Szczęście nie zawsze jest nam dane, ale zawsze warto o nie zawalczyć.
Ta opowieść zaczyna się w Wigilię i w Wigilię się kończy. Nie oznacza to jednak, że akcja rozgrywa się wyłącznie w świątecznej atmosferze przy wigilijnym stole.
Główne bohaterki, Roma i Marcelina, zanim zasiądą do wspólnej wieczerzy z gośćmi, będą musiały przejść długą i trudną drogę. Mimo różnicy wieku, doświadczeń i sytuacji życiowej, łączy je świadomość błędów z przeszłości, które rzucają cień na ich życie.
Czy kręte ścieżki losu wyprostują się kiedykolwiek? Czy wspólna Wigilia połączy czy podzieli bohaterki na zawsze? Czy będą mogły powiedzieć, że zasłużyły na szczęście?
Zajmująca historia dwóch kobiet, w której nie brakuje emocji, dobrych chwil, tragicznych wydarzeń i rodzinnego ciepła.
O autorce
Anna Karpińska – autorka poczytnych książek obyczajowych, które cieszą się niesłabnącym zainteresowaniem czytelników. Ukończyła politologię na Uniwersytecie Wrocławskim, uczyła studentów, była dziennikarką, wydawała książki, prowadziła firmę. Dziesięć lat temu porzuciła dotychczasowe życie zawodowe, całkowicie oddając się pisaniu powieści. Ma męża, trójkę dorosłych dzieci i troje wnucząt. Mieszka w Toruniu, weekendy spędza na wsi, przynajmniej raz w roku podróżuje gdzieś dalej, by naładować akumulatory. „Nie wyobrażam sobie życia bez moich bohaterów, ale tworzę dla czytelników. To ich zainteresowanie jest dla mnie źródłem satysfakcji i motywacją do pracy”.
Czy akcja powieści Zasłużyć na szczęście toczy się wyłącznie w okresie Bożego Narodzenia?
Nie, fabuła książki obejmuje pełny rok, rozpoczynając się i kończąc w Wigilię. Historia skupia się na długiej i trudnej drodze bohaterek, która wykracza daleko poza sam świąteczny stół. Czytelnik śledzi losy Romy i Marceliny w różnych momentach ich życia, obserwując ich zmagania z błędami przeszłości. Taka konstrukcja pozwala na głębokie ukazanie przemian zachodzących w kobietach na przestrzeni wielu miesięcy.
Jaką tematykę porusza książka Zasłużyć na szczęście autorstwa Anny Karpińskiej?
Powieść koncentruje się na próbach naprawienia błędów z przeszłości oraz poszukiwaniu życiowej harmonii. Autorka analizuje relacje międzyludzkie przez pryzmat dwóch kobiet różniących się wiekiem, ale połączonych podobnym ciężarem doświadczeń. Ważnym elementem jest konfrontacja z trudnymi wydarzeniami, które rzucają cień na teraźniejszość i relacje rodzinne bohaterek. Książka stawia istotne pytania o to, czy każdy człowiek ma prawo do szczęścia mimo popełnionych wcześniej pomyłek.
Dla kogo przeznaczona jest ta historia i jaki jest styl pisarski autorki?
Książka jest idealna dla miłośników literatury obyczajowej poszukujących emocjonalnych i realistycznych opowieści o kobietach. Anna Karpińska pisze w sposób dojrzały, wykorzystując swoje doświadczenie zawodowe i życiowe do kreowania autentycznych portretów psychologicznych. Styl jest przystępny, a jednocześnie pełen refleksji nad skomplikowaną naturą więzi rodzinnych i przeznaczenia. Lektura angażuje czytelnika dzięki połączeniu codziennego ciepła z opisami tragicznych wydarzeń życiowych.
Czy w tej powieści znajdziemy postacie o zróżnicowanych perspektywach i doświadczeniach?
Tak, fabuła opiera się na losach dwóch głównych bohaterek reprezentujących odmienne pokolenia. Roma i Marcelina różnią się sytuacją życiową, co pozwala na ukazanie problemów z wielu punktów widzenia jednocześnie. Mimo tych różnic, obie kobiety łączą wspólne dylematy moralne oraz silne dążenie do uporządkowania własnego losu. Czytelnik otrzymuje dzięki temu wielwymiarowy obraz kobiecej siły i determinacji w obliczu krętych ścieżek życia.
Czy książka Zasłużyć na szczęście będzie odpowiednia dla osób szukających lekkiej komedii?
Powieść nie jest lekką komedią romantyczną, ponieważ porusza tematy tragicznych wydarzeń i bolesnych rozliczeń z przeszłością. Historia wymaga od czytelnika skupienia oraz empatii niezbędnej do przeżywania trudnych emocji wraz z postaciami. Osoby oczekujące wyłącznie radosnej, beztroskiej atmosfery mogą poczuć się przytłoczone ciężarem poruszanych problemów rodzinnych. Jest to literatura skłaniająca do głębokiej refleksji, a nie szybka rozrywka pozbawiona dramaturgii.
