Beztroski książę

Lubię książki Nory Roberts. Niby banalne, strasznie przewidywalne, ale idealne, by miło spędzić czas w świecie wykreowanych bohaterów. Jedynie co przeszkadza mi w jej powieściach to zbyt szybka rozgrywająca się akcja. Gdzie ON i ona od razu się w sobie zakochują lub po parunastu rozdziałach uświadamiają sobie, że nie mogą bez siebie żyć. Trzeba wrzucić jeszcze złego człowieka, który pokrzyżuje im nieco plany, sprawdzi ich wytrzymałość. Może to nie jest powieść wysokich lotów, takich historii jest na pęczki na rynku wydawniczym, ale czasami lubię po prostu wyłączyć myślenie i cieszyć się przyjemną powieścią. A książki Nory właśnie takie są. Lekkie, przewidywalne, dość cukierkowe zmieszane z nutką goryczy, które pochłania się w jeden dzień.

W tej książce poznajemy losy księcia Bennetta de Cordina, który tym razem staje się głównym bohaterem powieści. We wcześniejszej książce ,,Książę i artystka'' pojawiał się jako drugoplanowa postać, a tu można go w końcu poznać z bliska. To też mi się spodobało w tej historii, że autorka stara się poświęcić czas postaciom, które wcześniej nie miały za wiele do powiedzenia. Można zajrzeć im w głąb psychiki, poznać ich emocje, przeżycia i doznania. Jednak nie byłam nią tak zachwycona, by ją wysoko oceniać. Ot tak, dobra lektura na odprężenie, ale nie na tyle, by zapadała w pamięć na długi czas. Jeśli jednak poszukujecie książki, która pozwoli wam bodaj na chwilę oderwać myśli, poczuć nieco romantyzmu i wyobrazić sobie, że książę zwraca na ciebie uwagę, to warto się z tą historią zapoznać i wyrobić sobie o niej zdanie.

Dziś przychodzę do Was z lekturą, która jest idealną pozycją na zbliżające się wakacje ;-) Lekka, przyjemna i momentami zaskakująca, od której fani romansów, z pewnością nie oderwą się aż do samego jej końca ;-)

W życiu księcia Bennetta de Cordina pojawia się ona - wyjątkowa i niezwykle tajemnicza kobieta, dla której ten z marszu traci głowę. A dotychczas nie w głowie mu były poważne związki, wszak znany był z tego, że lubił wdawać się w przelotne, nic nieznaczące romanse. Tym razem jednak jest inaczej, lecz mężczyzna, który jak dotąd miał wszystko — nie jest w stanie zdobyć serca tej niezwykłej kobiety. Lady Hannah Rothchild skrywa bowiem wielką tajemnicę, przez którą nigdy nie będzie mogła zaznać prawdziwej miłości — a już szczególnie od księcia Bennetta...

Beztroski książę to trzeci tom z serii Księstwo Cordiny autorstwa Nory Roberts. Szczerze muszę przyznać, że nie czytałam wcześniejszych tomów i zupełnie nie przeszkadzało mi to w odbiorze lektury tej powieści, dlatego myślę, że Wy również w ostateczności możecie sięgnąć po nią, bez znajomości wcześniejszych części.

Mogłoby się wydawać, że historia księcia Bennetta i lady Hannah to typowy romans i w zasadzie to prawda, jednakże osobiście uważam, że warto dać tej książce szansę. Nora Roberts jest bowiem doskonałą pisarką, która sprawdza się w każdej formie — bez znaczenia, czy napisze kolejny fascynujący thriller, czy może, tak jak i w tym przypadku, kolejny zmysłowy romans. Wszystkie książki tej autorki mają to do siebie, że — pomijając już to, że są po prostu dobrze napisane — są na tyle interesujące, że nie sposób oderwać się od nich aż do samego końca lektury. W tym przypadku również nie jest inaczej, ponieważ autorka zaserwowała czytelnikom całkiem udaną historię, w której oczywiście poza elementami typowego romansu, nie brak również wątku kryminalnego, w roli głównej z księciem Bennettem i jego ukochaną ;-)

Warto również mieć na uwadze fakt, iż książka ta powstała w 1988 roku! ;-)

Bez wątpienia jest to lekka i nie wymagająca lektura, z którą z pewnością można spędzić kilka przyjemnych chwil, dlatego nie pozostaje mi nic innego, jak tylko gorąco zachęcić Was do sięgnięcia po ten tytuł. Szczerze polecam!

Młody książę Bennett de Cordina wydaje się spełniać wszystkie stereotypowe założenia dotyczące drugiego w kolejce do tronu. To ON jest najbardziej rozrywkowy z całej rodziny. To o nim rozpisują się wszytskie plotkarskie gazety. To o jego romansach, prawdziwych czy nie, plotkuje się w domach Cordiny. Słabość Bennetta, złotego chłopca książęcej rodziny, do pięknych kobiet jest powszechnie znana. On sam nie waha się przyznać, że zdecydowanie preferuje damskie towarzystwo. Nigdy też nie mógł narzekać na brak zainteresowania ze strony otaczających go kobiet. Do czasu jednak. Kiedy na dworze rodziny książęcej pojawia się tajemnicza lady Hannah Rothchild Bennett zostaje zaskoczony nie tylko tym, że jego zainteresowanie wzbudziła tak niepozorna kobieta, ale również nieoczekiwanym oporem i obojętnością z jej strony. Niemniej jednak książę Bennett nie poddaje się łatwo i tym razem postanawia uzbroić się w cierpliwość. Nie spodziewa się jednak, że ta znajomość może rozwinąć się zupełnie inaczej niż ktokolwiek mógłby przewidzieć.

Całość recenzji pod adresem: [Adres usunięty]

Zamach na salonach

Romanse, podobnie jak erotyki, to gatunek, do sięgania po który wiele osób się nie przyznaje. Wydaje się, że trywialne historyjki o miłości, słodkie uśmiechy, infantylne zauroczenia nie zasługują na to, by pokazać je światu. Nora Roberts pokazała, że romanse mogą być naprawdę na wysokim poziomie, a jednocześnie zachować tę lekkość, której wiele z nas oczekuje. Może właśnie dlatego niemal każda jej książka staje się bestsellerem, a tysiące czytelników na całym świecie czytając wzruszające historie, tym emocjom się poddaje.

Czy tę świeżość, energię, a przy tym oryginalność udało się utrzymać w książce „Beztroski książę”, opublikowanej nakładem Wydawnictwa Harper Collins? Niestety nie, choć jako romans książka rzeczywiście spełnia pewne założenia, pozwalające ją tak określić. Powieść jednak jest napisana dużo poniżej możliwości autorki, choć zapewne znajdzie swoich zwolenników.

Akcja książki toczy się w „wyższych sferach”, mamy bowiem do czynienia z rodziną książęcą. Przystojny książę Bennett de Cordina, drugi w kolejce do tronu, wcale nie jest zainteresowany jego objęciem. Z ulgą przyjmuje godną króla postawę swojego starszego brata, Aleksandra, który już teraz wziął na siebie większość obowiązków związanych z pełnioną funkcją. Bennett może zatem zająć się końmi, czyli tym co kocha, a jednocześnie w ten sposób uczestniczyć w dźwiganiu ciężaru tytułu – królestwo Cordiny szczyci się bowiem posiadaniem najlepszych stajni w Europie. Poza końmi, Bennet ma jeszcze jedną namiętność. To kobiety, które uwodzi i którym łamie serca. Nawet nie kryje się z tym, że jest łowcą i lubi piękno, a przy tym nie ma zamiaru się ustatkować. Dlaczego zatem nijaka, wyglądająca niczym pensjonarka lady Hannah Rothchild, coraz bardziej zajmuje jego myśli?

Może dlatego, że Hannah skrywa pewną tajemnicę, nosi od lat maskę, pod którą ukrywa swoją prawdziwą twarz. Zakładając bezkształtne ubrania, rezygnując z wszelkich ozdób i upiększeń odwraca uwagę od swojej urody i zamiłowania do przygody i niebezpieczeństwa. Dla świata jest niewidoczna, co sprzyja wykonywaniu jej misji – jest bowiem tajną agentką służb specjalnych. Teraz zaś, zaproszona przez szwagierkę Bennetta, ma pełnić rolę damy dworu i pomagać ciężarnej przyszłej królowej w pełnieniu obowiązków.

Co tak naprawdę Hannah robi na królewskim dworze? Jakie jest jej zadanie? Czy ma coś wspólnego z faktem, że z więzienia właśnie wychodzi niejaki Debogue, człowiek, który w przeszłości zorganizował porwanie siostry Benetta oraz przygotował zamach na jego ojca i starszego brata? Pewne jest, że skazaniec, który spędził w zamknięciu dziesięć lat, uważa rodzinę królewską za swojego największego wroga i pała chęcią zemsty. Czy Hannah może być jego narzędziem? Na te, i na wiele innych pytań odpowiadać będziemy w trakcie lektury, choć tak naprawdę fabuła, podobnie zresztą jak odpowiedzi, jest przewidywalna. Tym razem Norze Roberts nie udało się czytelnika ani zaskoczyć, ani zachwycić. Otrzymujemy dość bezbarwną historię, mało realistyczną, choć doskonałą, by spędzić z nią bezrefleksyjny wieczór i odciąć się od świata.

Justyna Gul

Qultura słowa

Pani Nora Roberts! Po raz trzeci trafiam na jej twórczość. Wszyscy przechodzimy teraz przez trudne czasy. Mnóstwo z nas nadrabia zaległości książkowe, byle na moment zapomnieć. Ja również. Przeszłam całą serię pozycji, które na mnie długo czekały. A nadeszła chwila na odpoczynek dla umysłu. Dokładnie z takich pobudek sięgam po powieści Roberts. Słodkie, przewidywalne, ale mam do nich słabość. Właśnie z powodu wymienionych wyżej cech. Oto następny tom cyklu poświęconego księstwu Cordiny, gdzie nieustannie wydarzają się łamiące serca sytuacje. Tym razem naszym głównym bohaterem został rozrywkowy książę Bennett. W pewnym stopniu podziwiam autorkę, za jej niewyczerpaną wyobraźnię oraz to, że sama nie gubi się w tych wszystkich miłosnych zawirowaniach. Cóż, w końcu pisze już od wielu lat, czego owocem jest istna masa (naprawdę masa) powieści. Lekkich, przyjemnych, przystępnych.

Bennett de Cordina, drugi w kolejce do tronu, jest powszechnie uważany za „tego niegrzecznego”. Arogancki, pewny siebie, bardzo swobodnie czujący się w swej roli. Lubi piękno, skandale nie są mu obce, do czego z łatwością się przyznaje. Kobiety? Chętnie je poznaje. Ale pod tą fasadą widać inną twarz, osoby kochającej swój kraj, chcącej o niego dbać, niczym jego starszy brat. Tak, Bennett jest ciekawą postacią, jednak rozkwita dopiero wtedy, gdy pojawia się moja ulubienica, czyli Hannah Rothchild! Człowiek nieoczywisty. Zupełne przeciwieństwo dam, z którymi książę zazwyczaj spędzał czas. Słusznie. Bowiem Hannah to tajna agentka…

W tym tomie występuje wątek na wskroś sensacyjny, dodając całości interesującego klimatu. Tak, łatwo przewidzieć dalsze przygody bohaterów, aczkolwiek jakoś mi to nie przeszkadza. Przynajmniej uniknęłam denerwowania się i mogłam spokojnie czytać, bez szalonego przerzucania kolejnych stron, byle jak najszybciej poznać zakończenie. Swoją drogą, jeśli ktoś najpierw trafia na tę część, zrządzeniem losu omijając poprzednie — wszystko bez problemu zrozumie, gdyż akcję poprowadzono w sposób odrębny od wcześniejszych sytuacji, choć sporo postaci pojawia się ponownie, naturalnie. Tylko bardziej robią za tło.

Podoba mi się fakt, że teraz to kobieta została agentem, wychodząc z roli tych, które ciągle trzeba ratować z opresji. Miła odmiana. Naprawdę polubiłam główną bohaterkę, przez całą lekturę jej kibicowałam, nieco spychając Bennetta na boczny tor, lecz trudno! Niechaj tym razem dziewczyna będzie „gwiazdą wieczoru”, chociaż ta niepewność siebie chwilami sprawiała mi przykrość. Bo Hannah ma w sobie wszystko, aby być docenianą, na wielu polach. Cieszy mnie, iż wątku nie poprowadzono zbyt cukierkowo. Chyba dlatego właśnie ten tom najmocniej przypadł mi do gustu i ciężko mi do czegokolwiek się doczepić. Pozycja idealna dla córek, matek oraz babć!

Chciałabym poświęcić słówko zakończenia na temat samej twórczości Roberts, bo wiem, że powierzchownie sprawia wrażenie kiczowatej. Nic bardziej mylnego. Oczywiście, mamy do czynienia z fabułami prostymi, ale nie prostackimi. Jest w tym pewien urok, charakterystyczny dla takich pisarek jak słynna Danielle Steel. To poprzednie (a może nawet przedostatnie) pokolenie autorek romansów — i czuję do nich spory szacunek, za całą moc wyobraźni oraz ich siłę przebicia. A czasu spędzonego z „Księstwem Cordiny” zdecydowanie nie żałuję.