Życie pana Moliera

Z całego serca kocham Bułhakowa i od jego książek nie sposób oderwać się żaden sposób. Dlatego też musiałem koniecznie sięgnąć po tą lekturę. Prezentuje bardzo ciekawe spojrzenie na historię życia Moliera, z perspektywy przyjaciela, który dobrze go znał i miał okazję obcować z nim na co dzień. Bardzo ciekawe było też to, że opowieść nie została opublikowana za życia autora, ale dopiero 22 lata po jego śmierci. Dla mnie jedna z tych opowieści, które warto przeczytać i dają nowe spojrzenie na życie jednego z bardziej znanych na świecie autorów. Pokazuje życie od środka, takie jakie było, bo przecież z perspektywy bardzo bliskiej osoby.

Uwielbiam czytać biografie. Zawsze świetnie odnajduje się przy tego typu książkach. Po prostu ciekawi mnie zawsze, jak wyglądało życie danej osoby, czym się kierowała przy przeróżnych wyborach i co miało na nią największy wpływ. Kilka dni temu przeczytałem książkę "Życie pana Moliera", którą napisał Michaił Bułhakow. Muszę przyznać, że dawno nie miałem tak dobrej, tak wszechstronnej i wielopłaszczyznowej biografii. Co więcej, momentami miałem wrażenie, że czytam nie tylko biografię francuskiego pisarza, ale także byłem w stanie wyłapać wątki biograficzne samego Bułhakowa. Jeśli lubicie tego typu książki, to koniecznie musicie i tę lekturę przeczytać. Warto.

Autor: Michaił Bułhakow

Tytuł: Życie pana Moliera

Wydawnictwo:Wydawnictwo MG

Premiera: 2021-01-27

Michaił Bułhakow uważał Moliera za kogoś szczególnie mu bliskiego, choć Molier miał więcej szczęścia jako pisarz: jego sztuki były wystawiane, sam w nich grywał i cieszył się zasłużoną sławą. Bułhakow przeciwnie – Życia pana Moliera nigdy nie ujrzał w druku ani na scenie. Powieść trafiła do czytelników 22 lata po śmierci autora. W Życiu pana Moliera Michaił Bułhakow przedstawia pełną upokorzeń i rozczarowań egzystencję twórcy, którego współcześni nie doceniają, gdyż swym geniuszem przerasta otoczenie o całe epoki, a jego losy zależą od kaprysu tyrana. Losy Bułhakowa również zależały od tyrana, przejmująco brzmią więc ostatnie słowa powieści: „…ja, któremu nigdy nie będzie sądzone go zobaczyć, przesyłam mu na pożegnanie moje pozdrowienie”. Bardzo długo czekałam, aż będę mogła sięgnąć po tą książkę, odkąd tylko ją zobaczyłam, ogromnie mnie zaciekawiła. Z przykrością musze jednak stwierdzić, że jest to moje największe rozczarowanie w 2021 roku. Moim zdaniem, ta książka jest bardzo nijaka, opowiada o wszystkim i o niczym, niby miała być to biografia Moliera, a w wielu rozdziałach nawet nie było o nim mowy. Niestety nie znajdziemy tutaj ani pięknego stylu, ani jezyka, a tym bardziej już interesującej akcji. Z ogromnym bólem na sercu, musze wam powiedzieć, że była to ogromna strata czasu… 3/10