Zaginiona melodia

„- Pożyjemy, zobaczymy – stwierdziła pewnego dnia Dorota Palonek. – Niejedna przyjaźń rozleciała się z powodu amorów. Jak człowiek ma siedemnaście czy osiemnaście lat, to ulega złudzeniu, że niektóre rzeczy przetrwają wszystko. A potem przychodzi proza życia i nagle brakuje czasu nie tylko na spotkanie z psiapsiółką, ale nawet na to, by złapać chwilę odpoczynku.”

Dwie przyjaciółki licealistki, Sandra i Nikola przyjaźnią się od najmłodszych lat. Niki namawia przyjaciółkę na występ w szkolnym „mam talent”. Sandra ma piękny głos i marzy o karierze wokalistki. Kiedy dziewczyna wygrywa konkurs, zwraca na nią uwagę Dylan – najpopularniejszy chłopak w szkole, w którym Sandra skrycie się podkochuje. Od tego momentu para jest nierozłączną a wielka przyjaźń z Niki schodzi na drugi plan.

W połowie książki stwierdziłam że, chyba jestem za stara na takie nastoletnie romanse. Drażniły mnie młodzieżowe dialogi, fabuła, przedziwne imiona oraz główna bohaterka. Jednak książkę czytało się dobrze dlatego jej nie odłożyłam. Pani Edyta nigdy nie pisze takich banalnych historyjek i musi tu być drugie dno. I nie pomyliłam się 😊 Baśniowy romans przestał być taki idealny i zaczęły się duże kłopoty.

I znowu Pani Edyta mnie nie zawiodła. Pod warstwą historyjki dla nastolatek, odnalazłam szereg emocji i problemów, które dotykały bohaterów. Problemy rodzinne, podział dzieci w szkole na biednych i bogatych, na popularnych i kujonów, hejt w sieci, używki a na końcu… Możecie mi wierzyć, dużo się dzieje. Choć zdecydowanie wolę Autorkę w wielotomowych sagach, ta historia również mi się podobała. A tytułowa zaginiona melodia pewnie będzie mi towarzyszyła przez jakiś czas.

Polecam i zapraszam na stronę Wydawnictwa Pascal [Adres usunięty]

Wydawnictwo: Pascal

Ilość stron: 384

Data premiery: 23 marca 2022

Na początku muszę się Wam przyznać, iż sięgając po tę powieść nastawiłam się na romantyczną historię miłosną. Jakże było moje zaskoczenie, kiedy otrzymałam coś zgoła innego, poważniejszego, mimo iż mamy tu nastoletnich bohaterów. Oczywiście na kartach książki znajdziemy rodzące się uczucie, fascynację, zazdrość... Jednak najbardziej przybija się chęć wpasowania się w dane środowisko, wyzwania, presja bycia lepszym oraz pozory. Autorka wiarygodnie ukazała jak wyglądają dzisiejsze realia licealnej młodzieży. Możemy poznać jak myślą młodzi ludzie, jakim językiem (niekiedy slangiem) się posługują.

Żyjemy w takich czasach, w których media społecznościowe dla wielu z nas (zwłaszcza dla nastolatków) stały się nieodłącznym elementem życia. Nie wyobrażamy sobie, aby mogłoby ich nie być. Odzwyczailiśmy się od bezpośredniego kontaktu twarzą w twarz z drugim człowiekiem, wymieniając się suchymi wiadomościami. W konsekwencji dużo częściej dotyka nas samotność, a nawet depresja.

Edyta Świętek ukazała wartość przyjaźni między dwiema dziewczynami, która za sprawą pojawienia się chłopaka, zostanie wystawiona na próbę. Obserwujemy również brak zainteresowania rodziców tym, co robią ich dzieci. Nieograniczona wolność w social mediach, nierzadko hejt - to wszystko może prowadzić do wielu dramatów i tragedii. Dlatego tak ważne jest, by zadbać o dobre relacje z naszymi dziećmi. Trzeba jasno stawiać granice, a przede wszystkim rozmawiać, tłumaczyć co jest dobre, a co nie. Wiadomo że postęp technologiczny, jaki ma miejsce, sprawia że niejednokrotnie nie nadążamy za szeroko idącymi zmianami. Niemniej jednak dla dobra naszych pociech warto być otwartym na to, co nowe.

"Zaginiona melodia" to smutny, wzruszający obraz pokolenia milenialsów oraz współczesnej rodziny, który uderza w czytelnika prawdziwością przekazu różnic międzypokoleniowych. To powieść uświadamiająca, że nie można ani bagatelizować problemów nastolatków, ani też podchodzić do nich zbyt surowo. We wszystkim bowiem potrzebne jest zachowanie umiaru, a nade wszystko zrozumienie i wsparcie. Z całą pewnością jest to książka pełna nieprzewidywalności, zaskakujących zwrotów akcji i tragizmu wydarzeń. Polecam w szczególności uwadze rodziców!

„Każde pokolenie ma własny czas. Każde pokolenie chce zmienić świat. Każde pokolenie odejdzie w cień. A nasze nie”. Te słowa piosenki zespołu Kombi pojawiały się w mojej głowie podczas lektury powieści Edyty Świętek. Były momenty, kiedy uśmiechałam się pod nosem, śledząc rozmowy matki i córki, w których odnajdywałam fragmenty z mojego własnego dawnego życia...

Naturalną koleją rzeczy jest, że wśród rodziców i dzieci dochodzi do ścierania się przedstawicieli pokoleń, a różnice stają się jeszcze bardziej widoczne. Zmiany warunków życia, postęp technologiczny, coraz większy wpływ social mediów na życie młodych ludzi — wszystko to nie pozostaje bez znaczenia w codziennych kontaktach. „Zaginiona melodia” jest przejmującym obrazem współczesnego młodego pokolenia. Autorka przedstawiła je w sposób bardzo wiarygodny, co sprawia, że niemal wnikamy w to środowisko, śledząc dramaty nastolatków, które mogą być różnie odebrane. Wszystko zależy od tego, na jakim etapie naszego życia czytamy tę powieść. Dla jednych będą aktualne, dla innych wręcz kuriozalne, bo podobne problemy mają już dawno za sobą.

Edyta Świętek kreśli historię przyjaźni dwóch dziewczyn, która została wystawiona na próbę. W życiu Nikoli i Sandry pojawia się chłopak, co kładzie się cieniem na ich relacji. Wydawać by się mogło, że to historia jakich wiele. A jednak autorka idzie dalej, wnikając w szeregi młodych ludzi, w których życiu główną rolę grają pozory. Którzy są w stanie zrobić wszystko, byle tylko zaistnieć wśród swoich rówieśników. Nieograniczona wolność w social mediach, brak porozumienia z rodzicami, którzy zajęci własnymi sprawami, nie panują nad tym, co na co dzień robią ich pociechy. Wszystko to może doprowadzić do… tragedii.

Edyta Świętek w nowej powieści skupia się przede wszystkim na młodym pokoleniu, niemniej oddaje także głos rodzicom głównych bohaterów. Ich niepowodzenia przekładają się na relacje z dziećmi. Zmęczenie, stres, problemy finansowe lub wręcz przeciwnie – dobrobyt, sprawiają, że wypracowanie dialogu z nastolatkiem schodzi na drugi plan. Wygórowane oczekiwania, brak zrozumienia, wynikający nie tyle z niechęci, ile zwyczajnie z nienadążania za zmianami, jakie serwuje świat, niosą ze sobą poważne konsekwencje. W „Zaginionej melodii” autorka przedstawiła dosyć przykrą analizę blasków, ale przede wszystkim cieni młodości. Życia pod ciągła presja ze strony rówieśników, wymagań ze strony szkoły, w poczuciu, że trzeba równać do najlepszych, często kosztem siebie, aby poczuć się wartościowym. Wszystko to składa się na smutny obraz tego, z czym musi zmagać się nastolatek w dzisiejszych czasach.

Podsumowując:

Ta historia jest swoistego rodzaju przestrogą. Pokazuje, do czego może doprowadzić bagatelizowanie problemów nastolatków. Różnice pokoleniowe i zbyt surowe podejście do wychowania, mogą wpływać na oddalanie się rodziców i dzieci. Dlatego tak ważne jest, aby na każdym etapie rozwoju, spróbować zrozumieć i wczuć się w sytuację swojej pociechy. Bo bez względu na wiek, dziecko zawsze będzie potrzebowało wsparcia rodziców. Oni powinni być opoką, nawet jeśli nie zgadzają się lub zwyczajnie nie rozumieją praw, jakimi rządzi się współczesny świat, w jakim żyje młodzież. Każde pokolenie jest wychowywane według innych standardów, więc taka kolej rzeczy wydaje się czymś naturalnym. Mimo to zawsze należy zachować otwarty umysł i serce. To także opowieść o negatywnym oddziaływaniu social mediów, które potrafią pochłonąć bez reszty. A także o destrukcyjnym wpływie hejtu, który potrafi zniszczyć drugiego człowieka w oczach środowiska, którego częścią tak bardzo pragnie być. Polecam!