A dokąd to?!

Książka Miry Białkowskiej to dla mnie zawsze swoisty miód na serce. Nie inaczej było tym razem, szczególnie że tekst trafił do mnie w trudnym czasie.

Bohaterka "A dokąd to?!" Aneta, młoda kobieta, jakich znamy wiele, staje na przysłowiowym rozdrożu. To, czego była pewna, okazuje się zupełną pomyłką, a ona sama, rezygnując po części z marzeń, musi ułożyć swój świat od nowa. Całe szczęście, że ma przy sobie osoby, które potrafią postawić ją do pionu kiedy tego potrzebuje i nie pozwolą na załamanie.

Jednak nasza bohaterka to twarda babka i nie zamierza, tak łatwo poddać się porażce i potrafi nas niejednym zaskoczyć, a tu przyznam, Autorka wywiodła mnie w pole i zaskoczyła finałem pewnej historii! Ja już gryzłam paznokcie z emocji, naprawdę!

"A dokąd to?!" to piękna, pełna emocji, zaskakujących zwrotów akcji, miłosnych historii, wzruszeń i tego co kocham wyjątkowo w prozie Miry- subtelnego, ale też czasem zadziornego poczucia humoru opowieść o tym, co w życiu cenne naprawdę. O tym, że warto porażki przerabiać w sukcesy, bo naprawdę, tuż za rogiem, za naszymi lękami może się kryć coś lub ktoś, dla kogo warto zaryzykować, nawet mimo teorii spiskowych w głowie własnej siostry.

Zaręczam, że bohaterowie "A dokąd to?!" są tak wspaniali, różnorodni, że każdy będzie usatysfakcjonowany. Będziecie się śmiać, wzruszać, czasem pewnie i przeklinać (pod nosem!), a jako wisienkę na tym torciku, macie w bonusie mnóstwo doskonałych fraszek.

Polecam z całego serca.

Stoisz na rozdrożu. Przed tobą dwie drogi. Pierwsza – dobrze znana. Wydeptana twoimi własnymi krokami, nasiąknięta łzami, ciężka od wspomnień. To ścieżka, na której widzisz siebie potłuczoną przez los. Poharataną. Z bliznami jeszcze świeżymi, pulsującymi bólem, które nie pozwalają zapomnieć. Tam czarne myśli nie odpuszczają. Oplatają ciasno, odbierają oddech, szepczą, że nic już się nie zmieni. Druga droga jest cicha. Jeszcze nienazwana. Niezapisana. Nie składa obietnic. Nie gwarantuje, że nie zrani. Nie zapewnia, że na jej końcu czeka szczęście. Ona sama tego nie wie. Ale ma w sobie coś, czego pierwsza już nie ma – możliwość. Możliwość, że w tej czarnej otchłani pojawi się szczelina światła. Mała. Ledwie widoczna. A jednak wystarczająca, by przypomnieć, że mrok nie jest wszystkim. Druga pozwoli ci pójść naprzód. Pierwsza już ci tego nie zapewni, bo doszłaś do ściany. Od ciebie zależy, co wybierzesz, kim chcesz być, kim się stać. Potłuczonym naczyniem czy nadzieją, że tuż za zakrętem czeka coś dobrego?

To opowieść o przewrotnym losie, który niesie ze sobą zarówno dobre, jak i bolesne zmiany. O świetle i ciemności. O radości splecionej ze smutkiem. O nadziei na lepsze jutro, która potrafi dodać skrzydeł, by za chwilę zostać wystawioną na próbę.

To historia o tym, że pozory mylą, a to, co widoczne na zewnątrz, rzadko oddaje prawdę o wnętrzu. O podnoszeniu się z upadków. O szukaniu własnej drogi. O miłości, która nie tylko uskrzydla, lecz także potrafi boleśnie zranić.

To także opowieść o sile rozmowy – potrzebnej jak tlen. Szczerej, oczyszczającej. Bo niedopowiedzenia potrafią wyrządzić więcej szkód niż najtrudniejsza prawda. O przyjaźni, która daje motywującego kopa do działania. Która potrząśnie, gdy trzeba, i wyciągnie pomocną dłoń, gdy świat zaczyna się walić. A wszystko to doprawione przezabawnymi sytuacjami i błyskotliwymi fraszkami, które nadają historii lekkości, autentyczności i głębi.

To poruszająca opowieść pełna emocji – o ludziach z krwi i kości, w których łatwo odnaleźć cząstkę siebie.