Angst with happy ending

Aleks ma ciężką sytuację rodzinną - ciągle brakuje pieniędzy, a jego mama wylewa siódme poty żeby mogli wieźć normalne życie. Do tego Aleks nie ma przyjaciół i jedyna znajoma, z którą utrzymuje kontakt z przypadku to Anita, która żyje w chaosie, opiekując się młodszym rodzeństwem i zmaga z wiecznie pijanym ojcem. Jedyne, co sprawia przyjemność Aleksowi to wirtualna znajomość z Yuki - jego bratnią duszą. Znajomość ta nadaje sens życiu Aleksa. I jak ogromne jest jego rozczarowanie, gdy Yuki okazuje się być niskim, dziwnym chłopakiem, a nie dziewczyną! Czy Aleks pogodzi się z sytuacją i wybaczy Yuki kłamstwa? Jak rozwinie się ich znajomość?

Po przeczytaniu "Hurt/Comfort" miałam bardzo duże oczekiwania względem "Angst with happy ending". Niestety ta książka nie wywarła na mnie tak ogromnego wrażenia, jak jej poprzedniczka, ale jest to mimo wszystko dobra książka, zwracająca uwagę na wiele problemów nie tylko osób homoseksualnych, ale po prostu nastolatków.

Największym plusem książki jest to, że autorka potrafi wczuć się w nastolatków, odwzorować ich zachowania i myśli. Mamy problemy mniejsze i większe i śledzimy to, jak bohaterowie sobie z nimi radzą. Raz lepiej, raz gorzej, raz zupełnie tragicznie. Akcji nie brakuje, ale jakoś nie zżyłam się z bohaterami na tyle, aby każdą tę akcję przeżywać odpowiednio.

Oprócz braku mojego emocjonalnego zaangażowania w historie bohaterów, książka nie ma większych minusów. Co prawda wolałabym żeby akcje były bardziej rozbudowane i myśli pogłębione, może nawet jakaś zmiana perspektywy, wtedy chyba właśnie bym bardziej odczuła wszystko, ale najważniejsze jest to, że autorka pokazuje, że każdy ma jakieś problemy w życiu, z czymś się zmaga, a bohaterowie nie są idealni, mają liczne wady. Niektórym przeszkodza to, że Aleks na początku sprawia wrażenie totalnego buca, a moim zdaniem to dobrze. Świat jest pełen buców i książka dzięki temu zyskuje na autentyczności, gdy pokazane są różne oblicza różnych osób, ich motywacje, lęki, pragnienia i przemiany.

Jest to książka problemowa, która będzie nadawała się dla każdej młodej osoby.

Za egzemplarz dziękuję Wydawnictwu Kobiecemu.

Jeśli czytaliście moją "recenzje" pierwszej książki to pewnie zauważyliście, że było tam więcej minusów niż plusów.

W tej książce było lepiej!

Był jeden minus, który troszeczkę mnie irytowała, a mianowicie wątek z Anitą.

Wydaje mi się, że ta postać i ogólnie jej rodzinka jest jedynym nawiązaniem do pierwszej książki, ale wydarzenia z tej części działy się przed wydarzeniami z pierwszej części, co było dla mnie trochę zbyt dziwne.

To może nie jest zbyt istotne ale jeśli wcześniej bym o tym wiedziała to zaczęłabym od tej książki a później sięgnęłabym po hurt comfort, żeby iść z całą historią naprzód, a nie cofać się co chwile.

W sumie przez całą książkę zastanawiałam się, czy to aby na pewno ta sama osoba, ale dziwnym zbiegiem okoliczności byłoby nazwanie całej rodziny tak samo....

Nie zrozumcie mnie źle, ten wątek pozwolił nam bliżej poznać Anitę i jej problemy i naprawdę było to ciekawe, ale ja bym to zrobiła według chronologii, żeby nie było problemów.

Jeśli chodzi o całą resztę.

Mamy dwóch głównych bohaterów.

Aleks- chłopak, który w przeszłości robił wiele złych rzeczy, a obecnie jest bardzo wycofany ze świata towarzyskiego.

Wydaje mu się, że jest zobojętniały na wszystko, ale tak naprawdę przeżywa to bardzo wewnętrznie.

Beniamin- chłopak, który wiele w życiu przeżył, a teraz poszukuję przyjaciela, który byłby dla niego wsparciem.

Cała historia rozwija się bardzo szybko, są momenty smutne, radosne i rozczulające.

Chłopcy mimo ciężkiego początku znajomości szybko się do siebie przekonują i przyzwyczajają.

Jeden uczy drugiego wrażliwości, a drugi uczy pierwszego walki o swoje.

Książka była przyjemna i szybko się ją czytało możliwe, że z ciekawości całej metamorfozy chłopców.

Mimo wszystko liczyłam na coś więcej...

Ocenka: 6/10

.

"Angst with happy ending" Weroniki Łodygi opowiada o Aleksandrze, chłopaku który lekko w życiu nie ma. Nie ma u boku zbytnio wielu przyjaciół, którzy mogliby mu pomóc uporać się ze problemami. Ale do czasu! Pewnego razu, przez internet poznaje dziewczynę o imieniu Yuki i Aleksander uważa, że w końcu trafił na bratnią duszę. Chłopak jednak szybko się rozczarowuje, gdy okazuje się, że Yuki to tak naprawdę chłopak! Jak się pewnie domyślacie, Aleks stara się jakoś odnaleźć w tej niecodziennej sytuacji, jednak na głowie ma również swoją przyjaciółkę Anitę, której z całych sił pragnie pomoc w jej życiowych problemach.

.

Ja poprzedniej książki Weroniki Łodygi nie czytałam, ale na pewno po nią sięgnę, gdyż "Angst with happy ending" jak dla mnie, to świetna lektura. Nie brakuje w niej bardzo dobrze nakreślonych bohaterów, interesującej i skłaniającej do przemyśleń fabuły jak i świetnego humoru. Spodobał mi się również styl autorki, bo jest taki lekki i mocno potoczny, więc książkę czytało mi się w szybkim tempie a ja lubię tak czytać książki. I pomimo poruszanych w tym tytule cięższych tematów, całość wybrzmiewa bardzo przyjemnie, gdyż Weronika w umiejętny sposób nakreśliła te wszystkie problemy naszych bohaterów, nie upiększając absolutnie nic!

Krótko mówiąc, ja jestem tym tytułem zachwycona i śmiało mogę Wam ją polecieć. Ciężko mi było doszukać się jakiejkolwiek wad, więc uznam, że nie będę tego robić na siłę.

To moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki, ale Wiem, że jej poprzednia książka Hurt/Comfort zrobiła furorę. W Angst bardzo do gustu przypadło mi to, jak Pani Weronika potrafi trafnie opisywać problemy i życie nastolatków. Ciekawie wykreowani bohaterowie, którzy mają realne rozterki normalne w ich wieku, popełniają błędy i próbują odnaleźć swoją drogę. To sprawia, że łatwo się z nimi utożsamiać. Fabularnie jednak książka mnie nie porwała. Miałam wrażenie, że jest to troszkę niespójny zlepek problemów każdego z bohaterów, ale żaden z tych problemów nie był odpowiednio pogłębiony. Nie obdarzyłam wielką sympatią Aleksa, ale za to polubiłam Janka i Patrycję. To nie była książka gdzie podczas czytania przeżywałam wszystko z naszymi bohaterami, chociaż poruszyła mnie sytuacja Anity i z łatwością mogłam wczuć się w jej sytuację. Plus za bardzo dużą różnorodność i reprezentację społeczności LGBTQ+. Mamy tutaj homoseksualistów, ale pojawia się też wątek aseksualności. Inne ważne wątki to oczywiście prześladowanie w szkole, ciężka sytuacja rodzinna, próba samobójcza i wiele innych. Bardzo fajnie, że na polskim rynku pojawia się coraz więcej takich książek pisanych przez rodzimych autorów i autorki. Koniec końców to była bardzo udana i pouczającą lektura, którą z czystym sumieniem mogę polecić, ale nie będzie to mój ulubieniec. IG smiejka_czyta

Kojarzycie ten moment, gdy ktoś opowiada Wam o swoich problemach i Wy słuchacie, staracie się pomóc, aż wreszcie na koniec słyszycie słowa "ale Ty przecież nie masz żadnych problemów, więc nie zrozumiesz"? Nie wiem, na ile często to się zdarza, ale w swoim życiu osobiście nieraz i nie dwa coś takiego przeżyłam i widziałam jako obserwator. Gdy o tym myślę, czuję w sobie narastająco frustrację i rodzaj buntu. Czemu ktoś daje sobie prawo oceniać życie innych i to niekoniecznie znając podstawowe fakty z jego życia? Czemu ktoś daje sobie prawo do wartościowania problemów innych? Prawda jest taka, że niektórzy lubią o swoich problemach rozmawiać, bo daje im to ulgę, możliwość wyrzucenia z siebie cierpienia albo dostają współczucie, którego potrzebują. Są też osoby w sobie zamknięte, które w ogóle nie opowiadają o sobie w kontekście cierpienia. Wolą wszystko przeżywać wewnętrznie. Łatwo wtedy zapomnieć, że w ich życiu nie zawsze jest dobrze. Każdy ma prawo radzić sobie na swój własny sposób i nie ma w tym nic złego. Po prostu pamiętajmy, żeby nie oceniać innych, a już w szczególności, gdy nie mamy dostatecznie dużo informacji – prawie nigdy ich nie mamy. Zgodzicie się ze mną, czy inaczej widzicie tę sprawę?

Aleks mieszka razem ze swoją matką, która pracuje na dwa etaty, by móc utrzymać siebie i syna. Dla Aleksa najważniejsze są rozmowy ze swoją internetową przyjaciółką. Yuki rozumie go, wie zawsze, co powiedzieć, wie, jak go rozśmieszyć i sprawia, że chłopak ufa jej i jest gotowy opowiedzieć o swoich problemach. Jednak wszystko się zmienia, gdy Aleks nalega na spotkanie na żywo. Yuki nie jest chętna i uważa, że powinni pozostać przy internetowej przyjaźni, lecz nastolatek nie odpuszcza i nadal namawia dziewczynę na spotkanie. Wreszcie Yuki się zgadza, tylko wtedy wychodzi prawda, dlaczego nie chciała poznać Aleksa na żywo. Czy chłopak jest gotowy pogodzić się z nową dla niego rzeczywistością?

O pierwszej książce autorki już od dawna słyszałam wiele pozytywnych opinii. Czytelnicy zachwycali się i podkreślali wartościowość treści, które przedstawia w swojej historii. To mnie przekonało, by po nią sięgnąć, choć zanim to zrobiłam, to pojawiła się już kolejna powieść pisarki – "Angst with happy ending". I w taki o to sposób zamiast sięgnąć po "Hurt/Comfort", sięgnęłam po drugą opowieść. Miałam dość spore oczekiwania, ale w ostatnim czasie kilka razy sparzyłam się na literaturze młodzieżowej, więc podchodziłam z dozą ostrożności. Jak moje wrażenia?

Od pierwszych stron byłam zachwycona językiem, który używa Weronika Łodyga. Przemówiła do mnie prostota językowa dająca mi poczucie naturalności. Ani razu nie poczułam infantylizmu w stylu pisarki, ale czułam, że to powieść pochodząca ze szkolnej rzeczywistości, gdzie mamy już osoby dość rozsądne i mające wiele mądrych przemyśleń, ale zarazem dopiero wchodzące w drogę dorosłości rozumianej jako dojrzałość. Podobało mi się to docenienie młodych ludzi i podkreślenie, że jak każdy człowiek mogą mieć najróżniejsze problemy, a dojrzewanie jest tylko jednym z nich. Dzięki udanej narracji trzecioosobowej wspaniale bawiłam się, czytając, ale też miałam wiele przemyśleń.

Książkę charakteryzują niezmiernie błyskotliwe spostrzeżenia doprawione dawką humoru. Niesamowicie wciągnęłam się w te treści i traciłam poczucie czasu. Choć przyznam, że momentami brakowało mi kontekstu, dlaczego rozmowy pomiędzy Aleksem a Yuki były tak bardzo ważne. Musiałam całkowicie zaufać pisarce na słowo, że tak było, a sama zostałam postawiona przed faktem dokonanym. Nie jest to do końca wada, ale z chęcią zobaczyłabym jeszcze więcej, by zrozumieć, dlaczego w ten sposób rozwinęła się cała sytuacja.

Doceniam również kreację bohaterów, ponieważ mimo małych mankamentów wielowymiarowość ich osobowości zachwyca i pozwala poczuć, że to prawdziwi ludzie, a nie tylko postacie stworzone na potrzeby książki. Nie każdy pisarz umie tak kunsztownie przekształcić fikcję na rzeczywistość. Polubiłam też samego Aleksa, ponieważ ma ON w sobie wiele zalet i wad. I tutaj ponownie powracamy do naturalności. Aleks nie posiadał wad, bo tak wypada wykreować bohatera, żeby aby nie był wyidealizowany. Aleks ma wady, ponieważ jest to część jego, którą musimy zaakceptować i zrozumieć, że jak my oczekujemy, że ktoś będzie lubił nas za to, kim jesteśmy, to nie chcemy, żeby lubił nas wyłącznie za same zalety. Jesteśmy wypadkową obu rzeczy i w "Angst with happy ending" to właśnie wybrzmiewa. I nie ogranicza się do jednostek, a przechodzi również na relacje ukazane w subtelny sposób.

Wychwalam powieść i wychwalam, a nie doszłam jeszcze do najważniejszego aspektu w moim mniemaniu. Mówię tutaj o tematyce i to tematyce nieograniczającej się do jednego tematu, ale pokazującej całą gamę problemów i szczęśliwych chwil. Gdy czytałam, miałam wrażenie, że wybrzmiewają pseudomądrości. Brzmi to raczej źle, jednak czym bardziej nad tym myślałam, tym bardziej zdawałam sobie sprawę, że książka podkreśla oczywistości, ale oczywistości zapomniane, pomijane, a istotne w życiu każdego. Weronika Łodyga w obrazowy sposób przekazała prawdę, że ludzie nie składają się z jednej cechy. Tak naprawdę po co nadajemy sobie etykietki? Jeśli nawet jest ona prawdziwa, a doskonale wiemy, że często tak nie jest, to jest jedną rzeczą, jednym elementem pośród całej gamy najróżniejszych cech, wydarzeń i uczuć. Ich całość nas tworzy, a nie jakiś jeden element. Oczywiście ON jest też jednostkowo ważny, w szczególności, gdy sama osoba tak uważa, ale nie jest jeden. Bardzo mi się to podobało. W "Angst with happy ending" mocno wybrzmiewa tematyka orientacji seksualnej, co mocno doceniam, bo stanowczo nadeszły czasy, gdy trzeba coraz więcej mówić o tym i dać wreszcie ludziom o innej orientacji niż heteroseksualna takie same prawa, poczynając od prawa do wolności, bycia sobą i szczęścia rozumianego w indywidualny sposób.

"Angst with happy ending" to bardzo wartościowo pozycja z gatunku literatury młodzieżowej. Choć z sercem na ręku mogę powiedzieć, że i dla dorosłych jest też doskonałą pozycją, która może otworzyć oczy na wiele istotnych spraw i być może nawet zmienić postrzeganie. Cieszę się, że miałam przyjemność zapoznać się z nią i bez wątpienia sięgnę też po debiut autorki.

Moje pierwsze spotkanie z piórem autorki... wypadło nieźle. Chociaż po takich pochwałach w stronę debiutu pisarki, spodziewałam się czegoś zdecydowanie lepszego. Myślałam, że książka mnie oczaruje i że zrozumiem bez czytania "Hurt/comfort" jego fenomen. Niestety tak się nie stało. Chociaż powiem Wam szczerze, że jeśli Kasia z Niekulturalna poleca, to coś musi być dobre, dlatego zamierzam się o tym przekonać na własnej skórze, w przyszłości.

Czytało się dobrze, płynnie, bez blokad. Momentami wydawało mi się, że opisów jest za dużo, że przytłaczają czytelnika, co wpływa niezbyt dobrze na ocenę. Nastawiłam się chyba za bardzo i przez to książka nie spełniła tych moich wymagań...

Często miałam dość naszego Aleksandra. Jego myśli, zachowanie... wprost mnie irytowało. I to przez większość książki. Znaczy rozumiem, że sytuacja, w której się znalazł w relacji z Yuki każdego mogła zdenerwować okropnie, ale zachowanie w szkole, udawanie, że go nie ma, gdy innym dzieje się krzywda czy tez przykrość... Jego myśli też mnie irytowały, strasznie... Bo co, chłopak nie może się zakumplować z chłopakiem? Tylko od razu z samymi dziewczynami?

ALE.

Jest Anita. I to chyba przez wzgląd na nią czytałam tę książkę z większym zainteresowaniem. owszem, byłam ciekawa poprowadzenia relacji i wątku Yuki i Aleksa, ale to Anita wydała mi się ciekawą postacią. Nie miała łatwo, oj nie. Współczułam jej z całego serca i od samego początku, gdy tylko pojawiła się w książce, współczułam jej.

Bohaterowie są realni, z krwi i kości, których śmiało moglibyśmy spotkać w naszym życiu.

Cała recenzja na blogu 6/10

"angst with happy ending" to naprawdę świetna książka, która od dziś stanowić będzie moją ulubioną książkę z kategorii obyczajowej literatury młodzieżowej.

Powieść jest wspaniale napisana, lekko a jednocześnie niezwykle zabawnie, dawno tak dobrze nie bawiłam się podczas lektury. Bardzo szybko się ją czyta a sama fabuła wciąga.

Przedstawione w książce problemy są niezwykle realne, przez co naturalne i poruszające, autorka w żadnym stopniu nie lekceważy problemów nastolatków, wręcz przeciwnie, ukazuje że są one równie poważne jak problemy dorosłych i powinno się je tak samo traktować. Książka porusza wiele ciężkich, poważnych i aktualnych problemów oraz sposoby radzenia sobie z nimi, dzięki czemu stanowi tak wartościową lekturę.

Świetnie wykreowani zostali również bohaterowie, każdy z nich inny i na swój sposób wyjątkowy, ale wszyscy wnoszą wiele do historii.

Podsumowując, zdecydowanie polecam lekturę "angst with happy ending". Książka pozwoliła mi spojrzeć na niektóre problemy z nowej perspektywy, ale jednocześnie stanowiła świetną zabawę i poruszającą historię.

„Ludzie mają więcej niż jedną cechę. Są zbiorem błędów, porażek, prób i starań.”

„Angst with happy ending” Weroniki Łodygi to książka dla młodzieży, którą powinien przeczytać każdy dorosły. Aby lepiej zrozumieć, co przechodzą dzieci podczas dorastania i z jakimi problemami muszą zmierzyć się we współczesnym świecie – polecam książkę zwłaszcza rodzicom nastolatków. Z piórem autorki miałam do czynienia pierwszy raz i szczerze – początek bardzo mi się nie podobał i nie mogłam się wgryźć w fabułę. Ale na szczęście pierwsze wrażenie zostało przygniecione fenomenalnym rozwojem fabuły i zakończeniem! Minusy? Jeden – angielski tytuł, poza tym do niczego już nie mogę się przyczepić.

Główny bohater to siedemnastoletni Aleksander. Wychowywany tylko przez mamę, która by zapewnić synowi odpowiedni byt – chwyta się każdej możliwej pracy. Jego jedyną znajomą jest mieszkająca w sąsiedztwie Anita, która musi opiekować się czworgiem rodzeństwa i użerać z wiecznie pijanym ojcem. Aleks jest dla niej niczym starszy brat, lecz czasami i ON ma dość obcowania z tak trudną rodziną. Odskocznią od szarej rzeczywistości może być dla chłopaka internetowa znajomość z Yuki, codzienne rozmowy wskazują na to, że Aleks właśnie znalazł bratnią duszę. Pierwsze spotkanie jest jednak ogromnym rozczarowaniem, bo zamiast przyjaciółki przed Aleksandrem stanie zagubiony chłopak. A tego w planie bohatera nie było, jak dał się tak oszukać?

Tak jak Aleksander został oszukany i spodziewał się na spotkaniu zobaczyć uroczą dziewczynę-artystkę, tak i ja na samym początku poczułam, że chyba to nie będzie książka dla mnie. To była jednak dla mnie nauczka, by nie oceniać książki po kilku stronach, bo bohater z irytującego nastolatka przeistoczył się w chłopaka z problemami, lecz z biegiem fabuły dowiedziałam się skąd biorą się jego wybuchy gniewu i dlaczego właśnie takim jest. Fabułę poznajemy za pośrednictwem tego bohatera, więc bez problemu poznajemy jego myśli i wyraźnie też widzimy, że ten pogubiony chłopak ma złote i szczere serce. Bohater zmaga się nie tylko z przeszłością, ale musi uwierzyć w siebie, a zwłaszcza w to, że ludzie go potrzebują. Yuki okazuje się Beniaminem i tego miłośnika skarpetek nie można nie lubić. Gdybym mogła – otworzyłabym nad nim parasol ochronny, by już nikt więcej go nie skrzywdził – nie tylko fizycznie, ale i psychicznie. Słowa potrafią ranić, a nastolatki o innej seksualności są łatwym celem. Bardzo łatwo jest wyśmiewać i znęcać się nad słabszymi osobami, lecz kto z nas ma odwagę, by taką osobę ochronić?

W tej książce nie znajdziecie dynamicznej akcji czy rozbudowanej fabuły. Co zatem zawiera? Przede wszystkim daje nam możliwość zajrzenia do głowy bohatera, który na nowo musi poukładać swój świat. Pozwoli nam także lepiej poznać rzeczywistość nastolatków, którzy zmagają się z odrzuceniem, agresją ze strony rówieśników, bo nie są tacy jak oni, są LGBT – czyli złem. Autorka zwraca uwagę nie tylko na temat homoseksualizmu, ale porusza także zagadnienie aseksualizmu. Obok problemów młodzieży wplecione są problemy, z którymi nie potrafią poradzić sobie dorośli – alkoholizm, wyżywanie się psychiczne i fizyczne na żonie i dzieciach. Taka niepozorna książka, a tak mądra. Polecam, warto się z nią zapoznać!

Coraz ciężej o wartościowe książki dla nastolatków. Zazwyczaj przesycone są one seksualnością i płytkim spojrzeniem na dorastanie. Co innego jest z "Angst with happy ending" Weroniki Łodygi. Świeże spojrzenie na gatunek jest widoczne od pierwszych stron, a bohaterowie są niezwykle nietypowi i fascynujący. Chociażby podszywający się pod dziewczynę chłopiec poznany w Internecie. Historia świetnie dopasowana jest do współczesnych realiów znajomości wirtualnych. Świetnie nakreśla obecne problemy nastolatków, o których nie mają pojęcia ich rodzice. Każde pokolenie potrzebuje ważnych książek, zmieniających ich perspektywę na swoje życie. Dla mnie taką historią jest "Angst with happy ending".

Debiut Weroniki Łodygi całkowicie mnie zachwycił i sprawił, że autorka ta z miejsca znalazła się na liście moich ulubionych polskich autorów. Kiedy dowiedziałam się, że w maju pojawi się jej kolejna powieść - nie przesadzam - zaczęłam krzyczeć z radości. Nie mogłam doczekać się momentu, gdy będę mogła wciągnąć się w świat Aleksa i Beniamina. Kiedy trzymałam już tę książkę w rękach, niemal od razu zaczęłam ją czytać. Czy ta historia zachwyciła mnie równie mocno, co Hurt/Comfort?

Aleks jest zagubionym chłopakiem, a wszystkie problemy najchętniej rozwiązałby za pomocą przemocy. Z wielką ochotą też zamykałby się w pokoju na całe dnie, by nikt absolutnie go nie nachodził i nie zarzucał kolejnymi problemami. Wie jednak, że zawsze może liczyć na Yuki, swoją internetową przyjaciółkę. Pisze z nią godzinami, zwierza się ze swoich trosk i tajemnic, oczywiście z wzajemnością. Jednak co by się wydarzyło, gdyby jego Yuki nie była tym, za kogo się podaje?

Pierwsze sto stron czytałam kilka godzin. Sama nie wiem, dlaczego tak mocno nie potrafiłam wkręcić się w tę historię - chociaż bardzo tego chciałam! Aleks, czyli główny bohater tej powieści, od początku zaczął wzbudzać moją irytację. Jego zachowanie było demotywujące i mogłoby zdołować największego optymistę na świecie. Oczywiście, podejrzewam, że taki był zamysł autorki - chciała stworzyć takiego pesymistycznego bohatera, by stanowił ON duże przeciwieństwo dla Beniamina, ale do tego jeszcze przejdę. No nie polubiłam się z tym chłopakiem, niestety.

Beniamin z kolei od samego początku chwycił mnie za serce. Jego życiowe przejścia nie zabiły w nim optymizmu i takiej nadziei na lepsze jutro. Jasne, bywały chwile słabości, ale kto ich nie ma? Uważam tego chłopaka za niezwykle uroczego, kochanego i z ręką na sercu mówię, że chciałabym mieć takiego Beniamina w swoim życiu. Jestem pewna, że z nim bym się nigdy nie nudziła.

Pióro Weroniki Łodygi po raz kolejny zasługuje na uznanie. Czuć, że autorka potrafi pisać i doskonale wie, co chce przekazać na kartach swojej powieści. Wątki poruszane w tej książce są niezwykle istotne dla naszego społeczeństwa, a w szczególności dla młodych ludzi, których światopoglądy dopiero się kształtują. Homofobia, z którą nikt nic nie robi, a która rośnie z każdym dniem – to mnie przeraża. Chociaż brak akceptacji dotyczy nie tylko tej jednej literki ze skrótu LGBT+, ale i pozostałych!

Co jeszcze jest ważne - to nie jest romans. Przez chwilę miałam nadzieję na to, że faktycznie gdzieś ten wątek romantyczny się pojawi, ale tak się nie wydarzyło. Jednak z mojego punktu widzenia, to dobrze. Autorka mogła skupić się w stu procentach na problemach swoich bohaterów, nie dokładając im jeszcze złamanych serc czy czegokolwiek w tym kierunku.

Angst with happy ending to książka naprawdę dobra i mądra. Choć nie zachwyciła mnie tak mocno, jak poprzednia powieść tej autorki, to i tak będę ją polecać. Twórczość Weroniki Łodygi to ogromny krok naprzód i zdecydowanie silny głos po stronie wszystkich osób, które zmagają się z brakiem akceptacji swojej orientacji, czy tego, kim po prostu są. Jeżeli niestraszne Wam powieści młodzieżowe z wątkiem LGBT+, to koniecznie musicie poznać książki Weroniki Łodygi.

Aleks nie może się doczekać spotkania z internetową przyjaciółką Yuką. Na co dzień spotyka go wiele przykrości i tylko rozmowy z nią wywoływały uśmiech na jego twarzy. Na wyczekiwanym spotkaniu chłopak przeżywa niemałe zaskoczenie i postanawia zerwać tę znajomość. Dlaczego? Na miejscu pojawia się podszywający się pod postać dziewczyny - Beniamin - niski i młody chłopak dotkliwie dotknięty przez życie...

.

Wow, jaka fajna była ta książka 😍 Porusza wiele trudnych tematów i wiele uczy. To było moje pierwsze spotkanie z twórczością tej autorki i już w planach mam przeczytanie poprzedniej książki - “Hurt Comfort”

Na początku bardzo irytowała mnie postać Aleksa, ale po wyjaśnieniu pewnych spraw zaakceptowałam jego zachowanie. A Benjamin? Jeeeeeju jaki to był słodki człowieczek. Chętnie bym przyjaźniła się z nim w realnym życiu 😁

Czy polecam tę książkę? Jasne 😃 Zwłaszcza nastolatkom 👌🏼

Za egzemplarz dziękuję Wydawnictwu Kobiece 💚

~

sylwiaczyta

Beniamin to Yuki. Aleks od dłuższego czasu z nią pisze, czy będzie wstanie przebaczyć przyjaciółce poznanej przez Internet, że tak naprawdę ma na imię Beniamin i jest mężczyzną. Aleks czuje się okropnie, bo został oszukany, ale czy nie może po prostu wybaczyć?

„Angst with happy ending” to kolejna niesamowita książka Weroniki Łodygi opowiadająca o Aleksie i Beniaminie. Tę dwójkę nastolatków łączy wiele, ale pomiędzy nimi jest jeszcze więcej różnic. Każdy z chłopców żyje w innym środowisku i ma różne problemy oraz sposoby radzenia sobie z nimi. Aleks siedemnastoletni, zamknięty w sobie nastolatek mieszkający ze swoja mamą. Chłopak codziennie podejmuje się zadania, aby zrozumieć ludzi i świat go otaczający. Rodzinne problemy z pieniędzmi, mobbing w szkole i mama, która nie radzi sobie z jego wychowaniem. Czy mimo wszystkich problemów Aleks będzie miał jeszcze siłę by zacząć od nowa, wstać z łóżka i po prosty żyć?

Pani Weronika wykreowała niesamowitych bohaterów o prawdziwych charakterach, a ich historie czyta się z wielką przyjemnością. Dostajemy mnóstwo sytuacji w których bohaterowi mogę się wykazać swoim ciekawym charakterem i poglądem na świat. Jest to niesamowicie ważna i potrzebna młodzieżówka, w której myślę, że wiele nastolatków znajdzie siebie. „Angst with happy ending” to książka, która porusza ważne kwestie w życiu nastolatków. Akceptacja, miłość, przyjaźń i wiele więcej to wszystko znajdziecie w „Angst with happy ending”.

Jedyne czego obecnie pragnie nastoletni Aleks to odrobina świętego spokoju. Jest raczej zamkniętą w sobie osobą, która unika bliższych kontaktów z rówieśnikami kiedy to tylko możliwe. Jednak ostatnio na internetowym forum udaje mu się nawiązać kontakt z dziewczyną ukrywającą się pod pseudonimem Yuki. Chłopak zaczyna angażować się w tę znajomość, a z czasem zwierzać nieznajomej. W pewnym momencie przyjaciele decydują się na spotkanie w realu, na którym, ku zdziwieniu Aleksa pojawia się drobny chłopiec o przestraszonym wzroku. Główny bohater czuje się oszukany i automatycznie blokuje Yuki na każdym komunikatorze. Czy Aleks będzie w stanie wybaczyć Beniaminowi to kłamstwo i czy mimo trudnych początków będą w stanie zostać prawdziwymi przyjaciółmi…?

Przyznam szczerze- sam początek książki był dla mnie dość trudny i miałam wrażenie, że nie uda mi się „wciągnąć” w akcję. Jednak im dalej w las, tym tylko lepiej! Drugą połowę udało mi się przeczytać w ciągu jednego dnia niemal bez odkładania książki. Na pewno warto zwrócić uwagę na bardzo lekki, a zarazem inteligentny styl pisania autorki. Dzięki niemu, nawet jeśli nie jesteście przekonani do książek polskich autorów, być może uda wam się zmienić zdanie. Czytając czuje się bliskość wykreowanych bohaterów i niesamowitą autentyczność opisywanych wydarzeń. Podobnie jak poprzednia książka Weroniki Łodygi „angst…” nie stoi rozbudowaną fabułą i dynamiczną akcją, ale mi to zupełnie nie przeszkadzało. Ilość ważnych, społecznych tematów, które ta książka porusza też również jest godna pochwały. Możemy spotkać się między innymi z tematami takimi jak: homofobia, alkoholizm, problemy samotnych rodziców, przemoc domowa, akceptacja siebie czy aseksualizm. To, co też nie umknęło mojej uwadze to absolutny brak wątku romantycznego, więc jeśli po przeczytaniu „Hurt/Comfort” szukacie podobnego romansu z wątkiem LGBT, to tym razem przygotujcie się na coś odrobinę innego, ale absolutnie nie odstającego poziomem!

Podsumowując, jest to jedna z lepszych młodzieżówek jakie udało mi się kiedykolwiek przeczytać i myślę, że mogę ją wam z czystym sercem polecić!