Zainspirowała mnie idea zdobycia w szalonym tempie wszystkich czternastu najwyższych szczytów świata. Miałem nadzieję wspiąć się na nepalskie imponujące wierzchołki Annapurny, Dhaulagiri, Kanczendzongi, Mount Everestu, Lhotse, Makalu i Manaslu, popędzić na Nanga Parbat, Gaszerbrumy I i II, K2, Broad Peak w Pakistanie, a na końcu zdobyć niepokojące ośmiotysięczniki Tybetu — Czo Oju i Sziszapangmę. Ale dlaczego?
Te miejsca należą do najbardziej niegościnnych na naszej planecie, a wyzwanie, jakie przed sobą postawiłem, z założeniem, że zrealizuję je w mniej więcej pół roku, większości ludzi może się wydać szaleństwem. Mnie jednak zdawało się szansą na udowodnienie światu, że wszystko — cokolwiek — jest możliwe, gdy w plan angażuje się serce i umysł.
Przyszedłem na świat w wiosce o nazwie Dana w zachodnim Nepalu, byłem biedny od urodzenia. Jako dziecko chodziłem boso, bo moja rodzina nie miała pieniędzy nawet na buty. W ten sposób nabyłem odporności, której potrzebowałem, aby dołączyć do Gurkhów, jednej z najbardziej nieustraszonych sił w armii brytyjskiej. Następnie wbrew wszelkim przeciwnościom zostałem pierwszym w ponad 200-letniej historii Gurkhów żołnierzem, który dołączył do Special Boat Service. Z tą jednostką służyłem w najniebezpieczniejszych strefach wojennych na świecie.
Nadszedł jednak taki moment, że chciałem doświadczyć czegoś nowego. Kiedy byłem dzieckiem, nie myślałem o tym, by zostać himalaistą, aż do momentu kiedy, trochę przez przypadek, po raz pierwszy związałem się liną z Dorje, moim przyjacielem i mentorem wspinaczkowym. W Anglii ludzie ciągle zadawali mi to samo pytanie:
... To jaki jest ten Everest?
Kumple nieobeznani z geografią Nepalu wyobrażali sobie prawdopodobnie, że miałem go zaraz za płotem. Wyglądali na rozczarowanych, gdy przyznawałem, że nigdy nie widziałem nawet bazy pod Mount Everestem, nie mówiąc już o wspinaczce powyżej niej, co skłaniało niektórych żołnierzy do kwestionowania mojej siły. Po dziesięciu latach pytań i żartów i mnie dopadła pokusa zdobycia szczytu. A więc dobrze, pomyślałem. Spróbuję zdobyć Dach Świata. Na wierzchołku byłem zachwycony widokami. Z wrażenia odebrało mi mowę. Ogarnęło mnie poczucie dumy, połączone z czymś w rodzaju oczekiwania. W tamtej chwili byłem jedyną na Ziemi osobą, która stała w jej najwyższym punkcie.
Wtedy pojawił się mój projekt, coś, o czym nikt nie pomyślał, że jest możliwe ... zdobycie wszystkich czternastu gór „strefy śmierci” w siedem miesięcy. Dotychczasowy standard zdobywania najniebezpieczniejszych szczytów świata wynosił siedem lat, dziesięć miesięcy i sześć dni. Pokonałem to osiągnięcie w ciągu sześciu miesięcy, pobiłem przy tym kilka rekordów świata.
Nimsdai Purja
Jaką tematykę porusza książka "Beyond Possible. Wiara w siebie góry przenosi"?
Publikacja skupia się na psychologicznym aspekcie osiągania niemożliwych celów oraz relacji z rekordowego zdobycia 14 ośmiotysięczników w zaledwie 189 dni. Autor szczegółowo opisuje proces przełamywania barier ludzkiego organizmu i siłę determinacji niezbędną do przetrwania w strefie śmierci. Treść łączy elementy literatury górskiej z praktycznymi lekcjami dotyczącymi przywództwa i zarządzania kryzysowego. Jest to inspirująca lektura dla każdego, kto szuka motywacji do realizacji własnych, ambitnych projektów życiowych.
Czy autor posiada doświadczenie zawodowe ułatwiające mu ekstremalną wspinaczkę?
Nimsdai Purja opiera swoje sukcesy na wieloletnim przygotowaniu w elitarnych jednostkach wojskowych, takich jak Gurkhowie oraz brytyjski Special Boat Service (SBS). Doświadczenie zdobyte w najbardziej niebezpiecznych strefach wojennych świata pozwoliło mu wypracować unikalną odporność psychiczną i fizyczną. Autor wyjaśnia, jak rygorystyczna dyscyplina militarna przełożyła się na sukcesy w Himalajach i Karakorum. Czytelnik dowiaduje się, w jaki sposób trening wojskowy przygotował go do radzenia sobie z ekstremalnym zmęczeniem i niedotlenieniem.
Dla kogo ta książka może nie być odpowiednim wyborem?
Pozycja ta nie jest podręcznikiem technicznym dla profesjonalnych wspinaczy ani instruktażem dotyczącym technik alpinistycznych. Osoby szukające szczegółowych opisów sprzętu, węzłów czy konkretnych dróg wspinaczkowych mogą czuć się zawiedzione brakiem czysto technicznej wiedzy. Narracja koncentruje się bardziej na motywacji, strategii i emocjach towarzyszących wyścigowi z czasem niż na nauce rzemiosła górskiego. Jeśli szukasz literatury skupionej wyłącznie na walorach przyrodniczych bez wątków biograficznych, ten tytuł może nie spełnić Twoich oczekiwań.
Jakie konkretne rekordy opisuje Nimsdai Purja w swojej publikacji?
Książka dokumentuje bezprecedensowe osiągnięcie polegające na zdobyciu wszystkich 14 najwyższych szczytów Ziemi w czasie krótszym niż siedem miesięcy. Autor opisuje, jak pobił poprzedni rekord świata wynoszący ponad siedem lat, udowadniając tym samym potęgę ludzkiego umysłu. Relacja obejmuje logistyczne wyzwania związane z przemieszczaniem się między Nepalem, Pakistanem a Tybetem w ekstremalnym tempie. Czytelnik otrzymuje wgląd w kulisy projektu, który na zawsze zmienił historię współczesnego himalaizmu.
Czy w treści znajdę informacje o dzieciństwie autora w Nepalu?
Tak, autor przybliża swoje skromne początki w wiosce Dana, gdzie dorastanie w ubóstwie ukształtowało jego hart ducha. Wspomnienia z dzieciństwa, w tym chodzenie boso z braku pieniędzy na buty, stanowią kluczowy fundament dla zrozumienia jego późniejszej kariery wojskowej i wspinaczkowej. Ta część historii pozwala lepiej pojąć motywację Purji do udowodnienia światu, że pochodzenie nie definiuje granic możliwości człowieka. Opis drogi od nepalskiego chłopca do komandosa SBS dodaje publikacji głębokiego, ludzkiego wymiaru.
