Złote nietoperze

Sięgnęłam po tę książkę, gdy zabrakło mi kryminałów do czytania, a opis na okładce zachęcał obietnica tajemnicy do odkrycia. W tej historii dzieje się tak wiele, że trudno jest stwierdzić, jaki to gatunek. Poznajmy losy dwóch kobiet, które łączy tylko jeden mężczyzna. I na dodatek tym co je łączy to to, że obie zaznały od niego dużo krzywdy. Atmosfera w tej historii była specyficzna, ale fabuła na pewno była ciekawa i cieszę się, że skończyłam tę historię. Jest to pierwsza książka tej autorki jaką przeczytałam i z chęcią sprawdzę jej inne powieści w przyszłości. 

“Złote nietoperze” to historia dwóch kobiet, które kochały jednego mężczyznę. Chociaż moim zdaniem Matylda bardziej kochała Wzgórze na którym mieszkali niż Mateusza. Ale na swój sposób dążyła go uczuciem. Matylda i Lora zostają oszukane przez mężczyznę, chociaż żadna z nich nie sądziła co takiego ukrywał. A za uszami miał bardzo dużo.

Gdy zobaczyłam ten tytuł i przeczytałam opis bardzo chciałam przeczytać tę książkę. A po jej skończeniu nie wiedziałam co mam o niej myśleć. Myślałam, że bardziej mnie wciągnie, a wyszło tak średnio.

Przede wszystkim za mało jej dialogów, a za dużo opisów. I chyba właśnie przez to troszkę mi się dłużyło czytanie. Chociaż nie ukrywam, że czasami rozmowa między Lorą, a Matyldą rozśmieszały mnie.

Natomiast bardzo podobał mi się wątek samego Mateusza. Od początku wiedziałam, że coś ukrywał. Ale to co odkryły o nim kobiety, mocno mnie zaskoczył, ani razu o tym nie pomyślałam.

No i postacie Matyldy i Lory. Tak bardzo różne, a jednak podobne. Obie były naiwne, chociaż każda na inny sposób. Z zaciekawieniem patrzyłam jak zmienia się ich wzajemna relacja.

I tak sobie myślę o tej książce i myślę. Pomysł na fabułę mi się podał, wiec po prostu nie podszedł mi styl autorki. 🤷🏻‍♀️

Może kiedyś sięgnę po inną książkę autorki i przekonam się czy tylko ta książka średnio mi podeszła czy po prostu twórczość autorki nie do końca jest dla mnie.

@onaczytanoca

"Złote nietoperze" skończyłam czytać dziś rano. To świetna książka, która ukazuje nam historię dwóch, zupełnie różnych od siebie kobiet, które skrzywdził jeden mężczyzna. Przyznam, że sama doznałam zawodu miłosnego, więc utożsamiam się z bohaterkami tej powieści i wiem, co czują. Fabuła przez to wydaje mi się jeszcze ciekawsza, a bohaterkom opowieści mocno kibicowałam przez wszystkie strony książki. Nie znajduję w tej książce istotnych minusów. Serdecznie polecam ją każdej dziewczynie, niekoniecznie skrzywdzonej przez faceta.

[Współpraca reklamowa] Prószyński i S-ka

„Złote nietoperze” to książka o przemijaniu i o dokonywaniu życiowych wyborów.

Bohaterowie debiutanckiej powieści Pani Grażyny Jaromin-Gałuszki to dwie kobiety, które znały tego samego mężczyznę. Matylda to osoba, która była przy jego śmierci. Można powiedzieć, że czekała na ten dzień, by w końcu móc odpocząć po wyczerpującej opiece nad Mateuszem. Drugą kobietą jest Lora, która opuściła go przed laty. Los tych dwóch kobiet splata się po śmierci mężczyzny w domu na Wzgórzach. Kobiety były różne pod każdym względem. Ich charaktery wzajemnie się ścierały, ale pomimo to potrafiły odnaleźć wspólny język, a nawet zaprzyjaźnić się. Matylda, to prosta kobieta ze wsi, która kocha swoje miejsce zamieszkania. Lora z kolei to pani, która lubi dobrze wyglądać i ma wiele energii w sobie. Wiele je dzieli, ale również wiele łączy. Każda z nich oprócz faktu, że kochała tego samego mężczyznę, miała swoje demony z dzieciństwa. Jakie? Przekonajcie się sami.

Muszę przyznać, że książka na początku mnie nudziła. Opis pogrzebu Matusza i problemy z niesforną gęsią były dla mnie prawie nie do przebrnięcia. Jednak później, gdy dwie kobiety spotkały się i gdy na światło dzienne wychodziła przeszłość Mateusza czytało mi się naprawdę dobrze. Autorka nie od razu przedstawiła nam życie zmarłego, ale stopniowo. Dzięki czemu książkę czyta się z zapartym tchem i z coraz większym zainteresowaniem. Zwłaszcza gdy został wpleciony w ten sielski klimat wątek sensacji. Autorka wykreowała świetne bohaterów. Ich wady i zalety. Ukazała doskonale fakt, że można z kimś wspólnie mieszkać przez lata i nic tak naprawdę o nim nie wiedzieć.

„Złote nietoperze” jak wspomniałam wcześniej to pierwszą książka jaką napisała pani Grażyny Jaromin-Gałuszki. Jej pierwsze wydanie miało miejsce w 2007 roku. I chociaż znam twórczość autorki, to jakoś nie miałam okazji przeczytać tej książki przez tyle lat. W październiku tego roku książka ta została ponownie wydana i nie żałuję, że w końcu po nią sięgnęłam. Polecam fanom twórczości pani Grażyny oraz tym, którzy jeszcze nie mieli okazji poznać jej książek.