All That's Left in the World. To, co zostaje po końcu świata

Uwielbiam relacje chłopaków i to jak ich uczucia względem siebie w nich rozkwitają. Jest to bardzo naturalne i autentyczne, co sprawiło, ze jeszcze bardziej nie mogłam się doczekać kiedy w końcu wyznają sobie uczucia. No po prostu kocham te dwójkę!

Bardzo podoba mi się styl pisania autora i humor, którym raczy on nas na kartach tej powieści. Nie zliczę ile razy wybuchałam śmiechem przez żarty Andrew i myśli, które kołatały się w głowach tej dwójki. Jest zabawna, ale również wzruszająca, bo nie ukrywam, ze doprowadziła mnie do łez.

Pomimo tego, ze świat, który ich otacza nie wygląda już tak jak wyglądał przed supergrypą, dalej byli w stanie odnaleźć miłość, szczęście i siebie nawzajem. Najprawdopodobniej gdyby nie wirus nigdy by się nie poznali. Jest to książka o sile miłości.

Polecam Wam te książkę z całego serca! Bawiłam się na niej wspaniale i na pewno na długo ją zapamiętam.

🦠 Jest i on. Drewniany domek. Wygląda na to, że od dłuższego czasu nikt tutaj nie zaglądał. Muszę zaryzykować. Wejdę do środka i chwilę odpocznę. Może uda mi się uzupełnić zapasy? Najważniejsza jest jednak moja noga, która z każdym kolejnym krokiem boli coraz to bardziej. Że też musiałem wpaść w tę nieszczęsną pułapkę na niedźwiedzie! Kiedy jednak otwieram drzwi i widzę wycelowaną w moją stronę strzelbę, czuję, że właśnie nadszedł mój czas.

„Otwieram usta, żeby zapytać, co robią z książkami z biblioteki, ale przypominam sobie, że Nadine ma osobowość trujących płatków śniadaniowych i w porę gryzę się w język”

🦠 Realistyczna. Oryginalna. Angażująca. Jako ogromna fanka postapokaliptycznych klimatów nie mogłam przejść obojętnie obok „All That’s Left in the World. To, co zostaje po końcu świata”. I chociaż na początku bardzo ciężko było mi się wciągnąć w historię chłopców, po 100 stronie nie mogłam już wypuścić jej z rąk. Zakochałam się w świecie wykreowanym przez autora, chociaż była to mroczna i brutalna rzeczywistość. Początkowo brakowało mi biegających po ulicach zombie, jednak z czasem zrozumiałam, że prawdziwymi potworami, które przetrwały wirusa, byli właśnie ludzie. Samo zakończenie trochę mnie zdziwiło, przez co po zamknięciu książki poczułam niedosyt. Zabrakło mi tutaj akcji i pewnego elementu zaskoczenia.

🦠 Andrew i Jamie byli odważnymi, mądrymi i zabawnymi postaciami, które twardo dążyły do postawionego sobie celu. Nie zawsze potrafiłam zrozumieć ich wybory, ale mimo to dzielnie wspierałam ich podczas wędrówki. Bardzo podobał mi się również naturalny rozwój ich znajomości. Nie wszystkie postacie drugoplanowe byłam w stanie polubić, ale w końcu o to tutaj chodziło, czyż nie?

🦠 Erik J. Brown stworzył nieprzeciętną historię, która zostanie ze mną na długi czas. Chętnie obejrzałabym jej ekranizację, gdyż moim zdaniem jest świetnym materiałem na duży ekran. Jeśli jesteście fanami takich klimatów, nie możecie przejść obok niej obojętnie. Włóżcie wygodne buty, spakujcie butelkę wody i wyruszajcie! 🗺

Cały świat wyludnia śmiercionośny wirus. Brak kontaktu z innymi, pustki na sklepowych półkach, czy walka o przetrwanie to dopiero początek, z jakim muszą mierzyć się "ozdrowieńcy". Choroba bezwzględnie zabiera tych, których kochają - w ten sposób ludzie zmuszeni są do samotnej wędrówki.

W czasie jednej z nich Andrew zostaje ranny i dociera do całkiem zadbanego, opuszczonego domu - przynajmniej tak, jak mu się wydaje.

Jednak w środku spotyka żywą istotę - chłopaka trzymającego skierowaną na niego broń. Jamie i Andrew od całkiem zdystansowanych, stają się najlepszymi przyjaciółmi, którzy razem wyruszają w podróż - podróż w poszukiwaniu śladów cywilizacji.

Cała ta droga, z którą zmagali się bohaterowie, okazała się drogą, którą sama z nimi przemierzyłam - a raczej z książką "All That's Left in the World. To, co zostaje po końcu świata" Erika J. Browna.

Lektura już od początku mnie zaintrygowała - dosyć rzadko czytam postapo, ale dzięki niej, wiem, że zdecydowanie częściej będę sięgać po ten gatunek. Wykreowanie świata okazało się niezwykle interesujące, a wplatane nawiązania do popkultury nadawały historii ludzkiego wydźwięku.

Fabuła miała w sobie wiele znaków zapytania, ale to dzięki niej, ja jako czytelnik, byłam w stanie się w nią zaangażować - historia przedstawiona została stopniowo, a wszystkie karty odkrywaliśmy dopiero razem z bohaterami.

"All That's Left in The World" stanowiło coś odkrywczego w moim czytelniczym życiu. Nie trafiło w moje serce w 100%, tak jak tego oczekiwałam, ale zdecydowanie dostarczyło mi pewną dozę przyjemności.

Bardzo lubię książki, których akcja dzieje się w świecie postapokaliptycznym. „To, co zostaje po końcu świata” to opowieść nie tylko o skutkach pandemii supergrypy, ale też o relacjach międzyludzkich, właściwie to przede wszystkim o nich. Andrew i Jamie zmagają się z nową rzeczywistością w różny sposób, jednak nieoczekiwanie ich ścieżki się łączą. Chlopcy decydują wspólnie wyruszyć na poszukiwanie lepszej przyszłości.

Motyw drogi w książce postapo jest dość powszechny, jednak w tej historii jest coś świeżego. Relacja Jamiego i Andrew jest tak urocza i szczera, że od razu obu ich pokochałam. Zaufanie jest kluczem ich więzi. Po swoistym końcu świata niezwykle trudno jest obdarzyć kogokolwiek zaufaniem, a ludzie, walcząc o przetrwanie, zdolni są do najgorszych czynów. „To, co zostaje po końcu świata” daje nadzieję na to, że są ludzie, na których można polegać. Jest dowodem na to, że nie ma ciemności bez światła.

Wątek romantyczny jest niezwykle uroczy, naturalny i nienachalny. Całość jest dzięki niemu pełna różnego rodzaju emocji i niepewności. Zaangażowałam się w historię chłopaków i całym sercem im kibicowałam. Sposób, w jaki się wspierali, często przy użyciu humoru, do mnie przemawia. Wielokrotnie uśmiechnęłam się podczas lektury.

Jeśli macie ochotę na krótką, zabawną i wzbudzającą emocję książkę, sięgnijcie po „To, co zostaje po końcu świata”. Nie zawiedziecie się.

Recenzja "All That's Left in the World. To co zostaje po końcu świata" autorstwa Erik J. Brown wydana przez Wydawnictwo Must Read, od którego dostałem książkę do recenzji.

Historia dwójki przyjaciół, którzy odnaleźli się w świecie pogrążonym supergrypą. 90% ludzi wyginęło a nasi bohaterowie muszą razem sprostać wyzwaniom życia w świecie bez żadnych norm społecznych i prawnych. Świetnie napisana historia z motywem podróży, z miłością w tle która pęcznieje wraz z rozwojem fabuły.

Andrew i Jamie, jeden rozładowuje swoje napięć i stres żartami, drugi poważny i stonowany. Coś ich do siebie zbliża i na pewno wiedzą jedno - ufają sobie bezgranicznie. Niezwykle przyjemny, ciekawy i zapadający w pamięć romans z naprawdę mocnymi momentami i dającymi się polubić postaciami. Andrew i Jamie są jak z krwi i kości, nie mają jednej cechy eksponowanej na każdym kroku tylko czuć jakby byli prawdziwymi ludźmi. Niestety nie podobał mi się motyw typu "mam dziwne uczucie, że mógłbym mu zaufać" bo w świecie postapo nie ma zbytnio miejsca na zaufanie i czuje ze to "dziwne uczucie" jest tylko po to by nie trzeba było jakiejś bardziej naturalnej sytuacji zarysowywać. Postacie poznają się w dość trudnym momencie i rozumiem ich pobudki ale dość szybko zaczynają sobie ufać bezgranicznie a uczucie kiełkuje jak roślina na sterydach.

Mimo to fajna chemia między nimi występuje oraz świetnie się dopełniają i rozumieją w trakcie trwania historii, która swoją droga zakończyła się.... no nie w moim stylu. Dla mnie to ogromny minus dla fabuły postapo gdzie zakończenie jest [UWAGA MAŁY SPOILER] pozytywne, dobre i usłane kwiatkami [KONIEC SPOILERA]

All That's Left in the World to warta polecenia queerowa pozycja, która stanowi niesamowity powiew świeżości w gatunku, który ostatnio zaczął mnie męczyć podobnymi motywami. Historia nie jest tylko ciepłą podróżą o przyjaźni, ale w nieoczywistych momentach może całkowicie zmienić się o 180 stopni nagle przyspieszając nasze bicie serca. Na szczęście nie zabiera z ust uśmiechu podczas rozmów naszej dwójki wieczorem przy kolacji gdy Andrew opowiada w ramach seansu jeden z filmów, które obejrzał przed apokalipsą.

Wkręciłam się już od pierwszych stron, a w trakcie nie nudziłam się nawet przez chwilę. Głowni bohaterowie byli całkowicie inni, a jednak tak samo samotni. Andrew jako największy życiowy szczęściarz w czasie trwania śmiercionośnego wirusa wpada w potrzask na niedźwiedzie. Po tym nieszczęśliwym wypadku ranny i głodny staje pod domem nieufnego chłopaka. W taki właśnie sposób poznaje Jamiego, który chce go zastrzelić. Klasyczny początek związku... prawda? Od tamtej chwili obserwujemy wolno rozwijające się uczucie pomiędzy ich dwójką. Bardzo lubię jak relacja rozwija się takim tempem bo kiedy w końcu dostajemy pierwsze światełko między bohaterami, to uśmiech nie schodzi z twarzy. Polubiłam sposób bycia Andrew od samego początku. Nawet w kryzysowej sytuacji nie opuszczało go poczucie humoru. Z czasem i Jamie zaczyna się bardziej otwierac, a swoimi przeciwieństwami zaczynają się wzajemnie dopełniać. Andrew momentami mnie nieco irytował w pierwszej połowie książki, jednak dalej było już dużo lepiej Trochę boli mnie to jak przedstawiona została Cara, mam wrażenie, że mało się o niej dowiadujemy i chciałabym ją poznać nieco lepiej. Mimo to fajnie, że się pojawiła, chociaż już na dość późnym etapie książki. Bardzo ciekawiło mnie jak zakończy się ta książka i w sumie epilog mnie w pełni usatysfakcjonował.

Śmiercionośny wirus zabił większość ludzkiej populacji, a ci, którzy przeżyli, muszą odnaleźć się w nowej rzeczywistości.

Nastoletni Andrew samotnie przemierzał Stany Zjednoczone, do dnia, w którym wpadł w pułapkę zastawioną na niedźwiedzie. Ranny znajduje w lesie dom, który okazuje się zamieszkany przez Jamiego.

Jamie, jedyny ocalały ze swoje rodziny na początku patrzy na Andrew podejrzanie i nie ufa jego słowom. Ba ! Chce go nawet zastrzelić !

Z czasem jednak szybko nawiązują nić porozumienia i wspólnie wyruszają w podróż po postapokaliptycznej Ameryce.

Jaka ta książka była cudowna ! Miałam przeczucie, że mi się spodoba, ale nie widziałam, że aż tak bardzo !

Bohaterowie są wspaniali, a ich relacja to majstersztyk. Czytając ich dialogi, co chwila wybuchałam śmiechem.

Chłopcy zmagają się oni z problemami, które mogą dotyczyć każdego z nas. Czują Samotność niezrozumienie, brak zaufania, oraz zmagają z dojrzewaniem, stratą i śmiercią bliskich osób. Znajdziemy tutaj również strony pełne szczęścia, nadziei, miłości oraz ciepła.

Andrew i Jamie czują się samotni, wyobcowani, inni. Połączy ich wyjątkowa przyjaźń i zrozumienie. Cudownie było patrzeć jak ta relacja nabiera tępa i zmienia się w coś o co warto walczyć.

Wątek miłosny jest napisany w niezwykle subtelny sposób.

" All that's letf in the world" , to piękna, wzruszająca, pełna przygód i akcji historia o miłości, poszukiwaniu siebie oraz o

Przyjaźni w tych najcięższych chwilach,

"All That's Left In The World. To, co zostaje po końcu świata" to powieść młodzieżowa, jakiej jeszcze nie czytałam. Dystopia i postapo, a do tego queerowy romans? To musi być dobre! 💚 Z początku jednak między nami nie zaiskrzyło, ale wraz z rozwojem akcji coraz bardziej przekonywałam się do tej historii. Główni bohaterowie - Andrew i Jamie - to bohaterowie, których szybko się nie zapomni. Pokazali mi przede wszystkim, że warto być wytrwałym w walce o przyszłość oraz warto otwierać się na nowe nieznane nam dotąd uczucia mimo naszych lęków.

Erik J. Brown napisał książkę przepełnioną bólem, strachem, ale nie zabrakło w niej też humoru i wzruszających momentów. Rozwijająca się relacja między chłopakami rozkleiła moje serce, ale musicie być przygotowani na to, że to jest naprawdę slow, slow burn 🤣

"Wszyscy byliśmy przerażeni. A strach sprawia, że robimy rzeczy, które w innych warunkach nie przyszłyby nam nawet do głowy".

Tytuł naprawdę warty poznania 🙈 No i ta okładka jest taka przepiękna 😭

recenzja opublikowana na instagramie: [Adres usunięty]er

,,All. that’s left in the world” to książka ukazująca niemoc człowieka w obliczu apokalipsy- codzienne zmagania z nową rzeczywistością i jego wolę przetrwania. Erik J. Brown połączył tą tematykę z queerowym romansem. Na przestrzeni historii autora, na tle opustoszałych Stanów Zjednoczonych, czytelnik ma okazję obserwować rozkwit budującego i dającego nadzieję uczucia między głównymi bohaterami, w świecie pełnym negatywów.

Zaczynając czytać powieść Erika J. Browna od razu poczułam niezwykle nastrojową atmosferę uwielbianego przeze mnie serialu ,,The last of us”, w którym współczesna cywilizacja została praktycznie zupełnie zniszczona. Wielokrotnie podczas czytania przywoływałam z niego sceny, dlatego podczas czytania naprawdę byłam zafascynowana wykreowanym przez autora światem w ,,All that’s left in the world”

Postapokaliptyczny klimat książki Erika J. Browna naprawdę mnie oczarował, jednak sięgając po tę pozycję spodziewałam się bardziej dynamicznej i trzymającej w napięciu fabuły. Momentami akcja bywała dosyć nużąca i powolna, jej tempo wielokrotnie gwałtownie się zmieniało, przez co zabrakło mi pewnej równowagi w tej historii.

Zdecydowanie atutem książki Erika J. Browna są jej pełni humoru i ciepła bohaterowie, których relacja skradła moje serce. Jamie i Andrew podczas swojej podróży w poszukiwaniu cywilizacji byli zmuszeni stawić czoła nie tylko nowej rzeczywistości i codziennym trudnościom, ale przede wszystkim własnym uczuciom. Wielokrotnie byłam poruszona rozwojem relacji bohaterów, którzy pokazali, że mimo trudnych okoliczności z jakimi przyszło im się mierzyć, są oni w stanie odnaleźć szczęście u boku drugiej osoby i dla niej stać się zupełnie innym, lepszym człowiekiem.

Mimo, że moja wizja książki Erika J. Browna nieco różniła się od zamysłu autora, to nie uważam tego za zawód- świetni queerowi bohaterowie w postapokaliptycznym świecie sprawili, że naprawdę dobrze się bawiłam, śledząc ich wspólną podróż

Świat już nie jest taki sam. Ludzkość przegrała z czymś na wzór tego, czym my mierzyliśmy się trzy lata temu. Podczas pierwszego spotkania Andrew i Jamie nie wiedzą, czy mogą sobie zaufać w świecie, w którym nie istnieje już żadne prawo, a ludzie stali się bezlitośni. Szybko jednak zawiązuje się między nimi przyjaźń. Postanawiają przejść kilometry w poszukiwaniu pomocy, o której świadczyć mają tajemnicze znaki. Czeka ich długa droga, podczas której odkryją "nowy" świat.

Mam bardzo mieszane uczucia, co do tej książki. Z jednej strony nie można odmówić ciekawego pomysłu na fabułę. Nastolatki i survival, to coś czego nie spotyka się często w literaturze młodzieżowej. Mimo, że dzieje się tu wiele, to ja zaangażowana byłam tylko kilka razy. Większość czasu się nudziłam. Andrew, kiedy nie żartuje jest dla mnie nie do odróżnienia od Jamiego. Ich narracje były tak podobne, że gdyby nie oznaczenia przed rozdziałami pogubiłabym się. Brakowało mi czegoś świeżego w opisach świata postapo. Większość niestety była mi już dobrze znana.

Nie trafiła do mnie ta książka, ale myślę, że wielu może się spodobać. Przede wszystkim na pochwałę zasługuje wątek miłosny, który nie jest wprowadzony na siłę, a rozwija się powoli. Książka daje również nadzieję na to, że dobro przetrwa największe katastrofy i zawsze znajdzie się ktoś kto pomoże w trudnej sytuacji.

Klimat tej książki jest przecudowny. Od pierwszych stron zakochałam się w głównych bohaterach. To jak obydwoje są totalnie innymi osobami, a później w swojej relacji odnaleźli siebie było przepiękne. Książka dała mi bardzo dużo komfortu, a jej czytanie był jak otulinie się miękkim kocykiem. Myślałam że fabuła będzie dosyć prosta a tu się zaskoczyłam! Książka zawierała wiele zwrotów akcji, miejsc, bohaterów przez co nie było momentu abym mogła się nudzić. Uwielbiam szybka akcje w której cały czas coś się dzieje a właśnie tak było w tej książce. Wątek romantyczny był przeuroczy i totalnie zakochałam się w relacji Andrew i Jamiego.

Poznajemy dwóch bohaterów, którzy zupełnie przypadkiem trafiają na siebie w postapokaliptycznych Stanach Zjednoczonych. Cały świat został zaatakowany przez tajemniczego wirus@, który wywoływał supergrypę i spowodował śmi*rć większości ludzkości. Andrew wpada w pułapkę na dzikie zwierzęta i niemal traci nogę. Udaje się mu dostać pod dom niczego nie spodziewającego się Jami’ego. Z początku traktują się z dozą dystansu, jednak po pewnym czasie uświadamiają sobie, że skoro obaj stracili wszystkich, mogą połączyć siły w obliczu tragedii. Wspólnie ruszają w poszukiwaniu pomocy i będą musieli pokonać przeszkody, które spotkają na swojej drodze.

Spodziewałam się prostej książki z motywem MLM, ale otrzymałam zdecydowanie więcej. Już od pierwszych stron mamy szansę mocno przywiązać się do bohaterów (poznajemy ich losy z dwóch perspektyw). Od samego początku spodobało mi się świetne poczucie humoru - które ratuje bohaterów w obliczu tego co dzieje się dookoła. Nie jestem fanką motywu drogi, jednak w tym przypadku bardzo mnie wciągnął. Co prawda czasem zbyt prosto wszystko dobrze się kończy - jednak to młodzieżówka więc nie uznaję tego za wadę. Podobało mi się, że bohaterowie mieli szansę powoli odkryć siebie - a to wszystko w dodatkowo utrudnionej sytuacji. Książkę czyta się w tempie ekspresowym i dostarczyła mi mnóstwo dobrej zabawy! Było wiele poważnych scen, ale też ogrom humoru, ciepłych bohaterów i smutnych chwil - wszystko się idealnie przenikało i dopełniało.

Ta pozycja zdecydowanie zachęciła mnie, żeby sięgnąć po jakieś książki postapokaliptyczne . „All that’s left in the world” sprawdzi się idealnie jeżeli szukacie jedynej w swoim rodzaju młodzieżówki, pełnej wspaniałych bohaterów. Ja będę do niej często wracać myślami.

🦠Recenzja:🦠

Książka opowiada historię Andrew’a i Jamiego, którzy stracili swoich bliskich. Żyją w czasie pandemii supergrupy i razem próbują przetrwać.

Opowieść ta naprawdę mnie poruszyła. Pokazuje ona z jednej strony ludzi którzy są w stanie bezinteresownie pomóc drugiemu człowiekowi, są serdeczni, sympatyczni i wielkoduszni oraz z drugiej strony ludzi którzy nie mają uczuć. Zabijają z zimną krwią, myślą tylko o sobie, narzucają innym własne wartości np. religie oraz orientacje. Chłopcy znajdują się w ciężkiej sytuacji ale mimo to się nie poddają. Ratują się nawzajem i zawsze mogą na siebie liczyć.

Czytając towarzyszył mi ogrom emocji. Lekturę pochłonęłam w dwa dni, była naprawdę wciągająca! Zapewniła mi świetną rozrywkę ale również nauczyła aby traktować innych w taki sam sposób w jaki ja chce być traktowana. Należy myśleć o innych a nie tylko o sobie. Przytoczę przykład z własnego doświadczenia. Gdy wybuchnęła wojna (Rosji z Ukrainą) ludzie tankowali samochody aby w razie czego móc uciekać. Każdy nalewał sobie benzyny tyle ile potrzebuje. (tak ze dwa baniaki).Jeden samochód podjechał z ogromną przyczepą i do niej tankował! Taki zapas nie był mu do niczego potrzebny (po co komu tyle benzyny?!). Inni stali w kilku kilometrowej kolejce po kilka godzin żeby kupić trochę benzyny a ten człowiek kilka godzin to tankował. I tak tego pewnie nigdy nie zużyje chyba że pojedzie traktorem na wycieczkę dookoła świata. Po prostu głupota niektórych ludzi jest nie do opisania. Wracając do książki bardzooo ją każdemu polecam bo jest warta przeczytania. 5/5⭐