Zaklęcie Dla Czarownika

Szkoda, że jest to koniec tej serii, bo naprawdę pokochałam ten świat. Szczególnie spodobał mi się jego klimat - tajemniczy i magiczny. Nie ma nic lepszego niż połączenie magii ze śledztwem. Nie jest to książka idealna, akcja mogłaby się dziać nieco szybciej, ale i tak uważam, że jest to bardzo dobry finał.

Oto on, finałowy tom o przygodach Jagody Wilczek, nie sądziłam, że tak trudno będzie mi rozstać się z tą serią.

Finałowy tom zaskakuje pozytywnie na wielu płaszczyznach, wszystkie wątki dotyczące Jagody zostały zakończone, pojawia się naprawdę delikatny romans, któremu trochę kibicowałam i naprawdę świetnym wyborem było przeniesienie akcji do Wielkiej Brytanii.

Niesamowicie zachwycił mnie wątek enklawy – Donlonu, która wzbudza niepokój i fascynację, a magiczne miejsca są o tyle wspaniałe co i niebezpieczne. Postać Kruczarki była naprawdę interesująca, aż chciałabym przeczytać o niej coś więcej.

Klątwa Reda, z którą musi zmierzyć się Jagoda, to nie byle co. Nie mogłam się oderwać od historii o Jacobie Redzie, o jego klątwie i ostatnich dniach życia, po prostu wow!

Całą serię gorąco wam polecam, to naprawdę jest jedna z najlepszych polskich urban fantasy, a w moim osobistym rankingu serii uf jest naprawdę wysoko i chociaż naprawdę przykro mi rozstawać się z Jagodą to wierzę, że usłyszymy jeszcze coś o Sonii, mam takie przeczucie.

P.S. Polecam przed rozpoczęciem tego tomu zapoznać się z opowiadaniem „Dzień, w którym odeszło lato”, które znajduje się w zbiorze „Czego dusza zapragnie”, teoretycznie nie jest to przymus, ale kilka razy jest wspominana klątwa z tego opowiadania., poza tym naprawdę warto.

Zaklęcie dla czarownika" to coś nowego, porywczego i wciągającego do ostatniej strony. Tym razem autorka przenosi nas do Wielkiej Brytani. Myślę, że po trzech poprzednich tomach i akcji rozgrywającej się w Warszawie, to dobre posunięcie. Mamy tutaj inny klimat, kulturę i powiew świeżości. Ta część przygód Wilczej Jagody przypadła mi chyba najbardziej do gustu.

Mam straszny sentyment i pociąg do Caleba Blythe'a i jestem ogromnie zachwycona i wdzięczna pani Kubasiewicz. W końcu mamy tutaj do czynienia z nutą romansu i większą ilością akcji pomiędzy nim a Jagodą. Autorka jednak zachowała tutaj smak oraz takt i cały romans nie przeszkadza w odbiorze lektury. Jednak można przemycić taki motyw do książki i sprawić, żeby nie było to przytłaczające. A sama Jagoda bardzo zyskała w moich oczach. Umie przyjmować pomoc i nie jest tak porywcza, a jej magia - lepiej jej już nie denerwować, może się to źle skończyć dla społeczeństwa.

Co do wątku kryminalnego pani Magdalena po raz kolejny mnie zaskoczyła i stworzyła niezłą intrygę, której nie sposób się oprzeć i ciężko jest ją przewidzieć. Jeśli wahacie się i nie wiecie, czy seria o Wilczej Jagodzie jest dla was, to śmiało mogę wam powiedzieć, że tak, jest ona dla was! Magia, wplatanie legend i starodawnych wierzeń oraz poprowadzenie zagadki kryminalnej to w wykonaniu autorki niezły majstersztyk. Do tego kreacja głośnych bohaterów, których nie sposób nie polubić. To jedno z lepszych urban fantasy, z którymi miałam do czynienia. Nie ma nad czym się zastanawiać. Czytajcie Wilczą Jagodę :)