Zła krew. Tom 1

Oglądacie ekranizacje książek jeśli jest taka możliwość ? Książka “Zła krew” została zekranizowana w formie serialu. Ale… Nie polecam oglądać przed poznaniem książki, a może nawet wcale… To szokujące jak mało wspólnego ma jedno z drugim, jak wiele pozmieniano. Wg mnie cała historia wiele straciła na tej ekranizacji…

Ale jak z książką ?Bo o nią tutaj chodzi.

Przyznam, że najpierw mnie niesamowicie zaciekawiła. Wciąż jestem zdania, że za mało książek jest z czarodziejami, taką klasyczną magią. Później dotarły do mnie dość słabe opinie. Jednak przecież najlepiej wyrobić sobie własną. I byłam zaskoczona tym jak bardzo ta dziwna i nietypowa historia, mnie wciągnęła.

“Międzynarodowy bestseller i początek genialnego cyklu ! Porywająca opowieść o alienacji i niezłomnej woli przetrwania.”

Natan Byrn jest półkodem. Co to znaczy ? Nie jest ani białym czarodziejem ani czarnym magiem. Jest mieszańcem. Niby jedyny w swoim rodzaju ale Rada Białej Magii, uważa go za zagrożenie albo kogoś kogo może w odpowiednim momencie, wykorzystać dla własnych celów. A ich celem jest pozbycie się jego ojca - Marcusa. Jest wg nich tym najczarniejszym z czarnych. Największym niebezpieczeństwem i tak samo traktują Natana. Pilnują, obserwują, poddają regularnym ocenom, w pewnym momencie zaczynają wręcz tresować. Ale on ma naturę buntownika, własne zdanie, cele i przekonania. Czy uda im się go złamać ?

Poznajemy go jako mieszkańca…klatki. Jak się w niej znalazł i w jakim celu ? Warto się dowiedzieć.

Akcja książki rozgrywa się głównie w Anglii. Wspomniana Rada Białej Magii jest z pozoru organizacją dbającą o prawo i porządek wśród czarodziejów. Czemu piszę, że z pozoru ? Przez całą książkę, nie zauważyłam nic pozytywnego w ich działaniach. Szukałam podobieństw między tą historią, a naszą klasyką - Harrym Potterem, ale mimo, że Ministerstwo Magii miało wzloty i upadki to w porównaniu z Radą było wręcz perfekcyjne. A zachowanie tzw białych wobec Natana było podobne do tego jak Draco traktował Hermionę i inne “szlamy”. Brudna krew, istota godna pogardy, gorsza. Tak też rówieśnicy, a nawet siostra Natana go traktowali.

Jednak miał też przy sobie dwójkę troskliwego, kochającego rodzeństwa i wspaniałą babcię. Wiedział kim był jego ojciec, że jego matka zdradziła z nim swojego męża i przez to, że go urodziła, popełniła samobójstwo. Z biegiem czasu zbiera więcej informacji na te tematy, odkrywa ile w tym prawdy. Czy uważa tak jak inni, swojego ojca za ucieleśnienie zła ?

Książka jest pisana dość specyficznie, z początku, relacja z pobytu w klatce, opisywana jest w drugiej osobie liczby pojedynczej. Pewnie ma to na celu to by czytelnik bardziej wczuł się w przeżycia i doświadczenia Natana. Dla mnie było to takie dziwne, pierwszy raz się z tym spotkałam ale nie uważam tego za wadę. Mamy później opis wydarzeń zanim trafił do klatki i ciąg dalszy. Wszystko klarownie opisane, nie czułam się zagubiona, nie było niejasności.

Przerażało mnie ile w tej książce było brutalności. To jak Biała Rada się zachowywała, jak Łowcy traktowali Natana, wielokrotnie mnie szokowało i byłam wściekła na myśl o tym, że mimo takiego postępowania, uważają się za tych dobrych. Ale przecież Syriusz Black też był uznawany za okrutnego mordercę. Czy tak jak Natan, tak i jego ojciec, w rzeczywistości nie jest w tej historii postacią negatywną ?

Prócz Natana mamy inne, bardzo ciekawe postaci. Annalise - jego pierwsza miłość i dziewczyna, która mimo, że biała, traktowała go od początku normalnie. Co na to inni ? Ta bohaterka jest taka czysta, nieskazitelna, perfekcyjna, wręcz na swój sposób taka eteryczna. Aż razi w oczy jak zacznie się oglądać serial, jak zepsuli tam tę postać :( tak samo Gabriel - chłopak, który w pewnym momencie, będzie dla Natana pomocą, przyjacielem. Empatyczny, wrażliwy, lojalny, a w serialu przerobili go na takiego klowna. Przecież jak ktoś jest gejem to zaraz trzeba z niego zrobić dziwadło. A jak bohater jest czarnym czarodziejem to od razu musi być też dosłownie czarny …

Kochani, ja przed serialem Was ostrzegam ale książkę gorąco polecam bo nie sądziłam, że tak mi się spodoba i jestem pod wrażeniem. Aż chce się poznać ciąg dalszy i mam nadzieję, że nie będę na niego długo czekać.

Co prawda samej magii jest tu mało, więcej opowieści o niej ale sam świat wykreowany został bardzo ciekawie i łatwo go zrozumieć. Czasem w książkach fantastycznych trudno przyswoić zasady jakimi ten świat stworzony przez autora działa. Tu jest to proste i może nie do końca przyjemne, bo atmosfera jest ponura, ta brutalność i odrzucenie z jakim ciągle spotyka się Natan, nadaje całości takiej mrocznej otoczki. Ale warto dać się temu porwać. Jeśli tak jak ja lubicie ten gatunek, sądzę, że warto sięgnąć po historię Natana.

Dziękuję za egzemplarz do recenzji Wydawnictwu Uroboros.

Przychodzę do was dziś z recenzją książki Sally Green "Zła krew".

Poznajemy historię Nataniela. Półkoda, co oznacza, że jest półkrwi białym i czarnym czarodziejem. To rodzi strach, gdyż tacy osobnicy są nieobliczalni. Mimo, że nasz bohater wychowuje się w swojej rodzinie, co jakiś czas udaje się na ocenę przed oblicze Rady, która co rusz wydaje nowe dekrety ograniczające swobodę półkodów. W momencie, gdy Nataniel zostaje uwięziony i oznaczony na zawsze, postanawia uciec i spróbować zmienić swoje przeznaczenie. Bo gdzieś istnieje wizja, że zabije swojego ojca, Marcusa, bardzo potężnego i okrutnego czarnoksiężnika. Czy tak się stanie?

Nie mogłam kompletnie się wkręcić w tę książkę. Autorka strasznie skacze po linii czasowej powieści. Ale w końcu udaje nam się dość dobrze poznać głównego bohatera. Końcówka już dość mocno mnie wciągnęła. Jednak nadal nie zdecydowałam, czy będę chciała sięgnąć po kontynuację. Z ciekawości również chcę obejrzeć serial. Jestem ciekawa jak ktoś zinterpretował tę książkę. Bardzo utrudniał mi czytanie styl autorki. Chyba do końca nie potrafiłam go przyswoić. Jest naprawdę dość specyficzny. Jednak przez krótkie rozdziały jakoś to szło. Brakowało mi emocji w odbiorze książki. Jakoś nie zżyłam się z bohaterem. Nie było też takiego momentu, który by mnie zachwycił czy zasmucił. Fajny pomysł na fabułę, ale wykonanie nie do końca do mnie trafiło. Po obejrzeniu serialu zdecyduje, czy będę kontynuować serię.

Nathan jest nieślubnym synem najbardziej przerażającego czarownika - Marcusa. Jest w połowie biały a w połowie czarny. Żyje w świecie gdzie wszędzie są biali czarodzieje. Nie sposób od nich uciec. Przez to Nathan jest trzymany w klatce. Musi się z niej wydostać przed siedemnastymi urodzinami by otrzymać od swojego ojca trzy dary, które pozwolą mu przeżyć. Czy uda mu się uciec? Znajdzie swojego ojca na czas?

Książka mi się podobała, choć trochę się obawiałam ją czytać, jednak autorka miło mnie zaskoczyła. Na początku trochę nie mogłam się wkręcić w czytanie, pewnie to przez to styl autorki, który na początku wydawał mi się dziwny, jednak po pewnym czasie się do niego przyzwyczaiłam. Świat wykreowany jest w miarę dobrze wykreowany, choć zabrakło mi szczegółów, które mogły sprawić bardziej „realnego” świata. Osoby obdarzone magią, która przechodzi z pokolenia na pokolenie dzieli się na czarodzieja i czarodziejkę (biała magia) oraz czarownica i czarownik (czarna magia). A zwykli ludzie w większości przypadków nie mają pojęcia o istnieniu takich osób. Szczerze to z bohaterów byłam w stanie poznać tylko główną postać - Nathan. Możemy poznać go jeszcze zanim miał on siedemnaście lat, co jest fajnym doświadczeniem. Możemy poznać jego rozterki czy problemy z jakimi się mierzy. Chce on po prostu przetrwać. Autorka pokazuje, że nie wszystko co jest dobre musi takie być. Czasami właśnie to co wydaje się złe może być dobre. Zaciekawiła mnie cała ta książka i losy Nathana prze co z chęcią sięgnę po kontynuacje. 8/10

Współczesny świat, w którym obok ludzi żyją magiczni- biali i czarni. Nathan jest mieszańcem obu zwaśnionych, ściganym i wyalienowanym, lecz zdecydowanym przetrwać za wszelką cenę w świecie, w którym z góry skazany jest na śmierć.

Natana, poznajemy w chwili, gdy ten próbuje wydostać się z domostwa Celii, jego ówczesnej opiekunki. Początkowa narracja sprawia wrażenie specyficznej, ale dzięki zwrotom per "ty", prościej wczuć się w sytuację chłopca i przenieść duchem do jego świata.

Już od początku jesteśmy wrzucani na głęboką wodę, poznajemy drastyczne wydarzenia z dzieciństwa Natana, jego starszą siostrę Jessicę, która moim zdaniem dorównuję swoją bezdusznością Kieranowi, a także losy jego białej rodem matki i ojca- potężnego czarownika.

Na miare rozwoju już i tak mrocznej akcji zaczyna dziać się coraz więcej, a atmosfera robi się napięta. Nie ma szczęśliwych zbiegów okoliczności, czy przyzwoitych zakończeń. Życie bohaterów nie ma też nic wspólnego z dobrem. Jedno nieszczęście pociąga za sobą kolejne.

Natan odrzucany i ścigany jest tylko ze względu na krew, która płynie w jego żyłach. Dla Rady ani dla braci O'brien fakt, że nie stanowi on zagrożenia, ani nie jest nic nikomu winien, nie ma znaczenia. Dominuje tutaj przekonanie, że skoro jest dzieckiem Marcusa trzeba go wyeliminować.

Ta książka ocieka brutalnością i niebezpieczeństwem, ale niesie też za sobą ważne przesłanie. Jednymi słowy: jest niesamowita.

Książka pełna sprzeczności, a sugerując się opiniami nie jestem osamotniona w tym poglądzie.

Współczesna Anglia, gdzie obok zwykłych ludzi żyją czarodzieje, którzy dzielą się na dwie grupy. Biali to ci, którzy zajmują się dobrą magią, czarni władają tą mroczną. Natan jest chłopcem pół-białym, pół-czarnym i niestety traktowany jest bardzo źle. Od pierwszych stron poznajemy jego stosunek do tej sytuacji, zmagania z coraz większymi represjami i szykanowaniem przez rówieśników. Nie jest to łatwa czy przyjemna książka, bo chociaż jest to fantastyka to dotyka problemu wykluczenia. Im dalej w fabułę, tym akcja staje się brutalniejsza i bardziej "dorosła", przez co mimo zakwalifikowania do literatury młodzieżówej, każdy czytelnik, nawet ten pełnoletni znajdzie coś dla siebie.

Powieść podobała mi się, chociaż akcja nie pędziła, a wręcz ocierała się o stateczność. Jest to debiut autorki, a równocześnie bardzo przemyślana historia. Czekam na kontynuację.