Złodziejka dusz

"Złodziejka dusz" to niesamowita powieść,która wciągnęła mnie i zaczarowała od samego początku.Jest tu wszystko na odpowiednim miejscu,wszystko dopracowana w najmniejszym calu,nie ma tu czegoś co by było zbędne.Styl autorki i jej warsztat pisarski jest godny pochwały,gdyż język jakim się posługuje jest sam w sobie prosty ale ma w sobie coś co sprawia,że książkę czyta się bez opamiętania.Nawet opisy,których jest tu trochę są tak dopracowane,tak zbudowane,że chłonie się je i nie ma się dosyć.Ma się wrażenie jakby samemu było się bohaterem powieści.A sami bohaterowie?Są tak ciekawie przestawieni,tak dopracowani i barwni,że trudno od nich uciec.Każdy z nich ma swoją historię i swoje tajemnice,które z biegiem książki odkrywamy i nie można się zatrzymać.Bo fabuła jest tak stworzona,tak dopracowana,że książki nie sposób będzie czytelnikowi z niej zrezygnować i odłożyć ją na potem. Fabuła jest po prostu genialna.Do samego końca nie wiedziałam co mnie czeka, ponieważ liczyłam się z tym, że z autorką książki "Złodziejki dusz", na pewno zakończenie nie będzie banalne i oczywiste.

Jestem w zasadzie zwolenniczką kryminałów ale książki Renaty Kosin zasiały w moim sercu ziarenko szczęścia i miłości do takich opowiadań jak ta "Złodziejka dusz".Na pewno nie zapomnę o tej książce zbyt szybko a autorka zostanie moja ulubioną pisarka.Polecam .

"Książkowy kurz odurzał prawie jak narkotyk i jak ON uzależniał,ale bez szkodliwych następstw.Jedyne było takie,że człowiek z czasem nie potrafił się obyć bez zapachu starych książek i z trudem się z nimi rozstawał.

Zawsze chętnie sięgam po książki Renaty Kosin - są bardzo oryginalne i niepowtarzalne. Pani Renata potrafi świetnie konstruować swoje powieści, zaciekawić i wzbudzać w czytelniku emocje - to bezcenne. W jej powieściach znajdziecie tajemnice z przeszłości, które kładą się cieniem na teraźniejszości - tak było i tym razem.

Anastazja Niebieska jest młodą singielką, która właśnie zakończyła toksyczny związek, ale nadal mieszka ze swoim Ex, który nie ma się gdzie podziać, a ona ma za miękkie serce, aby go wyrzucić z mieszkania. Młoda kobieta jest bibliotekarką, która kocha swoją pracę. Pewnego dnia otrzymuje niecodzienna propozycję zaopiekowania się domem swoich kuzynów. Jest rozdarta pomiędzy chęć opuszczenia mieszkania, a obowiązek, jaki składają na nią mało znani członkowie rodziny. W końcu wyjeżdża i staje przed furtką pięknej, rodzinnej willi z ogrodem, w której ma zamieszkać i zarchiwizować bibliotekę. Jest równocześnie zaintrygowana i trochę przerażona. Dom jest piękny i bardzo uporządkowany, co pozytywnie nastraja Anastazję. Poznaje okolicę, poznaje sąsiadów i mieszkańców miasteczka i dowiaduje się o swojej przodkini, również Anastazji Niebieskiej zwanej złodziejką dusz, do której należał dom i cześć księgozbioru. Podążą jej śladami, chcąc poznać prababkę i rozwiązać zagadkę z przeszłości, do której przewodnikiem jest tajemniczy list, który otrzymuje. Cieszy się pracą z książkami, uwielbia stary dom i nawet duchy jej nie przeszkadzają. Ten dom i decyzja, jaką podjęła odmieniają jej życie.... Bezpowrotnie !

Złodziejka dusz to pięknie napisana powieść pełna tajemnicy i metafizyki. W starej willi nic nie jest oczywiste, a duch Anastazji seniorki zdaje się unosić w jego wnętrzach, co zupełnie nie odstrasza młodej Anastazji. Autorka intryguje, zwodzi i ciekawi czytelnika. W książkę trzeba się wczytać i poświęcić jej czas na początku, aby móc delektować się nią w dalszej części.

Renata Kosin ma swój unikatowy i bardzo specyficzny styl, który ja bardzo lubię i zawsze z przyjemnością sięgam po jej powieści.

[Adres usunięty]

Anastazja to imię niebanalne, tak jak i niebanalna jest bohaterka powieści Renaty Kosin. Uporządkowana i zwariowana jednocześnie. Kocha książki i tajemnice. Gdy przeprowadza się do starej rodzinnej posiadłości jej świat wywraca się do góry nogami...

Już dawno nie trafiłam na tak zaskakującą i wciągającą lekturę jak "Złodziejka dusz". Powieść napisana tak lekkim i przyjemnym piórem, że nie sposób się od niej oderwać. Bardzo podoba mi się postać Anastazji. Choć z jednej strony to urocza, zwariowana kobieta, to z drugiej czuje się bardzo zagubiona. To jedna z tych bohaterek, które łatwo można poubić, a na pewno każda kobieta znajdzie w niej jakieś swoje cechy. Zabawna, naturalna, szczera, szalona i ,przede wszystkim, naturalna. Nie jest wymuszonym tworem tylko kobietą z krwi i kości. Wszystkie jej perypetie tworzą niesamowitą opowieść o miłości, poszukiwaniu swojego miejsca, o życiu. Choć wspomniałam już, że "Złodziejka dusz" napisan jest lekko, to powieść o wielu znaczeniach. Ciekawa, oryginalna historia, dobre portrety psychologiczne, wnikliwa analiza obyczajowa. To jedna z tych książek, które sprawiają, że chcemy poznać inne utory autorki. Lubię proste opowieści/ Takie, które mówią o na , o naszym świecie, jednak nic nie upiększa prostej opowieści bardziej niż odrobina magii.

"Złodziejka dusz" to złodziejka czasu. Książka, której nie da się odłożyć. Trzymająca w na[ięciu, pełna emocji. Dobra zarówno na zimny wieczór jak i na letni relaks. Książka, która pociąga za sobą czytelnika i nie wypuszcza go ze swych szponów. Iddealna dla tych, którzy lubią dobrze skontruowane opowieści, interesujących bohaterów i książki, które dają tematy do przemyśleń. Gorąco polecam !