Zeus. Ciemna Dolina

Kochani boicie się burz? Ja uwielbiam oglądać błyskawice zza szyby okna, jednak nie chciałabym się znaleźć na otwartej przestrzeni w środku jakieś burzowej zadymy. A jak jest z wami?

Kiedy pewnego dnia młody student, Beniamin Romański, zostaje porażony piorunem, całe jego życie ulega zmianie. Posiadłszy władzę nad elektrycznością, Ben poprzysięga bronić każdego ludzkiego istnienia. Pod pseudonimem Zeus walczy z zagrożeniami terroryzmu oraz sił natury. Misja ochrony ludzkości pochłania Bena, odcina go od świata, w którym jeszcze do niedawna funkcjonował. Okrzyknięty „Bogiem Piorunów” superbohater zaczyna wątpić w siebie i w sens swojego zadania. Ścigany przez własne błędy, musi stawić czoła nie tylko śmiertelnym niebezpieczeństwom, ale również brakowi akceptacji społeczeństwa, żałobie, utracie własnej tożsamości oraz wewnętrznemu mrokowi, który powoli przejmuje nad nim kontrolę.

„Nagle doznał ogromnego bólu głowy. Czuł, jakby jego czaszkę przeszywało tysiące igieł. Zupełnie jakby jego nerwy płonęły od środka. Wydawało się, że czas płynie wolniej. Upadł na ziemię, a ostatnie, co dostrzegł, to widok pięknych, błękitnych błyskawic na czarnym jak smoła niebie”.

,,Zeus. Ciemna dolina” autorstwa Kewina Czerniejewskiego.

Jest to pozycja, którą czyta się dość dobrze. Lekka, przyjemna taka typowo na odstresowanie.

Nie jest jednak pozbawiona wad. Początek czytało się dość opornie. Zanim fabuła się rozkręciła, trzeba było uzbroić się w cierpliwość.

Także sam styl autora dość średni jak dla mnie. Książkę czyta, się jak jakieś internetowe opowiadanie jednak nie jest to złe. Ma to także swój urok.

Nie mogę też zaprzeczyć, iż bohaterów są dość dobrze przedstawieni. Nie miałam problemu z wyobrażeniem sobie poszczególnych postaci, a to także ułatwiło wczucie się w opowieść.

Dodatkowym plusem są elementy fantastyczne, wątek superbohatera oraz sam humor.

Wszystko to sprawiło, że mimo iż historia jest dość prosta i mało odkrywcza to bawiłam się dobrze w trakcie czytania.

Jak zwykle zachęcam do wydania samodzielnej opinii.

Ben jest studentem na politechnice. Na weselu poznaje dziewczynę, którą zaprasza na randkę.

Podczas spotkania towarzyszy im superburza, która wywołuje strach i zamęt. Jeden z piorunów poraził również Bena.

Po obudzeniu w szpitalu, chłopak odczuwa mrowienie dłoni. A po kilku dniach widzi błyskawice, które przeskakują mu między dłoniami. Chłopak rozpoczął trening swoich niezwykłych umiejętności.

Ratuje ludzkie życie na świecie i zostaje okrzyknięty przez media Zeusem.

"Nikt już nie będzie cierpiał. Nie na mojej warcie."

Superbohatera pochłania ratowanie do tego stopnia, że zaczyna zaniedbywać studia, przyjaciół i Alex.

Aby równowaga mogła być zachowana, oprócz superbohatera pojawia się złoczyńca Köder, który poprzysięgł zniszczyć ludzkie istnienie.

Lubię książki gdzie dzieje się dużo i akcja pędzi bardzo szybko, nie pozwalając mi się nudzić.

Ben za wszelką cenę stara się ratować innych i wykorzystywać dobrze swoje moce. Jednak mam wrażenie, że delikatnie zatracił się w swojej potędze. Najpierw nałogowo ratował ludzi na całym świecie ( co warto podkreślić), ale kiedy nie uzyskuje potrzebnych informacji od Reda, wykorzystuje swoje moce do skrzywdzenia go. Wiem, że taki bandzior jak Red zasługuje na to, niemniej czyn bohatera kłóci się z jego ideologią i postępowaniem. Tak samo postąpił z Patrycją czy ze swoim ojcem. Zgarnął całą władzę ustawodawczą, porywał ludzi czy raził ich piorunem.

"To, kim się stał, zawdzięczał wyłącznie własnym błędom, do których wcześniej nie potrafi się przyznać przed samym sobą. "

Do chłopka po jakimś czasie dociera, dlaczego nie może porzucić swojej "pracy" superbohatera. Dla tych wszystkich istniej, które potrzebują jego pomocy i ochrony.

Dopadło mnie też pytanie, dlaczego wszyscy bliscy muszą opuszczać głównego bohatera? Czy nie znajdzie się nikt, kto wesprze go, ale tak po ludzku, bez drugiego dna czy bycia zastraszanym?

Opowieść wciągnęła mnie od pierwszych stron. Jest pełna pasji. Główny bohater poświęca się dla dobra innych, nawet kosztem własnego życia.

Zakończenie sugeruje, że być może to nie koniec ratowania świata przez Zeusa.

Opowieść wciągnęła mnie od pierwszych stron. Jest pełna pasji. Główny bohater poświęca się dla dobra innych, nawet kosztem własnego życia.

Zakończenie sugeruje, że być może to nie koniec ratowania świata przez Zeusa.

Autor książki ,,Zeus. Ciemna dolina" urodził się w 2000 roku w Koninie. Z racji tego, że mieszkam blisko tej miejscowości postanowiłam zapoznać się z jego debiutanckim wydaniem. Oprócz tego wychodzę z założenia, że bardzo dobrym posunięciem jest wspieranie młodych osób, które dopiero rozpoczynają swoją literacką karierę. Najważniejsze jest wymyślenie fabuły, która nie będzie opierała się na tym, co już wielokrotnie się powtarzało. Młody autor w swojej twórczości postanowił skusić się na połączenie wątków fantastycznych z tymi realnymi oraz poruszaniem zagadnień, które są bardzo ważne w rzeczywistym świecie.

Głównym bohaterem wydania został Beniamin Romański. Był on studentem, od kilku dni spotykał się również z Alex i zastanawiał nad tym, czy faktycznie jest to dziewczyna, z którą chciałby pozostać w związku. Pewnego dnia Ben został trafiony piorunem. Od tego czasu jego życie miało ulec całkowitej zmianie. Mężczyzna postanowił wcielić się w superbohatera, początkowo nie ujawniając swojej tożsamości. Został Zeusem, który za główny cel swoich działań postawił sobie to, by angażować się w sprawy ważne społecznie, ale także pojawiać się wszędzie tam, gdzie był potrzebny.

,,Zeus. Ciemna dolina" to lektura zakwalifikowana do gatunku młodzieżowej, która spodoba się, przede wszystkim, odbiorcom w tym wieku. Oprócz tego warto zwrócić uwagę na to, że w lekturze Kewin Czerniejewski nie uczynił z Bena ,,Zeusa", bohatera idealnego. On także miał swoje słabości, a tego, czy stawił im czoła, musicie dowiedzieć się sami. Zakończenie jest całkiem zajmujące. Na uwagę na pewno zasługuje jego główny wydźwięk.