dobru. Dobru, które jest w każdym z nas. Dobru, które zwycięża ze złem. Dobru, które przekazywane jest dalej, kolejnym osobom, kolejnym pokoleniom. Ale gdzie dobro, tam i zło. Nie inaczej było tutaj. Jest ono obecne i niektórzy bohaterowie pozwolili, by wygrało ono z wewnętrznym dobrem. Jednak smutniejsze jest to, że zło nie zniknęło wraz ze skończeniem wojny. Ale ludzie wciąż z nim walczą, co pięknie pokazane jest w zakończeniu.

Ta powieść graficzna uczy też (podobnie jak „Cudowny chłopak”) by nie oceniać ludzi po wyglądzie i być tolerancyjnym. A także o tym, że każdy może się zmienić, że każdy może naprawić swoje błędy.

W całej historii mogę ponarzekać tylko na wątek z wilkiem, które moim zdaniem był niepotrzebny i trochę psuł odbiór całości. A może był potrzebny, by nadać lekko bajkowy charakter?

Można jeszcze wspomnieć o rysunkach. Są one jak cała historia – piękne. Przyjemne dla oka, idealnie ilustrują wydarzenia. Tak samo warstwa kolorystyczna – nie była ani zbyt jaskrawa, ani zbyt wyblakła, w sam raz pasowała do tego komiksu.

Polecam „Białego ptaka” po prostu wszystkim. Jeśli boicie się komiksów – tego nie musicie się obawiać nawet w najmniejszym stopniu. Gwarantuję Wam, że trafi w Wasze serca.

Na książkę "Biały ptak" zdecydowałam się w ciemno. "Cudownego chłopaka" Autorki póki co tylko oglądałam ale był to niesamowicie wzruszający film. Stąd decyzja a później zaskoczenie, bo okazało się że "Biały ptak" jest w formie komiksu. I tu muszę się przyznać, że kiedyś za dzieciaka jakiś tam wpadł mi w ręce ale nie była to forma, którą polubiłam. Pewnie dlatego, że komiksy wydają mi się być takie mocno sztuczne, krótkie zdania i opis tego, co widać na obrazku zawsze był dla mnie czymś nieco dziwnym. Tzn, wydaje mi się, że kiedy ktoś objaśnia mi rzeczy, które widzę, traktuje mnie troszkę jakby mój rozumek nie do końca był rozwinięty. Tym bardziej zdziwiłam się, kiedy po pierwszych stronach ta "sztuczność" słowa zniknęła a ja przepadłam w tej historii... Przepadłam a do tego jeszcze spłakałam się na koniec. Autorka porusza tematy ważne, mądre i trudne. Będę tę powieść graficzną przy każdej okazji podsuwać moim dzieciom, bo jest po prostu cudowna. Cudowna w swej prostocie. Porusza serce, wstrząsa umysłem a przy tym budzi do życia i pokazuje, jak ważne jest bycie dobrym człowiekiem. Cel Palacio jest niezwykle ważny - powinniśmy pamiętać o tych strasznych czasach wojny aby nie powtarzać później tych błędów. I dlatego właśnie czytam książki w tematyce Auschwitz czy wojny mimo, że są bolesne i trudne. Nie pozwalają zapomnieć.

Szczerze Wam polecam tę pięknie wydaną opowieść. Nawet dla laików komiksów jakim sama jestem okazała się być nieocenioną lekturą.

Uwielbiam “Cudownego chłopaka”, zarówno w postaci książkowej, jak i filmowej. Ta historia zrobiła na mnie olbrzymie wrażenie, a ciepłe wspomnienia z nią związane często wracają. Nowa powieść autorki jest jednak nieco inna. Choć przekazem i emocjami łączy się z poprzedniczką, to jednak miejsce osadzenia akcji oraz czasy, w których przyszło żyć bohaterom, diametralnie się różnią i wskazują na tragiczny, smutny, a także wstydliwy okres historyczny.

W swej powieści Palacio opowiada o dzielnym chłopcu, który nawiązał głęboką relację z żydowską dziewczynką ukrywaną przez jego rodzinę. Mimo że wcześniej niewiele ich łączyło, a Sara nigdy nie stała po jego stronie, dziś może ona liczyć na troskę i zrozumienie Juliena. Nie ukrywam, że takie przedstawienie tematu bardzo mnie rozczuliło i chwyciło za serce. Historie dotyczące dzieci i nastolatków mają magnetyczne działanie, w pewien sposób mocniej wpływają na czytającego, wzbudzają jeszcze więcej emocji.

Opowieści pełne ciepła, dobra i przyjaźni, osadzone w czasach wojennych, mają magiczny wpływ. Uczucia, których nie doceniamy, czy nie dostrzegamy na co dzień, w tym wyjątkowym okresie, przybierają na znaczeniu, wydają się o wiele ważniejsze. W tej powieści, ze względu na wszystkie okoliczności, zdają się one szczególnie poruszające, zwłaszcza, że Palacio ma prawdziwy talent do onieśmielania czytelnika i budzenia w nim największych emocji. Za każdym razem potrafi wzbudzić wiele różnorodnych emocji i trafić prosto w serce.

„Biały ptak” to bardzo życiowa i autentyczna powieść. Mimo że jej fabuła nie została oparta na prawdziwych wydarzeniach, to jak wiemy wiele podobnych historii rzeczywiście miało miejsce w tamtych czasach i dobrze jest o nich przypominać w każdej możliwej formie. Palacio przedstawiając tę opowieść pokazuje, że możemy i powinniśmy być dobrzy. Wskazuje, jak wielką wartość ma szacunek, tolerancja, akceptacja. To książka, której przekaz jest nie tylko ważny, ale i aktualny i ponadczasowy, dlatego też powinna trafić w ręce każdego czytelnika, niezależnie od wieku i upodobań.

O II Wojnie Światowej powiedziano i napisano już sporo, tym bardziej więc warto docenić to, że Palacio zdecydowała się podejść do tematu nieco inaczej, oferując swoim czytelnikom powieść graficzną. Zazwyczaj nie sięgam po komiksy, niemniej potrafię docenić pomysł i wykonanie. Szczególnie, że „Biały ptak” siłą rzeczy przypomina mi o innym komiksie, który dumnie stoi na mojej półce i który szczerze uwielbiam- „Mausie” Arta Spiegelmana.

„Biały ptak” to ważna i cenna lekcja. Przemyślana i dopracowana. Nieco inna, ale przez to jeszcze bardziej urzekająca, zaskakująca i poruszająca. Polecam.

R.J. Palacio jest autorką książki "Cudowny chłopak", którą pokochały miliony dzieci i ich rodzice. W "Białym ptaku" autorka sięga do historii II Wojny Światowej, aby pokazać, że wartości, dzięki którym uratowano życie dziesiątkom tysięcy ludzi są ważne także dzisiaj.

Jest lato 1940 roku. Nastoletnia żydówka Sara chodzi do szkoły. Na lekcjach matematyki nudzi się i szkicuje w swoim zeszycie ptaki. Obok niej siedzi najlepszy uczeń w klasie, niepełnosprawny Julien. Wszyscy w szkole wyśmiewają się z niego, bo chodzi o kulach. Kiedy Niemcy przychodzą do szkoły aby zabrać żydowskie dzieci, Julien chroni Sarę przed wywiezieniem do obozu koncentracyjnego. Ukrywa ją w szopie i przez całe lata wraz z rodzicami opiekują się dziewczyną.

„- Och grandmere, nie wiem co powiedzieć. To straszne co cię spotkało… i Juliena… i tych wszystkich ludzi. Nie rozumiem. Jak to mogło się stać? Jak sześć milionów Żydów mogło zginać w Holokauście i nikt nic nie zrobił?

- Na to pytanie właściwie nie da się odpowiedzieć. Ostatecznie chyba jest tak, jak Vivienne powiedziała pastorowi…

- Zło zniknie tylko wtedy, gdy dobrzy ludzie zjednoczą się, żeby położyć mu kres. Musi zaistnieć wola. Potem następuje walka. Czy to brzmi sensownie?

- Chyba tak, grandmere. Innymi słowy, ludzie muszą się sprzeciwić.

- Właśnie.

- To dlatego twoje pokolenie musi wiedzieć, co spotkało moje pokolenie… żebyście nie pozwolili, by coś takiego się powtórzyło. Musisz mi to obiecać, mon cher. Że nie pozwolisz, by świat zapomniał. Kiedy zobaczysz niesprawiedliwość będziesz z nią walczył. Nie zmilczysz. Obiecaj mi to, Julianie.

- Obiecuje grandmere. Nie pozwolę, żeby zapomnieli. Moje światło będzie świecić… dla ciebie.

- Och, mon, cher, nawet nie wiesz, jak mnie ucieszyłeś.”

"Biały ptak" jest w formie komiksu, co z pewnością ułatwi zapoznanie się z jego treścią dzieciom. Książka rekomendowana jest dla pociech w wieku powyżej 12 roku życia. Ukazuje nam poruszającą historię, w której bohaterowie przekazują nam, że nie wystarczy nie czynić zła – trzeba jeszcze z nim walczyć. Nawet wtedy, kiedy płaci się za to najwyższą cenę.

Jeżeli macie dzieci, wnuki a możne nawet prawnuki i chcecie, aby dowiedziały się w przystępny sposób o tym co się wydarzyło, to zdecydowanie polecam.

Za książkę do recenzji dziękuję Wydawnictwu Albatros. Polecam i zapraszam na stronę Wydawnictwa: [Adres usunięty]

Wydawnictwo Albatros

Ilość stron: 224

Data premiery: 16 września 2020

Z angielskiego przełożył Rafał Lisowski

Kto czytał zbiór opowiadań “Cudowny chłopak i ja” R.J. Palacio, temu nieobca będzie wojenna historia babci Juliana. Z całej książki właśnie to opowiadanie zrobiło na mnie największe wrażenie i najgłębiej mnie poruszyło, dlatego bardzo ucieszyła mnie wiadomość, że na jego podstawie autorka stworzyła również powieść graficzną, rozbudowując jego treść i uzupełniając ją o rysunki własnego autorstwa. Zwykle powieści graficzne powstają we współpracy pisarzy z rysownikami, co może czasem skutkować tym, że ilustracja nie będzie całkiem zgodna z wizją autora tekstu, więc tym bardziej zachęcił mnie fakt, że Palacio w każdym słowie i w każdej kresce przekazała tę historię tak, jak dyktowało jej serce.

Powieść opowiada o żydowskiej dziewczynce, Sarze, wiodącej wraz z rodzicami szczęśliwe życie w małym francuskim miasteczku. Ich szczęście i beztroska kończą się jednak wraz z nadejściem wojny, kiedy rozpoczynają się prześladowania Żydów. Sara, z pomocą kolegi ze szkoły - kalekiego, wyśmiewanego przez wszystkich chłopca, ucieka przed wywózką i znajduje schronienie w stodole jego rodziców, którzy przyjmują ją jak córkę. Pozbawiona domu, rodziny i poczucia bezpieczeństwa dziewczynka musi w krótkim czasie dorosnąć i zrozumieć, co naprawdę jest w życiu ważne.

Podobnie jak każda powieść, mówiąca o tragicznych realiach wojny, tak i "Biały ptak" jest lekturą do głębi poruszającą, wstrząsającą, łamiącą serce i rodzącą pytanie, jak człowiek może być aż tak okrutny wobec drugiego człowieka. Z drugiej strony autorka przywraca wiarę w ludzkość, pokazując, że zawsze na tym świecie byli, są i będą ludzie, którzy nie zawahają się zaryzykować własnym życiem, aby pomóc tym, którzy doświadczają prześladowań.

Na początku poznajemy Sarę jako dziewczynkę beztroską i próżną, patrzącą bardziej na to, co na zewnątrz, niż na to, co kryje się we wnętrzu człowieka. Pod wpływem prześladowań, konieczności ukrywania się, a także dzięki przyjaźni z Julienem - chłopcem, który ją uratował, Sara dojrzewa, dostrzega swój egoizm, a także odbiera cenną lekcję, że w obliczu zła nie wystarczy pozostać biernym, ale trzeba mu się wyraźnie przeciwstawić. To lekcja, której niestety nasz świat ciągle potrzebuje.

Powieść przeznaczona jest dla czytelników od 12. roku życia i wspaniale sprawdzi się jako narzędzie do edukacji na temat Holocaustu. Na końcu autorka zamieściła dodatkowo słowniczek, wyjaśniający wiele pojawiających się w książce pojęć i zjawisk, które mogą być niezrozumiałe dla młodych czytelników, choć i starsi mogą dowiedzieć się z niego czegoś nowego.

“Biały ptak”, pomimo komiksowej formy i tego, że opowiada o II wojnie światowej, jest lekturą niesamowicie uniwersalną i aktualną również dzisiaj. Podobnie jak we wszystkich książkach z cyklu “Cudowny chłopak”, R.J. Palacio podkreśla ogromną wagę dobroci i życzliwości, które naprawdę mogłyby zmienić świat, gdyby każdy człowiek potrafił okazywać je ludziom dookoła. Równocześnie z powieści płynie przesłanie, że tylko wtedy dla ludzkości jest jeszcze nadzieja, kiedy będziemy pamiętać o błędach przeszłości i wyciągać z nich wnioski. Oby powstawało jak najwięcej tak mądrych, wartościowych książek - polecam z całego serca!

“Widzisz, Julianie, bycie życzliwym zawsze wymaga odwagi. Ale w czasach, kiedy za życzliwość można ponieść najwyższą cenę - wolności, życia - ta staje się cudem. Światłem w ciemności, o którym mówił papa, istotą naszego człowieczeństwa. Jest nadzieją”

“Biały ptak” to historia Juliena, niepełnosprawnego chłopca, który w czasie wojny chroni żydowską dziewczynkę, Sarę. Grozi jej wywózka do obozu koncentracyjnego. Julien jest niepełnosprawny i w szkole był wyśmiewany. Sara była jedną z osób, które się z niego śmiały, jednak ON był gotów narazić życie swoje i swojej rodziny, żeby tylko uratować dziewczynkę. Z pomocy, która ich połączyła zrodziła się przyjaźń, która przetrwała wojnę.

Historia Juliena i Sary pokazuje, że zawsze trzeba czynić dobro, nawet kiedy można zapłacić za to najwyższą cenę. Autorka pokazuje, że wartości, które były ważne w czasach drugiej wojny światowej są tak samo ważne teraz. “Biały ptak” to historia o nadziei, dobroci, odwadze, wybaczeniu i piekle wojny. Bardzo polecam, bo to historia, której się nie zapomina !

R. J. Palacio to amerykańska pisarka, kolumbijskiego pochodzenia, mieszkająca na nowojorskim Brooklynie. Jej debiutancka powieść „Cudowny chłopak” okazała się międzynarodowym fenomenem, przełożonym na kilkanaście języków oraz wydanym w 45 krajach. Ponadto, pisarka udziela się w kampaniach dotyczących czynienia i promowania dobra wśród ludzi.

„Biały ptak” to utwór zapisany w formie graficznej. Przedstawiona została historia nastoletniej francuski, żydowskiego pochodzenia, która na skutek ludzkiego dobra przeżyła II wojnę światową. Główna bohaterka – Sara zamieszkuje początkowo strefę wolną od okupacji niemieckiej, jednak wraz z rosnącą potęgo Nazistów jej dotychczasowe życie się zmienia. Tytułowy biały ptak stanowi metaforę do upragnionej wolności zarówno młodej dziewczyny, jak i całej ludności objętej okupacją. Ukazana została również prawdziwa przyjaźń, składająca się z wielu poświęceń i wyrzeczeń, a także narażająca życie wielu ludzi.

Jest to moja pierwsza konfrontacja z obrazkową wersją powieści. Sądzę również, że jedna z ostatnich, gdyż preferuję utwory dłuższe, gdzie za pośrednictwem słowa, a nie ilustracji przedstawiony jest wykreowany świat. Natomiast od strony technicznej przyznaję, że opowiedziana historia mnie w pewien sposób urzekła. Moja wiedza na temat realiów życia podczas wojny jest dość rozległa i podparta wspomnieniami mojej rodziny, żyjącej w tamtych czasach. Jednak uważam, że „Biały ptak” to bardzo urocza pozycja nadająca się dla młodszych czytelników, którzy nie są jeszcze przyzwyczajeni do czytania wielostronicowych utworów. Postać graficzna z pewnością ułatwi im poznanie kolejnych historii. Dialogi przeprowadzane między bohaterami mają realistyczną formę i nie wydają się sztuczne, a przy tym mozolne do czytania. Przedstawione zostały uniwersalne wartości, które moralizują potencjalnego czytelnika. Utwór polecam zarówno młodym czytelnikom, jak i tym wprawionym, gdyż opowiedziana historia jest bardzo interesująca i nie jedną osobę uświadomi, że powinniśmy się cieszyć, że żyjemy w wolnym i niepodległym kraju.

Julia, lat 16

Szkolny Klub Recenzenta

Biały ptak. Niesie nadzieję i radość. Jest czysty i niewinny. Wyzwala w nas radość i oczekiwanie. Oczekiwanie na lepszą przyszłość, pełną miłości i szczęścia …

Trwa II wojna światowa. Chłopiec chorujący na chorobę polio, pomaga koleżance z ławki, żydowskiej dziewczynce przed wywiezieniem jej na pewną śmierć, do obozu koncentracyjnego. On wyciągnął do niej pomocną dłoń, chociaż ona wraz z innymi dziećmi naśmiewała się z jego choroby i z zajęcia jego ojca. Nigdy go nie broniła ani nie zamieniła z nim żadnego słowa, a przez lata siedzieli w szkole w jednej ławce. Jednak ON dał jej schronienie w swoim domu, rodzice zapewnili jej opieką, traktowali jak członka rodziny. Bronił jej zaciekle przed oprawcami nawet nie zważając na to, że jemu może grozić niebezpieczeństwo za pomoc i ukrywanie Żydów. Czy rodząca się między nimi nić przyjaźni i zrozumienia ma szansę przetrwać? Czy pomimo krwawych działań wojsk niemieckich mają szansę na przeżycie wojny? Jak potoczą się ich dalsze losy?

Biały ptak to cudowna i piękna opowieść o odwadze, sile nadziei i dobroci. Ukazuje młodych ludzi jako bohaterów walczących ze złem, z oprawcą niemieckim, z trudnościami i przeciwnościami losu. A wszystko ma miejsce podczas wojny, co tylko jeszcze bardziej nadaje większej rangi czynom i zachowaniom tych młodych bohaterów. Julien za wszelką cenę chronił Sarę, za punkt honoru obrał sobie pomoc dziewczynce, pomimo że ona w przeszłości go raniła. Zapomniał o wszelkim wyrządzonym mu złu, liczyła się dla niego teraźniejszość, chęć niesienia pomocy innym, słabszym i liczącym na to. Czynienie dobra bez względu na możliwe do poniesienia koszty i restrykcje była jego celem, przyświecała jego czynom i działaniom.

„Najlepsza przyjaźń to taka, w której nie są potrzebne słowa”.

Wrażliwa i niezapomniana historia, która na zawsze utkwi nam w pamięci. Skłania do głębokich refleksji, zastanowienia się nad własnym systemem wartości. Ale też zmusza do odpowiedzi na pytanie, czy ja dzisiaj, postąpiłbym analogicznie jak Julien? Jakie wartości są dla mnie cenne? Czy życie drugiego człowieka ma dla mnie wartość i jestem gotowy na poświęcenia dla niego? Nie jestem pewna i przekonania, że odpowiedź na to pytanie zawsze będzie pozytywna.

Takie sytuacje, gdzie mamy wspólnego groźnego wroga zbliżają ludzi do siebie, nawet dzielące ich wcześniej poglądy czy zachowania, nie liczą się w obliczu zagrożenia. Ludzie potrafią przełamać wzajemną niechęć i być ponad wszystkim, ponad wszelkimi podziałami czy nawet przekonaniami.

„Czas płynie. To jedyne, czego w życiu możemy być pewni: że nie staje się w miejscu. Dla nikogo. I z żadnego powodu. Czas maszeruje, bez względu na wszystko”.

Biały ptak powinien obowiązkowo znaleźć godne miejsce na stałe w kanonie obowiązkowych lektur szkolnych i to najlepiej już w pierwszych klasach nauczania. Dzieci od wczesnych lat powinny być edukowane i przygotowywane do „walki” ze złem, krzywdą i niesprawiedliwością. Powinno się je uwrażliwiać na dobro i pokazywać, że czynienie dobra daje wielką radość i satysfakcję, pozwala być lepszym człowiekiem.

Czuję wielką radość, że miałam okazję zetknąć się z tą historią. Jak wiele by mnie ominęło, gdyby Biały ptak nie wpadł w moje ręce. Dziękuję, że takie historie powstają, a szczególnie za formę przekazu – kolorowy komiks – który najbardziej opornego czytelnika zachęci do lektury. Książka jest pięknie wydana, w twardej oprawie, z cudownymi kolorowymi obrazkami. Niewiele treści, a tak wiele wartościowego przekazu.

„W życiu można zapomnieć wielu rzeczy, ale nie zapomina się życzliwości. Tak jak miłość, zostaje z tobą … na zawsze”.

Nawet się nie zastanawiajcie, po tę opowieść obowiązkowo trzeba sięgnąć. Mądra, wartościowa, godna uwagi, ale najważniejsze - wskazuje jasno i wyraźnie cel, który powinien przyświecać każdemu człowiekowi. Bądźcie dobrzy!