Erich Fromm

Erich Fromm (1900-1980) to niemiecki filozof, psycholog i psychoanalityk. Wychowany w tradycyjnej żydowskiej rodzinie i od dziecka oswajany z pismami Starego Testamentu, w życiu dorosłym deklarował się jako ateista. Na wybór życiowej drogi i zainteresowanie psychologią i socjologią wpłynęły między innymi jego doświadczenia z lat I wojny światowej i zetknięcie się z nastrojami antyżydowskimi i szowinistycznymi w tym czasie.

Poszukując odpowiedzi na bolączki współczesnego świata i kondycji człowieka w zmieniającej się rzeczywistości, Fromm zwrócił się ku teoriom Karola Marksa i Zygmunta Freuda. W swoich pracach przeciwstawiał jednak biologizm w psychoanalizie Freuda swojej własnej teorii charakteru i osobowości społecznej. Zainteresowania Ericha Fromma związane były także z buddyzmem zen. Kształcił się w tym zakresie, a w swoich pracach powoływał się często na nauki Buddy.

Do najważniejszych dzieł Ericha Fromma należą “Ucieczka od wolności” (1941), "Niech stanie się człowiek” (1947), "Zdrowe społeczeństwo” (1955) i "O sztuce miłości” (1956). Sławę przyniosły mu prace "Rewolucja nadziei” (1968) i "Mieć czy być” (1976). Książki Ericha Fromma poświęcone są relacjom jednostki ze społeczeństwem, z którego się ona wywodzi, Fromm próbuje znaleźć w nich odpowiedź na bolączki i negatywne zjawiska społeczne pojawiające się w cywilizacji zachodnioeuropejskiej.

Erich Fromm pracował w Amerykańskim Instytucie Psychoanalitycznym (1941-1942), współkierował Instytutem Psychoanalitycznym im. Wiliama A. White’a w Nowym Jorku (od 1943), wykładała w Bennington College w stanie Vermont (1942-1951), był także profesorem psychologii Szkoły Medycznej przy Narodowym Uniwersytecie Autonomicznym Meksyku (1951) - tam też założył własny instytut psychoanalityczny.