Coś dziwnego i niepokojącego kryje się pod powierzchnią naszego świata. O tym, jak cienka granica dzieli pojęte od niepojętego, Dawid przekonał się już jako sześciolatek, gdy zgubił się w galerii handlowej i trafiwszy na Zaplecza rzeczywistości, stanął oko w oko z czystym przerażeniem. To traumatyczne doświadczenie prześladowało go potem na drodze do dorosłości, nie dając spokoju tak w snach, jak i na jawie. Próbował zapomnieć o tamtym miejscu, nie wiedział jednak, że ono wcale nie zamierza zapomnieć o nim. Teraz Dawid ma dwadzieścia cztery lata i musi wrócić na Zaplecza, nim te pochłoną wszystko, na czym mu zależy.
„Dawno nie czytałem tak dobrego horroru. Kain doskonale odczytał nasze lęki i zbudował z nich doskonałą historię”. – Łukasz Orbitowski
Dawid Kain – prozaik, scenarzysta, okazjonalnie tłumacz i redaktor. Pod własnym nazwiskiem – Marcin Kiszela – pisał scenariusze gier video (Get Even, The Beast Inside, Afterlife VR, I Am Your President, Crime Scene Cleaner), tłumaczył uznane bestsellery (mi.in. Siedem minut po północy, Silos, Pieśń Krwi, Głowa pełna duchów, Lustro), a także wydał powieści Ostatni Prorok (2018) i Reputacja (2020). Wśród fanów fantastyki i grozy znany jest jednak przede wszystkim jako Dawid Kain. Pod tym pseudonimem opublikował niezliczoną ilość opowiadań, często łączących psychologiczny horror z science-fiction. Ma na koncie sześć dobrze przyjętych powieści: Prawy, lewy, złamany (2007, drugie wydanie pt. Oczy pełne szumu w 2018), Gęba w niebie (2010), Za pięć rewolta (2011), Punkt wyjścia (2012), Kotku, jestem w ogniu (2014) oraz Fobia (2016). Ostatnio w Wydawnictwie IX opublikował dwa wysoko oceniane zbiory weird fiction: Wszystkie grzechy korporacji Somnium (2020) oraz Niejasne spektakle (2023).
W jakim nurcie literackim utrzymana jest powieść "Zaplecza" Dawida Kaina?
"Zaplecza" to mroczny horror psychologiczny mocno osadzony w nurcie weird fiction oraz miejskich legendach o przestrzeniach liminalnych. Fabuła koncentruje się na surrealistycznym lęku i niepokoju płynącym z odkrywania alternatywnej rzeczywistości ukrytej pod powierzchnią codzienności. Autor wykorzystuje popularny motyw "Backrooms", budując gęstą atmosferę osaczenia i niepewności. Książka łączy elementy grozy z głęboką analizą traumy z dzieciństwa i jej wpływu na dorosłe życie. To pozycja obowiązkowa dla czytelników szukających w literaturze nieoczywistych, onirycznych rozwiązań.
Czy książka "Zaplecza" jest odpowiednia dla osób o słabych nerwach?
Powieść "Zaplecza" nie jest polecana czytelnikom szukającym lekkiej lektury lub osobom bardzo wrażliwym na opisy głębokiego niepokoju psychicznego. Treść obfituje w sceny wywołujące klaustrofobię oraz poczucie narastającego osaczenia, co może być przytłaczające dla niektórych odbiorców. Nie jest to typowy slasher, lecz historia bazująca na pierwotnych lękach i całkowitej dezorientacji w przestrzeni. Osoby preferujące klasyczne horrory z szybką akcją mogą poczuć się zagubione w jej surrealistycznej strukturze. Lektura wymaga od odbiorcy dużego skupienia na detalach budujących mroczny klimat.
Czy autor książki ma doświadczenie w tworzeniu mrocznych historii i scenariuszy?
Dawid Kain, tworzący również jako Marcin Kiszela, to doświadczony scenarzysta gier wideo oraz uznany tłumacz światowej literatury grozy. Jego profesjonalne doświadczenie przy projektach takich jak "Get Even" czy "The Beast Inside" przekłada się na filmowy sposób prowadzenia narracji i budowania napięcia. Jako tłumacz bestsellerów pokroju "Silos" czy "Głowa pełna duchów", doskonale rozumie mechanizmy rządzące współczesnym horrorem psychologicznym. Wiedza ta pozwala mu na tworzenie opowieści, które są technicznie dopracowane i literacko dojrzałe. Czytelnik otrzymuje produkt od autora, który od lat aktywnie kształtuje polską scenę fantastyki.
Jakie lęki porusza ta historia i dla kogo jest przeznaczona?
Książka eksploruje lęk przed nieznanym oraz traumatyczne wspomnienia, które powracają do bohatera w dorosłym życiu. Głównym motywem jest granica między tym, co pojęte, a niewytłumaczalną grozą czającą się w codziennych miejscach, takich jak galerie handlowe. Historia skupia się na walce z przeszłością, która dosłownie próbuje pochłonąć teraźniejszość i bliskich głównego bohatera. Autor porusza tematykę izolacji i bezsilności wobec sił wykraczających poza ludzkie zrozumienie. To idealna propozycja dla osób fascynujących się psychologicznym aspektem strachu i miejskimi legendami.
Czy to klasyczny horror z potworami, czy raczej groza psychologiczna?
Powieść skupia się przede wszystkim na grozie psychologicznej i budowaniu klimatu, unikając przy tym tanich efektów czy prostych schematów. Zamiast tradycyjnych potworów, autor stawia na dekonstrukcję rzeczywistości i badanie granic ludzkiej psychiki w ekstremalnych warunkach. Narracja jest prowadzona w sposób, który sprawia, że czytelnik wraz z bohaterem kwestionuje to, co widzi i czuje. Styl Kaina jest oszczędny, ale niezwykle sugestywny, co potęguje wrażenie realizmu w tym nierealnym świecie. Jest to ambitna literatura grozy skierowana do wymagającego odbiorcy, który ceni gęstą atmosferę.
