Bądź dobrej myśli. Duże Litery

Świetna obyczajowa seria Pauliny Płatkowskiej, którą przeczytałam jednym tchem. Pełna optymizmu, bardzo życiowa i przybliżająca poglądy i problemy dojrzałych osób. Książki inspirują i pokazują, że można zmienić swoje życie, zakochać się czy podróżować nawet po 60-tce. Polecam jaki lekką literaturę, która z pewnością poprawi humor i zainspiruje do działania.

Książkę Pani Pauliny Płatkowskiej - Bądź dobrej myśli, dostałam wtedy, kiedy najbardziej jej potrzebowałam. Ale o tym dowiedziałam się trochę później 😊

To była połowa listopada, a ja bardzo broniłam się aby jej nie czytać. Miałam kiepski nastrój, duże kłopoty z okiem, w domu i w pracy tak sobie. Jednym słowem byłam na nie, choć Iwona Krynicka – założycielka Silver Oficyna Wydawnicza, mocno namawiała. Nawet piękna dedykacja Autorki i cudny bilecik od Iwony mnie nie przekonał. Widocznie tak miało być. Kilka dni temu kiedy szukałam w swoich stosach czegoś do przeczytania, w moje ręce trafiła właśnie ta książka. Tytuł optymistyczny, miła dedykacja, jedna z bohaterek to moja imienniczka. I wpadłam…

Kolorowa Lonia, stateczna Wisia i odrobinę wycofana Halina to kobiety z niewielkiego miasteczka. Trzy kobiety, trzy różne charaktery, każda z nich ma inne doświadczenia, a połączyły je… zajęcia z ceramiki. Znały się z widzenia, trochę o sobie wiedziały, ale nigdy nie były ze sobą blisko. Wkrótce stają się coraz bliższe i tak zwyczajnie potrzebne.

Podobało mi się że choć każda z bohaterek ma zupełnie inne poglądy na życie, wiarę, rodzinę, umiały zaakceptować swoje odmienne postrzeganie świata. I było to opowiedziane w taki delikatny, ciepły sposób. Teraz trochę żałuję że tak późno ją przeczytałam. Może moje kiepskie samopoczucie trwałoby zdecydowanie krócej? Ale widocznie tak miało być. Jest też kontynuacja losów Wisi, Haliny i Loni – Lepsze czasy. Jeszcze nie czytałam ale sięgnę z pewnością. Najchętniej z ciepła herbatką, nakryta piękną i kolorową narzutą Loni. Ach szkoda że nie mam jej talentu.

Za egzemplarz recenzyjny dziękuję Silver Oficyna Wydawnicza. Polecam tą cudowną i optymistyczną opowieść. Zapraszam na stronę: [Adres usunięty]

Silver Oficyna Wydawnicza

Ilość stron: 368

Data premiery: 15 październik 2020

Twórczość Pauliny Płatkowskiej poznałam, książki wydawane przez Oficynę Wydawniczą Silver uwielbiam... Zatem połączenie tych dwóch składników powinno dać wyborny efekt i udany wieczór z powieścią. Czy tak było?

Powieść utkana jak quilt: z nitek szarych i zielonych, srebrnych i złotych z codzienności i świąt, radości i wzruszeń, dołków i górek. Nitkę czasem trzeba spruć, czasem jakiś fragment trzeba przeszyć od nowa, jeden materiał przykryć innym – w efekcie jednak otrzymujemy historię o życiu - jak makata pełną barw, kształtów i ekspresji. [okładka]

Dzisiejszą recenzję musiałam rozpocząć cytatem z okładki, bowiem idealnie opisuje to, co kryje się w środku powieści.

Lonia, Wisia i Halina to seniorki, które spotykają się regularnie na kursie ceramicznym w domu kultury. Teoretycznie znają się od zawsze - jak to w małej miejscowości - jednak nie miały dotąd okazji porozmawiać o wszystkim, tym bardziej szczerze. Z biegiem czasu okazuje się, że przyjemnie spędzają ze sobą długie godziny również na spacerach czy wizytach u siebie w domach. I chociaż dzieli je wszystko - status społeczny, poglądy na różne sprawy czy też posiadanie rodziny lub jej brak, to nie przeszkadza im to we wzajemnym poznawaniu. Darzą się sympatią, zaufaniem, szanują się a każde kolejne spotkanie niesie im radość i odmianę od dotychczasowego życia.

Lonia jest kobietą samotną, ale z pasją. Kiedy inni zakładali rodziny, ona rozwijała swoje marzenia o samodzielnym szyciu. Teraz tworzy piękne narzuty (i nie tylko) odliczając dni do kolejnych wizyt w Andaluzji, gdzie mieszka jej siostra z rodziną. Jej mieszkanie jest kolorowe a ona sama pełna optymizmu i oryginalności. Choć nie ukrywa, że doskwiera jej samotność.

Wisia z kolei to kobieta uporządkowana, wzorowa pani domu, matka-kwoka mająca kolejne pokolenia blisko siebie. Rządzi niepodzielnie w rodzinie i nie jest zadowolona z wyborów dzieci. Nie lubi, gdy inni nie doceniają jej starań. Kiedy uzmysłowiła sobie swoje błędy postanowiła dokonać zmian w życiu. Czy jej się to uda?

Halina mocno przeżywa żałobę po utracie mamy. Jest osobą bardzo religijną a za wszelkie niepowodzenia innych, szuka win w sobie. Nie lubi zmian życiowych, nawet w umeblowaniu, jednak pod wpływem przyjaciółek powoli dojrzewa do ważnych decyzji.

Zresztą jak każda z nich. Wcale nie muszą robić nic na siłę. Ale w spokojnych rozmowach przy herbacie u pysznym cieście, myśli seniorek wędrują w innych kierunkach. Bo przecież kobiety sześćdziesiąt plus też mogą mieć ciekawe życie. Pełne radości, uśmiechu, ciekawych rozmów i spotkań. Mogą mieć nie tylko obowiązki względem dzieci czy wnuków (lub dalszej rodziny), ale też swoje pasje i marzenia. Dotychczas zawsze było coś ważniejszego od ich potrzeb, pieniądze miały ważniejsze przeznaczenie. Teraz jest ich czas a pozytywnymi myślami mogą sprawić, że świat będzie bardziej kolorowy i przyjazny.

Bardzo mnie wciągnęła ta historia. To nic, że głównymi bohaterkami są seniorki, bo nie dość, że mają ciekawe życie to przecież w opowieści pojawiają się młodsze pokolenia. Mamy zatem przekrój problemów ludzi w różnym wieku. Intrygujące okazały się losy dzieci Wisi i Haliny, ich wnucząt a także hiszpańskie wydarzenia - oj, co tutaj się działo! Nie spodziewałam się takiego zwrotu akcji w życiu Loni.

Paulina Płatkowska napisała opowieść, która bawi, daje nadzieję, pokazuje różne barwy i strony życia. Obserwujemy wzloty i upadki, radości i smutki, ciąże i śmierć, zakochania i rozwody. "Bądź dobrej myśli" to energetyczny zastrzyk, który otrzymuje każdy, kto sięgnie po ten tytuł. Autorka przykazuje walczyć o szczęście, potwierdza że w życiu nie można mieć wszystkiego a przyznanie innym racji jest trudne. Jednak los, codzienność oraz życzliwi ludzie zmieniają nasze poglądy, choćby były latami pielęgnowane. Często zamiast rozwiązywać problemy powodujemy, iż tylko się spiętrzają.

To powieść o tym, że czasem mamy potrzebę przemeblowania w życiu, o wyrzutach sumienia, żmudnej codzienności, magicznej mocy wróżb andrzejkowych oraz grudniowej wersji wakacyjnej miłości w wersji dla seniorów. Jest z humorem, wzruszeniami, dużą porcją pysznych przekąsek oraz tą ulotną nadzieją, że przecież w każdy wieku może być lepiej. Polecam!

P.S. Na końcu książki znajduje się fragment debiutu Beaty Bello, który rozgrywa się w Wielkiej Brytanii i opowiada o losach kilku bohaterek wybierających się na Christmas party. Zapowiada się ciekawie, zwłaszcza że ostatnie zdania brzmią dość intrygująco.