Alias Emma

Emma Makepeace, nasza tytułowa bohaterka, to agentka specjalna. Dopiero co ukończyła szkolenie, a już otrzymuje poważne i bardzo odpowiedzialne zadanie. Kobieta musi chronić i eskortować Michaela. Mężczyzna jest lekarzem i synem rosyjskich fizyków nuklearnych, a służby specjalne nie ugną się przed niczym, by ich dopaść. Ochrona dla Michaela jest więc niezbędna, jednak Emma nie może liczyć na współpracę z jego strony. Dopiero, gdy młody lekarz zaczyna rozumieć powagę sytuacji, zgadza się na tę operację specjalną i wraz z agentką przemierzają ulice Londynu, starając się nie znaleźć na celowniku grupy GRU. Nie mogąc używać telefonów, kart kredytowych, korzystać z komunikacji, para ma 12 godzin, by ukończyć zadanie. Czy wyjdą z tego cało, oboje?

Książka bardzo mi się podobała, przemówiła do mnie wartka akcja i szybko płynąca fabuła. Czujemy tempo, jakie treści nadała Ava Glass, co zrozumiałe, skoro czytamy o ucieczce. Dyskretnie możemy podglądać relację rozwijającą się pomiędzy głównymi bohaterami. Może i w "Alias Emma" dałoby się znaleźć jakieś niedociągnięcia i punkty idealne do zaczepki. Ale ja się na nich nie skupiam. Chciałam ciekawej historii z fajnie utrzymanym tempem oraz rozrywki i to otrzymałam 👌🏻

„Przesuń się, Jamesie Bondzie, nadchodzi nowa bohaterka i jest fantastyczna”.

Okładka książki z rekomendacją Karen Cleveland zachęca do sięgnięcia i zanurzenia się w świat szpiegów.

Szkoda tylko, że ta powieść nie jest choć w połowie tak dobra jak „Muszę to wiedzieć” Karen Cleveland, którą miałem przyjemność czytać w 2018 r. Obie powieści łączy świat szpiegów, agentów z fikcyjną tożsamością, którzy mają ściśle określone zadanie do wykonania.

Nieznana polskiemu czytelnikowi Ava Glass debiutuje powieścią, która opowiada o brytyjskim wywiadzie, o agentach którzy na co dzień nie noszą broni. W sytuacjach zagrażających życiu zdani są na własne siły, sprawność fizyczną i umiejętności nabyte podczas szkolenia.

Emma Makepeace pozytywnie przeszła cały proces szkoleniowy jako świeżo upieczona agentka otrzymuje swoje pierwsze zadanie polegające na ochronie syna rosyjskich dysydentów.

„Ratowanie kogoś, kto nie chce się dać ratować nie jest łatwe”.

Rosyjskie służy specjalne chcą dopaść małżeństwo, które kiedyś zajmowało wysokie stanowisko w rosyjskim programie jądrowym. Fizycy nuklearni Jelena i Dmitrij Primałowowie są głównym celem grupy zabójców GRU. Naukowcom udało się przekazać tajne informacje brytyjskiemu wywiadowi i uciec z kraju. Jedyną osoba, która może doprowadzić GRU do miejsca ich pobytu jest ich syn Michael.

Akcja powieści dzieje się w Londynie i skupia się na głównej postaci agentce Emmie Makepeace, która to wszystkimi możliwymi sposobami próbie doprowadzić Michaela do bezpiecznej przystani. Agentka na wykonanie zadania dwanaście godzin. Nie może korzystać z zatłoczonych miejsc, musi unikać ulicznych kamer. Przez miasto trzeba przejść niczym duch. Czy można przejść przez kilkumilionowe miasto niezauważonym? Czy Emmie uda się ochronić życie Michaela, lekarza pracującego w jednym z tutejszych szpitali?

Początek powieści jest ciekawie ujęty i pędzi niczym Docklands Light Railway. Nie ma tu jednak takiego napięcia, które towarzyszyło mi we wspomnianej powieści Karen Cleveland. To bardziej powieść sensacyjna z marnym wątkiem miłosnym. Co to za agent, który zdradza swoją tożsamość osobie, której przyszło mu chronić? Niedociągnięć jest sporo, tak z przymrużeniem oka patrzę na tę opowieść. Nie wiem co takiego urzekło Karen Cleveland w tej powieści, ale jedno jest pewne; Emmie Makepeace daleko jest do postaci Jamesa Bonda. Ot takie szybkie czytadło z treścią, która zapewne pod koniec roku zostanie zapomniana.