Jakub Żulczyk
***
" ...w swojej twórczości Zenon Sakson eksploruje obszary pomiędzy rzetelnie udokumentowanym i dbającym o wierne oddanie szczegołów hiperrealizmem meksykańskiej współczesności, a luźno osadzoną w niezbadanych wymiarach rzeczywistości alternatywnej surrealistyczną metafantastyką i trzeba przyznać, że potrafi odnaleźć się w tych peryferyjnych rejonach postmodernistycznej psychodelii jak stary Indianin. Zaczarowany uber to zbiór transgresywnych, inspirowanych tequilą, seksem i marihuaną opowiadań, których akcja rozgrywa się w bliżej niesprecyzowanym i tajemniczym wymiarze, gdzieś między codziennością Meksyku doby obecnej, a realiami dawnej Polski zachowanymi we wspomnieniach zniekształconych przez narkotyki i zanieczyszczonych przez jej bieżący obraz transmitowany w internecie; między poetyckimi pejzażami ballad Leonarda Cohena i przestrzeniami misternie dzierganymi przez sekcje dęte afrobeatowych orkiestr; między posthipertekstualną przyszłością, a chemicznie indukowanym delirium, między trzeźwym jak świnia spacerem po ulicach Gran Tenochtitlan, a ostrym pejotlowym tripem, kiedy leżysz w słuchawkach z głową schowaną pod kołdrą i widzisz jak z chaosu geometrycznych wzorów tworzą się nowe wszechświaty... "
-- fragment pozytywnej recenzji profesora Leoncia Salomona Dolmenecha, Kierownika Katedry Filologii Polskiej na Uniwersytecie w Acapulco
***
Potęgujący się strach zaciskał mu swoje długie, czarne ręce na gardle, a on sam tulił w dłoniach zawieszony na szyi medalik z wizerunkiem Jana Pawła Drugiego podarowany mu onegdaj przez stryjecznego dziadka, rotmistrza Józefa Huberta Karolaka. Wokół niego coraz głośniej wyły stada małp, z każdą sekundą kolejne świerszcze przyłączały się do wielomilionowej orkiestry przygrywającej mu na skrzypcach złowieszcze bolero i stopniowo zaczynał rozróżniać nowe, dziwne i coraz bardziej niepokojące odgłosy dżungli. Wydawało mu się, że wszędzie dookoła, pośród zarośli, widzi błyszczące i świdrujące go wzrokiem oczy przemytników narkotyków, krwiożerczych bestii, dzikich tubylców, nadprzyrodzonych sił, sodomistycznych gwałcicieli i lewicowej guerilli.
fragment książki
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii obyczajowa
W jakim stylu literackim utrzymany jest "Zaczarowany uber" Zenona Saksona?
Książka stanowi unikalne połączenie psychodelicznej metafantastyki z surowym hiperrealizmem. Autor posługuje się językiem dynamicznym i transgresywnym, co czyni lekturę intensywnym doświadczeniem zmysłowym. Stylistyka nawiązuje do postmodernizmu, mieszając sacrum z profanum w sposób prowokujący i surrealistyczny. To proza szybka, dosadna i nasycona odniesieniami do popkultury oraz stanów odmiennej świadomości.
Dla kogo przeznaczona jest ta książka i jakie emocje wywołuje?
Lektura skierowana jest do czytelników poszukujących w literaturze odwagi, eksperymentu i czarnego humoru. Spodoba się fanom twórczości Jakuba Żulczyka oraz osobom ceniącym literaturę, która nie boi się tematów tabu. Treść wywołuje skrajne emocje, od rozbawienia po niepokój, oferując podróż przez mroczne zakamarki ludzkiej psychiki. Jest to idealna pozycja dla osób znudzonych klasyczną prozą obyczajową i szukających mocnych wrażeń.
Czy książka jest jedną spójną powieścią, czy zbiorem opowiadań?
"Zaczarowany uber" to zbiór transgresywnych opowiadań, które przenikają się na poziomie klimatu i tematyki. Poszczególne teksty osadzone są w tajemniczym wymiarze zawieszonym między rzeczywistością a halucynacją. Taka forma pozwala na obcowanie z krótkimi, intensywnymi historiami, które można czytać niezależnie od siebie. Dzięki temu książka zachowuje wysokie tempo i nie pozwala czytelnikowi na znużenie podczas lektury.
Komu odradza się lekturę tej konkretnej pozycji?
Książka nie jest odpowiednia dla czytelników wrażliwych na wulgaryzmy oraz dosadne opisy seksu i używek. Ze względu na swój transgresywny charakter i liczne nawiązania do substancji psychoaktywnych, pozycja ta jest przeznaczona wyłącznie dla osób pełnoletnich. Osoby poszukujące lekkiej, tradycyjnej literatury obyczajowej poczują dyskomfort przy obcowaniu z jej psychodeliczną formą i brutalnością przekazu. Nie poleca się jej również zwolennikom linearnej, przewidywalnej fabuły.
Jaką rolę w fabule odgrywa zderzenie kultury polskiej i meksykańskiej?
Autor zestawia polskie wspomnienia i tożsamość z egzotyczną, brutalną codziennością współczesnego Meksyku. Ten kulturowy kontrast służy do ukazania uniwersalnych lęków i pragnień człowieka w dobie globalizacji. Meksyk jawi się tu jako przestrzeń magiczna i niebezpieczna, podczas gdy Polska powraca w formie zniekształconych, chemicznie indukowanych retrospekcji. To zderzenie tworzy unikalny przekaz, który zmusza do refleksji nad kondycją współczesnego świata.
