Anatomia morderstwa

Leila Reynolds, główna bohaterka, ma przed sobą największe zawodowe wyzwanie w swojej karierze. Jako młoda prawniczka musi podjąć się obrony mężczyzny oskarżonego o zabójstwo cenionego sędziego. Sprawa od początku wydaje się niezwykle trudna, ponieważ jej klient nie chce zdradzić żadnych szczegółów i konsekwentnie milczy, a po drugiej stronie sali stoi jej własny mąż, który reprezentuje oskarżenie. Żeby tego było mało, ilość kłamstw, sekretów jest wręcz przytłaczająca. Jak z tego wybrnąć?

Mamy tutaj typowy thriller prawniczy, gdzie dzieje się bardzo dużo, a do tego czytelnik jest trzymany w napięciu od pierwszych stron, gdzie zaczynają też się komplikować relacje ludzi. No bo jak często się zdarza, że mąż i żona stają naprzeciwko siebie na sali sądowej? Każdy nowy dowód i każda informacja sprawiają, że pojawiają się kolejne pytania, a granica między prawdą i kłamstwem coraz bardziej się zaciera. Trudno jednoznacznie ocenić, komu można zaufać. I jak w takiej sytuacji oddzielić życie zawodowe od prywatnego?

Od samego początku mocno angażowany jest czytelnik w historię i kibicuje oskarżonemu, wierząc w jego niewinność. Tylko czy słusznie? Leila okazała się bohaterką, z którą łatwo było się utożsamić. Jest wiarygodna, pełna determinacji, a przy tym nie jest typową panią adwokat o ego większym niż Mount Everest, dzięki czemu wypada bardzo naturalnie. Za to jej mąż wręcz przeciwnie, ma się wrażenie, że czuje się władcą nie tylko w sądzie, ale też w stosunku do własnej żony i podejmuje decyzje, za które oczekuje wdzięczności... skomplikowana relacja.

„Anatomia morderstwa” to książka, która wciąga czytelnika natychmiast, od pierwszych zdań i przede wszystkim zachwyca atmosferą rozprawy i napięciem budowanym wokół sprawy. Autorka bardzo sprawnie prowadzi fabułę, a fakt, że jest to jej debiut, robi naprawdę duże wrażenie. I choć, być może, część czytelników powie, że w jakimś stopniu ta fabuła jest przewidywalna, to serio, dajcie się po prostu porwać tej książce, poczujcie się jak na sali rozpraw, jak jedna z osób, która decyduje o czyjejś winie, a być może i śmierci!

4,25/5

Nie wiem kiedy ostatnio czytałam jakiś thriller sądowy, choć bardzo lubię ten gatunek. Więc bardzo się cieszyłam zabierając za tą książkę. I się nie zawiodłam, dostarczyłam mi dokładnie takich emocji jakich oczekiwałam.

"Anatomia morderstwa" opowiada o Leili, wspinającej się po szczeblach kariery młodej prawniczce. Dostaje swoją pierwszą sprawę o morderstwo. Ma bronić oskarżonego za zabójstwo sędziego mężczyznę. Jednak on nie chce nic powiedzieć, a ostatnia sprawa kiedy miała z nim do czynienia nie poszła po jej myśli. A żeby było ciekawiej oskarżającym adwokatem jest jej mąż.

Leila jest naprawdę świetnie napisaną postacią. Ma niełatwe zadanie. Musi pogodzić małżeństwo ze sprawą gdzie stoją przeciwko sobie. Sama rozprawa jest niezwykle medialna ze względy na śmierć znanego sędziego, nikt nie wierzy, że jest w stanie to wygrać, ale ona pokaże na co ją stać. Bohaterka jest niezwykle przebiegła i mądra, sama prowadzi śledztwo, aby dowiedzieć się co tak naprawdę się stało w noc morderstwa. Jednak zaczyna borykać się z pogróżkami, a jej pogrzebana przeszłość powoli wychodzić na światło dzienne. Nie jest to na pewno typowa dobra postać, która chce złapać mordercę, bardzo dużo w niej szarości, co mi się niezwykle podobało.

Między toczącą się sprawą, dostajemy również rozdziały z punktu widzenia tajemniczego świadka X, niby mówią nam trochę o tym co się działo w tę noc, trochę o przeszłości, a jednocześnie bardzo mieszają nam w umyśle. Bardzo ciekawy zabieg, ciągle próbowałam rozgryźć kto to i jaki ma związek z samą Leilą.

Akcja dzieje się w Wielkiej Brytanii i ma to o tyle znaczenie, że jest tam jednak inny system sądowniczy niż w Polsce. Ale na szczęście nie jest to żaden problem, bo na początku książki jest rozpisany cały słowniczek wyjaśniający wszystkie najważniejsze kwestie. Bardzo to doceniam, bo nie ukrywam sama też nie znałam zbyt dobrze tego systemu, a tak wszystko było zrozumiałe.

Zakończenia w ogóle się nie spodziewałam. Dawno żadna zagadka kryminalna tak bardzo mnie nie zaskoczyła, całkowicie się nie domyślałam co tak naprawdę się wydarzyło. Choć akurat ostatnie kilka filozoficznych stron było niepotrzebne.

Niesamowite, że jest to debiut autorki. W życiu bym tak nie powiedziała. Styl pisania jest świetny, lekki a zarazem utrzymuje napiętą atmosferę. Będę czekać na kolejne książki autorki.

Mamy nowe, warte uwagi nazwisko na rynku thrillera prawniczego! Tym razem to ktoś, kto wprowadza polskich czytelników w meandry prawa brytyjskiego, a zarazem opisuje sposób funkcjonowania tego środowiska z perspektywy kobiety. To Jo Murray i jej głośny debiut “Anatomia morderstwa”, który już wkrótce doczeka się serialowej adaptacji.

A ja jestem zaskoczona jak wielowątkową intrygę autorka zbudowała, a równocześnie doskonale nad nią, nad każdym jej elementem zapanowała. Skomplikowana sprawa o morderstwo, której wynik z góry zdaje się przesądzony, prywatna rozgrywa między żoną a mężem stojącymi po dwóch stronach barykady, choć przecież powinni się wspierać. Do tego poczucie osaczenia i niepewności, tajemnicy, którą skrywa ktoś, kogo tożsamość przez większą część lektury jest ukrywana. Choć akcja nie toczy się tempem zawrotnym, to jednak autorka manipuluje nią tak, że książkę trudno nawet na moment odłożyć, a od razu po skończeniu przychodzi do głowy myśl: a może by tak przeczytać jeszcze raz? Rodzi się też obawa o jej drugą książkę, bo doskoczyć do poziomu tej, w ogóle do pomysłu na tak pokręconą intrygę, będzie bardzo trudno! Gra dowodami, manipulowanie prawdą i postrzeganiem postaci to mocne cechy tej historii, a równocześnie nie brakuje w niej tematów, które wymagają chwili na własne przemyślenia o postrzeganie drugiego człowieka, o zaufanie, a przede wszystkim o perspektywę. Dla polskiego czytelnika ciekawym doświadczeniem będzie również wkroczenie na angielską salę sądową, gdzie bardzo szybko można zauważyć ciekawe prawne różnice w porównaniu do prawa polskiego czy amerykańskiego. Wiedziałam, że to będzie dobra książka, a jednak nie spodziewałam się, że będzie dobra aż tak!

Dynamiczny thriller sądowy brzmi jak coś niespotykanego, a jednak na przekór tej tezie wychodzi „Anatomia morderstwa”, która zręcznie łączy te cechy tworząc napięcie i co rusz podważała moja osądy i przypuszczenia.

Już same okoliczności w książce, czyli morderstwo szanowanego sędziego, milczący oskarżony, który wskazuje konkretną adwokatkę do obrony, to wszystko tworzy aurę nadchodzącego procesu stulecia, gdzie niewiadome mnożą się niczym przytyki teściowej przy świątecznym stole. Leila Reynolds to młoda adwokatka, która zostając wrzucona na głęboką wodę, zdaje sobie sprawę, że każdy jej błąd i niedopatrzenie może jej klienta wiele kosztować. Właśnie ta atmosfera napięcia i jest mocno wyczuwalna i nadaje książce bardzo emocjonalny ton.

Polubiłam postać Leili za sprawą jej niedoskonałości, ponieważ autorka nie kreuje jej na prawniczego Dr House, nie jest nieomylna, dopiero raczkuje w prawniczym świecie obarczonym wielką presją i nabiera doświadczenia, uświadamiając sobie równocześnie, że prawda rzadko bywa jednoznaczna, a zwłaszcza w świecie prawa.

Na bardzo wysokim poziomie stoi cała sądowa otoczka, począwszy od przesłuchań, wystąpień obrony i oczekiwania na werdykt, to wszystko składa się na rzeczywisty obraz sądownictwa, a przy tym niesie ciężar emocjonalny mogący towarzyszyć bezpośrednim uczestnikom całego procesu.

Ma w sobie ta historia coś więcej poza klasyczną powieścią proceduralną, ponieważ pokazuje ona, jak łatwo przychodzi ludziom ocenianie innych, jak łatwo przychodzi wskazane winnych i niewinnych, na podstawie pozorów, czy własnych uprzedzeń.

Ciekawy debiut, przypominający, że sąd to absolutnie nie miejsce, gdzie o werdykcie decyduje prawda.