Herta Muller

Herta Muller jest niemiecką pisarką, która urodziła się w Banacie (Rumunia). Z czasem jednak wyemigrowała i postanowiła zamieszkać w Berlinie Zachodnim. Na świat przyszła dokładnie siedemnastego sierpnia 1953 roku w Nitchidorf.

Kiedy Muller miała piętnaście lat, rozpoczęła naukę w niemieckojęzycznym liceum w Timisoarze i tam udało się jej nauczyć języka rumuńskiego. Kiedy zdała maturę, zajęła się studiami z germanistyki oraz rumunistyki na Uniwersytecie Zachodnim w Timisoarze. Swoją karierę zawodową rozpoczęła jako tłumaczka tekstów technicznych w fabryce maszyn. Tę posadę straciła, gdy odmówiła współpracy Departamentem Bezpieczeństwa Narodowego (Securitate). Wówczas rozpoczęła pracę jako nauczycielka w liceum, a także w przedszkolu. Zdarzało jej się również udzielać prywatnych lekcji języka niemieckiego.

Do Berlina Zachodniego wyjechała w 1987 roku, wraz ze swoim mężem. Tam sprawdzała się w roli artysty-rezydenta oraz profesora wizytującego na paru szkołach wyższych w Niemczech, a także za granicą. W 2009 roku została laureatką Nagrody Nobla w dziedzinie literatury. Jej proza jest ceniona na całym świecie.

W polskim przekładzie językowym ukazały się następne spośród jej publikacji: "Sercątko", "Dziś wolałabym siebie nie spotkać", "Lis już wtedy był myśliwym", "Król kłania się i zabija", "Niziny", "Człowiek jest tylko bażantem na tym świecie", "Głód i jedwab", "Huśtawka oddechu", a także "Nadal ten sam śnieg i nadal ten sam wujek".