Zima lwów. Saga rodu Florio. Tom 2

"Zima lwów" to długa powieść, ale podobnie jak pierwszy tom, czyta się ją jednym tchem. Ciekawe perypetie rodu Florio i fantastyczny nastrój przenoszą nas w podróż w czasie do Włoch ubiegłego wieku. Mnie najbardziej zaciekawiło odmalowanie obyczajowości tamtych lat, które znacznie się zmieniały na przestrzeni kolejnych dziesięcioleci. Nakreślona przez Auci historia nie tylko wciąga, ale też nakłania do refleksji o wartości miłości, pieniędzy, uczciwości...

“Zima lwów” to druga część wielopokoleniowej sagi rodu Florio. Tym razem autorka otwiera przed nami obraz Włoch z przełomu XIX i XX wieku.

Zaczęło się niewinnie od niewielkiego sklepu korzennego, a skończyło na przemyśle, samochodach, flocie, winiarniach, metalurgii i interesach związanych z siarką, czy bankowością.

W tej części dylogii to nie zapach aromatycznych przypraw wiedzie prym, a woń pieniędzy, przepychu i sławy. Tu drogie suknie, biżuteria, wielkie posiadłości, towarzystwo arystokracji i koronowanych głów stanowią codzienność rodu Florio. Stefania Auci przelała na papier prawdziwą historię, tworząc tym samym literacką opowieść o rodzinie, która stworzyła ogromne imperium biznesowe, zapewniając tym samym pracę tysiącom ludzi.

Przykład sycylijskich potentatów — tytułowych lwów pokazuje, jak ugruntowana pozycja jednego pokolenia, daje podwaliny kolejnym do większych możliwości. “Zima lwów” to historia, która pokazuje jak silnym, a jednocześnie toksycznym spoiwem może być rodzinne dziedzictwo przekazywane z pokolenia na pokolenie i jak posiadanie samo w sobie potrafi zmienić wrażliwego człowieka w maszynę do zarabiania.

Jeśli lubicie historie w stylu “Stu lat samotności” Marqueza, to bez wątpienia pokochacie losy rodziny Florio, o których słyszał chyba każdy mieszkaniec Palermo i których dzieje na kartach dwóch powieści zamknęła Stafania Auci. To literackie dzieło, które zachwyca stylem, językiem, dialogami, opisami i lekkością przekazu, mimo ośmiuset stron. Polecam!

Fenomenalna, nieprzeciętna, przepiękna – tak naprawdę to mogłabym o tej powieści mówić, mówić i mówić. Trudno będzie o niej zapomnieć, a rodzina Florio będzie towarzyszyła mi w myślach jeszcze długi czas.

"Zima lwów" to długa powieść – ma prawie 800 stron zapisanych drobnym drukiem. Może początkowo zrażać do sięgnięcia po lekturę, jednak właśnie to sprawiło, że zaangażowałam się w tę historię i żyłam nią cały czas.

Tym razem Stefania Auci opisuje wydarzenia aż do 1950 roku. Autorka pokazuje czytelnikowi niewyobrażalne bogactwo, do którego rodzina Florio doszła dzięki sprytowi, umiejętnościom i ciężkiej pracy. Ale także dzięki poświęceniu kobiet, które kochały, jednak zawsze znajdowały się na drugim (lub nawet ostatnim) miejscu.

"Zima lwów" to opowieść o bogactwie z jednej strony, ale też o stracie. Utrata najbliższych, śmierć dzieci, wojna, odrzucenie. Aż na koniec powolny i wyjątkowo bolesny upadek Domu Florio. To wywoływało niemałe emocje, a towarzyszenie bohaterom właściwie od ich narodzin do śmierci było wyjątkowym doświadczeniem.

Autorka z dużą precyzją wykreowała świat przedstawiony oraz bohaterów powieści. Nie ma szans, żeby nie stali się oni bliscy odbiorcom. Czytelnik ma szansę zaobserwować zmiany, jakie zachodzą w każdej z postaci, ich rozwój, zmiany w wyglądzie, priorytety. Mamy tutaj też choroby, których nie wyleczy bogactwo, [Adres usunięty]. bulimię, uzależnienie od hazardu, depresję.

Podczas lektury powieści co rusz sprawdzałam w internecie, jak naprawdę wyglądały obrazy, o których Autorka pisała, biżuteria, bohaterowie oraz budynki. Żyłam tą historią całą sobą.

Saga rodziny Florio wywarła na mnie ogromne wrażenie i bardzo żałuję, że było to ostatnie takie spotkanie.

Florio zwyciężyli.

Lwy Sycylii!

Dawno minęły czasy nędznego sklepiku w centrum Palermo i worków z przyprawami. Paolo i Ignazio, którzy przybyli tam, by uciec od biedy, bogaci tylko w determinację teraz mają wszystko, o czym marzyli - podziw i szacunek całego miasta. Do nich należą pałace i fabryki, statki, jedwabie i klejnoty. To wszystko należy do Ignazia, który niczego, ani nikogo się nie boi. Zdawałoby się, że los wyznaczył mu tę drogę i nie pozwala mu z niej zejść. Ten sam los popycha go do wyjścia poza Sycylię, w kierunku Rzymu i Europy i jej królewskich dworów. A nawet do panowania nad Morzem Śródziemnym. To płonące wielkim żarem imperium Ignazia, którego serce skute jest lodem. Musiał wyrzec się miłości, która przekreśliłaby jego przeznaczenie. Cień tego uczucia towarzyszył mu do ostatnich dni. Wszystko, co zbudował, przechodzi w ręce dwudziestokilkuletniego Ignazziddu, który boi się być niewolnikiem imienia i poświecić się na rodzinnym ołtarzu. Ostatecznie jednak to robi i staje naprzeciw świata, który zmienia się zbyt szybko, wzburzony przez nowe, gwałtowne i niekontrolowane siły. Działa, ale rozumie, że posiadanie krwi Florio nie wystarczy, by osiągnąć wszystko. Potrzeba czegoś innego, czegoś, co miał jego dziadek i ojciec, a czego mu brakuje. Gdzie popełnił błąd? Florio wygrywają wszystko, a potem wszystko tracą. Jednak to tylko część ich niesamowitej historii. Ojciec i syn są jak woda i ogień, kompletnie od siebie różni. Ich żony są odzwierciedleniem tej różnicy - zupełnie od siebie różnymi, niemal jakby jedno pokolenie tej rodziny padło ofiarą zbyt szybko upływającego czasu i dzieliło je nie jedno pokolenie, ale kilka. Żona Ignazia, Giovanna, to kobieta delikatna i krucha, ale za to twarda, pełna gotujących się uczuć, ale stęskniona miłości męża. Żona Ignazziddu, Franca, to najpiękniejsza kobieta w Europie, której złota egzystencja kruszy się pod ciosami okrutnego losu. To one, te dwie kobiety, stają się sercem i sednem tej opowieści - radosną i straszną, chwalebną i tragiczną historią o rodzinie, która przez długi czas oświetlała świat. Właśnie dzięki nim ta opowieść niepowtarzalna i niezapomniana. Dlatego z niecierpliwości czekam na kolejny tom!

Często zdarza się, że kontynuacja nie spełnia oczekiwań – przynosi czytelnikom rozczarowanie. W przypadku rodzinnej sagi Stefanii Auci jest zupełnie inaczej. To właśnie "Zima lwów" zachwyca bardziej. Autorka kontynuuje wielopokoleniową opowieść o losach sycylijskiego rodu Florio – jednej z najbogatszych włoskich rodzin (drugi tom obejmuje okres od 1868 roku do połowy XX wieku i podąża za pracowitym i obowiązkowym Ignaziem seniorem oraz jego beztroskim synem Ignazziddu).

Po raz kolejny pokochałam historyczno-sycylijską oprawę książki. "Zima lwów" to Palermo, które rozkwita w swoich dobrych latach oraz upada w gorszych, doświadczając społecznych i ekonomicznych zawirowań. To złote wschody słońca, morska bryza, labirynty wąskich uliczek, dźwięk kościelnych dzwonów oraz zapach ryb, jaśminu i kwiatów pomarańczy. Wyraźnie czuć ducha minionych lat – absolutnie wspaniała podróż! I nie sposób nie zaangażować się emocjonalnie w prywatne i zawodowe losy Floriów. Auci stworzyła wiele złożonych, nieoczywistych i wyróżniających się osobowości. Towarzyszenie im w życiowej podróży na przestrzeni wielu lat i obserwowanie, w jaki sposób zmieniają się pod wpływem szczęścia, dramatów i niełatwych okoliczności to prawdziwa czytelnicza przyjemność.

Stefania Auci podarowała nam intrygującą i porywającą opowieść o miłości, zdradzie, władzy, bogactwie, wielkich marzeniach, ciężkiej pracy, niebywałym sukcesie i bolesnym upadku – o przewrotnym losie, który daje i odbiera.

Wspaniała książka! Polecam, w szczególności miłośnikom rodzinnych sag i powieści historycznych.