Anne z Zielonych Szczytów

Kiedy po raz pierwszy usłyszałam o tym, że w sklepach pojawi się nowa, bliższa obcojęzycznemu oryginałowi, wersja "Ani z Zielonego Wzgórza" wydawało mi się to nietypowym pomysłem. Jako dziecko uwielbiałam czytać o przygodach Ani, dlatego od razu wiedziałam, że przeczytam również Anne z Zielonych Szczytów. Mimo tego, że jest trochę różnic w porównaniu do wersji, którą nam z dzieciństwa, to sama książka przypadła mi do gustu. Ciepła, pełna przygód opowieść z pewnością przypadnie do gustu każdemu dziecku.

Oryginalna translacja pokazuje niuanse, których przez całe lata nie zauważali polscy czytelnicy. Książkę można traktować jako zaskakujące uzupełnienie do dotychczas znanej formy "Ani z Zielonego Wzgórza". To z pewnością wspaniała propozycja dla językoznawców oraz szerokich badaczy literatury. Oryginalny język książki odsłania właściwie całą obyczajowość Zielonego Wzgórza od angielskiej strony, czyli nieco inaczej, niż do tej pory byliśmy przyzwyczajeni. Okazuje się zatem, że nawet najbardziej znane rzeczy mogą mieć drugie dno. Może wydadzą podobnie "Wichrowe Wzgórza"? Ja jestem za!

Anne z Zielonych Szczytów to tytuł, który wzbudził kontrowersje w środowisku czytelniczym. Dobrze znana nam z dzieciństwa Ania z Zielonego Wzgórza przeprowadziła się na Zielone Szczyty i czy to coś zmieniło? Tak, ale nie wynika to z nowego tłumaczenia. Przekład Anny Bańkowskiej jest o wiele bliższy oryginałowi niż poprzednia wersja Ani. Pierwszy raz Anię z Zielonego Wzgórza czytałam w szkole podstawowej. Teraz, jako dorosła osoba, z ciekawością sięgnęłam po nowe tłumaczenie powieści Lucy Maud Montgomery. I byłam miło zaskoczona. Ania nadal bawi i uczy — dorosłych bawi i uczy w inny sposób. Myślę, że jako dorośli ludzie możemy bardziej wczuć się w sytuację materialną Maryli i Mateusza Cuthbertów oraz zrozumieć decyzje, które podejmowali. Moim zdaniem warto dać szansę nowemu tłumaczeniu tej słynnej książki oraz zaskoczyć samych siebie, jak wiele się zmieniło w naszym postrzeganiu świata.

Już od dziecka uwielbiałam przygody Ani Shirley i przeczytałam wszystkie książki z tej serii. Niedawno natrafiłam na nieco inne tłumaczenie, bliższe oryginałowi, czyli "Anne z Zielonych Szczytów". Nie byłam do końca przekonana, bo przyzwyczaiłam się do nieco bardziej spolszczonej wersji, jednak muszę przyznać, że to tłumaczenie bardzo przypadło mi do gustu. Lepiej oddaje klimat XIX wiecznej Kanady. Książka jest fantastyczna, mnóstwo się w niej dzieje, więc na pewno nie da się przy niej nudzić. Polecam każdemu, niezależnie od wieku. Czytało mi się ją wspaniale jako dziecko i jako osoba dorosła wciąż uwielbiam ten cykl.

"Ania z Zielonego Wzgórza" to prawdziwy klasyk literatury. Każdy z nas na pewno chociaż raz słyszał o tej powieści. Ja nie tylko słyszałam, ale i wielokrotnie miałem okazję ją przeczytać. Tym razem jednak sięgnąłem po tę samą powieść, ale w całkiem innym tłumaczeniu. Okazuje się, że jest to tłumaczenie najbardziej wierne oryginałowi. Powiem szczerze, że jeśli chodzi o kwestie fabularne, to nie jestem niczym zaskoczony, gdyż historia się w żaden sposób nie zmieniła. Jeśli zaś chodzi o tłumaczenie, to podoba mi się ono bardziej niż te poprzednie. Szczerze zachęcam do czytania, bo naprawdę warto. Nie będziecie żałować.

Do nowej wersji przygód Ani z Zielonego Wzgórza podchodziłam z pewną rezerwą i z ciekawością. Byłam ciekawa, czym ta książka różni się od tej, którą czytałam i pokochałam w dzieciństwie. Jest to nowe tłumaczenie książki napisanej przez Lucy Maud Montgomery. Tłumaczenie bliższe oryginałowi, niż to, które wszyscy znamy. Na początku podczas czytania książki miałam nieco dziwne odczucie, gdyż z jednej strony książka wydawała mi się czymś, co już znam, a z drugiej strony było to dla mnie coś nowego. Ostatecznie jednak wciągnęłam się w przygody Anne i podczas czytania książki bawiłam się tak samo dobrze, jak podczas czytania wcześniejszej wersji w dzieciństwie.

Polecam każdemu, kto był fanem "Ani z Zielonego Wzgórza" i nie tylko.

Nowa wersja kultowej historii na początku budziła we mnie niechęć... Skuszony pozytywnymi opiniami sięgnąłem po najnowsze tłumaczenie historii Ani i zakochałem się ponownie w jej przygodach! Bardzo doceniam to, że zadbano o rzetelne przełożenie poszczególnych imion i naprawiono stare błędy. Ania Bańkowskiej jest trochę inna niż ta, którą zapamiętałem z dzieciństwa. Czytając czułem się jakbym poznawała nie tyle kogoś nowego, a nieznane aspekty mojej dawnej przyjaciółki. Dlatego polecam nawet nieprzekonanym - Zielone Szczyty mają wiele do zaoferowania i naprawdę przyjemnie znowu odwiedzić to miejsce...

Anna Bańkowska zdecydowała się na zmianę tak bardzo zakorzenionego w naszej polskiej kulturze i niezmienianego od pierwszego tłumaczenia tytułu. Jej wersja czyli „Anne z Zielonych Szczytów” bliższa jest jednak oryginałowi. Sama autorka powieści w swoich dziennikach niejednokrotnie zwracała uwagę na to, iż tytuł jej książki był źle tłumaczony. W końcu pojawił się ktoś kto postanowił jej posłuchać i przybliżyć nas do oryginalnej wersji powieści. Poza tytułem pierwsze co rzuca się w oczy to imiona bohaterów, które zachowane zostały również w oryginalnej formie. Czy nowe wydanie faktycznie jest więc tak rewolucyjne i dalekie od znanej nam dotąd wersji?

Zadziorna, gadatliwa i obdarzona wybujałą wyobraźnią rudowłosa jedenastolatka Anne pojawia się w domu o nazwie Zielone Szczyty zupełnie przypadkiem. Staje się ON jednak niespodziewanie dla dziewczyny jej wymarzonym domem, którego jako sierota nigdy nie miała. Rodzeństwo Marilla i Matthew Cuthbertowie zamierzali adoptować jednak chłopca. Traf chciał, że pod ich dach trafiła dziewczynka, która podbiła serca rodzeństwa wprowadzając do spokojnego domu ogromne pokłady radości. Dopiero u nich Anne poczuła się naprawdę szczęśliwa i kochana. W Avonlea poznaje swoją bratnią duszę Dianę i daje upust wybujałej wyobraźni. Wyspa Księcia Edwarda staje się magicznym miejscem, w którym Anne uczęszcza do szkoły i zwyczajnie dorasta wpadając niejednokrotnie w tarapaty, które przyciąga jak magnes. Ale przecież właśnie dzięki tym przezabawnym epizodom tak bardzo pokochali ją czytelnicy na całym świecie. ;)

„Anne z Zielonych Szczytów” dostępna w ofercie księgarni T[Adres usunięty] to prawdziwa perełka literatury młodzieżowej w cudownym nowym wydaniu najbliższym oryginałowi, chociaż tak wiele było ich już wcześniej. Powieś czytałam już kilka razy, w różnych przekładach i za każdym razem uśmiałam się przy niej do łez. Energia jaka bije od tytułowej bohaterki jest tak pozytywna, że trudno znaleźć na jej określenie najwłaściwszych słów. Na pewno nigdy nie zetknęłam się w żadnej książce z tak niesamowitą i barwną postacią. W wydaniu Bańkowskiej Anne w żadnym wypadku nie traci ani uroku ani niczego innego za co tak bardzo pokochali ją czytelnicy.

Wydanie jest jak najbardziej warte uwagi. Choć budzi tak wiele emocji zmiana tytułu i kilka innych detali to jest to jednak wersja bliższa oryginałowi niż jakakolwiek przedstawiona czytelnikom wcześniej, a przecież o to właśnie chodzi. Mnie urzekło, porwało i chociaż z sentymentu Anne dla mnie zawsze będzie Anią, a Zielone Szczyty nijak nie zastąpią mi Zielonych Wzgórz to nie zmienia to faktu, że z przyjemnością zatopiłam się w tej książce i zachęcam do tego wszystkich, którzy zdążyli już wcześniej poznać tytułową bohaterkę jak i tych, którzy dopiero będą się z nią zaprzyjaźniać. Obok tej książki nie można przejść obojętnie. W przygotowaniu jest już tom drugi cyklu, który ukaże się również w tym roku. Czekam z niecierpliwością ;)

Kto jak nie Ania Shirley, rudowłosa i piegowata dziewczynka, ma talent do wpadania w różne kłopoty?

Kto ja nie Ania potrafi przeżywać cała sobą dni radosne, tworząc wtedy fantastyczne nazwy alei czy przedmiotów.

Kto jak nie Ania potrafi wpaść w otchłań rozpaczy, gdy zrobi cos źle?

I kto jak nie Ania, wzbudziła u mnie strach przed farbowaniem włosów. Zawsze byłam się skończyć jak główna bohaterka. Nie chciałam mieć na głowie kolor zgniłej zieleni z domieszką błota. Wtedy również bym była w otchłani rozpaczy.

Autorka stworzyła wspaniały świat, z fantastycznymi, różnorodnymi bohaterami. Srogą i powściągliwą w okazywaniu uczuć Maryla. Spokojnym i nieśmiałym Mateuszem i oczywiście z Anią, dziewczynką posiadającą niezwykłą wyobraźnię. Diana i Gilbert to również cudowne postacie.

Książka znana jako „Ania z Zielonego Wzgórza” zmieniła nazwę na „Anię z Zielonych Szczytów” Dlaczego Anna Bańkowska dopuściła się zdrady wobec pokolenia matek i babć? Dlaczego pozbawiła Anię pokoju na facjatce? Otóż stało się to tak na skutek podjęcia nowego przekładu oryginału na język polski. I nie Pani Ania to pewnie ktoś inny by to zrobił.

Pomimo zmiany tytułu jest to ta sama Ania, która od pokoleń bawi i wzrusza. Jak większość z nas książkę czytałam będąc młodą dziewczyną. Postanowiłam po latach ponownie po nią sięgnąć z dwóch powodu. Pierwszy, to z sentymentu i chęci powrotu poprzez tę lekturę do lat młodości. Dla mnie była i będzie to najpiękniejsza książka dla dzieci i młodzieży. Drugim powodem była ciekawość dlaczego Ania nagle pochodzi nie z Zielonego Wzgórza, a z Zielonych Szczytów.

Książka na pewno jest wspaniałym prezentem dla naszych córek. Bardzo polecam!

"Anne z Zielonych Szczytów" znana odbiorcy jak "Ania z Zielonego Wzgórza" to najnowsze wydanie serii przygód rezolutnego rudzielca. Osobiście bardzo mi się podoba powrót do oryginalnego tłumaczenia. Świetne fabuła uzupełniona o oryginalne opisy miejsc, imion i nazw pozwala na nowo i jeszcze z większymi emocjami przyzwać radosne chwile z Anią... czy też Anne :) Dla mnie obowiązkowa pozycja dla wszystkich fanów.

Zupełnie nie rozumiem niezdrowych emocji, jakie budzi książka "Anne z Zielonych Szczytów" moim zdaniem nowe tłumaczenie jest bardzo dobre. Zdecydowanie bliższe oryginałowi. Co jest bardzo fajne. Zawsze gryzły mi się polskobrzmiące imiona z anglosaskimi nazwiskami. Dlatego podoba mi się powrót do źródeł w tej kwestii. Dodatkowo mam wrażenie, że nowa wersja przygód Ani jest zdecydowanie mniej ugrzeczniona. Dlatego moim zdaniem zdecydowanie bardziej przypadnie do gustu współczesnym czytelniczkom i czytelnikom. Tym młodym, jak i tym, którym Ania towarzyszy od wielu lat. Z przyjemnością przeczytam kolejne tomy cyklu.

Dla mnie to czysta profanacja. Pewnych rzeczy poprostu się nie robi. Skąd ta kobieta wzięła szczyty? Na Wyspie Księcia Edwarda? Tam są najwyżej pagórki. To, jakby na kopiec Kościuszki powiedziec "szczyt" - śmieszne.

Szkoda, że tłumaczka nie pomyślała, że wiely małym Polakom łatwiej jest utożsamić się bohaterem noszącym polskie imię.