Arka odkupienia. Przestrzeń objawienia. Tom 2

Niby książka fikcyjna, a tak naprawdę nie wiadomo, co jeszcze może się wydarzyć w przyszłości. Wraz z postępem technologicznym możemy spodziewać się właściwie wszystkiego, chociaż często nie chcemy wziąć sobie tego na serio do głowy. To taka dygresja, ponieważ akcja książki rozgrywa się w przyszłości. Pierwszy raz czytałem taką książkę i jestem zdezorientowany. Sam nie wiem czy mi się podobała, czy to jest mój typ, jednak czytało się ją dobrze. Wciągnęła mnie już od pierwszych stron, także zdecydowanie polecam.

Dziwna sytuacja. Przeczytałam tą książkę, a dopiero później dowiedziałam się, że jest to już druga część. Muszę zatem cofnąć się do pierwszej, mimo wszystko chętnie się wypowiem. Pomijając fabułę, która jest jak dla mnie fantastyką, uważam, że autor pokazał w niej, że ma chyba nieograniczoną fantazję i wyobraźnię. To, co jest w niej opisane jest mało realne, chociaż nie niemożliwe. Czytało mi się ją bardzo szybko bo interesowała mnie każda kolejna strona coraz bardziej, a wydarzenia szybko się rozwijały. Polecam

Ciekawa powieść dla wszystkich osób, które lubią science fiction o naukowym zacięciu. Jako że tego typu literatura jest mi bliska, to nie mogłem pominąć drugiego tomu intrygującej serii. Pierwsza część bardzo przypadła mi do gustu, także na ponowną kosmiczną wyprawę zabrałem się z wielką chęcią. Moje oczekiwania również okazały się wysokie, lecz zostały w pełni zaspokojone.

"Arka Odkupienia" to z jednej strony interesująca książka ze świetną fabułą i akcją, z drugiej sporo w niej odniesień do nauki. Nie jest to bynajmniej przeszkodą. Alastair Reynolds umiejętnie to połączył, a efekt jest naprawdę wyśmienity. Jak dla mnie bardzo dobry pomysł został przekuty na powieść, która fascynuje i potrafi wciągnąć. Zajmująca historia sprawia, że książkę czyta się z wielką uwagą i pobudza ona emocje. Często odnosiłem też wrażenie, że nie jestem obserwatorem, tylko uczestniczę w wydarzeniach. Wyborna pozycja w gatunku science fiction i warto poznać całą serię.

Poleciła mi ją koleżanka. Była ją zachwycona, stwierdziłam więc, że sięgnę po całą serię, bo bez sensu jest czytać drugi tom, nie znając pierwszego. Nie porwała mnie tak, że nie mogłam się od niej oderwać, trochę się z nią nawet męczyłam, przynajmniej na początku. Później jak przywykłam do tej technologii i opisów niestworzonych rzeczy to trochę przywykłam. Muszę stwierdzić, że druga część bardziej przypadła mi do gustu,szybciej mi się ją czytało i lżej niż pierwszą. Polecam, głównie zwolennikom takiej literatury.

W kolejnym tomie Alastair Reynolds pokazuje fantastykę na najwyższym poziomie, prezentując godną kontynuację. Widać, że autor ma ogromną wiedzę naukową, którą wykorzystuje do tworzenia tego niesamowitego świata, jednocześnie tłumacząc czytelnikom zagadnienia z zakresu sci-fi. W przeciwieństwie do pierwszego tomu nie ma długich wprowadzeń, a jest tylko pogłębienie już tego, co wiem z poprzedniej części. Stworzone przez autora postacie są silnie określone, a fabuła jest wartka, ciągle w ruchu. Każdy fan klasycznej space opera powinien przeczytać.