Bez pożegnania. Saga Bez pożegnania. Tom 1

Barbara Rybałtowska w swojej powieści „Bez pożegnania” przenosi czytelników w mroczne realia II wojny światowej oraz powojennej tułaczki po Syberii. Kochani, to poruszająca opowieść o sile ludzkiego ducha, miłości rodzinnej i walce o przetrwanie w ekstremalnych warunkach, a co dopiero ci, którzy byli zesłani na inne, dalekie miejsca (jak . Syberia), nie wiedząc, czy jeszcze zobaczą swoją rodzinę, rodzinne strony. Autorka, czerpiąc z własnych doświadczeń, w niezwykle autentyczny sposób opisuje trudy codziennego życia w obozie: głód, choroby, mróz i ciężką pracę. Jednak powieść to nie tylko relacja z koszmaru, ale także opowieść o nadziei, miłości i odwadze. Zosia, mimo przeżytych traum, nie traci wiary w lepszą przyszłość.

Dzięki wydawnictwu Axis Mundi możecie cieszyć się nowym wydaniem całej serii. Obejmuje ona osiem tomów przygód wspaniałej mamy Zosi i jej trzyletniej córeczki Kasi, w której zakochałam się od pierwszego rozdziału. Ile słońca ta mała wnosi do tej historii, trudno opisać słowami. Jestem przekonana, że sięgając po tę serię, podzielicie moje zdanie. Oczywiście nie zapomnijmy o Piotrze mąż Zosi, żołnierz, który zostaje rozdzielony z rodziną. Jego losy pozostają przez większość powieści niewiadomą, co potęguje napięcie.

Jak informuje wydawca, Barbara Rybałtowska jako mała dziewczynka podczas II wojny światowej została wraz z matką wywieziona na Syberię, skąd przez Pakistan, Iran i Ugandę wróciła do Polski. Te przeżycia posłużyły za kanwę sagi, którą zaczęła pisać już w latach 60., zachęcona przez samego Jana Brzechwę. Historia bohaterek sagi ściśle splata się z doświadczeniami autorki, choć, jak podkreśla, nie jest to jej biografia, lecz opowieść literacka bazująca również na losach innych Polaków.

Od pierwszego rozdziału po sam koniec autorka posługuje się prostym, ale niezwykle sugestywnym językiem. Jej opisom towarzyszą silne emocje, które przenoszą czytelnika w sam środek wydarzeń. Atmosfera powieści jest przejmująca, pełna napięcia i wzruszeń. Autorka nie unika brutalnych scen, ale jednocześnie potrafi wydobyć z tej mrocznej rzeczywistości piękno ludzkiej duszy. Podczas lektury z pewnością zastanowisz się, jak wiele człowiek jest w stanie znieść oraz jakie wartości są naprawdę istotne w życiu, a także przez jakie piekło przeszli nasi przodkowie.

Dla miłośników elektronicznych wersji książek podpowiem, że w audiobooku lektorem jest sama autorka. Jej głos jest tak magiczny, że można współodczuwać emocje towarzyszące bohaterom. Gratuluję Pani Barbarze, bo dzięki jej głosowi odpłynęłam, a rola Kasi w jej wykonaniu to prawdziwy miód na serce. Zresztą sami możecie się przekonać.

Uważam, że Zosia jest inspiracją dla wszystkich, którzy borykają się z trudnościami w swoim życiu. Jest ważnym głosem dla każdej z nas, pokazując, że kobieta potrafi znieść wiele, aby chronić rodzinę. Może nie będzie lekko, ale z czasem zaświeci dla nas słońce i będzie lżej. To lektura obowiązkowa dla każdego, kto pragnie lepiej zrozumieć losy Polaków podczas II wojny światowej i w okresie powojennym. Uprzedzam, że ta seria pozostawi trwały ślad w waszym sercu.

Macie ochotę na sagę rodzinną?

"Bez pożegnania” Barbary Rybałtowskiej to poruszająca powieść, która eksploruje złożoność relacji międzyludzkich, miłości i utraty. A[Adres usunięty] z umiejętności tworzenia emocjonalnych narracji, w tej książce zabiera czytelników w podróż przez życie bohaterów, którzy muszą zmierzyć się z trudnymi wyborami i konsekwencjami swoich działań. Wojna powoduje, że młoda matka wraz ze swoją córkę Kasią muszą porzucić swoje dotychczasowe życie. Z jedną walizką wyruszają nieznane. Czas tułaczki udaje im się przetrwać dzięki hartowi ducha matki, przychylnym ludziom i matczynej miłości, która nawet w takich trudnych czasach starała się zapewnić córce poczucie bezpieczeństwa i szczęśliwe dzieciństwo. Fabuła koncentruje się na postaciach, które w obliczu kryzysów emocjonalnych próbują odnaleźć sens w swoim życiu. Barbara Rybałtowska zręcznie buduje napięcie i wprowadza czytelnika w świat bohaterów, ich marzeń, lęków oraz nadziei. Styl pisania autorki jest płynny i sugestywny, co sprawia, że lektura staje się prawdziwą przyjemnością. Jednym z najważniejszych tematów poruszanych w książce jest kwestia pożegnania i nieodwracalności niektórych wyborów. Autorka pokazuje, jak trudno jest zamknąć pewne rozdziały w swoim życiu, a także jak ważne jest, aby umieć powiedzieć „do widzenia” - nie tylko innym, ale także samemu sobie. Ta historia jest nie tylko opowieścią o miłości, ale również o przyjaźni, rodzinie i sile wspólnego przetrwania. Postacie są dobrze wykreowane, a ich relacje pełne autentyczności, co sprawia, że czytelnik może się z nimi identyfikować.

„Bez pożegnania” to lektura, która skłania do refleksji nad własnymi relacjami i decyzjami. To powieść, która porusza, wzrusza i pozostawia czytelnika z wieloma pytaniami, co jest jej niewątpliwą siłą. Zdecydowanie polecam tę książkę wszystkim, którzy cenią sobie głębokie emocje i literacką wrażliwość.

Czytajcie! Polecam!

BRUNETTE BOOKS