Srebro i krew

„Srebro i krew” autorstwa Jessie Mihalik to powieść, która z powodzeniem łączy elementy science fiction, romansu i dynamicznej przygody, tworząc historię angażującą od pierwszych stron.

Autorka zabiera czytelnika do świata pełnego politycznych napięć, skomplikowanych zależności i nieoczywistych sojuszy. Uniwersum wykreowane w książce jest spójne i dopracowane – znajdziemy tu zarówno zaawansowaną technologię, jak i wyraźnie zarysowane struktury władzy, które wpływają na losy bohaterów. Dzięki temu fabuła zyskuje głębię i nie ogranicza się jedynie do warstwy rozrywkowej.

Jednym z największych atutów powieści są bohaterowie. Główna postać to osoba silna, inteligentna i zdeterminowana, ale jednocześnie autentyczna w swoich emocjach i wątpliwościach. Jej rozwój jest wyraźnie widoczny, a podejmowane decyzje często nie należą do łatwych. Postacie drugoplanowe również zostały dobrze nakreślone – mają własne motywacje, charakter i wpływ na przebieg wydarzeń. Relacje między nimi są dynamiczne, pełne napięcia i niedopowiedzeń, co dodatkowo wciąga czytelnika.

Wątek romantyczny został poprowadzony w sposób wyważony – nie dominuje nad fabułą, lecz naturalnie ją uzupełnia. Chemia między bohaterami jest wyczuwalna, a dialogi pełne emocji i subtelnych napięć sprawiają, że relacja rozwija się wiarygodnie i bez sztuczności.

Na uwagę zasługuje również konstrukcja fabuły. Akcja jest dynamiczna, dobrze wyważona i pełna zwrotów, które potrafią zaskoczyć. Autorka umiejętnie buduje napięcie, przeplatając momenty intensywne z chwilami refleksji, dzięki czemu historia ani przez moment nie traci tempa.

Ważnym elementem książki jest także warstwa emocjonalna i moralna. „Srebro i krew” nie przedstawia świata w czarno-białych barwach – bohaterowie często stają przed trudnymi wyborami, w których każda decyzja niesie konsekwencje. To sprawia, że czytelnik nie tylko śledzi wydarzenia, ale również zaczyna je analizować i przeżywać razem z postaciami.

Styl Jessie Mihalik jest lekki i przystępny, co sprawia, że książkę czyta się płynnie. Jednocześnie autorka potrafi budować klimat – od napięcia i niepokoju po bardziej subtelne, emocjonalne momenty.

Choć powieść opiera się częściowo na znanych schematach gatunkowych, nie odbiera to jej atrakcyjności. Wręcz przeciwnie – sprawia, że historia jest przystępna, a jednocześnie wystarczająco angażująca, by utrzymać uwagę czytelnika do samego końca.

Zakończenie jest satysfakcjonujące, a jednocześnie pozostawia pewien niedosyt – taki, który zachęca do sięgnięcia po kolejne części. To finał, który domyka ważne wątki, ale nie zamyka całej historii.

Podsumowując, „Srebro i krew” to książka, która łączy w sobie emocje, akcję i ciekawie wykreowany świat. To propozycja dla osób, które szukają historii wciągającej, dynamicznej, ale jednocześnie opartej na relacjach i wyborach bohaterów.

To lektura, która nie tylko dostarcza rozrywki, ale również zostaje z czytelnikiem na dłużej.

// współpraca reklamowa //

Kiedy usłyszałam, że ta książka jest inspirowana Piękną i Bestią, to wiedziałam, że muszę ją przeczytać. Uwielbiam tę historię, a Bella jest jedną z moich ulubionych księżniczek Disneya. Do tego magiczny las, romantasy, no wszystko co lubię! Więc co poszło nie tak?

Przez pierwsze prawie 150 stron nie byłam w stanie wciągnąć się w tę historię. Głównie dlatego, że nie wiedziałam co się dzieje i o co w niej chodzi. Mam doświadczenie z książki, które mają wysoki próg wejścia, jednak tutaj i tak czułam się zagubiona. Kiedy do praktycznie połowy książki muszę się zmuszać do czytania, to nie wróży jej zbyt dobrze. Cieszę się jednak, że się nie poddałam, bo druga część historii skutecznie podniosła moją końcową ocenę. Nie zmienia to faktu, że byłam naprawdę blisko DNF’a.

Jeśli chodzi o relacje między bohaterkami, to była ona naprawdę przyjemnie napisana. Dobrze się czytało ich konwersacje i wymiany zdań. To jest taka relacja, którą czuć, że rozwija się naturalnie. Był to chyba największy atut tej książki, chociaż sama fabuła również była interesująca, ale dopiero w drugiej połowie książki.

Mimo trudnego początku, to końcówka książki tak mnie wciągnęła, że napewno sięgnę po drugi tom, bo jestem niesamowicie ciekawa jak ta historia potoczy się dalej!🤭💕

„Srebro i krew” to pierwszy tom serii o tym samym tytule. Jest to opowieść o Rielii, która posiadała pewną moc, która podobno przyciągała potwory. Aby je pokonać musi udać się lasu. Gdy w starciu z bestiami myślała, że zginie, ktoś ją uratował. Tajemniczy mężczyzna wywoływał u niej przeróżne emocje. Od strachu, irytacji po pożądanie.

Opowieść ta jest przewidywalna, ale pomimo to czytając tę książkę bawiłam się świetnie. Pomimo, ze przewracałam oczami za każdym razem gdy Rieli rosło napięcie w pod brzuchu.

Autorka stworzyła ciekawy świat, który przed czytelnikiem odkrywa powoli. Najpierw poznajemy las, w którym grasują potwory, a później zabiera nas do tajemniczego zamku. Właściciel tej posiadłości również jest intrygującą postacią, która posiada swoje sekrety.

Mocną stroną tej historii są bohaterowie. Riela to młoda i słabo władająca magią dziewczyna. Wydaje się, że jest słabą osóbką, ale to tylko pozory. Na pewno jest pyskatą postacią i nie jeden raz rozbawiła mnie. Garrick, to potężny władca, który włada księżycową magią. Ten z kolei od początku wydawał się gburkiem, ale za czasem staje się dość ciekawą postacią.

Tempo akcji jest tutaj zróżnicowane. Na początku jest raczej powolne. Autorka wprowadza nas w fantastyczny świat. Późnej przyśpiesza i wciąga coraz bardziej. Narracja prowadzona jest tutaj z perspektywy dwóch bohaterów, co pozwala spojrzeć na te same wydarzenia oczami każdego z nich.

Książka ta posiada ciekawy klimat. Jest to z jednej strony mroczny, a z drugiej strony posiada baśniowe elementy. Autorka w tej książce połączyła również fantastykę z romansem i przygodą. Osobiście uwielbiam takie połącznie i czytając „Srebro i krew” świetnie się bawiłam.

Jeśli i Wy szukacie ciekawej książki z tymi motywami to bardzo polecam „Srebro i krew”.

Jessie Mihalik - Srebro i krew

Współpraca reklamowa @wydawnictwojaguar

Q: Zdarzyło wam się przeczytać historię która po opisie wydawała się naprawdę ciekawa, ale gdy zaczęliście czytać zmieniliście kompletnie o niej zdanie?

Po raz drugi zdarzyło mi się ocenić tak nisko czytaną przeze mnie książkę 😞

Riela chociaż nie ma wyboru jako jedyna władająca magią w swojej wiosce musi wejść do lasu, aby pokonać potwora. Ale najważniejsze problem jest taki, że ona nie dość, że nie potrafi jej okiełznać to nie umie walczyć. Garrick od bardzo dawna był sam do czasu, aż w jego ramiona wpadła ranna kobieta. Nie ufał jej, bo magia jaką się posługiwała była o wiele potężniejsza niż jej się wydawało, a działania kobiety budziły jego wątpliwości. Więc postanowił zatrzymać ją przy sobie do czasu, aż dowie się kim tak naprawdę jest.

Opis książki bardzo zachęca, ale po przeczytaniu prawie stu stron miałam wrażenie, że książka jest o niczym. Ciągłe opisy o tym jak bohaterka poruszała się po zamku zrobiły się wręcz nudne. Bardzo szybko mnie ona nużyła, bo poza długimi opisami i rozmowami pomiędzy bohaterami nic się w niej nie działo.

Po raz pierwszy podczas czytania naszło mnie taka myśl, że nie będę w stanie przeczytać tej historii do końca. Po przeczytaniu jednej trzeciej książki niesamowicie byłam wymęczona i ciągle traciłam koncentrację.

Dopiero gdzieś od połowy zaczęło robić się o wiele bardziej ciekawie. Poznawaliśmy coraz więcej informacji o przeszłości głównej bohaterki, ale i relacja pomiędzy Rielą a Garrickiem zaczęła robić się coraz bardziej poważniejsza.

"Srebro i krew" zapowiadała się na naprawdę ciekawą i wciągającą historię, jednak moim zdaniem za szybko wysunęłam takie wnioski. Pomimo, że fabuła była prowadzona z odpowiednim tempem nie sprawiło to, że czułabym się nią zaciekawiona. Jest to historia do przeczytania na jeden raz, ale na pewno nie zostanie ona w mojej pamięci na dłużej.

💙 Myślała, że to koniec jej życia [RECENZJA] 💙

"(...) Ludzie boją się tego, czego nie rozumieją" - J. Mihalik, "Srebro i krew"

Wyważyli drzwi, wpadli szaleni i rozwścieczeni do środka. Oskarżyli Riel o wszystkie złe rzeczy, które spotkały Hektora myśliwego w Zapomnianej Puszczy. Nakazali jej ruszyć na poszukiwanie bestii. Była jedyną posiadającą moce magiczne wśród ludu.

Riela jest mądra, dzielna, zaradna i pewna swojego. Imponowała mi swoją odwagą by ratować mieszkańców przed bestiami. Tryskała humorem i sarkazmem, nawet wtedy, gdy powinna czuć strach. Umiała słownie odpowiedzieć równie dobrze jak walczyła z bestiami. Mimo widma śmierci, zachowywała odwagę i nastawienie, że zachwiała się tak jak powinna.

I pojawił się on: Garrick! Uratował główną bohaterkę przed niebezpieczeństwem. Jest odważny, waleczny i niosący pomoc. Jendak emanował czasem także aurom mroku, stanowczością i pewnością siebie. Potrafił pokazać, że jego zdanie jest ważniejsze. A u jego boku stoi wierny wilk Grim. Polubiłam tego zwierzaka.

"Jesteś o wiele za piękny, żebyś mógł być prawdziwy. Zupełnie jak z baśni" - j.w.

Motyw magii jest tutaj bardzo widoczny. Jeśli nie najważniejszy. Zaczynając od samych bohaterów magów, idąc przez magiczne królestwo, a kończąc na klątwach unoszących się wokół bohaterów. Uwielbiam ten motyw, dzięki niemu zawsze tam, gdzie nie można zrobić czegoś pracą fizyczną można użyć magii. Tak też było w tej książce.

Akcja rusza z kopyta, spowalnia, trochę się rozpędza znów zwalnia. Daje nam czas na przyswojenie nowych możliwości walki, analiz zagrożenia, podjętych przez bohaterów decyzji, a zarazem ich konsekwencji.

A co do romansu? Rodzi się powoli, napawając się akcją toczącą się wokół niego. W końcu nie może on nadejść za szybko. Nie przeważa on nad motywem walki o królestwo, jest subtelnym jego dodatkiem. Z uśmiechem obserwowałam rodzące się uczucie między tymi dwojga.

A wszystko otacza motyw pełen baśni i fantasy takie jakie czytałam jako nastolatka. To uczucie, które rodzi się w środku z poczucia nostalgii jest wspaniałe poprzez wgłębianie się w karty tej książki.

Lubicie romantasy?

Ja bardzo!

Nie mogłam się oprzeć tej propozycji i nie żałuję.

Może nie zostawiła po sobie fajerwerków, może nie było tego efektu wielkiego wow, że jest wybitna i wbijająca w fotel ale na pewno była bardzo dobra, wciągająca, interesująca i zapadająca w pamięć, momentami zabawna.

Pomijając aspekt czysto fizyczny - bo samo pożądanie pojawia się dosyć szybko, aczkolwiek uprzedzę - wcale nie ma dużo spicy scen! 🔥

To jeśli chodzi o wątek romantyczny, naprawdę rozwija się powoli i stopniowo, w sumie do samego zakończenia tego tomu relacja bohaterów nadal się rozwija.

I bardzo mi się to podoba, bo autorka skupia uwagę na magii, na mieszkańcach, intrygach, poszukiwaniu prawdy i rozwiązań.

Może nie jest tak, że nie domyśliłam się kim naprawdę jest Riela - bo na rozwiązanie szybko wpadłam, to nie przeszkadzało mi kompletnie w odbiorze całości.

Był wykreowany świat fantastyczny, pomysł na fabułę też fajny, bo lubię kiedy różne magiczne królestwa knują przeciw sobie a bohaterka pozornie ludzka zostaje wessana w ten świat.

Trochę jej zazdroszczę możliwości odwiedzenia tych bibliotek 🤭 no i oczywiście wiadomo, Srebrnego Króla i jego uwagi także można pozazdrościć😈

Polubiłam niektórych bohaterów, niektórych nie a jeszcze inni wywołują u mnie mieszane uczucia i bardzo mnie ciekawi, czy w kolejnym tomie zdołają mnie zaskoczyć, rozczarować czy pozostaną tacy jak są, bez zmian.

Koru od początku był podany na tacy jako złol ale mam jeszcze kilka podejrzeń co do innych osób i jestem ciekawa jak to się rozwinie.

A przede wszystkim nie mogę się doczekać aż Riela i Garrick dotrą do Różanego Króla.

Czego tak naprawdę chce od Rieli?

Jakie wyzwania na nią tam czekają?

Czy naprawdę jej ojciec jest taki jak słyszała czy może tak samo jak w przypadku Kamiennego strażnika, legendy miały tylko ziarno prawdy?

Muszę wspomnieć, że mimo, iż scen zbliżeń jest niewiele to jednak występuje też dosyć brutalna prz3moc więc książka zdecydowanie jest dla czytelników pełnoletnich.

Fabuła nie gna, jest niespieszna a jednocześnie ma w sobie coś, co sprawia, że chce się czytać dalej mimo tego, że niektóre rzeczy się powtarzają.