Choć moje osobiste #metoo miało miejsce na długie lata przed tym ogólnoświatowym, mam wrażenie, że tak naprawdę wysłuchana i usłyszana zostałam dopiero wtedy, kiedy pojedyncze głosy, takie jak mój, zabrzmiały w przepotężnym chórze niezgody. Jak każda z osób, które wykrzyczały w tym chórze publicznie swój sprzeciw wobec traktowania słabszych od siebie jak seksualne zabawki, zainkasowałam i przyjmuję nadal niewyobrażalną dawkę internetowego hejtu, pogardy, szyderstwa i towarzyskiego ostracyzmu, nie mówiąc o utracie zatrudnienia. Tak się broni konający system. Zapłaciłam słoną cenę - trudno, stać mnie!
Paulina Młynarska
Paulina Młynarska, dla przyjaciół Lola, rocznik 1970. Pisarka, felietonistka, blogerka, autorka scenariuszy, piosenek i wierszy. Działaczka na rzecz praw kobiet, feministka. Dawniej dziennikarka oraz producentka radiowa i telewizyjna związana z rynkiem polskim i francuskim. Jeszcze dawniej - aktorka filmowa, teatralna i kabaretowa, a także modelka. Cztery razy wychodziła za mąż, trzykrotnie emigrowała z Polski. Sama o sobie mówi, że przeżyła już co najmniej sześć życiorysów, a to przecież dopiero początek!
Pytana o swój największy sukces, odpowiada: "Niezależność! To, że udaje mi się zachować naprawdę duży margines osobistej wolności". A że ta wolność ma swoją cenę? Trudno. Młynarska twierdzi, że ją stać! Mieszka w maleńkim domku na Krecie. Na jego dachu urządziła własne studio, w którym uczy hatha i yin jogi oraz teorii jogi i technik medytacyjnych. Z kuchni zaś nadaje audycje swojej prywatnej telewizji "Kreta - wolna kobieta!". Można je oglądać na kanale Pauliny na YouToube. Jest matką choreografki i performerki Alki Nauman. Kocha tango argentyńskie i w ogóle życie. Nad życie!
Jaki charakter mają teksty zawarte w książce "Zmierzch lubieżnego dziada. Felietony po #MeToo"?
Książka stanowi zbiór bezkompromisowych felietonów skupionych wokół zmian społecznych wywołanych przez globalny ruch #MeToo. Paulina Młynarska analizuje w nich mechanizmy patriarchatu oraz systemowy opór wobec kobiet domagających się podmiotowości. Teksty łączą osobiste doświadczenia z odważną diagnozą współczesnych relacji władzy i płci. Lektura oferuje mocne, feministyczne spojrzenie na rzeczywistość po przełamaniu tabu dotyczącego przemocy seksualnej.
Czy publikacja skupia się wyłącznie na osobistych przeżyciach autorki?
Publikacja wykracza poza ramy autobiografii, stając się głosem w szerokim chórze sprzeciwu wobec nadużyć. Autorka osadza własną historię w szerszym kontekście społecznym, pokazując, jak indywidualne doświadczenia wpisują się w ogólnoświatową walkę o prawa kobiet. Felietony demaskują cynizm systemu broniącego starego porządku poprzez hejt i towarzyski ostracyzm. Jest to analiza zjawisk kulturowych, a nie tylko intymny dziennik wspomnień.
W jakim tonie Paulina Młynarska prowadzi narrację w swoich felietonach?
Narracja jest prowadzona w sposób bezpośredni, odważny i pełen determinacji w dążeniu do prawdy. Autorka nie unika trudnych tematów, posługując się językiem dosadnym, który ma na celu wstrząśnięcie sumieniem czytelnika. Styl pisarski cechuje się dużą dawką niezależności oraz brakiem zgody na narzucone kobietom role społeczne. To lektura dla osób ceniących wyraziste opinie i intelektualną uczciwość bez zbędnego upiększania faktów.
Dla kogo ta książka może okazać się zbyt trudna lub nieodpowiednia?
Lektura ta nie jest odpowiednia dla osób poszukujących lekkiej rozrywki lub unikających konfrontacji z bolesnymi tematami społecznymi. Ze względu na poruszaną tematykę przemocy i systemowej opresji, treść może być obciążająca emocjonalnie dla czytelników niegotowych na mocne, feministyczne manifesty. Osoby o bardzo konserwatywnych poglądach mogą poczuć silny dyskomfort podczas czytania krytyki tradycyjnych struktur władzy. Książka wymaga od odbiorcy otwartości na trudny dialog o zmianach obyczajowych.
Czy lektura wymaga znajomości wcześniejszej działalności internetowej Pauliny Młynarskiej?
Treść felietonów jest w pełni zrozumiała bez konieczności śledzenia mediów społecznościowych czy audycji autorki. Każdy tekst stanowi zamkniętą całość merytoryczną, która broni się jako niezależna wypowiedź literacka i publicystyczna. Znajomość projektu "Kreta - wolna kobieta!" może wzbogacić odbiór, ale nie jest warunkiem koniecznym do pełnego zrozumienia przekazu. Książka została przygotowana tak, by dotrzeć do każdego czytelnika zainteresowanego literaturą faktu i prawami kobiet.
