19 stopni

Czytacie książki, o których jest głośno w bookmediach? Może właśnie z polecenia, albo wręcz przeciwnie, ulegacie tych, które wręcz wyskakują z lodówki? Ja się nie uprzedzam do żadnych i z zasady podchodzę do każdej tak, że muszę sprawdzić na własnej skórze czy jest godna uwagi. Z "19 stopni" miałam nie lada problem, bo wcale nie byłam pewna czy to jest powieść dla mnie, a oprócz tego, patrząc na szum wokół niej zwątpiłam jeszcze bardziej. A mimo to, postanowiłam, że skoro już udało mi się upolować na targach w Krakowie, to przeczytam i zobaczę o co tyle hałasu.

Bo pewnie o tym, że Millie Bobby Brown autorką to tak nie do końca jest, to już wiedzą wszyscy. Tylko z drugiej strony, czy skoro to jej pomysł, to autorką jest ghost writer? Wokół tego tematu można podjąć dość ciekawą dyskusję...

Druga wojna światowa, Londyn, spadające bomby, czyhające za rogiem niebezpieczeństwo i w tym wszystkim ogromna, niespodziewana miłość. W takim właśnie momencie życia znalazła się Nellie, która wcale nie była przekonana do pewnego pilota, ale los postanowił inaczej. Wszystko jednak sypie się nie tylko przez wojnę, choć mogłoby się wydawać, że to jedyne co może na tamten moment popsuć wszystko. Nellie musi dokonać wyborów. Trudnych, bolesnych dla niej i rodziny, moralnie obciążających psychikę. Czy uda jej się wybrnąć i zakończenie może być szczęśliwe?

Wiedziałam, że nie będzie to lekka opowieść z gatunku romantycznych z wojną w tle, ale nie spodziewałam się, że może być tak emocjonalnie miażdżąca. Wyobraźcie sobie, że to jedna z tych, które później w nocy tak bardzo zaprzątają myśli, że i sny pędzą w tym kierunku. Dla mnie to było tak mocne uderzenie w czułe struny, że wręcz mój mózg mi ją zekranizował we śnie. Coś niesamowitego.

Wspomniałam wyżej, że to ghost writer jest autorem jako tako tekstu i w tym miejscu zwracam honor, bo okazuje się, że można w duecie stworzyć coś niesamowitego. Faktycznie to jedna z takich powieści, które zostają w serduchu na długo, jak nie na całe życie, a przy tym główni bohaterowie nie są sztuczni, naiwni, a wręcz przeciwnie, to osoby, które mogłyby być bliskie każdemu z nas.

Tę książkę widzę w tym roku pod choinką dla wielu czytelników, ale także dla osób, które są opornie nastawione do czytania, bo to może być ta, która przełamie niechęć, czy nawet zastój czytelniczy. Dla mnie to jedna z najlepszych, jakie w tym roku czytałam. Będę polecać na lewo i praw, bez zająknięcia się.

Recenzja powstała we współpracy z Time 4 Ya.

Historia oparta na faktach z życia babci autorki. II wojna światowa, Londyn bombardowany przez nazistów. Mieszkańcy chronią się przed nalotami na stacji metra, żyją w poczuciu zagrożenia ale starają się czerpać z życia ile się da. Jest przyjaźń, jest pierwszą gorąca miłość, jest tragedia, strata i żałoba, i dylematy moralne.

Historia ciekawa, ale opowiedziana bez wielkich emocji, trzeba zatrudnić swoją wyobraźnię, wczuć się w sytuację bohaterki. Czyta się szybko. Tytułowe stopnie to schody, na których zdarzył się tragiczny wypadek.

Czytałam tę książkę z zapartym tchem, ale nie mogło być inaczej, jeśli chodzi o tematykę II wojny światowej. Kupiłam ją mojemu już dorosłemu synowi, który skończył 18 lat, ale jak tylko wzięłam ją do ręki, to od razu stwierdziłam, że też muszę ją przeczytać. I tak przeczytał ją też mój mąż i młodszy syn.

„19 stopni” to książka, której akcja osadzona jest w czasach II Wojny Światowej. Autorka zabiera nas do Londynu, który bombardowany jest przez Niemcy. Poznajemy Nellie Morris, która jest asystentką burmistrza. Kobieta pewnego dnia poznaje amerykańskiego pilota. Na początku dziewczyna broniła się przed uczuciem jakim zaczynała darzyć Raya. Z czasem jednak poddaje się miłości. Jej szczęście nie trwa długo. Niszczy je wojna. Podczas jednego z nalotów dochodzi do tragedii. Co dokładnie wydarzyło się? Jak zachowa się Nellie? Czy miłość będzie potrafiła każde rany? Przekonacie się sami.

Książka dostarczyła mi wielu emocji. Jak każda, która opisuje los ludzi w trakcie II Wojny Światowej. Jest tutaj dużo dylematów, strachu, bólu, niepewności tego co będzie jutro, ale również miłości, która nie jednemu dała siłę by żyć. Historia opisana w książce oparta jest na autentycznych wydarzeniach, co dodatkowo sprawia, że czyta się ją z zapartym tchem.

Książka chociaż przeznaczona dla młodzieży, to myślę że powinien ją przeczytać każdy fan powieści historycznych. Dodam jeszcze, że „19 stopni” jest debiutem literackim Millie Bobby Brown i uważam, że bardzo dobrym debiutem. Polecam!

„19 stopni” to powieść przenosząca czytelnika do Londynu w 1942 r., do miejsca nalotów niemieckich samolotów wojennych. Młodziutka Nellie Morris mieszkająca wraz z rodzicami i rodzeństwem we wschodniej części stolicy, pragnie czerpać z życia garściami, mimo panującej obecnie sytuacji. Właściwie od zawsze przyjaźni się z Babs i jej starszym bratem Billy’m, który w ostatnim czasie zdał sobie sprawę z tego, iż żywi do swej przyjaciółki głębsze uczucia. Dość nieoczekiwanie Nellie spotyka na swej drodze Ray’a Fleming’a, amerykańskiego lotnika. Początkowo Nellie jest wrogo nastawiona do Amerykanina, ale z czasem przestaje się opierać rozwijającemu się w jej sercu uczuciu.

Gdy młoda kobieta w końcu zorientowała się, co zaczęło się między nimi dziać, ciężko jej było rozstać się z Ray’em choćby na dzień czy dwa. Wszystko układało się po myśli Nellie i jej rodziny, udawało im szczęśliwie ukrywać się przed bombardowaniem, do czasu wydarzeń pewnego feralnego dnia w 1943 roku…

To piękna i wzruszająca opowieść o młodości w czasach wojny, a także o niewinnej, pierwszej miłości, która jest silniejsza niż każde inne uczucie. W tej powieści znajdziemy mnóstwo poruszających, chwytających za serce momentów, które jeszcze dobitniej zobrazują bestialstwo wojny oraz siłę rodziny i przyjaciół. Ogrom skrajnych emocji, wsparcie ze strony bliskich osób, tęsknota, lęk przed tym, co niesie przyszłość powodują, że ciężko oderwać się od lektury „19 stopni”. To bardzo niepozorna książka, nie spodziewałam się, że dostarczy mi aż tylu wzruszeń.

Historia opisana w tej powieści, uświadamia, że nie tylko bomby zrzucane na miasto przez wrogów doprowadzały do śmierci mieszkańców, czyhała ona również w najmniej spodziewanych miejscach. Chwila nieuwagi, zamyślenie, pośpiech – to wszystko mogło doprowadzić do tragicznej w skutkach sytuacji. Jest to niewątpliwie historia skłaniająca do refleksji, sprawiająca, że czytelnik zatrzyma się na moment i pomyśli nad kruchością życia ludzkiego oraz nad ulotnością szczęśliwych, radujących serce chwil.

Polecam tę książkę przede wszystkim miłośnikom historii romantycznych osadzonych w czasach wojny. Idealnie sprawdzi się również jako lektura dla młodszych czytelników (+14).