Bezwzględny

Bezwzględny to moje pierwsze spotkanie z Autorką. Chciałam zobaczyć, czy Autorka rzeczywiście tworzy tak dobre, chwytające za serce książki. Bezwzględny bezsprzecznie przyciągnął mnie opisem i motywem hate-love.

„W tej chwili nie mam siły walczyć. Musisz spotkać się ze mną w połowie drogi.”

Imogen dorosła, ale przez lata była gnębiona przez Kane, chłopaka który jej dokuczał, denerwował, ale też zdobył i złamał serce. Powrót na pogrzeb babki miał być tylko na chwilę, ale kiedy na jej drodze staje przeszłość musi się z nią zmierzyć. Czy wyjawienie prawdy będzie tutaj dobrym posunięciem ? Czy będzie odsłonić przed mężczyzną karty przeszłości ?

„Nie potrafi okazywać miłości ten, który jej nie poznał za młodu.”

Kane chce prawdy. Chce wiedzieć, dlaczego Imogen go zostawiła, dlaczego od niego uciekła i czy w ogóle miała do tego prawo. Kiedy się pojawia w jego życiu ponownie, nie pozostaje nic innego jak zmusić ją do wyjaśnień.

„Stałeś się katalizatorem wszystkich moich cholernych koszmarów.”

Przeszłość jest bardziej bolesna, aniżeli by się tego spodziewali. Pogoń za prawdą i uzyskaniem informacji nie jest łatwy, czy i tym razem któreś z nich się podda ? Czy będą w stanie pogodzić się z przeszłością i ruszyć do przodu ? Czy będą potrafili wspierać się i zjednoczyć siły we wspólnym dla nich celu ?

„Moja miłość jest zakopana pod masą ciężkich przeżyć, ale na zawsze pozostaniesz w moim sercu.”

Książka jest mocną przesłanką od Autorki. Życie nie jest łatwe i czasem pozory mogą mylić. Jest tytuł specyficzny poruszająca trudny temat. Dodatkowo jest mieszanką rozdziałów teraźniejszości oraz przeszłości. Bohaterowie to silne osobowości. Życie ich nie oszczędzało, szczególnie Imogen, która przeszła wiele.

Tytuł jednak nie do końca, aż tak, jak w opinii innych chwycił mnie za serce, coś mi tu przeszkadzało i moje serce aż tak szybko nie biło. Było w tej książce parę nieracjonalnych zachowań, wyimaginowanych i wiejących sztucznością. Moim zdaniem historia momentami silnie naciągana, a koniec jednak dla mnie nie był zaskoczeniem typu „spadły mi majtki”. Jednak pod tytułem „do przewidzenia”.

Pomimo moich uwag oceniam ten tytuł na mocną 7.

Jeśli lubicie motyw hate-love, to powinniście zainteresować się tym tytułem, ponieważ tutaj został ON wykorzystany w genialny sposób. Nie jest ani odrobinę słodko, a nienawiść i przywiązanie jakie nawiązuje się pomiędzy głównymi bohaterami jest jak najbardziej szorstkie, dzikie i nieokiełznane. Autorka tą książką utwierdziła mnie tylko w przekonaniu, że będę oczekiwać z niecierpliwością każdego następnego tytułu, jaki będzie wychodził spod jej pióra.

Powieść, którą napisała jest tak intensywna, że trudno było mi się od niej oderwać. Tutaj destrukcyjne zachowania przeplatają się z największym poświęceniem. Portrety psychologiczne postaci zostały dopracowane naprawdę w każdym szczególe. Imogen i Kane'a poznajemy kiedy są jeszcze dziećmi. Chłopak od najmłodszych lat znęcał się nad dziewczyną, ale równocześnie to ON stawał się jej obrońcą przed resztą świata.

Fabuła jest opowiedziana z kilku perspektyw, a czas teraźniejszy, przeplata się z przeszłością. Oprócz wątku miłosnego mamy do czynienia z ogromną krzywdą, jakiej Immy i jej brat doświadczają ze strony okrutnej babci, która przemocą ukazuje swój fanatyzm religijny. Przedstawiony jest doskonały obraz tego, jak takie patologiczne zachowania mają wpływ na wychowanie, na relacje z rówieśnikami, rodzeństwem i na końcu, jak rzutują na dorosłe życie, kiedy ucieczki szuka się np. w narkotykach. Jak na dłoni widać moment kiedy jedna zła decyzja pociąga za sobą kolejną, by finalnie poruszyć lawinę dramatycznych wydarzeń, od których nie ma już odwrotu.

Immy i Kane poza tym, że przeżywali bardzo burzliwy związek, to jednak byli nierozłączni. Każdy z nich na swój sposób był zepsuty, a we dwoje odnajdywali w sobie swój właściwy rytm. Z ogromną ciekawością przyglądałam się ich spotkaniu po latach, gdzie nie wszystkie tajemnice zostały ujawnione i sprawiły, że z zapartym tchem dążyłam do ich rozwiązania.

To jest książka, która ma w sobie zaaplikowany ten niebywale pociągający klimat, który sprawia, że serce potrafi zadrżeć i tak naprawdę nie wiadomo jak skończy się ta miłość, bo pewnych sytuacji, nawet największe uczucie nie jest w stanie wymazać. Polecam. Bardzo.

„Niezwykłe, jak jedna chwila może zmienić wszystko.”

Imogen i jej brat bliźniak zostali porzuceni przez matkę, dziećmi zajęła się despotyczna babka. Ta stwarzająca pozory kochającej babci, głęboko wierząca kobieta, w domu za zamkniętymi drzwiami zmienia się w bezdusznego potwora. Znęca się i pastwi nad Imogen, twierdząc, że dziewczyna podobnie jak jej zepsuta matka ma w sobie szatana. Jak by tego poło mało, w szkolne życie Imogen zostaje zamienione w koszmar. Kanem upatrzył ją sobie i na wszelkie sposoby utrudnia jej życie. Jest wyrachowany i przebiegły w sprawianiu jej bólu. Mijają lata ich relacja jest coraz bardziej toksyczna, nienawidzą siebie i coś ich do siebie przyciąga. Jednak coś się wydarzyło i Imogen zniknęła. Teraz już jako dorosła kobieta wróciła do rodzinnego miasteczka, na pogrzeb, aby w odpowiedni sposób pożegnać znienawidzoną babkę. Ma ogromną nadzieję, że nie spotka Kane’a. Niestety, ten już na nią czeka…

Czy ich nienawiść po latach rozłąki wygasła, czy wręcz przeciwnie nabrała jeszcze większej mocy? Niesamowita, skomplikowana historia, wciąga, niesie ogromne, bardzo sprzeczne emocje. Fabuła toczy się dwutorowo, retrospekcje - czasy dzieciństwa, dorastanie naszej pary i teraźniejszość. Te dwie płaszczyzny idealnie ze sobą współgrają, stopniowo odkrywają zatrważające tajemnice. Imogen i Kane’a obydwoje polubiłam i obydwoje chwilami przerażali swoim zachowaniem. Ona jest odważna i silna, życie nigdy nie było dla niej łaskawe. Trudno jest przejść obojętnie obok tego, czego doświadczyła. On jest łobuzem, pewnym siebie buntownikiem, bywa chamski, ordynarny, okrutny. Nie przebiera w słowach i czynach. Ich związek nie jest „normalny”. Tak niewiele dzieli nienawiść od miłości.

Zdecydowanie jest to powieść kontrowersyjna, którą trudno choć na chwilę odłożyć. Autorka porusza trudne, złożone, nieoczywiste problemy. Takiego rozwoju wydarzeń kompletnie się nie spodziewałam. Historia smutna, bolesna, pokręcona, mroczna pełna niechęci, zakłamania, złości i… pożądania. O nienawiści, która z czasem przeradza się w miłość. O relacji, która niszczy, zadaje ból i jednocześnie niesie chwilowe ukojenie. O złych, bezdusznych, fanatycznych ludziach, którzy w imię Boga robią straszne rzeczy.

Intensywny, burzliwy wątek hate-love. Porusza, szokuje, zaskakuje, daje do myślenia. Tutaj nic nie ulega schematom, wszystko jest niejednoznaczne i trudne. Zakończenie bardzo mi się podobało, nie mogło być innego. Z całego serca polecam, chociaż wiem, że nie każdemu się spodoba. Tatiasza i jej książki :)

Powoli traciłam nadzieję, że powieść romantyczna zaskoczy mnie brakiem schematów a jednak - A.E. Murphy z "Bezwględnym" bardzo pozytywnie mnie zaskoczyła, ponieważ jej historia jest zupełnie inna niż wszystkie a książka wydaje się wyjątkowa na wiele sposobów.

Na początku zaznaczę, że nie jest to urocza powieść o miłości wokół której latać będą motylki i serduszka. Nie tym razem. To mroczna, trudna, nie rzadko gęsta od napiętej atmosfery opowieść o dwójce pokrzywdzonych przez życie bohaterów, którzy czasami sami nie wiedzą jak wybrnąć z danej sytuacji. Więcej jest tutaj negatywnej emocji i ciężkiej treści, ale pióro autorki rekompensuje nam nakład mroku, ponieważ lekki styl idealnie oddaje wszystkie targające postaciami emocje a prezentowane wydarzenia choć szokujące - są w pełni wiarygodne.

Kreacja bohaterów to jeden z atutów tej powieści i bez wątpienia Imogen oraz Kane zasługują na bliższe poznanie. To bohaterowie przepełnieni różnymi emocjami, zaskakujący, mający własny bagaż doświadczeń na karku, który ich zmienił i ukształtował. Ich indywidualne opowieści oraz dalsza wspólna przygoda niosą ze sobą pokłady wielu skomplikowanych uczuć, jednak w ich postawie było coś co trochę mi przeszkadzało. Jak na mój gust postacie okazały się miejscami trochę zbyt przesadnie wulgarne, co można było zdecydowanie stonować.

Bezwzględny i podły Kane od najmłodszych lat nie pozwalał Imogen na chwilę spokoju. Stał się jej największym koszmarem oraz najgorszym wspomnieniem. O jego trudnym charakterze i przerażającej podłości dowiadujemy się z retrospekcji, które idealnie uzupełniają historię, ponieważ całość rozgrywa się w momencie, gdy bohaterowie wchodzą w dorosłe życie i spotykają się na nowo. W międzyczasie jednak dowiadujemy się również o problemach rodzinnych z jakimi musiała zmierzyć się Imogen a całość aż pęka od nagromadzenia negatywnych emocji. Trudno było mi przejść obojętnie obok losów tej dziewczyny, trudno było mi również nie współczuć jej tragicznych wydarzeń chociaż cały czas miałam nadzieję, że autorka być może przygotowała coś, co pozwoli mi mieć nadzieję na lepsze jutro.

"Bezwzględny" to bardzo nieoczywista powieść, zupełnie inna niż wszystkie. Trudno nawet napisać, że jest to historia oparta na motywie hate-love, bo tej tytułowej bezwzględności jest znacznie, znacznie więcej. Nie mniej odbija się to na fabule, która wciąga czytelnika do tego mrocznego świata i nie pozwala mu odłożyć książki do ostatniej strony. Jak fanka mrocznych treści i oryginalnych historii - zdecydowanie polecam.

Sięgając po książkę Autorki nastawiłam się na ogrom emocji i dokładnie to otrzymałam. Przyznam nawet, że postanowiłam ją przeczytać nie zaglądając na opis od wydawcy. Wiem, szalone, ale są takie pisarki, których historie mnie od siebie uzależniają. Dokładnie tak było i tym razem.

"Bezwzględny" to historia Imogen Hardy i okropnego łobuza, który od najmłodszych lat dokuczał dziewczynie i jej bratu. Zaczynamy od momentu, kiedy dziewczyna musi wrócić do rodzinnego miasteczka, zmierzyć się z przeszłością i zamknąć pewien rozdział w życiu. Tam psuje jej się auto i trafia do warsztatu samochodowego, którego właścicielem jest człowiek zamieniający jej szczęśliwe i beztroskie dzieciństwo w jeden z najgorszych koszmarów. Kanem Jossep, bo o nim mowa twierdzi, że mają niewyjaśnione sprawy do obgadania. Tylko, że mała wystraszona Imogen już zniknęła zastąpiona dużo silniejszą kobietą o czym szybko zdążył się przekonać. Czy ofiaruje mu odpowiedzi na pytania? Co się wydarzyło między nimi kilka lat temu?

Ta historia sprawiła, że niejednokrotnie współczułam dziewczynie i nie dowierzałam zachowaniu Kanema. Myślę, że zdecydowanie za dużo sobie pozwalał. Potrafił przerazić, obrazić, być brutalnym, a to wszystko by osiągnąć swój cel. Chłopak nie miał granic w dokuczaniu Hardy, zwłaszcza w psychicznym jej dręczeniu i obelgach kierowanych w stronę dziewczyny. Wielokrotnie sama chciałam skopać mu dupsko. Nawet kiedy go poznałam bliżej nie pochwalałam jego zachowania i było mi autentycznie źle z tym jak traktuje dziewczynę.

Swoją ocenę książki podzielę na dwie części: pierwsza, która była świetna i ukazywała okrutne dzieciństwo Imogen naprzemiennie z chwilą, kiedy po ośmiu latach znów spotyka Kanema na swojej drodze. Bardzo intensywny wątek hate-love, który potrafił wzbudzić w czytelniku najwrażliwsze struny, tak samo jak wręcz beznadziejna sytuacja z jej krewnymi. Oraz druga część- rewelacyjna, kiedy buzujące w nas emocje jeszcze nie opadły, a Autorka kieruje tę historię na jeszcze mroczniejsze tory. Nie spodziewałam się takiego rozwinięcia tej historii. Czułam na sobie przerażenie małej dziewczynki i niemoc oraz cierpienie już dorosłej kobiety. Pozwoliłam na złamanie mi serca poznając jej emocje i stając się cząstką wszystkiego przez co przeszła.

Bardzo mi się podobała ta powieść i mogę ją polecić dla fanek mocniejszych i niekonwencjonalnych romansów.

W natłoku książek ciężko znaleźć taką, która będzie mogła poszczycić się naprawdę dobrym wątkiem hate-love. A.E Murphy wychodzi nam naprzeciw i stworzyła naprawdę dobrą, przekraczającą wszelkie granice, ale równie czarującą, choć naprawdę ciężką historię. Świat, w jakim obracają się nasi główni bohaterowie,nie jest cukierkowy i pełen dobroci, nie jest doskonały, a nasi bohaterowie nie są krystalicznie czyści, a skrzywdzeni, w pewnym sensie nawet pozostawieni sami sobie. Jest to z pewnością szokująca historia, która nie każdemu przypadnie do gustu, nie każdy też będzie nią zachwycony tak jak ja i nie każdemu będzie odpowiadało zachowanie Imogen i Kane i ich otoczenia. Nie mniej, autorka w swojej książce porusza naprawdę bardzo trudne tematy, płynnie manewrując przy tym emocjami i odczuciami czytelników. Sama niejednokrotnie odczuwałam irytację, a nawet złość. Jest to również historia, która wciąga niemalże od pierwszych stron i nie pozwala na odłożenie, chociażby na chwilę. Siłą tej książki jest Imogen i Kane, dwójka tak bardzo podobnych do siebie ludzi, jednak w połączeniu stanowią mieszankę wybuchową. Są jak ogień i woda, dopełniają się pod każdym względem, a intensywność ich znajomości niejednokrotnie rozpędza nasze i tak już rozszalałe serce, a niedowierzanie wzrasta z każdą kolejną stroną. Wciąga nas w ten brudny świat i nie pozwala o sobie zapomnieć. Ta książka to jedno wielkie napięcie, które wzrasta ze strony na stronę, szukając ujścia. Jest nieprzewidywalna, niepowtarzalna i naprawdę bardzo dobra. Czyta się praktycznie sama. Wszystko jest dopracowane, dopięte na ostatni guzik. I choć nie pochwalam ani zachowań głównych bohaterów,ani ich rodzin to książka mi się podobała.

"Bezwzględny" to nie tylko świetnie napisany romans, to także książka, która w prosty sposób pokazuje, jak cienka linia jest między nienawiścią a miłością. I w moim odczuciu jest lepsza niż "Jego Asystentka". Polecam z całego serca!

„Bezwzględny” to książka, która zdecydowanie nie jest słodkim love-hate i na pewno nie każdemu przypadnie do gustu. Jeśli o mnie chodzi, ja jestem nią zachwycona. Pochłonęłam mnie już od pierwszych stron, a relacja głównych bohaterów tak mocno oddziaływała na moje emocje, że momentami miałam ochotę ich rozszarpać! Tak, ta historia trafiła na półeczkę książek „poronionych” z pokrzywionymi akcjami ;)

Zastanawiam się czasem, co takiego jest w tych książkach, że człowiek tak mocno się w nich zatraca. Czy to styl pisania autorki, czy sama historia, czy może bohaterowie, którzy są tak idealnie wykreowani, że wraz z nimi przeżywa się każde rozterki życiowe? Imogen i Kane to dwoje głównych bohaterów, którzy już od dzieciaka, grali sobie na nerwach – dosłownie się nienawidzili. On wiecznie chciał się na niej wyżywać, a ona za każdym razem coraz bardziej nie mogła na niego patrzeć. Co się stało, że pewnego dnia między nimi wytworzyło się uczucie? Czy stwierdzenie, że od miłości do nienawiści jeden krok – można w tym przypadku interpretować na opak? Jedno wiem na pewno, ta historia nie należy do normalnych… tu nie ma „normalnej relacji”. Nawet gdy tych dwoje coś do siebie poczuje, to i tak nie zmieni swojego zachowania w stosunku do siebie. Wszystkie wydarzenia, które między nimi się dzieją, przyprawiają o ciarki na plecach. Zdarzają się momenty, że będziecie się łapać za głowę….no bo przecież, jak można tak odnosić się do drugiego człowieka? Powiem Wam, że im mocniej byłam zszokowana zachowaniem głównych bohaterów, tym bardziej nie mogłam się doczekać co się między nimi dalej wydarzy :D tym bardziej, że historię obojga poznajemy z perspektywy dwóch przedziałów czasowych. Pierwsza to ta, w której Imogen ma 26 lat i powraca do swojej rodzinnej miejscowości. A to w jakim celu do niej przyjechała, uwierzcie mi, mocno Was zaskoczy. Jedno co mogę powiedzieć, to to, że „wejście miała mocne” ;) Druga perspektywa to powroty do czasów nastoletnich bohaterki – i właśnie z nich dowiadujemy się najciekawszych rzeczy, czyli poznajemy całą relację między nią a Kanem. Bardzo podobał mi się ten zabieg, bo autorka tak powoli dawkowała wszystkie rewelacje, że ja nie mogłam się od tej książki oderwać nawet na chwilę.

Cała historia wywołała we mnie masę sprzecznych uczuć. Jednak przez całość książki odczuwałam strasznie mroczną i duszną atmosferę, wręcz przytłaczającą. Mogę stwierdzić, że była dość „ciężka”, ale niemniej interesująca. No bo jak można nazwać relację przepełnioną w większości złem, bólem, cierpieniem. W pewnym momencie bohaterowie, będą wiedzieli co przynosi im ukojenie, ale do tego czasu…no cóż. Immy sporo przejdzie i nie mówię tu tylko o zachowaniu Kane’a, bo i opiekunowie dziewczynki w młodości, do idealnych nie należeli.

Jeśli lubicie książki z motywem love-hate, ale takie dość mocne i pokręcone, to „Bezwzględny” będzie dla Was pozycją idealną! To prawie 400 stron bardzo dobrej lektury i ja chce czytać więcej takich książek! Gorąco polecam!

To książka, która zachwyca tym, że nie opowiada o idealnym życiu. Rzuca natomiast światło na to, jak negatywnie na człowieka może wpłynąć złe środowisko, wychowanie czy brak odpowiedniego okazywania uczuć.

"Nie potrafi okazać miłości ten, który jej nie poznał za młodu"

To jedna z tych mrocznych książek, które pochłaniają czytelnika, jednocześnie dając mu choćby nikłe światełko nadziei. To historia dwójki bohaterów, których relacje można byłoby nazwać hate-love. Jednak ja bym poszła raczej w dość sprzeczne określenie, jakim jest destrukcyjna relacja, która jednocześnie buduje. Żadne z nich nie wie jak powinna wyglądać związek między dwojgiem ludzi. Krążą koło siebie po omacku popełniając przy tym masę błędów i niejednokrotnie raniąc się nawzajem. Bo czy dwójka nieszczęśliwych i złamanych, jeszcze dzieci, może znaleźć w sobie pozytywne uczucia?

Ta historia jest zdecydowanie bezwzględna w stosunku do czytelnika. Szokuje, oburza, wprawia w osłupienie i jest zdecydowanie bardzo "popaprana". Ale tym bardziej warta przeczytania, nie tylko jako odskocznia od słodkich romansów. Ta książka mnie zaskoczyła i przeniosła mnie w zupełnie inne zakamarki literatury. Dajcie się porwać tej historii!

Kosmicznie polecam!

„Nie ma niczego dobrego w nienawiści, którą czuję do tego mężczyzny. Nie sprawia mi przyjemności, bólu ani żadnych innych emocji, nawet gniewu. Niestety, tak jestem zaprogramowana”.

Dosłownie czuję ucisk w klatce piersiowej i żałuję, że nie mam kolejnych rozdziałów tej powieści. „Bezwzględny” pozostawił mnie w osłupieniu. Spowodował, że odczuwam pustkę, tak jakby brakowało mi styczności z bohaterami. Dawno nie czułam tak wielkich i skrajnych emocji, które targają moją duszą. Tak – właśnie tak – A. E. Murphy znowu to zrobiła i spowodowała, że walczę z kacem czytelniczym. Walczę z uczuciem, aby nie rzucić się na książkę i nie czytać jej… na nowo! Ta powieść jest skrajnie popaprana, relacja głównych bohaterów toksyczna, a kreacja ich postaci wielowymiarowa i ja… jestem nią zachwycona! Tą niewiarygodnie mroczną aurą, która wpływała na moje uczucia, z którymi w dalszym ciągu nie mogę sobie poradzić. To coś nowego, a ta historia wyniosła motyw hate-love na nowe wyżyny. A. E Murphy stworzyła powieść, w której bohaterowie są dotknięci i złamani życiem. Relacja Imogen z Kanem jest burzliwa, mocno brutalna i magnetyczna. W wierszach i między nimi czuć wszystkie emocje, którymi obdarzyła się ta dwójka. Ich nienawiść miesza się z czymś czego sami nie potrafią zrozumieć. Nie mam słów, żeby opisać tę książkę tak jak na to zasługuje. Jednak wiem na pewno, że ta historia jest tak mocno pochrz*niona, że wpływa na stan umysłu. Wytrwałość głównych bohaterów, ich zachowanie i postępowanie – to wszystko oddziałuje na siebie i tworzy coś na zasadzie przyczyny - skutku. Może i nie ma tu dynamicznej akcji, ale fabuła jest płynna a „Bezwzględny” wręcz pozbawia tchu. Po przeczytaniu opisu myślałam, że to będzie taka „zwyczajna” książka, a ona? Okazała się istną petardą. Pokochałam i nienawidziłam jednocześnie każde charakterne wcielenie Immy i Kane’a. I Kane – aww, rozpływam się nad nim (dosłownie)! „Bezwzględny” to „must” pod każdym względem i moja #polecajkaodzaczytanej 🦉