Zakon

Od lat jestem wielką fanką Pauliny Hendel, od pierwszej serii, którą pochłonęłam na raz wszystkie tomy, po najnowszą o poruczniku Sztormie. Jakiś czas temu pisałam wam o genialnej książce pt “Wzgarda”, która pochłonęła mnie bez reszty. Dlatego, gdy tylko wyszedł kolejny tom “Zakon”, czekałam na wolną chwilę, by móc po nią sięgnąć. Jednak ostatecznie spotkałam się ze ścianą. Książka nie jest obszerna, a czytałam ją blisko tydzień, a jeszcze dłużej zeszło mi na recenzji, ponieważ nie umiałam się wgryźć w historię, ani nie dałam rady pozbierać myśli po niej.

Autorka znana jest z historii z wierzeniami słowiańskimi w tle, jednak “Zakon” zabiera nas w całkiem inny świat. Mamy tu fantastyczny kryminał, a nawet i thriller, który swoją mroczną otoczką wciąga czytelnika w brutalne baśnie. Baśnie, które są narzędziem do zbrodni, a granica między nimi a rzeczywistością zaczyna się po raz kolejny zacierać.

Powrót do Liberii nie miał być tak brutalny, liczyłam na chwilę spokoju, a zaczęliśmy od morderstwa, a może samobójstwa, niczego nie można być pewnym. Naczelnik Sztorm staje przed nowym wyzwaniem, musi rozwikłać zagadkę śmierci redaktora lokalnej gazety. Jednocześnie do Liberii zmierza nowy ogr Argi, który wniesie naprawdę wiele do historii. Pierwsze morderstwo w Kolonii to dopiero początek i wiele nieprzyjemności czeka porucznika Sztorma.

Autorka idealnie odnalazła się splataniu wątków kryminalnych z mrocznymi baśniami i wszechobecnym mrokiem. Nie gubi się w śledztwie, które jest prowadzone przez Kiliana, a wielowątkowa historia nie mąci w głowie. Jednak podkreślam, miałam problem z pełnym wciągnięciem się w historię. Czytałam albo przez 2 godziny bez przerw, albo przez 10 stron nie mogłam się skupić na tekście. I wiem, że nie jestem jedyna, która to samo odczuwała.

Nie mogę przejść obojętnie nad bohaterami. Uwielbiam ich i z każdym się związuje. Przeżywam z nimi ich rozterki, śmieje się z zabawnych dialogów, podziwiam błyskotliwe riposty, jednak cały czas miałam w głowie, że czegoś mi tu brakuje. Sięgnę po kolejny tom, jeśli wyjdzie, nie odpuszczę twórczości autorki, mimo słabszego tomu. Dziękuję wydawnictwu Mięta za możliwość poznania tej historii.

Kto ma ochotę na mroczną powieść fantasy z wątkiem kryminalnym?

"Zakon" to drugi tom cyklu o naczelniku Kilianie Sztormie, który wraz z pokojową wartą stara się chronić mieszkańców Liberii i wykrywać wszelkie przestępstwa.

Od wydarzeń, które zostały opisane w "Wzgardzie" minął rok, a ich szczegóły, dla dobra mieszkańców i śledztwa, zostały zatuszowane. Wciąż jednak są osoby, które drążą ten temat... Taką osobą jest [Adres usunięty]. główny redaktor miejscowej gazety, który chciał przeprowadzić wywiad ze Sztormem, jednak zamiast tego został odnaleziony martwy. Naczelnik wraz z pomocnikami musi rozwiązać tę sprawę, która szybko się komplikuje. Tak jak ja w pierwszej części, tak i tu na wszystko ma wpływ pewna książka wypełniona mrocznymi baśniami, a także tajemnicze stowarzyszenie.

Wszystkiemu nie pomaga fakt, iż na wyspę przenosi się coraz więcej magnaterii, wraz z przekonaniami i uprzedzeniami ze starego lądu, które kłócą się z zasadami Kolonii, gdzie wszyscy są równi, bez względu na kolor skóry, rasę, czy religię.

Ten cykl to mroczna, niekiedy dosyć krwawa historia, w której bohaterowie robią błędy mogące kosztować kogoś życie. Wątek kryminalny jest dosyć zawiły, pełen zwrotów i nieoczekiwanych rozwiązań. Relacje wśród postaci przedstawione są znakomicie! Uwielbiam zwłaszcza Kostka, Sztorma i Margo, polubiłam też kolejnego ogra z warty. Mocno przywiązałam się do tych osób, więc tym bardziej przeżyłam moment, w którym autorka nie miała litości dla swoich bohaterów.

Dobrze, że w tej historii jest też wprowadzony humor, który trochę łagodzi jej mroczny klimat.

Całość wciąga od pierwszych stron, więc chociaż całość ma ich prawie 600, to i tak było mi tego za mało. Z niecierpliwością czekam na kolejny tom, by znowu spędzić czas z moimi ulubieńcami.

Polecam gorąco!