Arabskie opowieści. Historie prawdziwe. Tom 2

Libia kraj, który do niedawna był niedostępny dla Polaków, jeśli nie przyjeżdżali do niego na kontrakty. Wiele zmieniło się do „arabskiej wiośnie”, choć ze względów bezpieczeństwa, wyjazd do Libii jest odradzany przez polskie MSZ. Chyba na razie pozostaje mi zobaczyć Libię oczami Tanyi Valko.

W zbiorze krótkich opowiadań autorka opowiada o swojej pracy w Ambasadzie RP, oczywiście bez ujawniania tajemnic państwowych, do których miała dostęp, o ludziach, których spotkała, o libijskich zwyczajach, a nawet o „wolnej amerykance” na drogach. Każdy z rodziałów/opowiadań przybliża nam postać autorki, jej rodziny, współpracowników, przyjaciół i znajomych, ludzi, z którymi miała kontakt w czasie swojej pracy w Ambasadzie. Jak pisze sama autorka „Traumatyczne wydarzenia przedstawiam dziś z przymrużeniem oka, choć wierzcie mi, kiedy się rozgrywały, nie było mi do śmiechu.” Praca z szefem z piekła rodem nie należała do najłatwiejszych, mam wrażenie, że w placówce nikt nie znał definicji słowa „mobbinig”, a sytuacja w pracy odbijała się na życiu rodzinnym Valko. Myślę, że i mi nie byłoby do śmiechu, gdybym miała jeździć po libijskich drogach, gdzie przepisy (jakie przepisy?!) są nic nieznaczącą sugestią!

Każda z osób, o których opowiada Valko ma swoją historię, w jakiś sposób jest unikalna. Mamy szansę poznać kulisy władzy pułkownika Kaddafiego, przyczyny, dla których był tak popularny wśród rodaków, oraz powody, dla których tę popularność utracił. Poznajemy również wiele fascynujących kobiet, od lekarek, przez nauczycielki po ambasadorki.

Gdzieś między wierszami możemy też poznać kulturę Libii i postawy od skrajnie ortodoksyjnych po bardzo wyzwolone, „poczuć” smak tradycyjnych potraw i usłyszeć kakofonię klaksonów na libijskich drogach.

Dużym plusem jest lekkie pióro autorki, która snuje swoje opowieści w taki sposób, że możemy się poczuć jak na kawie u przyjaciółki. W opowiadaniach nie ma zbędnego zadęcia, czasami czuć dumę z osiągnięć, czasami przerażenie, czasami chce się po prostu wyżalić na sytuację w pracy lub w domu, lub podzielić radosnym wydarzeniem. W opowieściach Valko blichtr przyjęć korpusu dyplomatycznego miesza się z przyjęciami w niewielkim gronie przyjaciół, radość ze smutkiem, ekscytacja ze strachem. Emocje towarzyszą czytelnikom na każdej stronie w każdym odcieniu.

Jeśli macie ochotę na bardzo osobiste opowieści z egzotycznej dla nas Libii, to serdecznie polecam tę książkę.

☕️ 140/2023 (24) #recenzja

Czy lubisz poznawać inne kultury? To było moje pierwsze spotkanie z piórem autorki, a muszę wam powiedzieć, że to była prawdziwa, fascynująca podróż w orientalny świat. Prawdziwa uczta czytelnicza. Z pozoru krótkie opowiadania składają się w jedną pełną i piękną, ale i trudną historię.

"Arabskie opowieści 2" są inspirowane osobistymi przeżyciami autorki, która miała bardzo barwnych znajomych. Czytając ją, miałam wrażenie, że czytam po prostu pamiętnik Tany Valko, która żyła w krajach arabskich przez 25 lat i obcowała z tą kulturą i ludźmi na co dzień. Poznała ich codzienność, problemy i radości. Ten świat jest inny, piękny, a jednocześnie przerażający. I to wszystko właśnie ukazuje nam autorka w swojej książce.

Myślę, że tak długie życie na obczyźnie zaowocowało wieloma znajomościami, ale autorka w swojej książce zawarła tylko kilka historii i znajomości, bliższych i dalszych. Jedną z nich jest historia Sofii, pół Angielki, pół Palestynki, której libijska rodzina odebrała dzieci po śmierci męża. Kobieta nic nie mogła zrobić, nikomu się nie mogła poskarżyć - decydowało tam twarde prawo szariatu. Inna postacią w tej historii, którą autorka opisała, jest Samira. Bardzo inteligentna i wykształcona kobieta, notorycznie gwałcona przez męża. Nie mogła się rozwieść, bo to za duża hańba dla rodziny. Te dwie kobiety i ich historie były najsmutniejsze i najbardziej bolesne w skutkach. Dla europejskiej kobiety nie do wyobrażenia.

Moją uwagę przykuła także sama autorka i jej punkt widzenia, ludzi i obyczajów. To było nie lada przeżycie i lepsze niż wycieczka za kilka tysięcy złotych. Czułam wszystko, emocje i opisywane wydarzenia były niewiarygodne. Jedyne, czego nie czułam, to fizycznych promieni słonecznych. Drugą postacią, która mnie zafascynowała, była doktor Malika, pierwsza libijska pani ambasador. Bardzo temperamentna Libijka. Jej historia jest powiązana z kolei z Kaddafim, libijskim dyktatorem - zabitym przez rozjuszony tłum w 2011.

To niesamowita książka, dzięki której możemy chociaż trochę poznać tę kulturę wraz z jej zaletami i wadami. Pokazuje nam, jak wygląda rzeczywistość. Obala mity i stereotypowe myślenie o arabskiej kulturze, mężczyznach i kobietach. Opisuje mieszane małżeństwa z wszystkimi ich blaskami i cieniami. Pokazała nam świat bardzo nieprzychylny kobietom, ale i w nim kobiety, które odnosiły sukcesy i realizowały się zawodowo. Oprócz bolesnych i smutnych wydarzeń zawiera dużą dawkę humoru.

Polecam z całego serca każdemu, by pozwiedzał ten kraj przynajmniej na kartach tej książki. Dla mnie to była niesamowita przygoda 😉 Chętnie wybrałabym się na wycieczkę, ale nie sądzę, by ona pozwoliła mi na poznanie tego kraju i kultury bardziej niż powieść autorki, a poza tym nie wiem, czy jestem aż tak odważna…

Zachęcam Was również do odwiedzenia sklepu @[Adres usunięty], w którym można kupić przepyszną kawę. Sklep ten jest sponsorem pakietu kawy arabic i partnerem w fascynującej akcji promocyjnej dla tej niezwykłej książki. Dzięki tej współpracy, sklep ten stał się także nieodłącznym partnerem wydawnictwa @proszyński. Zapraszam Was na zapierającą dech przygodę z orientem, która przeniesie Was w świat niezwykłych opowieści i aromatycznej kawy. Zostawiam wam link do sklepu: [Adres usunięty]

#kawapl #tanyavalko #proszynski_wydawnictwo #arabskieopowieści #reklama #orient #seriaarabska #światorientu #współpracabarterowa #polecajka #relax #arabskieopowieści2 #reklama #współpracareklamowa

,, Arabskie opowieści. Historie prawdziwe część 2" to kolejna książka mojej ulubionej autorki @tanya_valko , którą uwielbiam i przyznam skrycie z niecierpliwością czekałam na tę książkę.

Historie są tutaj oparte prawdziwymi wydarzeniami, dzięki czemu dowiadujemy się, jak żyją tutaj ludzie, z czym borykają się na co dzień i jakie przeciwności losu na nich spadają.

Autorka w swojej książce ma przede wszystkim ogromne doświadczenie na temat ich kultury i świata, w którym żyją.

Wbrew wszystkiemu związki chrześcijańsko-muzułmańskie nie zawsze muszą skończyć się źle, są takie, gdzie kobiety pomimo wszystko spełniają się zawodowo, a mąż ich w tym wspiera.

Były również takie historię, gdzie nie wszystko było piękne, kolorowe i usłane różami.

Przyznam, że nigdy do końca nie zrozumiem tej kultury, ale cieszę się, że dzięki autorce mogę stać się ich częścią dzięki tym historią, które zostały przelane na papier.

Pomimo łez szczęścia przeplatanych z ogromnym bólem, przy którym musiałam chwilę ochłonąć.

Jest to bardzo dobra książka, obok której nie można przejść obojętnie. Dla mnie prawdziwa, wstrząsającą, smutna, ale dającą też nadzieję na lepsze jutro.

Podziwiam tę kobietę. Podziwiam Tanyę Valko za otwartość z jaką dzieli się z czytelnikami swoimi doświadczeniami, które zbierała przez wiele lat jako pracownica ambasady w Libii. Sięgając po tę książkę możecie liczyć na bogactwo absolutnie wiarygodnych informacji na temat trudów pracy w ambasadzie, o których ja nie miałam pojęcia! Po przeczytaniu tej książki czuję się pozostawiona w szoku. Autorka szeroko otwarła mi oczy na to, z jak ogromnym stresem i zarazem odpowiedzialnością wiąże się praca w ambasadzie. Tanya Valko nie szczędzi czytelnikowi brutalnych realiów życia w Libii, piętnując jednocześnie karygodne zachowania mężczyzn. Nie boi się również poruszać tematów tj. mobbing, malując przed nami niezwykle trudną i przykrą historię wskutek której kryzys przeszło nawet jej małżeństwo. Niektóre fragmenty i zwierzenia występujących w tej książce kobiet były dla mnie wstrząsające. Szczególnie historia Samiry, która notorycznie gwałcona przez męża nie mogła się z nim rozwieść, by nie okryć hańbą rodziny. O ile arabska kultura jest ciekawa i przyciąga swoją całkowitą innością - jeśli chodzi o tradycje i obyczaje, to ma też swoje ponure oblicze, które za pośrednictwem tej książki będziecie mogli lepiej poznać. Zachęcam Was do przeczytania „Arabskich opowieści”, które wciągają tak bardzo, że czytelnik niemal przenosi się myślami do Libii za czasów Muammara Kaddafiego. Mnie ta książka urzekła swoją prawdziwością oraz tym, że napisana została lekkim językiem, dzięki czemu strony same się przewracały. Z pewnością sięgnę jeszcze po niejedną książkę Autorki.

Uwielbiam historie z ambasad! Pełne emocji, które śledzi się z zapartym tchem. Dobra kawa, angażująca książka – czy to nie idealny przepis na jesienne popołudnie?

[Współpraca reklamowa z @[Adres usunięty] @proszynski_wydawnictwo]

Fascynujące i trudne życie, jakie wiodą pracownicy ambasad w krajach arabskich, jest dla mnie niczym baśniowa opowieść. Z jednej strony brzmi jak bajka z drugiej czasem bliżej jej do braci Grimm aniżeli do Disneya.

Główna bohaterka trafiła na strasznego bufona, z którym musiała spędzać bardzo dużo czasu, bo wspomniany pan był jej szefem, ambasadorem. Dobrze, że trafiło na silną kobietę, z ogromnymi pokładami cierpliwości.

Zawarte w tej powieści historie wielokrotnie wywołały ciarki na mojej skórze. Znajdziesz tu wiele niezwykle trudnych sytuacji, często takich, w których nie ma czasu na zastanowienie, w których trzeba działać na cito.

Historia Samiry złamała mi serce. Dawno nie czułam takiej niemocy jak w momencie czytania jej wyznania. Historia Malike była słodko-gorzka. Bardzo trudna. Obie zostaną ze mną na długo.

Autorka ma przyjemny styl pisania. Zupełnie, jakbym słuchała opowieści przyjaciół. Śledziłam te historie z ogromnym zainteresowaniem. Co więcej, z pewnością sięgnę po pozostałe książki autorki, jestem ich przeciekawa.

Uwielbiam książki w takiej tematyce przede wszystkim za przekazywanie zwyczajów i codzienności krajów arabskich. To fascynujące i przerażające jednocześnie, tak różne od naszej codzienności.