Asystent

Uwaga, ten debiut wciąga

Jak doskonale wiecie, uwielbiam debiuty. Kocham poznawać nowych autorów i mam wrażenie, że ich książki zazwyczaj są dopieszczone, a pomysły niepowtarzalne. Zdarzają się również takie, które są pisane jakby na kolanie, ale na szczęście takich jest coraz mniej.

Byłam ogromnie ciekawa, co przedstawi nam @[Adres usunięty].39 . Najbardziej zaciekawił mnie początek opisu jej książki, a mianowicie „Operacja mózgu i terapia eksperymentalna AI to koktajl, w którym

mieszają się jawa ze snem, ale miłość zawsze jest prawdziwa.”. Powiedzcie sami, czyż nie intryguje? Mnie bardzo! Czym prędzej zabrałam się za lekturę.

Życie Bruna jest dziwne, powiedzmy sobie szczerze. Mężczyzna nie może spać w nocy, za to za dnia jest nieprzytomny, co przekłada się na jego wyniki w pracy. Nie może sobie z tym poradzić, szuka pomocy u lekarza. Wcześniej przeszedł on poważną operację mózgu, co zmieniło jego życie. Okazuje się, że jego przypadek jest wyjątkowy, chociaż nie jedyny na świecie. Mózg Bruna myli dzień z nocą, stąd jego wszystkie problemy z bezsennością.

Byłam ciekawa co dalej wymyśli autorka, skąd tytułowy „Asystent” oraz jakie tajemnicze miejsce odkrył nasz główny bohater. Spotkał tam nawet swojego dobrego znajomego, kto by pomyślał? Od początku spodobała mi się ta książka, ale po przekroczeniu progu tajemniczego klubu poczułam się jeszcze bardziej zaintrygowana i nie mogłam oderwać się od lektury. Mogłabym Wam opisać to miejsce, powiedzieć jaką rolę odgrywa w całej fabule, ale jak doskonale wiecie, nie lubię spojlerów, dlatego dam Wam możliwość samym odkrywać to wszystko, nie musicie dziękować 🤫

Czy eksperymenty z użyciem sztucznej inteligencji mogą wpływać na ludzką świadomość? Gdzie kończy się rzeczywistość, a zaczyna świat wykreowany przez umysł?

Ciężko sklasyfikować gatunkowo ten tytuł. @[Adres usunięty].39 wykazała się wyobraźnią, łącząc ze sobą różne elementy. Uwielbiam takie pozycje, dlatego tak bardzo przypadło mi to wszystko do gustu. Co jest jawą, a co snem? Czy to wszystko to była tylko fikcja? A może jednak nie?

Pst! To pozycja obowiązkowa!

Każda noc zdawała się trwać w nieskończoność... każdej nocy robił wszystko aby zasnąć, jednak nie potrafił.

Bruno po operacji mózgu, po wycięciu guza, cierpi, ma już dość swojego życia, ileż można, noce są dla niego udręką.

Doskwiera mu samotność... stracił pracę w korporacji... pomimo, że operacja się udała, jego życie od tak wywróciło się do góry nogami. Wizyta u lekarza uświadomiła go, że jednak jakieś powikłania są, a dokładniej, odwrócony rytm snu.

Mężczyzna od teraz stara się w dzień spać a w nocy robić to co powinno się w ciągu dnia. Pracuje zdalnie, jakichś tam klientów ma, jednak czy pomimo sporych oszczędności da radę tak funkcjonować?

"I właśnie dlatego, zanim zabrałem się za nowe zlecenia, zrobiłem sobie przerwę. Próbując złapać dystans do tematu snu i odwrócić swój sposób funkcjonowania, odnaleźć się w życiu ludzi nocy, najpierw postąpiłem tak, jak postąpiłby każdy przeciętny człowiek na moim miejscu.

Poszedłem w melanż."

Częste wypady na miasto stały się codziennością, tak szczerze, to znajomi mieli już go dość.

Pozwolil sobie nawet na randki z kobietami, na se*s bez zobowiązań.

Jak się bawić to się bawić.

Jednak wszystko co robił to z rozsądkiem, wiedział kiedy przerwać tę zabawę.

"Czułem się jak przegryw. Bez kobiety, bez stałej pracy, bez perspektyw... No bo kto chciałby założyć rodzinę czy nawet firmę z gościem, który żyje jak zombie?"

Pewnego dnia, podczas spaceru, przesiadując na ławce w parku zauważa tajemniczą kamienicę z zielonymi drzwiami, wchodzący tam ludzie wyglądali zupełnie zwyczajnie, jednak to miejsce budziło w nim pewien niepokój, a także ogromne zainteresowanie. Za każdym razem, gdy ktoś wchodził do tego budynku słyszał cichy dźwięk dzwoneczka a na chodnik wylewało się turkusowe światło.

Każdej nocy tu bywał i obserwował to miejsce, dowiedział się przy okazji od innych stałych bywalców, że jest to klub "Kolejka" i a aby wejść wystarczy podać hasło "ASYSTENT".

Klub, który postanowił odwiedzić miał dość rygorystyczne zasady, ale tylko po to aby każdemu było tam dobrze.

Uczęszczali tam ludzie tacy jak on, dla których bezsenne noce były codziennością, ludzie, którzy cierpią na depresję i nie tylko.

To miejsce od początku go zaintrygowało, spotkał on tam kolegę że studiów a także ją - tajemniczą kobietę - M.

Kobietę, która zawróciła mu w głowie, dla niej zrobiłby dosłownie wszystko.

Ich zajomość nabiera tempa, zaczyna rodzić się między nimi pewne uczucie, a wizyty w klubie stają się nałogiem - to właśnie M. tak na niego działa.

Jednak gdy kobieta niespodziewanie wyjeżdża, czas się zatrzymuje, nie ma już nic.

ERROR.

Szpital.

Wybudzenie ze śpiączki.

Skutki uboczne.

Milion pytań kłębi się w głowie Bruna.

Co z klubem do którego uczęszczał?

Co stało się z jego ukochaną M.?

No właśnie, jak ona miała na imię... coś na M to na pewno.

ERROR.

"Asystent" to książka w której nic nie jest oczywiste, książka tak niesamowita, że brakuje mi słów.

Fabuła została świetnie poprowadzona, jestem dosłownie w szoku, ogromne gratulacje dla autorki, gdyż moim zdaniem, napisać tak dobrą powieść w której głównym motywem jest bezsenność trzeba mieć talent, ja jestem pod wrażeniem.

Moi drodzy, co powiecie na temat sztucznej inteligencji?

Nasz główny, bardzo ciekawie wykreowany bohater, przebywa w klinice, która stosuje nowoczesną terapię z wykorzystaniem wirtualnej rzeczywistości - nieźle, prawda?

A zakończenie... dosłownie wbiło mnie w fotel!

Nic więcej wam już nie zdradzę. 🫢

Jestem niemal pewna, że tak jak i ja przepadniecie, gdy zanurzycie się w tej lekturze.

Naprawdę świetny debiut, warty uwagi, chcę także zaznaczyć, że mamy tutaj przyjemność z miksem kilku gatunków - historia obyczajowa połączona z thrillerem psychologicznym, z elementami romansu oraz wątkami science fiction (Al).

Powiem jedno, CZYTAJCIE! 💙

Moc Media, wydawnictwo, które nie boi się stawiać na debiutantów. I wiecie co, to jest świetne, bo każdy kiedyś debiutował, nikt nie był od razu na samej górze.

Patrycja, autorka pasjonuje się między innymi nowinkami naukowymi, psychologią i to widać, bo ta książka wykracza poza pewien obszar.

Bruno, młody chłopak pracujący w korpo. Pewnego dnia zdiagnozowali u niego łagodnego guza mózgu i postanowił, że operacja odbędzie się w Anglii. Wszystko poszło doskonale i chłopak w pełni zdrowy wrócił do kraju, aby.... przekonać się, że cierpi na bezsenność. Przypadłość miliona ludzi na świecie, którzy radzą sobie na każdy możliwy sposób. I tak właśnie Bruno robi. Od lekarza do lekarza, od psychiatry do psychiatry. Każdy ma inną teorię, każdy przepisuje inne leki. To jest takie łatwe. Leki i spać. No tak, z tym że to rozwala mu cały organizm, sposób myślenia i Bruno zaczyna zauważać, że jeszcze chwila i znajdzie się na krawędzi.

Porzuca wszystko i zmienia swój rytm dnia. W nocy pracuje i wędruje po całym mieście, w dzień odsypia. Podczas jednej z takich wędrówek odnajduje pewną kamienicę, która jest bardzo tajemnicza. Obserwuje to miejsce parę dni, aby w końcu mieć ten przywilej, aby tam wejść. Właśnie. Przywilej. Bo nie każdy może tam przebywać. Jeśli chcesz wejść, musisz podać specjalne hasło "Asystent". Hasło to, otworzyło mu drogę do najbardziej niewiarygodnego spotkania, które można by powiedzieć, wykracza poza wszelkie granice rozumowania i zrozumienia.

I niech was nie zmyli opowieść o chłopaku, który cierpi na bezsenność i stracił pracę. Bo to wszystko to jest nic, ponieważ następuje taki zwrot akcji, że nie wiadomo co o tym sądzić. Bo z jednej strony rozsądek mówi "E nie." A z drugiej strony, świat pędzi tak szaleńczo, że wszystko zaczyna być możliwe, a technologia jest najszybciej rozwijającą się dziedziną gospodarki. I to jest coś, czego już nie zatrzymamy, a świat AI wkracza na salony, powodując u nas strach, bo AI może stworzyć nam ogromne możliwości, a być może wręcz przeciwnie, będzie dla nas początkiem końca.

Książka porusza bardzo ważne tematy i na pewno nie jest to fantasy. Jest to opowieść o rozwiązaniach technologicznych i o tym, jak w tym wszystkim będziemy się odnajdywać lub gubić. Terapie eksperymentalne, które pomogą lub pogrążą nasze życia. Właśnie dzięki takim rozważaniom polecam wam książkę Patrycji, gdyż ta dziewczyna na pewno nie powiedziała jeszcze ostatniego słowa, a jej kariera literacka na pewno zaskoczy nas jeszcze nie raz.

Bruno wraca z Glasgow do Bielska-Białej po operacji guza mózgu. Operacja na szczęście się powiodła. W samolocie zawarł znajomość z Ewą, która proponuje mu podwózkę z czego on chętnie korzysta, gdyż ta podróż jednak go mocno wycieńczyła.

Po jakimś czasie okazuje się, że nasz bohater ma problemy ze snem. Jego mózg odwrotnie produkuje melatoninę. Na razie problem jest nierozwiązywalny. Ale czy na stałe? Póki co , Bruno prowadzi nocny tryb życia. Nadrabia życie klubowe, spaceruje i przesiaduje w parku. A obok niego znajduje się kamienica, która przyciąga go niczym magnes. Pragnie dowiedzieć się co znajduje się za jej wejściowymi drzwiami, bo turkusowe światło, które wydobywa się zza jej drzwi mami go i przyzywa. I od tego momentu zaczyna się dziać nieco więcej.

Książka podzielona jest na dwie części. Rozdziały nie posiadają tytułów jednak to nie ma znaczenia dla czytelnika. Narracja prowadzona jest przez Bruna a on przekazuje nam całość w formie listu do pewnej tajemniczej kobiety. Do jakiej? Tego bibliofil dowie się już z części pierwszej. Zatem nie będzie trzeba czekać za długo na rozwiązanie zagadki.

Opis książki mówi, że fabuła opiera się na rozwiązaniach AI jednak całkowicie o tym zapomniałam. Uświadomiłam sobie ten fakt dopiero docierając do drugiej części. Czy czytelnik znajdzie jej dużo w owej fabule? Myślę, że to zależy od odbiorcy. Sądziłam, że będzie o niej więcej. Niemniej jednak książka mnie pochłonęła mimo że nie ma w niej szybkości niczym z kina akcji. Jest spokojna, można się podczas czytania wyciszyć i zastanowić nad życiem i światem oraz tym dokąd zmierzamy. Dokąd zmierza cała technologia i czy jest to dobre dla nas, dla ludzi. Czytając drugą część „Asystenta” nachodziła mnie refleksja o tym jakim niesamowitym tworem jest nasz mózg i pomimo, że książki są różne to jednak bardzo podobne a mam tutaj na myśli „Drugą szansę” Katarzyny Bereniki Miszczuk.

Polecam zapoznać się z pozycją, gdyż oprócz bardzo dobrego stylistycznie języka zmusza do refleksji nad wieloma aspektami naszego życia.

Współpraca barterowa z Wydawnictwem Moc Media.

Bruno wraca do Polski po przebytej w Anglii operacji usunięcia łagodnego guza mózgu. Niebawem okazuje się,że pojawiła się pewna komplikacja. Otóż jego organizm zamiast w nocy, wytwarza melaninę w dzień przez co mężczyzna cierpi na bezsenność. Błąkając się nocami po mieście obserwuje ludzi wchodzących i wychodzących przez zielone drzwi budynku. Co się za nimi kryje? Kim jest tajemnicza M., oraz kim jest tytułowy asystent?

Książka napisana w formie pamiętnika, listu do tajemniczej kobiety łącząca w sobie trzy gatunki, obyczajówkę, romans i thriller psychologiczny.

Nieco psychodeliczna, mieszająca jawę ze snem opowieść o technologii, która coraz bardziej próbuje zawładnąć ludzkie życie, w tym wypadku posługuje się nią medycyna. Podzielona na dwie części, gdzie ta pierwsza nie raz powoduje pewien dyskomfort... pojawią się rzeczy dziwne, trudne do wyjaśnienia, a czas nieco się miesza. Druga jest wielkim zwrotem akcji gdzie dowiadujemy się o co chodzi, dlaczego jest tak, a nie inaczej.

Ciekawość, próba dojścia do prawdy, mieszanie się snu i jawy. Nadzieja na pełne wyzdrowienie i miłość, jak się okazuje raczej nieprawdopodobna, a jednak się pojawiła.

Bardzo dobry debiut, przemyślany i dopieszczony do końca. Czasem wydawało się mi,że autorka przez pomyłkę wstawiła pewne błędy, czy jakieś dziwne sytuacje, jednak nie....właśnie o to chodziło, chodziło o skonsternowanie czytelnika co się udało, przynajmniej w moim przypadku. Może nie jest to lektura o zbyt wartkiej akcji ale niewątpliwie ciekawa i wciągająca.