Elżbieta Dzikowska

Elżbieta Dzikowska to jedna z najpopularniejszych polskich podróżniczek. Kobieta, która przemierzała świat, zanim to stało się modne. Dziennikarka, która przyciągała przed telewizory miliony polskich widzów. Urodziła się w 1937 roku w Międzyrzecu Podlaskim. Z wykształcenia jest sinologiem i historykiem sztuki, z zamiłowania podróżniczką, reżyserowała filmy dokumentalne i pracowała jako ich operator.

To autorka wielu książek, artykułów publicystycznych, programów telewizyjnych i audycji radiowych, jak również wystaw sztuki współczesnej. Ukończyła gimnazjum w Międzyrzecu, studia w Instytucie Orientalistyki Uniwersytetu Warszawskiego rozpoczęła w wieku zaledwie 16 lat. Po ukończeniu sinologii nie udało jej się znaleźć pracy związanej z językiem chińskim, toteż postanowiła zdobyć zawód historyka sztuki. Podjęcie studiów zbiegło się w czasie z propozycją pracy w miesięczniku "Chiny". Po rozwiązaniu tego pisma została zatrudniona w redakcji "Kontynentów", obejmując dział dotyczący Ameryki Łacińskiej. Pracowała w nim blisko 20 lat, stopniowo poszerzając swoją wiedzę z tego zakresu i stając się specjalistką w tej dziedzinie. Ukończyła również odpowiedni kurs, by zostać operatorem filmowym.

Wraz z Tonym Halikiem tworzyła przez 20 lat uwielbiany przez widzów program podróżniczy "Pieprz i wanilia". W ten sposób zrealizowali razem setki filmów dokumentalnych, zwiedzając niemal wszystkie kraje Ameryki Łacińskiej i Europy, a także prawie połowę stanów USA. Po jego śmierci zajęła się realizacją krajoznawczych programów telewizyjnych o Polsce i stworzyła cykl książek "Groch i kapusta, czyli podróżuj po Polsce!".

Ma na swoim koncie kilkadziesiąt publikacji, głównie o tematyce podróżniczej. W jej dorobku znalazły się tytuły, takie jak "Wyprawy marzeń. Mongolia", "Tam, gdzie byłam. Meksyk, Ameryka Środkowa, Karaiby" czy cykl "Polska znana i mniej znana", a także album fotograficzny "Drzwi i okna świata" czy stworzona wspólnie z Wiesławą Wierzchowską książka "Bajki nie bajki. Opowieści z całego świata".