Żarcik i inne (bardzo różne) opowiadania

Antoni Czechow-klasyk literatury rosyjskiej.

I choć z zawodu wcale nie był pisarzem tylko lekarzem, to zdobył wielką popularność właśnie jako pisarz.

Znany jest głównie z takich opowiadań jak: ”Śmierć urzędnika”, ”Kameleon”, czy właśnie „Żarcik”.

Czechow pisał o zwykłych i przeciętnych ludziach, o ich troskach, kłopotach, ale także o chwilach szczęścia i miłości.

I tak w pierwszym opowiadaniu pod tytułem ”Żarcik” spotykamy parę młodych ludzi, można by rzec zakochanych w sobie.

Para zjeżdża w zimie na sankach, ON szepce jej do ucha ”kocham Cię Nadziu”.

I choć wcale chłopiec się z nią nie ożenił, tylko wyjechał, to po latach wspomina, że jego Nadzieńka jest już mężatką i ma troje dzieci. Ale tego jak chodzili na saneczki, jak wiatr przynosił jej słowa ”kocham Cię Nadzieńko”-nigdy nie zapomniała.

Jest to teraz dla niej najszczęśliwsze, najtkliwsze i najpiękniejsze wspomnienie całego życia.

Inne opowiadanie pt. ”Wykrzyknik”.

W Wigilię Bożego Narodzenia, gdzie dzieją się rzeczy niemożliwe pewien młody urzędnik zwraca uwagę starszemu, że pisząc pisma urzędowe nie stawia znaków interpunkcyjnych.

Oburzony do granic Pierekładin przyznaje, że od czterdziestu lat jest urzędnikiem, ale ani razu nie postawił na piśmie urzędowym wykrzyknika.

Kiedy więc wyszedł na ulicę, tak się tym przejął, że zamiast dorożkarza ujrzał wykrzyknik.

I wszystko mówiło mu o zachwycie, oburzeniu i gniewie.

Wtedy wziął szybko pióro i podpisał się ”Sekretarz kolegialny Jefim Pierekładin”!!!

I stawiając te trzy wykrzykniki był zachwycony, oburzony, uradowany i kipiał gniewem.

Wtedy ognisty znak otrzymał zadośćuczynienie i zniknął.

Autor w swej książce zawarł 28 krótkich opowiadań.

Jedne są miłe i sympatyczne, inne smutne i ponure, ale ogólnie bardzo miło mi się czytało.

Wydawnictwo MG stanęło jak zwykle na wysokości zadania i wydało ten zbiór opowiadań w przepięknej twardej oprawie.

Poza tym książka jest szyta, litery ma duże, a całość zawiera tylko 171 stron.

Zachęcam Was, sięgnijcie w wolnym czasie po tę książkę, tym bardziej, że są wakacje i czas urlopów.

Książka jest fajna, zgrabnie napisana i często wywoła uśmiech na Waszej twarzy.

Zachęcam bardzo serdecznie i gwarantuję, że książka Wam się spodoba i z chęcią kiedyś do niej jeszcze powrócicie.

Życzę miłej lektury i dużo uśmiechu.

Antoni Czechow jest uznawany za jednego z najwybitniejszych rosyjskich twórców. Żył na przełomie XIX i XX wieku. Do tej pory nazywany jest mistrzem małych form literackich, co osobiście mogę uznać za najszczerszą prawdę. :)

Choć nie przepadam za krótkimi formami literackimi typu nowele czy opowiadania, Antoni Czechow od razu przekonał mnie do swojej twórczości. Nie czytałam jego opowiadań zgodnie z kolejnością ze spisu treści. Postanowiłam zacząć od najkrótszej historyjki, która liczy sobie trzy strony - i to dość dużą czcionką. Dlaczego tak zrobiłam? Ponieważ prawdziwy mistrz potrafi przekonać ludzi do swojej twórczości zaledwie jednym zdaniem, co, według legendy, udowodnił m.in. Hemingway. Tym sposobem pierwszym opowiadaniem, jakie wpadło w moje ręce, było "W biurze pocztowym". Co najbardziej mi się podoba w twórczości Czechowa?

Antoni Czechow musiał być niezwykle zabawną osobą, ponieważ jego twórczość obfituje w żarciki, anegdoty, śmieszne sytuacje itp. Jednak niech nie zmyli Was ta lekkość! Antoni Czechow w wielu swoich dziełach pod warstwą śmiechu i zabawy ukrył poważne ludzkie problemy, które przedstawił czytelnikom w nietypowy sposób. Właśnie to charakteryzuje mistrza - niejednoznaczność. Opowiadania Czechowa można w nieskończoność dzielić na czynniki pierwsze i ciągle doszukiwać się kolejnego dna. Dla jednych stanowi to ogromne wyzwanie i trud, a dla innych świetną zabawę i cudowną możliwość rozwijania swoich literackich umiejętności.

Podsumowując, opowiadania Czechowa są dobre dla każdego! Są krótkie, z pozoru łatwe, składają się z kilku warstw, które czytelnik ciągle odkrywa na nowo, skłaniają do refleksji, bawią i uczą. Czego chcieć więcej? Antoni Czechow jest po prostu mistrzem!