Złamane serca. The Camorra Chronicles. Tom 5

„Złamane serca” to już piąty tom serii mafijnej Cory Reilly i nie wiem czy tylko ja mam wrażenie, że każdy kolejny tom, jest słabszy od poprzedniego? Każdy z przeczytanych przeze mnie tomów w większym czy mniejszym stopniu wzbudzał moje zainteresowanie i chęć poznania danej historii. W tym natomiast jedyne o czym myślałam, to żeby ta książka się w końcu skończyła… nawet był w niej jeden moment, kiedy pomyslałam - o cholera! To jest to, teraz będzie taki zwrot akcji, że ta książka przestanie być przesłodzoną historią nastolatków i zacznie się akcja, chęć mordu i zemsty… ale niestety stronę dalej moje marzenia legły w gruzach i na nowo zaczęłam odliczanie stron do końca…

Tym razem mamy historię Savio, który jak zapewne wiecie z poprzednich części, jest najbardziej wyluzowanym z braci Falcone. Jednonocne przygody, najlepiej z pięknymi i chętnymi dziewczynami, które wiedzą, że na coś więcej liczyć nie mogą - to coś co uwielbia i praktykuje. Nie ma w planach związków, ani ślubów, co bardzo smuci Gemmę Bazzoli, dziewczynę, która zna się z Saviem od dziecka i która od dziecka też się w nim podkochuje. Jako nastolatka nie marzy o niczym innym, jak o ślubie z nim, dlatego na każdy możliwy sposób namawia ojca aby mu ją obiecał, wtedy dziewczyna miałaby stać się jego żoną, gdy skończy osiemnaście lat. Savio ani myśli się na to zgadzać…do momentu aż Gemma zostaje obiecana komuś innemu… wtedy uruchamia się w nim „pies ogrodnika”…

Jeśli chodzi o plusy tej książki, to podobała mi się postać Savio, był dosłownie taki jaki myślałam, że będzie - wyluzowany, z ciętym językiem, oddany rodzinie - i nie przeliczyłam się. Co więcej bardzo podobały mi się jego treningi i sam ich zamysł i to, że Gemma też była na ich punkcie zafiksowana i sama podejmowała się walk z braćmi Falcone. Niestety bardzo dało się odczuć niedojrzałość głównej bohaterki i ja doskonale wiem, że ona była nastolatką, jednakże mnie jej myślenie nieraz tak mocno irytowało, że w jednym momencie ucieszyłam się, że jej się coś przytrafiło - tak wiem, nie powinno, ale cóż :P Między bohaterami z pewnością brakowało mi jakiejkolwiek chemii. Ich niedojrzałość uczuciowa była naprawdę denerwująca - w sumie jeśli chodzi o Savio to on był cały czas przedstawiany w ten sam sposób, ale Gemma robiła z siebie taką bezmyślnie zakochaną dziewczynkę, która tak jakby znalazła swojego idola i jej życie opiera się tylko na miłości do niego, rozpoczyna się wzdychanie i próba na siłę przykucia jego uwagi. O Boże… jestem na to zdecydowanie za stara już… dobrze, że w międzyczasie na arenie pojawiała się reszta braci Falcone, ale pomimo wszystko ta część wypada jak narazie najsłabiej z całej serii. Oby „Złamane pragnienia” były lepsze… choć już czuje lekki zawód po tych dwóch tomach, które przeczytałam…

Piąty tom serii o braciach Falcone to kolejny dobry tom. Jednak autorka ma to do siebie, że ma w serii gorsze i lepsze tomy. Tom I był niejako łącznikiem serii złączeni i serii o Camorze. Obie serię łączą się ze sobą, a i w tym tomie mamy nawiązanie do bohaterów tamtej serii. Tom 2 i tom 3 by świetne tom 4 poświęcony był niejako ogólnikowo braciom Falcone z punktu widzenia Kiary. Tu mamy historie kolejnego z braci tym rem na świecznik poleciał Savio.

Gemma to młoda dziewczyna, która wychowuje się w konserwatywnej , tradycjonalnej rodzinie włoskiej. Zasady, w jakich została wychowana są dość staroświeckie. Jednak dziewczyna się ich twardo trzyma. Jako mała dziewczynka, potem nastolatka dostaje szanse na naukę samoobrony z Savio. To w jej rodzinnie jest dość dużym luźne. Młoda dziewczyna zwana Kitty zakochuje się w młodym ówcześnie chłopaku i mimo lat jej uczucie nie zmienia się. Tylko niestety nie jest odwzajemnione. Jako 16-latka zostaje obiecana pewnemu młodzieńcowi.

Savio to młody chłopak. W poprzednich częściach poznajemy go jako młodego nastolatka, który dojrzewa do dorosłości. Tu mamy także jego młodzieńcze lata. Prolog zaczyna się od scenki gdy ma 14 lat potem staje się dorosły i ma łatkę męskiej dziwki. Czy Savio faktycznie nie przepuści okazji do przespania się z kobietą? A może to jego sposób na poradzenie sobie z traumą? Wszystko się zmienia z momentem, gdy Gemma zostaje obiecana jego przyjacielowi. Savio nie może na to pozwolić. Czym kieruje się chłopak? Czemu musi mieć Gemmę dla siebie, skoro nie zwracał na nią uwagi?

Historia dobrze napisana, są wątki łączące się z poprzednimi częściami. Losy Savio i Gemmy przeplatają się z informacjami z dalszą historia pozostały braci Falcone. Co wyróżnia tą historię? Ano Gemma, która nie jest słodką młodą dziewczyną. Owszem robi maślane oczy i próbuje zdobyć Savio ale pomimo młodego wieku trzyma się zasad do końca. Jest twarda, potrafi się obronić, a jednocześnie jest skromna i zdystansowana. Z czasem odnajduje się i staje się dojrzalsza. Zabrakło mi jednak tego pazura z tomu 2 i 3. Jest mniej mafii a więcej skupienia na relacjach między dwójka bohaterów. Bracia Falcone także stracili ze swojej ostrości stali się takimi zwykłymi mężami czy ojcami. Mam nadziejże kolejny tom dotyczący Adamo będzie dużo lepszy. Jednak na niego przyjdzie nam trochę poczekać, bo kolejny będzie znów tomem , który przeniesie nas do rodziny w Chicago...

Savio Falcone to kolejny z braci Falcone, którego w pełni świadomie mogę nazwać pewnego rodzaju lekkoduchem, który moim zdaniem zasługiwał na pewnego rodzaju pstryczek w nos. Gemmę Bazzoli poznajemy jako młodą dziewczynkę, która od zawsze była zauroczona jednym z braci, a tak naprawdę już w tym wieku poczuła niego coś więcej.

Złamane Serca wywołały we mnie dużo emocji, tych z rodzaju "trzymajcie mnie, bo tam wejdę". Gemma była wychowana w rodzinie, która miała bardzo restrykcyjne podejście do seksualności, czy też wyglądu kobiety i to w jaki sposób powinna się ona ubierać. Żyjąc w takiej rodzinie Gemma starała się żyć zgodnie z jej zasadami, mimo tego, że zakochała się w Savio, wpojone jej zasady wgryzły się w głębię jej duszy i umysłu. Savio był jej kompletnym przeciwieństwem - do łóżka pchały mu się dziewczęta, z których ON chętnie korzystał, nie zważając na nic innego tylko na własną przyjemność.

Nie zliczę, ile razy miałam ochotę kopnąć Savio, ponieważ potrafię zrozumieć jego niesamowitą wytrwałość seksualną, ale co mnie irytowało? Podejście Savio do Gemmy. Owszem, ON mógł wszystko, ale ona nic - idealnie przychodzi mi do głowy stwierdzenie "mieć ciastko i zjeść ciastko". Gemma też nie była bohaterką idealną, ale ona po prostu zakochała się w Savio całym swoim sercem i mimo tego, że była czasami naiwna to kiedy została popchnięta pod ścianę to potrafiła zawalczyć o swoje.

Zawsze są dwie strony medalu, ale bywają chwile, kiedy o swoją godność czasami trzeba zawalczyć z podniesionym czołem, bo mimo przeciwności losu każdy jest wiele warty, po prostu czasami trzeba komuś pomóc otworzyć oczy.

„Sarkazm stał się moją bronią.”

W końcu przyszedł czas na Savio! Chłopak jest prawdziwym Falkone, w niczym nie ustępuje swoim niebezpiecznym braciom. Uwielbia dziewczyny, nigdy żadnej nie odmawia, a te ciągną do niego jak pszczoły do ula. Patrząc z boku widzimy beztroskiego lekkoducha, który do życia podchodzi z uśmiechem. Ze wszystkiego i wszystkich potrafi zakpić, ale kiedy trzeba jest uprzejmy i grzeczny, czym skutecznie potrafi zjednać siebie kobiety. Nazwisko, które nosi otwiera przed nim wszystkie drzwi w Las Vegas, a ON sam jest nietykalny.

Gemma Bazzoli od zawsze kocha się w Savio, a jej brat jest jego najbliższym przyjacielem. Dziewczyna została wychowana w konserwatywny sposób, ubiera się bardzo skromnie, należy do kościelnego chóru, nigdy nawet się nie całowała. Właśnie została komuś obiecana, co bardzo nie podoba się Savio. Ta dziewczyna jakoś szczególnie wryła się w jego beztroskie serce. Czy Savio pozwoli, na to, aby ta należała do innego, czy będzie wstanie poświęcić coś, co jest dla niego bardzo ważne – wolność?

Pani Cora jest mistrzynią w przekazywaniu emocji – robi to na mnie zawsze ogromne wrażenie. Dialogi, cięte riposty wywoływały szczery uśmiech. Bardzo podobały mi się nawiązania do bohaterów z poprzednich części. Gemma i Savio to z ich perspektywy toczy się narracja, mamy dokładny wgląd w ich serca i umysły. Do obojga poczułam sympatię i oboje mocno potrafili mnie zirytować. Gemma na pozór jest cicha i spokojna, jednak, kiedy trzeba potrafi pokazać zadziornego pazura. Kocha walki, sama z przyjemnością i zaciętością trenuje. Savio, uch… do wszystkiego podchodzi z lekkością, a drwiący uśmieszek nie schodzi mu z twarzy – chwilami miałam ochotę nim potrząsnąć. Jest inteligentny, arogancki, zadziorny i … z łatwością potrafi torturować i zabijać, niesie postrach.

Relacja naszej pary nie jest łatwa, zwłaszcza Gemma jest w sytuacji nie do pozazdroszczenia. Jest pewna swoich uczuć, ale wie, że pewnych granic nie przekroczy. Jej wyrozumiałość i cierpliwość zostają poddane niejednej próbie. On wszystko skrywa pod maską sarkazmu i niewybrednych żartów. Nie potrafi się otworzyć i zaufać. Początkowo jest tylko pożądanie, czy z czasem przyjdzie coś więcej?

Bracia Falcone na czele z Remo to bezduszni mordercy, twardą bezwzględną ręką sprawują włączę. Mają siebie nawzajem i swoje kobiety. Tylko sobie bezgranicznie ufają, zawsze i wszędzie mogą na siebie liczyć. Mafijny świat, w którym żądzą określane zasady, za ich złamanie ponosi się bardzo surową karę.

Porywająca, niesamowita, emocjonująca opowieść. Przeczytałam ją z ogromną przyjemnością, uśmiech często mi towarzyszył. Z niecierpliwością czekam na historię Adamo. Bardzo polecam całą serię, Tatiasza i jej książki :)

Wierzycie w miłość od pierwszego wejrzenia?

Tak właśnie lata temu zakochała się Gemma Bazzoli, od pierwszego wejrzenia w najlepszym przyjacielu swojego brata. Była dużo młodsza, dlatego przez lata jej nie zauważał, a nawet traktował jak młodszą siostrę. Lata jednak lecą, a dziewczyna wyrosła na piękną kobietę w bardzo tradycyjnej włoskiej rodzinie. Wiedziała, że kiedy skończy szesnaście lat, ojciec znajdzie, jej kandydata na męża, a kiedy skończy osiemnaście, wyda ją za mąż. Dla Gemmy istniał tylko jeden mężczyzna, za którego gotowa była wyjść, Savio Falcone. Problem w tym, że jemu nie śpieszy się do tego.

,,- Jest najseksowniejszą dziewczyną w Vegas. To była prawda.

- Jest nietykalna.

- Więc nie zamierzasz prosić o jej rękę?

Ze śmiechu zakrztusiłem się drinkiem.

- Nie ma, takiej opcji. Nigdy nie zamierzam się żenić”.

Dla Savio Falcone ważne są w życiu dwie rzeczy. Rodzina i wolność. Nazwisko, które nosi, otwiera wiele drzwi, a ON chętnie z tego korzysta. Prowadzi beztroskie życie pełne uciech, używek i kobiet, o które wcale nie musi się starać.

Jego postać mnie nie zaskoczyła, był dokładnie taki, jakim mieliśmy okazję go poznać we wcześniejszych częściach. A nawet jeszcze ,,gorszy”, bo niejednokrotnie jego zachowanie doprowadzało mnie do furii i miałam ochotę rzucić książką.(chyba by mi serce pękło, kocham moje książeczki)

Natomiast Gemma mnie trochę rozczarowała. Czekałam na ogień, zadziorność, sarkazm i początek był naprawdę obiecujący. Podobała mi się, kiedy stanęła w klatce przed Remo. Ta odwaga, ta zadziorność była widoczna. Później gdzieś to wszystko zagubiła i stała się potulna, grzeczna. O wiele bardziej polubiłam jej przyjaciółkę Toni.

W fabule przeplatają się również pozostali członkowie rodziny Falcone, a mały Nevio rośnie na kopię swego ojca.

Na każdą część ,,The Camorra Chronicles” czekam zawsze z niecierpliwością i utęsknieniem. Przyznaję szczerze, że jest to najsłabsza część serii, były momenty, w których wiało nudą i za bardzo przeciągającymi się wątkami. Ja jednak bezgranicznie kocham tę serię i przymykam oko. Czekam na kolejny tom, a was bardzo zachęcam do przeczytania. Tylko pamiętajcie od pierwszego tomu, jeśli jeszcze nie znacie tej serii.