"Zaburzenia dysocjacyjne po traumie" to świetny podręcznik do pracy psychoterapeuty z klientem. Znajdują się w nim niezbędne ćwiczenia i treningi, które wynoszą relację psychoterapeutyczną na wyższy poziom i pozwalają pacjentowi pracować samodzielnie nad swoimi problemami i niedogodnościami.
"Zaburzenia dysocjacyjne po traumie" autorstwa Kathy Steele, Onno van der Harta oraz Suzette Boon to genialny trening i przewodnik dla osób mierzących się z zaburzeniami dysocjacyjnymi na skutek traumy. Książka zawiera praktyczne zadania i ćwiczenia umiejętności, które pomogą poradzić sobie z zaburzeniem. Między innymi są to: panowanie nad emocjami, rozważania nad nieprawidłowymi schematami myślowymi czy nauka kontrolowania potrzeby samookaleczania.
"Zaburzenia dysocjacyjne po traumie" to również ciekawa propozycja do nauki dla studentów psychologii czy osób w trakcie szkół psychoterapeutycznych. W tomie znajdują się rozdziały dotyczące definicji i pojmowania dysocjacji, sposoby radzenia sobie z trudnościami oraz ćwiczenia i liczne przykłady.
O autorach
Kathy Steele to amerykańska pielęgniarka i autorka, laureatka wielu nagród za swoją działalność na rzecz leczenia zespołu stresu pourazowego.
Onno van der Hart to holenderski profesor honorowy, psycholog oraz psychoterapeuta w Sinai Center for Mental Health w Amstelveen w Holandii.
Suzette Boon to holenderska autorka książek i doktor psychologii, specjalizuje się w leczeniu zaburzeń dysocjacyjnych.
Czy ta książka to tylko teoria, czy zawiera praktyczne ćwiczenia?
Publikacja stanowi połączenie merytorycznego podręcznika z praktycznym zeszytem ćwiczeń zawierającym gotowe arkusze zadań domowych. Każdy rozdział kończy się konkretnymi zadaniami, które pomagają utrwalić zdobytą wiedzę w codziennym życiu. Czytelnik znajdzie tu techniki regulacji emocji oraz metody kwestionowania dysfunkcyjnych myśli. Dzięki usystematyzowanej strukturze treningu, proces nauki panowania nad objawami dysocjacyjnymi przebiega w sposób uporządkowany i bezpieczny.
Czy pacjent może samodzielnie pracować z tą książką?
Książka jest przystosowana do samodzielnej pracy pacjenta, jednak najskuteczniej sprawdza się jako wsparcie procesu terapeutycznego. Autorzy opracowali treści tak, aby osoba zmagająca się z traumą mogła krok po kroku rozumieć swoje mechanizmy obronne. Zawarte w niej strategie pomagają opanować pragnienie samookaleczania oraz wyzwalacze emocjonalne bez konieczności stałej obecności specjalisty. Jest to wartościowe narzędzie do pracy własnej pomiędzy sesjami z psychoterapeutą.
Jakie konkretne umiejętności rozwija podręcznik "Zaburzenia dysocjacyjne po traumie"?
Podręcznik "Zaburzenia dysocjacyjne po traumie" uczy przede wszystkim skutecznej regulacji afektu oraz radzenia sobie z trudnymi emocjami, takimi jak wstyd, strach czy poczucie winy. Program treningowy koncentruje się na rozwijaniu uważności oraz technik poznawczo-behawioralnych specyficznych dla patologicznej dysocjacji. Użytkownik nabywa umiejętności niezbędne do poprawy relacji z innymi oraz stabilizacji swojego życia codziennego po przeżyciach traumatycznych. Całość opiera się na najnowszych postępach w dziedzinie psychotraumatologii klinicznej.
W jaki sposób terapeuta może wykorzystać ten podręcznik w pracy grupowej?
Terapeuci otrzymują kompletny scenariusz prowadzenia sesji grupowych, w tym zarys spotkań wprowadzających i pożegnalnych. Materiały zawarte w książce pozwalają na szybkie wdrożenie ustrukturyzowanego treningu umiejętności w ramach praktyki klinicznej. Arkusze zadań można kopiować i rozdawać uczestnikom, co znacznie ułatwia monitorowanie postępów grupy. Publikacja ta służy jako profesjonalny przewodnik dla trenerów, zapewniając im solidne podstawy teoretyczne i narzędziowe.
Dla kogo ta publikacja nie będzie odpowiednim wyborem?
Książka nie jest odpowiednia dla osób poszukujących wyłącznie teoretycznego opracowania naukowego bez części warsztatowej. Publikacja ta wymaga od czytelnika aktywnego zaangażowania i konfrontacji z własnymi schematami, co może być zbyt obciążające dla osób w ostrym kryzysie psychicznym bez opieki specjalisty. Nie zastępuje ona również pełnej psychoterapii traumy, a jedynie stanowi jej komponent edukacyjny i treningowy. Osoby niegotowe na systematyczną pracę z arkuszami zadań mogą nie w pełni wykorzystać potencjał tej metody.
