Zdrada Skorpiona

"Armia owieczek dowodzona przez lwa zawsze pokona armię lwów dowodzonych przez owcę."

Fantastycznie, że książka przebiła się w zalewie gatunkowo jej podobnych i trafiła w moje ręce, można powiedzieć, że dotarła do właściwego czytelnika, uwielbiającego poruszać się w obszarach sensacji podszytych elementami thrillera szpiegowskiego i fikcji politycznej. Podobało mi się ciekawe wplecenie w fabułę aspektów współczesnych obaw o stan władzy i gorycz nieudanego przywództwa, lęków społeczeństwa wobec napływającego islamu i terrorystycznych gróźb. Sięgnięto też po klasyczne zagrożenia budujące napięcie w sensacji, jak zagrożenie użycia broni biologicznej, utrata dominacji, infiltracja państw przez obce wywiady, wypływ strategicznych informacji, wzajemna niechęć tajnych służb do współpracy.

Główny bohater, Skorpion, czyli Nick Curry, został interesująco sportretowany. To outsider, buntownik, znawca sztuk walk, opowiadający się za dobrem, ale nie zachowuje krystalicznego charakteru i dorobku. Skoncentrowany na misji, jej wykonaniu za wszelką cenę, choć nie potrafi oprzeć się urokowi pięknych kobiet. Przychodzi mu zmierzyć się z niezwykle przebiegłym i sprytnym przeciwnikiem, pragnącym unicestwić ustalony porządek między narodami, podobnie jak ON samotnym wilkiem, który po wielu życiowych doświadczeniach nie potrafi już zaufać nikomu. Drobne zastrzeżenia mam jedynie do niektórych mało przekonujących zachowań kluczowej postaci, po przeczytaniu mnóstwa powieści sensacyjnych uważam, że mogłabym mu podpowiedzieć bardziej efektywne sposoby działania, oczywiście te na miarę fikcji literackiej.

Śledzimy ucieczkę przedstawiciela zła, udajemy się za nim w pogoń, docieramy do różnych zakątków świata, wielokrotnie jesteśmy o krok od złapania szaleńca, a jednak w ostatniej chwili wymyka się nam z rąk. W tej rozgrywce, prowadzonej w dynamicznych rytmach, wszystko wydaje się możliwe, w końcu dwie silne osobowości ścierają się na śmierć i życie, zaś ich wyjątkowe umiejętności nie podlegają dyskusji. Dochodzi do ostatecznej konfrontacji, a za jej brzmieniem skrywa się jeszcze jedna prawda, druga strona obrazu świata, nadająca słuszność podjęcia drastycznych kroków, gdyż ważą się losy milionów mieszkańców Europy i Ameryki.

Sympatycznie zagłębiałam się w tę przygodę, odpowiadał mi wartki rytm, nieustanne zmienianie scenerii, zaglądanie w umysł dobrego i złego bohatera. Narracja ciekawie prowadzona, uwzględnia wystarczającą ilość detali, aby urealnić historię, atmosferę statusu zadania i miejsca aktywności. Wiele się dzieje, frapujące zwroty akcji, zgrabne podsycanie napięcia i niecierpliwości poznania, co kryje się na kolejnych stronach. Atrakcyjne prowadzenie i logiczne zespolenie wszystkich wątków. Jeśli poszukujecie sensacji opartej na klasycznych wzorcach, ale przedstawionej w efektownej i uwspółcześnionej oprawie, to "Zdrada Skorpiona" dostarczy sporej satysfakcji czytelniczej. Chętnie biorę się za poszukiwania pierwszego tomu serii o Skorpionie.

[Adres usunięty]

Kiedy przeczytałam zapowiedź wydawniczą „Zemsty Skorpiona” bardzo mnie ona zaintrygowała. Dawno nie czytałam thrillera szpiegowskiego i byłam niezmiernie ciekawa jak autor, który sam zawodowo związany jest z wywiadem i wojskiem poradził sobie z napisaniem takiej powieści? Jesteście ciekawi jaki był rezultat?

Andrew Kaplan to były dziennikarz i korespondent wojenny. Służył zarówno w armii amerykańskiej, jak i izraelskiej. Współpracował z wywiadem wojskowym, a CIA kilka razy próbowało go zwerbować. Jest autorem bestsellerowych serii szpiegowskich. Po przeczytaniu jego notki biograficznej bardzo jestem ciekawa na ile realia przedstawione w powieści pokrywają się z tym jak rzeczywiście działa wywiad i organizacje szpiegowskie. Bohaterem powieści jest tytułowy Skorpion, człowiek – legenda, były agent CIA, który odszedł ze służby na własne życzenia i teraz pracuje niezależnie. Sprawa, którą obecnie się zajmuje zaczyna się od zamordowania szefa egipskich Służb Bezpieczeństwa. Za tą sprawą stoi tajemniczy, prawie niemożliwy na namierzenia Palestyńczyk. A sam zamach okazuje się dopiero początki całej serii ataków terrorystycznych i wielkiego planu, który może zmienić losy świata. Czy Skorpionowi uda się znaleźć Palestyńczyka i udaremnić jego plany?

Kaplan ZdradaSkorpiona2

Książka jest bardzo filmowa, podczas czytania poszczególnych scen w mojej głowie pojawiały się obrazy, które bez problemu mogłyby się złożyć na amerykański thriller szpiegowski. I myślę, że jeśli jeszcze to nie nastąpiło, to jest tylko kwestią czasu, kiedy na podstawie powieści zostanie nakręcony film. Jest bowiem w niej wszystko co potrzebne do kinowego hitu – wybuchy, pościgi, zabójstwa, nagłe zwroty akcji i piękne kobiety. Do tego miejsce akcji zmienia się błyskawicznie, Skorpion podróżuje z Bliskiego Wschodu, przez Hamburg, Amsterdam, Utrecht, Marsylię, Castelnuovo, Karlsruhe, Rzym aż do Rosji, by zakończyć sprawę się w Nowym Jorku. Warta akcja i różnorodność to ogromne plusy tej powieści. Akcja prowadzi nad dwutorowo, naprzemiennie możemy śledzić działania Palestyńczyka i Skorpiona, przedstawione w narracji trzecioosobowej. Myślę, że miłośnikom akcji książka bardzo się spodoba. Czyta się ją szybko, wciąga, intryguje, oprócz kilku nie do końca moim zdaniem potrzebnych wątków, które w pewnym momencie dziwnie się urywają nie mam jej nic więcej do zarzucenia. Emocjonująca lektura na letnie wieczory, która pozwoli nam się przenieść w zupełnie inny świat – tajnych agentów, zamachowców, pięknych kobiet. Jednym słowem emocji jest mnóstwo, tempo jest szybkie, a zakończenie sprawy może zaskoczyć.

Skorpion, były agent CIA musi rozszyfrować, odnaleźć i unieszkodliwić „Palestyńczyka”, którego twarzy nie zna żaden wywiad. Pościg za tajemniczym przeciwnikiem planującym serię zamachów terrorystycznych biegnie od Bliskiego Wschodu, przez Europę, a czas nieubłaganie się kurczy.

Powieści szpiegowskie to moje klimaty czytelnicze, szybka akcja, nieustanne napięcie i pościgi, w których często goniący zamienia się miejscami z gonionym. To wszystko znajdziecie w „Zdradzie Skorpiona” Andrew Kaplana! Obaj główni bohaterowie, to mężczyźni, którzy nie cofną się przed niczym, a dla osiągnięcia celu gotowi są na najwyższe poświęcenie. Na szczęście Skorpion nie jest superbohaterem, który odbija od siebie kule, ale dzięki wrodzonemu sprytowi potrafi przewidzieć ich tor i zgrabnie uniknąć ;) To tak w przenośni, ale naprawdę świetnie się ją czyta! I polecam każdemu, kto lubi thrillery ze szpiegami w tle :)

“Większość ludzi woli zostać zdrajcą, niż uchodzić za zdrajcę”

Andrew Kaplan zabiera czytelnika w pościg za Palestyńczykiem, tajemniczym mordercą szefa egipskich Służb Bezpieczeństwa. Nie zna go nawet CIA. Zamach w Kairze pociąga za sobą więcej ataków terrorystycznych, trzeba go jak najszybciej znaleźć. Amerykański wywiad prosi legendarnego agenta: Skorpiona o pomoc. W poszukiwaniu Palestyńczyka razem ze Skorpionem przeniesiemy się do Hamburga, Urechtu, Marsyli. i Rzymu. Stanie nam na drodzę pięka Nadżela, a tropić nas będzie FSB…

"Zdrada skorpiona" To fantastyczny thriller szpiegowski, w którym akcja przyspiesza z każdą stroną i jest trzymająca w napięciu. Narracja jest trzecioosobowa, poznajemy świat zarówno z perspektywy Skorpiona jak i Palestyńczyka. Już dawno nie czytałam czegoś tak dobrego.

[Adres usunięty]

Główna część akcji "Zdrady Skorpiona" poświęcona jest na wytropienie tak zwanego Palestyńczyka, który stoi za zamachem na szefa egipskich służb specjalnych, a który przymierza się do dużo większej akcji, w której mogą zginąć miliony.... Ta misja zostaje przydzielona Skorpionowi, agentowi niezależnego, który dzięki swojej inteligencji i znajomości kultury oraz języków jest najlepszym kandydatem do tego zadania. Jego możliwości są wręcz nieograniczone, do dyspozycji ma fundusz praktycznie bez końca, milion różnych tożsamości oraz całe zaplecze technologiczne CIA. Mimo tego zadanie i tak jest ekstremalnie ciężkie, bo Palestyńczyk to duch, nikt nie wie kim jest, jak wygląda i co szykuje...

Powieść jest pełna testosteronu, jest szybka dynamiczna akcja, samochody, motory, pieniądze, alkohol i oczywiście piękne kobiety. Niech Was nie zraża początek i wiele nazw bliskowschodnich, akcja naprawdę szybko się rozkręca i ciężko książkę odłożyć. Jak dla mnie jednak autor mógł sobie darować wprowadzenie kobiecej postaci Nadżli, która powoduje bardzo nieracjonalne zachowania tytułowego Skorpiona. Ale jak wiadomo ja mam bardzo małą tolerancję dla romansów w tego typu powieściach, więc może innym to przeszkadzać nie będzie 😉

Ogólnie jestem zadowolona i chętnie sięgnę po część kolejną, która jest już przygotowywana przez wydawnictwo.