Żenujące życie Lottie Brooks

Świat 12 latki wcale nie jest taki uroczy jak jednorożce - tym bardziej gdy twoja najlepsza i w dodatku jedyna przyjaciółka wyjeżdża na drugi koniec świata, twoje ciało zaczyna się zmieniać a ty za żadne skarby nie chcesz rozmawiać o tym ze swoją mamą, widmo nowej szkoły ciąży nad tobą niczym nadciągający meteoryt, w twojej rodzinie mają nastąpić WIELKIE zmiany a w dodatku masz najbardziej (według swoich osobistych wieloletnich obserwacji) obrzydliwego i głupiego brata. Takie właśnie życie ma Lottie, główna bohaterka książki Katie Kirby wydawnictwa Znak emotikon.

"Żenujące życie Lottie Brooks" to książka bardziej skierowana do młodych dziewczyn, min. dlatego że porusza temat dojrzewania u dziewczyn - mamy tutaj omówione problemy związane z pierwszym miesiączkowaniem, różnicami w ciele, które mają się pojawić, kwestie pierwszego biustonosza, czy np. od kiedy powinno się golić nogi. Zaznaczę, że nie jest to poradnik dla młodych dam a świetnie opisana w formie pamiętnika historia wycofanej dziewczynki. Bardzo ciekawym i zabawnym dodatkiem są komiksowe ilustracje.

To na co najbardziej zwróciłam uwagę, to omówiony w książce aspekt akceptacji wśród młodzieży. Tytułowa Lottie staje w obliczu naprawdę trudnego (nie tylko dla niej) rozpoczęcia edukacji gimnazjalnej w nowej szkole, jak sama opisuje na kartkach swojego pamiętnika - szkoła jest taka ogromna, że boi się jak odnajdzie swoją klasę. Przypomina sobie też okres w szkole podstawowej gdy była wyśmiewana i bardzo samotna (oczywiście do momentu, aż spotyka Molly, wyluzowaną, pewną siebie i lubianą przez wszystkich rówieśniczkę). Teraz czeka ją powtórka z rozrywki i bardzo jej zależy by dołączyć do grona tych "popularnych". Jest skłonna zrobić dosłownie wszystko.

Książka w bardzo łatwy i zabawny sposób pokazuje, że bycie sobą nie jest złe, co tak naprawdę kryje się za różową otoczką mediów społecznościowych oraz jak łatwo jest się dać omamić rówieśnikom i jak tego uniknąć. Forma jaką została napisana ta pozycja jest też świetnym sposobem na wyrzucenie z siebie smutków. Czytając ją czułam się tak jakbym cofnęła się w czasie, ponieważ jako nastolatka pisywałam sekretne pamiętniki. Doceniam podejście do trudnych tematów autorki oraz znajomość tego zagmatwanego, buzującego i bardzo emocjonalnego dziecięcego świata. Lekturę czyta się tak jakby została napisana przez 12-latkę, są w niej ciekawe spostrzeżenia na temat dorosłych, rodzinne kłótnie, wszystkie rozterki, zazdrości i dramaty.

Choć książka nie należy do cienkich, czyta się ją błyskawicznie, ja dosłownie pomknęłam ją w całości w ciągu kilku godzin. Osobiście bardzo uśmiałam się czytając tę książkę, jednocześnie mogłam przy niej powspominać swoją młodość oraz spojrzeć trochę inaczej na tak często pojawiający się "koniec świata" u mojego starszego syna. Polecam ją z całego serducha.

(współpraca barterowa)

Jeżeli szukacie wręcz komediowych perypetii młodej nastolatki, to ta pozycja będzie dla was strzałem w dziesiątkę! Słuchajcie, Lottie co prawda ma jedenaście lat (prawie dwanaście!), ale i jeden wielki ogrom problemów. Po pierwsze jej najlepsza przyjaciółka wyjechała (a miała być wciąż w jej życiu obecna!), po drugie rozpoczyna pierwszą klasę gimnazjum i od razu wie, że wolałaby wrócić do podstawówki. Co prawda tam nadali jej brzydkie przezwisko, które ma nadzieję, że nie odkryją w nowej szkole, ale ze względu na swoją wstydliwość i fakt, że plecie trzy po trzy kiedy się denerwuje, zyskała kolejne, Wafelek! Czy to nie żenujące, by przedstawiając się powiedzieć jakie uwielbia się batoniki? Jedna wielka porażka, choć nie tak duża jak sprawa ze stanikiem, który nie ma na co założyć, ale że ,,Wszyscy" noszą, to i ona powinna. Tyle, że później ma z tego powodu masę problematycznych dylematów. Jest zdania, że nie nadąża za wszystkim i że w ogóle powinien być jakiś spis tego jak należy godnie zachowywać się w gimnazjum, by choć każdy przepuszczał ją w kolejce do obiadków, tak jak inne dziewczyny, które akurat są w jej klasie. To jednak nie koniec problemów Lottie, bowiem rodzice w piękny słoneczny dzień mają zamiar obwieścić rodzeństwu, bo Lottie ma również brata, który lubi ją jak schabowe nasze zęby (wyobraźcie sobie minę schabowego, kiedy wie, że zaraz ktoś go schrupie:-(), bardzo ważną wiadomość. Jak sądzicie, zmieni ona życie nastolatki w piekło, czy napawa optymizmem?

Pozycja jest po prostu genialna! Do tego dziewczyna zawsze rysuje to o czym pisze. Rysunki są bardzo komiczne i idealnie dopełniają atmosferę z książki. A jeszcze nie zaznaczyłam, że ta książka to pamiętnik Lottie, więc opisuje tu najbardziej prywatne rzeczy o których nigdy nie powiedziałaby mamie. Wie, że rodzice muszą wiedzieć tylko tyle, by potem nie zadawali zbędnych pytań na które nie ma ochoty odpowiadać. Co tu dużo pisać, książka jest dla każdego! Dałabym jej sto na dziesięć gdybym tylko mogła:-)

Pamiętacie swoje początki bycia nastolatkiem? Te, kiedy "starzy" wiecznie się wtrącali, a nic nie wiedzieli. Kiedy ważne było to, w co był_ś ubrany, bo można szybko było zostać wyrzutkiem. Te, kiedy wszystko zdawało się najgorsze, największe i na zawsze.

Lottie właśnie weszła w ten etap swojego życia 😉 A musicie wiedzieć, że nie ma lekko. Na Instagramie marnie, najlepsza przyjaciółka wyjechała, a wyczekiwanego biustu jak nie było tak nie ma. Rodzice też nie ułatwiają tej żenującej sytuacji. Zresztą co oni mogą wiedzieć, skoro dla nich zawsze Lottie jest najlepsza- a to przecież nieprawda.

Wszystko zmienia jednak Sekretny dziennik.

Ta książka gwarantuje salwy śmiechu. I to nie tylko u Was, ale i Waszych dzieci. Dzięki temu, że przedstawione historie są bardzo im bliskie. Lottie śmiało mogłaby być koleżanką Waszej córki, z którą ta zrozumiałaby się doskonale.

Zabawna, nieco prześmiewcza fabuła zadowoli nastoletnich czytelników, ponieważ napisana jest w prosty, bezpośredni i zrozumiały dla nich sposób. A dorosłym pozwoli na chwilę wejść w buty nastolatków.

Książka porusza ważne sprawy dojrzewania. Można się dowiedzieć trochę o toksycznych przyjaźniach. O tym jak działa wpływ rówieśników na nas, a bardziej na osoby, które są charakterem podobne do Lottie.

Pierwsze miłości. Pod pasowanie się do innych upodobaniami. Bardzo spodobały mi się rysunki, sama coś do nich czasem dodawałam, albo pisałam co myślę na znaczniku, albo myśli dnia, na które również opowiadałam. Miała nastrój na te ,,żarciki”, które występują w książkę więc dobrze się bawiłam.

Nazbyt używane wydają mi się tu ,,młodzieżowe” słowa, zdania. Daję mi ta książka małe wspomnienia, jak kiedyś czytałam ,,Dziennik cwaniaczka”, tylko to jest w postaci pamiętnika dziewczynki. Nie mogę się doczekać kolejnych tomów tej serii.

Ig: co_my_dzis

Bardzo przyjemna książka. Na pewno przypadnie do gustu dzieciom/nastolatkom w wieku około 8-12, ale bardziej że względu na etap życia Lottie. A ze względu na wszystko inne spodoba się wszystkim. Ja na równi z pięciolatkiem śmialiśmy się z niektórych scen, dialogów, czy wpadek Lottie. Książka w bardzo zabawny sposób przedstawia historię straty przyjaciółki i poznania nowej koleżanki. Dodatkowo na każdej stronie znajdują się świetne rysunki, które Lottie umieszcza w swoim pamietniku. Historia może jest i lekka i zabawa na, ale może też świetnie pokazać rodzicom przez co właśnie przechodzą ich dorastające pociechy. Jeśli macie dzieci, zwłaszcza córki w podobnym wieku co Lottie( 10lat) to książka może być świetna lektura zarówno dla Was jak i dziecka😍

A wszystko zaczyna się od tego, że nasza główna bohaterka traci najlepszą przyjaciółkę i zostaje na tym świecie sama. Może nie całkowicie bo ma przecież rodzinę. No ale wiadomo rodzina w tym wieku stanowi raczej, coś co byśmy woleli zamienić na przyjaciółkę. Lottie jest załamana, a jej pocieszenie przychodzi niespodziewanie. Postanawia założyć pamiętnik w którym będzie mogła opowiadać bolączki całego swojego życia. Pamiętajcie, że podejmowanie decyzji bez przemyślenia o tym że np zostanie się wegetarianinem, gdy na drugi dzień jest bekon i nuggetsy, to niezbyt mądry pomysły😂

W dodatku etap dojrzewania nie jest też najlepsza pora na tracenie powierniczki swoich sekretów, zwłaszcza kiedy po wakacjach idzie się do gimnazjum. No co ty dużo mówić, bardzo ciężki czas. Ale czasem wystarczy trochę cierpliwości i mniej ganiania za ludźmi, którzy nas nie chcą i życie wydaje się prostsze. Czy uda się to Lottie?

Świetna, prześmieszna książka dla dzieci/młodzieży w formie pamiętnika z zabawnymi ilustracjami.

Lottie ma 11 lat i 9 miesięcy, jest bardzo nieśmiała, za kilka tygodni zaczyna gimnazjum, co chwilę przytrafiają się jej mega obciachowe sytuacje, a do tego jej przyjaciółka wyjechała do Australii. Czy może być gorzej? Oczywiście, że może. W końcu życie Lottie jest takie żenujące…

Książka kierowana jest do dzieci wkraczających w nastoletni świat. Pokazuje barwne i te szare momenty życia nastolatki. Zwraca uwagę na cenne wartości i na to, czym nie warto zawracać sobie głowy. Książka ma ciekawy przekaz, nienachlany i przystępny dla młodzieży. Skłaniam się ku myśli, że kończy się morałem, i to nie jednym. Dla mnie, jako osoby dorosłej było to ciekawe doświadczenie. I, co zaskakujące, budziły się we mnie różne emocje ;)

Polecam ten tytuł nastolatkom, a także ich rodzicom.

Pamiętnik nastolatki Lottie Brooks, która już niebawem skończy dwanaście lat. Główna bohaterka zdecydowała się na pisanie pamiętnika w wakacje przed rozpoczęciem nowej szkoły, w której nie będzie znała nikogo, bo jej najlepsza przyjaciółka przeprowadziła się do Australii. Jak możecie się domyślać Lottie bardzo stresuje się tym, co ją czeka.

Czy znajdzie nowych przyjaciół? Jak poradzi sobie w nowej szkole? Jakie problemy czekają na nastolatkę?

Muszę przyznać, że choć nastolatką nie jestem, no nie oszukujmy się już dawno, to sama z ogromną przyjemnością czytałam tę książkę. Świetna pozycja dla każdej nastolatki.

Forma pamiętnika i wiele obrazków sprawia, że czyta się w ekspresowym tempie. Jest wiele zabawnych historii, które przydarzyły się Lottie. Ogólnie mi cała książka wydawała się zabawna jednak domyślam się, że wiele nastolatek może stwierdzić, że to nic a nic nie jest śmieszne a wręcz tragiczne. Jednak to wiadomo wszystko zależy od wieku i doświadczenia czytelnika.

Książka poniekąd też o dojrzewaniu, bo wiek dwunastu lat to już czas na pierwsze biustonosze, pierwsze golenie nóg, pierwsze miłości, pocałunki i wiele, wiele innych. A jeszcze największy problem to nowa szkoła, nowe koleżanki i koledzy. Lottie stara się nie zrobić z siebie pośmiewiska by znaleźć przyjaciół, jednak nie wszystko zawsze idzie po jej myśli.

Ten pamiętnik to świetna opcja do czytania razem z córką myślę, że tak od dziewiątego roku życia śmiało możecie czytać. Oczywiście musicie przygotować się na lawinę pytań ze strony dziecka, ale też ta książka może być pretekstem do wielu dyskusji, bo świetnie ukazuje jak zmieniają się nasze priorytety w życiu. Uważam, że ta seria będzie fenomenalna i powinna ją przeczytać każda nastolatka.

"Żenujące życie Lottie Brooks" to nowa pozycja na rynku, którą miałam okazję przeczytać razem ze swoją córką.

Stwierdziłyśmy jednomyślnie, że książką Katie Kirby zachwyci się każda nastolatka :)

Autorka przedstawia nam 11 letnią Lottie i jej codzienne życie, usłane problemami typowej nastolatki.

Nowa szkoła, wyjazd najlepszej przyjaciółki, trudności w nawiązywaniu nowych znajomości, brak akceptacji otoczenia , popełniane co krok gafy- wszystkie te sprawy zaczynają przerastać Lottie. Jak dziewczynka sobie z nimi poradzi?

Książka jest napisana w formie pamiętnika.

Lekki i humorystyczny styl, śmieszne grafiki - przeczytałyśmy ją z córką w jedno popołudnie i... czujemy lekki niedosyt :) z niecierpliwością czekamy na kolejną część i dalsze przygody Lottie.

Jeśli jesteś rodzicem nastolatki – ta książka jest dla Ciebie. Jeśli jesteś dojrzewającą nastolatką – ta książka zdecydowanie jest dla Ciebie. Lotti Brooks to 11-letnia dziewczynka, kochająca Justina Biebera, jednorożce, kitkaty i małe figurki zwierząt. Jest też szczęśliwą posiadaczką dwóch chomików Profesora Barnaby Piszczyńskiego i Futrzaka Trzeciego i nieszczęśliwą starszą siostrą Tobbiego, a już nie długo kolejnego małego Brooksa. Ma nieznośną tendencję do zdobywania dziwacznych przezwisk i niezbyt wiele wiary w siebie. Na Instagramie ma tylko 13 obserwujących, a jej piersi nie chcą rosnąć. Miała też fantastyczną i najlepszą w świecie psiapsi – Molly. No właśnie, miała, bo rodzice Molly postanowili się przenieść do słonecznej Australii i to tuż przez rozpoczęciem roku szkolnego i to w nowej szkole!! Koszmar! Pierwsze dni nie są dla naszej bohaterki zbyt łaskawe, no jeśli nie liczyć spotkania z Boskim Theo ;) Na szczęście poznaje Jess, z którą nadaje na tych samych falach. Jednak jej parcie na bycie lubianą sprawia, że nie zawsze wie, komu może zaufać. „Żenujące życie Lotti Brooks” to pełna humoru, zabawnych ilustracji i ciepła historia o dojrzewającej nastolatce, potrzebie przynależności do grupy i przede wszystkim sile przyjaźni. Polecam każdemu, kto lubi lekką i zabawną literaturę.

Czyta się bardzo szybko i dość przyjemnie. Dziewczynki, które do tej pory nie pałały wielką miłością do czytania odnajdą się w tej książce bardzo dobrze. Tekst jest przejrzysty, nie ma go zbyt dużo na jednej stronie, a liczne ilustracje dodatkowo pozwalają na szybkie czytanie. Sukces gwarantowany – przeczytanie ponad 420 stron to nie lada wyzwanie, a ta książka pozwala to osiągnąć.

Główna bohaterka to niespełna dwunastoletnia dziewczynka, która jest typową nastolatką – chce być w centrum zainteresowania, media społecznościowe nie są jej obce, sprawy sercowe stają się bardzo ważne, a wygląd jeszcze ważniejszy.

Książka dla typowych nastolatek. Dziewczynki, które nie są typowymi nastolatkami nie do końca zrozumią Lottie. Są jeszcze dziewczynki w tym wieku, które lubią bawić się zabawkami, nie mają dostępu do mediów społecznościowych (bo są one oficjalnie dostępne od 13 r.ż) i nie zwracają uwagi na wygląd. O rówieśnikach myślą jak o kolegach do zabawy, a nie kandydatach na chłopaka. Moja córka obecnie jest w podobnym wieku jak Lottie i po przeczytaniu powiedziała, że ona lubi „Krainę lodu” i ubrania z motywem z bajki, a w książce było niestety napisane, że już ośmioletnie dziewczynki są na to za duże i ogólnie to jakaś dziwna ta książka. Natomiast córka kuzynki jest wręcz zachwycona książką i czeka na kolejne tomy.

Lottie ma 11 lat i 9 miesięcy, a jej życie jest pełne problemów, przynajmniej według niej. Przyjaciółka wyjechała, Instagram świeci pustkami, a rodzice zapominają, że ma prawie 12 lat. Na dodatek to nie jedyne jej problemy. Z dziecka staje się nastolatką, a przynajmniej powinna, niestety nic nie wygląda, jak powinno, a każdy kolejny dzień staje się tym najgorszym w jej życiu. A przecież nie pragnie tak wiele. Chce mieć udane życie towarzyskie, prawdziwych przyjaciół, no i może chociaż miseczkę A w biustonoszu. Czy jej się uda? Jakie przygody przeżyje? Jak poradzi sobie z codziennością?

Książka jest napisana w formie pamiętnika i jest po prostu świetna, a przynajmniej według nastolatki. To książka, od której ciężko się oderwać, która napisana jest ciekawie, momentami zabawnie.

Główna bohaterka jest realistyczna. Przeżywa problemy jakie wiele dziewczynek w jej wieku. Jest szczera, miła, momentami trochę zagubiona w otaczającym ją świecie. To bohaterka, z którą dziecko może się utożsamiać.

W książce znajdziemy urocze rysunki, które zdecydowanie ją uatrakcyjniają.

„Żenujące życie Lottie Brooks” to pozycja, którą polecam wszystkim dorastającym dziewczynką. Będą się świetnie bawić z główną bohaterką, a jednocześnie zobaczą jak odnaleźć się w zmianach, jakie nadchodzą w życiu podczas dorastania. Polecam.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

Lottie Brooks osięgnęła poważny wiek 11 lat i 9 miesięcy. Tuż przed pójściem do gimnazjum z Anglii do Krainy Kangurów wyjeżdża najlepsza przyjaciółka Lottie – Molly. Lottie jest przerażona, jako osoba mająca problemy z nawiązywaniem nowych znajomości, musi zmierzyć się z nowym środowiskiem w którym nie zna nikogo i się nie stać się pośmiewiskiem. Koleżanka z 9 klasy daje Lottie dobre rady, które jeszcze bardziej wpędzają ją w panikę. Początek szkoły to dla Lottie początek nowych wyzwań. A jakby problemów ze szkołą nie było Lottie dość, rodzice ogłaszają, że będzie miała w dodatku do młodszego brata Toby’ego dodatkową siostrę lub brata (co oznacza, że jej rodzice TO robią! A przecież są tacy starzy!). Czy Lottie odnajdzie się w nowym środowisku? Jak ułożą się sprawy w rodzinie Brooks-ów?

„Żenujące życie Lottie Brooks” to powieść dla młodszych nastolatek, napisana w formie pamiętnika uzupełniona dużą ilością „komiksowych” rysunków, obrazujących tekst. Lottie to typowa nastolatka, uważająca się za gorszą od innych (inne mają ładniejsze włosy, nie w nudnym kolorze, a właściwie „najnudniejszym kolorze znanym ludzkości”), która rumieni się wywołana do odpowiedzi, lub bez powodu, niemająca biustu, a przecież wiadomo, że w gimnazjum wszystkie dziewczyny obowiązkowo noszą staniki. W powieści w zabawny sposób przedstawiona została walka dziewczyny o bycie popularną, nawet kosztem swoich przekonań, aby na końcu pojawił się morał, że „bycie sobą jest okej”. Lottie właściwie wyciąga kilka ważnych wniosków, którymi kończy swój zwariowany pamiętnik, a mianowicie:

„Bycie tą cichą jest okej. Spędzanie czasu, z kimkolwiek zechcesz, jest okej. Nienależenie do popularnej paczki jest okej. Ubieranie się, jak tylko chcesz, jest okej. (…) Szczerość jest okej.”

Jak wspomniałam „Żenujące życie Lottie Brooks” jest powieścią skierowaną do młodszych nastolatek, ale ich rodzice też powinni sięgnąć po nią, aby lepiej zrozumieć współczesne nastolatki, wpływ socjal mediów i popkultury na ich zachowanie i sposób myślenia. Niektóre schematy myśleniowe nastolatek, zapewne nie zmieniły się od czasów jaskiniowców (inne są lepsze, ładniejsze, bardziej popularne niż ja), ale pojawiły się również nowe „pułapki” czyhające na nastolatki. Wszystko to podane w zabawny sposób, okraszony nietuzinkowymi rysunkami.

Jeśli jesteś nastolatką, to konieczniej sięgnij po „Żenujące życie Lottie Brooks”, a jeśli jesteś mamą/kuzynką/ciotką nastolatki, to jest to dla ciebie pozycja obowiązkowa.

Serdecznie polecam, nie będziecie się nudzić i na pewno pokochacie Lottie i jej szaloną rodzinę!

Czytałam książkę z siostrzenicą i miałyśmy przy tym niezły ubaw. Napisana jest w formie pamiętnika, prostym językiem i wzbogacona rysunkami. Czytanie było przyjemnością, nie mogłyśmy się oderwać. Choć brak w niej moralizatorskiego zadęcia, Lottie dzieli się pięknymi odkryciami, które mogą niesamowicie wesprzeć dziewczynki wchodzące w wiek dojrzewania

Kto ma w domu nastolatkę ten zapewne wie, że rozterki i problemy dnia codziennego przytrafiają się na okrągło… I choćbym ja sama niewiele pamiętała z czasów swojej wczesnej młodości to córki konsekwentnie mi o tym przypominają… Dlatego wybaczcie ale dzisiaj o książce, w stosunku do której zupełnie nie czuję się ekspertem, ale przeczytałam i śledząc ogromne zainteresowanie moich latorośli i na tej podstawie ośmielam się sądzić, że to jedna z tych pozycji na którą w szczególności warto zwrócić swoją uwagę…

”Żenujące życie Lottie Brooks” to pierwszy tom serii napisany w formie pamiętnika, skierowany do dziewczyn w wieku 9-12 lat. Ukazuje ich dylematy, zmagania z codziennymi wyzwaniami czy nawet próby rozwiązania problemów nazwanych szumnie końcem świata. Momentami śmieszna, momentami pobudzająca wyobraźnię ale przede wszystkim potrafiąca wywołać uśmiech na twarzy.

Dzięki niej powróciłam do swoich lat młodości, choć droga była dłuuuggggaaaa i nie zawsze równała się ze zrozumieniem moich córek. No bo jak mamo, można było kiedyś funkcjonować bez smartfona czy Internetu, nie wspominając już o braku konta na Instagramie 